Μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα του '21 και της προεπαναστατικής περιόδου
Από παλιό απόκομμα εφημερίδας που έχω ( ίσως Ελευθεροτυπία ; ) , παραμονές δημοτικών εκλογών. Διχασμός στην Ρεντίνα Αγράφων για την προτομή του Δημητρίου Τσολάκογλου που τοποθετήθηκε απέναντι απ' το μουσείο Εθνικής Αντίστασης του χωριού. Πρόκειται για τον παππού του κατοχικού πρωθυπουργού Γ. Τσολάκογλου.
Ο δήμαρχος Ρεντίνας Κ. Κούτρας θεωρεί τον Δ. Τσολάκογλου ευεργέτη του χωριού., στο οποίο ίδρυσε ελληνική σχολή και διακόσμησε με δικά του έξοδα το τέμπλο και την οροφή της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου. Επικαλείται την Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια και σημειώνει πως υπήρξε Φιλικός , κρατήθηκε ως όμηρος στα Γιάννενα απ' τον Αλή πασά και απαγχονίστηκε το 1822 με τον γιό του Κωνσταντίνο απ' τον πασά της Λάρισας , Χουρσίτ.
Ο πρόεδρος του Συλλόγου των Απανταχού Ρεντινιωτών Θανάσης Μάλλιος διαφωνεί. Επικαλείται την Υδρία και το λεξικό Ελευθερουδάκη που αποκαλούν τον Δ. Τσολάκογλου μεγάλο προδότη και φιλότουρκο αντίστοιχα. Οι αντίθετοι με την προτομή αναφέρουν ακόμη ότι
- Η τουρκαλβανική φρουρά του Τσολάκογλου ξεκλήρισε την οικογένεια του Μακρυγιάννη.
- Ο Τσολάκογλου ήταν η αιτία του χαμού του Κατσαντώνη ( Δ. Φωτιάδης ). Ακόμη υποκίνησε την δολοφονία του Λεπενιώτη , αδελφού του Κατσαντώνη , στα Φουρνά το 1819.
- Ο Κασομούλης χαρακτηρίζει τον Τσολάκογλου αδιάλλακτο εχθρό όλων των καπιταναίων και προδότη και ο Καραϊσκάκης , που ήταν πρωτοπαλίκαρο του Κατσαντώνη, τον μισούσε θανάσιμα και γι' αυτό έκαψε τον πύργο του αργότερα.
- Το 1821 , λίγο πριν το ξέσπασμα της Επανάστασης , ο Τσολάκογλου παγίδευσε τους φιλικούς Κ. Ζαχαράκη , Γ. Ζώτο , Κ. Μανσόλα και Ανιάνα και τους παρέδωσε στον Χουρσίτ πασά , ο οποίος τους κρέμασε. Κατόπιν ιδιοποιήθηκε τις περιουσίες τους.
Θέλουν να πλήξουν το κύρος μου επειδή έχω προσφέρει έργο τρεις τετραετίες τώρα , απαντά ο Κ. Κούτρας επιμένοντας για την ορθότητα της επιλογής του.
Τσολάκογλους, Δημήτριος
Προεστός των Αγράφων από το 1775 έως το 1817. Καταγόταν από τη Ρεντίνη των Αγράφων. Ήταν ένας από τους ισχυρότερους κοτζαμπάσηδες της εποχής του και με την ευστροφία του επιβαλλόταν και στους Τούρκους αξιωματούχους της περιοχής του. Επειδή έπεσε στη δυσμένεια του Αλή-πασα των Ιωαννίνων κρατήθηκε το 1817 στα Ιωάννινα ως όμηρος μέχρι την άνοιξη του 1822, οπότε ελευθερώθηκε και πήγε στη Λάρισα. Μυημένος καθώς ήταν στη Φιλική Εταιρεία, θέλησε να οργανώσει τον ξεσηκωμό στα Άγραφα, αλλά στις 8 Ιουλίου 1822, με διαταγή του Χουρσίτ πασά, απαγχονίστηκε στη Λάρισα.
https://greek_greek.enacademic.com/2369 ... _Δημήτριος
Ο Γεώργιος Τσολάκογλου γεννήθηκε στη Ρεντίνα Καρδίτσας το 1886 και ήταν γόνος παλαιάς αρχοντικής οικογένειας των Αγράφων. Πρόγονός του ήταν ο πρόκριτος της Ρεντίνας Δημήτριος Τσολάκογλους, που απαγχονίστηκε τον Ιούλιο του 1822 με διαταγή του Χουρσίτ Πασά.
https://www.sansimera.gr/biographies/835
Ο Καραϊσκάκης έκαψε τα σπίτια του κοτζάμπαση Τσολάκογλου στα Άγραφα, διότι είχε προδώσει προεπαναστατικά τον καπετάνιο του Κατσαντώνη και είχε υποστεί μαρτυρικό θάνατο. (…)
Ο Δημήτριος Τσολάκογλου <<αποβλέπων εις τον σκοπόν τού να ανακτήση, την οποίαν εστερήθη επί του Αλή Πασσά πολιτικήν Αρχηγίαν των Αγράφων, προδίδει προς τον εις Λάρισαν Χουρσήτ Πασσάν τον αντίζηλόν του Γεώργιον Καβοστεργιόπουλον. * Ο προδοθείς σύρεται εις την αγχόνην μ’ άλλους εννέα εκ της οικογενείας του>>. ( Φιλήμων ) Σ’ αυτή την περίπτωση ο Τσολάκογλου χρησιμοποιώντας την <<εταιρική>> του ιδιότητα προδίδει τον πολιτικό του αντίζηλο στα Άγραφα, που ήταν κι αυτός Φιλικός και απόστολος της Εταιρείας, προκειμένου να πετύχει προσωπικό όφελος. Στο συγκεκριμένο προύχοντα [ σ.σ. τον Τσολάκογλους ** δηλαδή ] οι ιθύνοντες Φιλικοί της Κωνσταντινούπολης είχαν επενδύσει πολλά, επειδή πίστευαν ότι είχαν βρει <<τον θερμότερον συνεργόν εις την υπόθεσιν του έθνους>> ( Φιλήμων ) και απ’ αυτόν <<δεν ήλπιζόν ποτε οι άνθρωποι τοιαύτην επονείδιστον διαγωγήν>>.
* Ο Γκαβοστέργιος ή Ζώτος Γεώργιος ήταν εγκατεστημένος στην Κωνσταντινούπολη, όπου και έκανε πολύ μεγάλη περιουσία. Εκεί μυήθηκε στο μυστικό της Φιλικής Εταιρείας και στη συνέχεια απεστάλη <<από τους εταίρους>> στη Φθιώτιδα και στην Ευρυτανία με σκοπό να προσηλυτίσει Έλληνες στην υπόθεση της Επανάστασης σε συνεννόηση με τους: Γεώργιο Αινιάνα, Δ. Μακούλα και Δρόσο Μανσόλα. Αυτός και άλλα τρία (κατ’ άλλους εννιά) μέλη της οικογενείας του συνελήφθησαν από τον Χουρσίτ πασά, ύστερα από καταγγελία του αντιπάλου του προεστού των Αγράφων Δημητρίου Τσολάκογλου ότι ήταν <<εταιρισταί>>, και θανατώθηκαν στα Γιάννενα. Από τους Τούρκους δημεύτηκε στην Κωνσταντινούπολη και στη Θεσσαλία η περιουσία του που ξεπερνούσε τα 3.000.000 γρόσια. Ο αδελφός του και αγωνιστής του ’21 Λογοθέτης Κωνσταντίνος Ζώτος κατάφερε και έφερε από την Κωνσταντινούπολη 700.000 – 800.000 γρόσια και τα διέθεσε σε μισθούς στρατιωτών.
Ο Γούσιος ή Γούζιος Κωνσταντίνος ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας και προεπαναστατικά προσέφερε μεγάλες υπηρεσίες στον υπόδουλο ελληνισμό. Συμμετείχε ενεργά στην Επανάσταση και συνελήφθη από τους Τούρκους. Απαγχονίστηκε τον Απρίλιο του 1822 μαζί με τον Γεώργιο Ζώτο ή Γκαβοστέργιο προδομένος κι αυτός από τον κοτζάμπαση της Ρεντίνας Δημήτριο Τσολάκογλου.
Ο Ζαχαρακόπουλος ή Ζαχαρόπουλος Κωνσταντίνος καταγόταν από τη Ρεντίνα Αγράφων και ασκούσε το επάγγελμα του Ξενοδόχου στην Κωνσταντινούπολη. Μυήθηκε στα της Φιλικής Εταιρείας στην Κωνσταντινούπολη και εστάλη ως απόστολος <<της εν Κωνσταντινουπόλει εταιρείας>> στα Άγραφα για να προετοιμάσει την Επανάσταση. Συνελήφθη όμως και αυτός από τους Τούρκους, καθώς προδόθηκε από τον Δημήτριο Τσολάκογλου, και οδηγήθηκε σιδηροδέσμιος στα Γιάννενα, όπου και απαγχονίστηκε το Μάιο του 1821 μαζί με τον Γεωργάκη Ζώτο ή Γκαβοστέριο από τον Χουρσίτ πασά.
** Ο Δημήτριος Τσολάκογλου, προύχοντας Αγράφων με έδρα τη Ρεντίνα, διατέλεσε επί Κούρτ πασά όχι μόνο πολιτικός Άρχων της περιοχής αλλά και ο πρώτος Δερβέναγας των Αγράφων με πεντακόσιους ενόπλους Αλβανούς κάτω από τις διαταγές του, τους οποίους μισθοδοτούσε ο Κούρτ πασάς. Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία από το γιο του, που έστειλαν από την Κωνσταντινούπολη στα Άγραφα οι ιθύνοντες της Εταιρείας, διότι πίστευαν <<ότι θέλουσιν εύρει τον θερμότερον συνεργόν εις την υπόθεσιν του έθνους>>. Αποβλέποντας να ανακτήσει την πολιτική Αρχηγία των Αγράφων, που τη στερήθηκε επί Αλή πασά, πρόδωσε στον Χουρσήτ πασά τον πολιτικό του αντίζηλο , Φιλικό και απόστολο της Εταιρείας, Γεώργιο Γκαβοστέργιο με αποτέλεσμα ο τελευταίος με τρία ή (κατ’ άλλους) εννιά μέλη της οικογένειάς του να απαγχονισθούν. Μετά από τρεις μήνες την ίδια τύχη είχε και ο Τσολάκογλου με τον γιο του από τον Χουρσήτ πασά.
( Δημήτρης Τσιάμαλος , Κοινωνική και επαναστατική συνείδηση των ενόπλων της Ρούμελης στην επανάσταση του 1821 )
Ο Γεώργιος Τσολάκογλου ήταν εγγονός του μέλους της Φιλικής Εταιρείας, Δημήτρη Τσολάκογλου, ο οποίος φιλοξένησε στο κονάκι του τον Αλή Πασά επί τρεις μέρες. Με την κήρυξη της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821 ο Τσολάκογλου οργάνωσε ομάδα κλεφτών και διέθεσε την περιουσία του για όπλα, μπαρούτι, μολύβι και άλλα μέσα. Ύστερα από καταδίωξη κατόρθωσε να τον κυκλώσει και να τον συλλάβει ο Χουρσίτ Δράμαλης πασάς και να τον κρεμάσει, μαζί με τους δύο γιους του, στη Λάρισα στις 21 Ιουνίου 1821 . Η τοποθέτηση της προτομής του Δημητρίου Τσολάκογλου στη Ρεντίνα ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων και συζητήσεων . Πατέρας του Γεωργίου Τσολάκογλου ήταν ο Κωνσταντίνος Τσολάκογλου, ενώ ο Γεώργιος είχε αμφιθαλή αδελφό τον επίσης αντιστράτηγο Νικόλαο Σπυρόπουλο.
https://el.metapedia.org/wiki/Γεώργιος_ ... AOzttJNtjw
Φθορές στην προτομή του Δ. Τσολάκογλου στη Ρεντίνα
05 Μαρτίου 2009
Ξημερώματα Κυριακής στην Ρεντίνα, άγνωστοι δράστες προκάλεσαν φθορές με ρήψη σπρέι μαύρου χρώματος, στην προτομή του Δημήτρη Τσολάκογλου, προεστού της Ρεντίνας και της επαρχίας των Αγράφων επί Τουρκοκρατίας, η οποία βρίσκεται στην πλατεία του Δήμου. Το συμβάν καταγγέλθηκε το πρωί της Τρίτης από τον Δήμαρχο Ρεντίνας κ. Παύλο Ραγιά στο Αστυνομικό Τμήμα Σοφάδων, το οποίο διεξάγει προανάκριση.
https://www.karditsanews.gr/φθορές-στην ... ολάκογλου/
Η μικρή κοινωνία των φαραγγιών των Αγράφων στη Ρεντίνα, μια κοινωνία σκληροτράχηλων ορεσιβίων, προστατευμένη από τα σουλτανικά προνόμια που είχε εξασφαλίσει για το χωριό του ο κοτζαμπάσης Τσολάκογλου και η φιλία του με τον Αλή Πασά, παρουσίασε στους χρόνους της Τουρκοκρατίας μερικές ιδιαιτερότητες. Ο Δημήτρης Τσολάκογλου, μοναχοπαίδι του κεφαλοχωρίτη άρχοντα, της παλιάς δυνατής φαμίλιας του Γεωργίου Τσολάκογλου, κληρονόμησε απ’ τον πατέρα του μεγάλη περιουσία. Ο πατέρας του κοτζαμπάση Τσολάκογλου ανήκε σε παλιά αριστοκρατική οικογένεια με μεγάλη περιουσία στην Κωνσταντινούπολη και επέλεξε γύρω στα 1700 να ζήσει στα ορεινά και απάτητα από τους Τούρκους Άγραφα. Ο αφέντης και Κοτζαμπάσης Τσολάκογλου, ήταν όμορφος άντρας, στιβαρός, με μορφή συμπαθητική, εύστροφος, έξυπνος και πονηρός, το ντύσιμο του ήταν άψογο -χούι του αρχοντικό- και τα χέρια του μύριζαν πάντα λεβάντα. Παντρεύτηκε και πήρε γυναίκα του την όμορφη και πλούσια κόρη του άρχοντα Χατζαίου προεστού του Μαυρίλου Φθιώτιδας. Αυστηρός και πιεστικός, δόγμα και πρόγραμμα του: όλα τ’ άψυχα ιδιοκτησία του, κι όλα που ’χαν ψυχή, στην δούλεψη του. Το αίσθημα του ευδαιμονισμού κυβερνούσε την ψυχή του κοτζαμπάση Δημήτρη Τσολάκογλου, έβρισκε την ευτυχία στον πλούτο και γενικά στην δική του κατάσταση. Όλα ήταν καλά γι’ αυτόν στον κόσμο τούτο, όπως τα’ φτιάξε ο Θεός. Το σπίτι του στη Ρεντίνα, ήταν σαν κάστρο απ’ έξω, παλάτι από μέσα. Κάστρο με τα ψηλά τείχη και τα μικρά του παράθυρα, που αρχινούσαν απ’ το δεύτερο πάτωμα, σαν στενές πολεμίστρες. Υπηρέτες, παραγιοί, παρακόρες και παραδουλεύτρες κυκλοφορούσαν συνεχώς στην αυλή και άλογα πλουσιοσελωμένα, που ρουθούνιζαν τον αέρα και χλιμίντριζαν χτυπώντας το λιθόστρωτο με τις όπλες τους, μουλάρια φορτωμένα κι άλλα ξεφόρτωτα. Η μέσα πόρτα του πύργου δεν έκλεινε ποτέ. Η έξω έκλεινε μόνο τη νύχτα, με διπλές βαριές αμπάρες. Ο πύργος αυτός πυρπολήθηκε το 1822 από τον Καραϊσκάκη για στρατηγικούς λόγους, ώστε να μην αποτελεί κατάλυμα και αμυντικό προμαχώνα των Τούρκων. Ο μεγαλοκοτζαμπάσης χαιρόταν την αρχοντική και πλούσια ζωή του στο κονάκι του, χωρίς να ζητήσει από το ριζικό τίποτε περισσότερο. Το μοναδικό του πάθος, οι γυναίκες, το ικανοποιούσε με το παραπάνω, χάρη στο χρήμα και τη δύναμη του. Θα ήταν δύσκολο και αρκετά επικίνδυνο στον πατέρα ή το σύζυγο, να θυμώσει για την τιμή που ’κανε ο άρχοντας στην κόρη ή την γυναίκα του.Τίποτε τέτοιο δεν έγινε όμως ποτέ με τον Τσολάκογλου, που απέφευγε συστηματικά τα θηλυκά των τζαναμπέτηδων αρσενικών, βαριόταν τις μπλεξούρες.
Η μετρημένη απλοχεριά του, η αρχοντιά και η ομορφάδα του παρουσιαστικού του, τον έκανε συμπαθέστατο σ’ όλο τον κόσμο. Στάθηκε χρήσιμος και η ζωή του δεν πέρασε ανωφέλευτη απ’ τη γη, σαν διοικητής δε, δείχθηκε σκληρός, προνοητικός και διπλωμάτης. Με τους Τούρκους τα ’χε πολύ καλά, κρατούσε σχέσεις φιλικές, ικανοποιώντας με άφθονα πεσκέσια και δοσίματα την πλεονεξία τους, κι εκείνοι τον άφηναν ήσυχο στο καματερό του. Ο Αλή Πασάς, βλέποντας τον τόσο υποταχτικό του καλόβολο, του πρότεινε να συνεργαστεί στενότερα με την διοίκηση, για να χτυπηθεί η κλεφτουριά, που λυμαινόταν τα Άγραφα. Για το ρωμαίικο δεν πολυνιαζόταν ο Τσολάκογλου, μόνο που η μπόρα του ξεσηκωμού θα παρέσερνε κι αυτόν και την ευτυχία του. Έβλεπε κιόλας τι στέρνα του αδειανή, το κονάκι του πυρπολημένο, τα κτήματα του κουρσεμένα, την Τσολάκινα στο χαρέμι κάποιου πασά και τον εαυτό του κρεμασμένο σ’ ένα πλάτανο στη Λάρισα. Γιατί ας το πούμε κι αυτό. Ο κοτζαμπάσης διοικούσε την Ρεντίνα και την γύρω περιοχή με μεγάλη αυστηρότητα. Τόσο αυστηρά που έφτασε σ’ ένα τυπικό αμείλικτων, άγραφων νόμων. Έπρεπε να γίνεται πάντα το δικό του. Μια από τις ιστορίες, η πιο χαρακτηριστική για την εποχή του είναι η παρακάτω: Από τον κεντρικό δρόμο της Ρεντίνας δεν μπορούσε να περάσει παρακατιανός (άνθρωπος του λαού), όταν κάθονταν εκεί το αρχοντολόι, οι προεστοί και οι πρώτοι του τόπου. Λέγεται ότι ο Τσολάκογλου ντυμένος με τ’ ακριβά τα ρούχα του, όλο ομορφιά και καμάρι-είχε μίαν απερίγραπτη ευαισθησία στο ντύσιμο του-, καθόταν ένα πρωινό με τους άλλους προεστούς της Ρεντίνας στον πλάτανο της κεντρικής πλατείας του χωριού. Όσο καθόταν εκεί στον πλάτανο οι προεστοί και οι πρωτόγεροι, κι όλοι με τ’ ασημένια μαλλιά, κανένας του λαού δεν είχε το δικαίωμα να περάσει από τον δρόμο της πλατείας. Έπρεπε να λοξοδρομήσει. Κάποτε έγινε και τούτο το παράξενο και περίεργο, ένα παλικαρόπουλο ίσαμε κει πάνω, καμιά εικοσιπενταριά χρονών, ο Θωμάς Καντάρας τ’ όνομα του, απεφάσισε να πατήσει κείνο το πρωινό τον άγραφο νόμο. Πέρασε μπρος από τους προεστούς. Κατάπληκτοι στέκονταν οι γέροντες, όταν ο Τσολάκογλου σηκώθηκε απάνω και τον φώναξε . Ο νεαρός πλησίασε και τότε με μια γροθιά ο προεστός τον έριξε καταγής. «Να δεις κι εγώ με τι τρόπο θα σε χτυπήσω» είπε το παλικάρι στον προεστό. Έφυγε αμέσως στο βουνό, ενώθηκε με τον αρχιληστή Γκολέκα και του είπε το σχέδιο του. Τον χινόπωρο του 1802 ο ληστής μαζί με τον Θωμά Καντάρα, κατέβηκαν στην Ρεντίνα και άρπαξαν την κοτζαμπασίνα Τσολάκινα. Σαν φτάσανε οι ληστές στα λημέρια τους, ζυγίσανε την αρχόντισσα και στείλανε μήνυμα στον Τσολάκογλου: πενήντα έξη πουγκιά, δηλαδή πεντακόσιες οκάδες ασήμι γύρευαν για λίτρα - είκοσι οκτώ χιλιάδες ασημένια γρόσια. Ο κοτζαμπάσης Τσολάκογλου πρόσταξε να μην κυνηγήσει κανένας τους ληστές, για να μαζέψει το ασήμι που του γύρευαν αναγκάστηκε να δανειστεί από φίλους του και να πουλήσει τα τσιφλίκια του που είχε στον Πύργο Ιθώμης, στους πρόποδες της οροσειράς των Αγράφων. Δώσανε λοιπόν το ασήμι στους ληστές και πήραν την αρχόντισσα γυναίκα. Όλα τα καλά, ωστόσο, έχουν ένα τέλος. Ύστερα από καιρό βλέπεις πανάρχαια ιστορία, ο άνθρωπος το ’χει έτσι να κυνηγά την μοίρα του, ν’ ακολουθεί το πεπρωμένο του. Ο κοτζαμπάσης Τσολάκογλου με εντολή του Χουρσίτ Πασά, απαγχονίστηκε στην Λάρισα στις 8 Ιούλη του 1822.
http://rentina-agrafwn.blogspot.com/202 ... -post.html
Ο μεγάλος, μονόχωρος επιμήκης με χορούς στα πλάγια, περικαλλής Καθεδρικός Ναός του Αγίου Γεωργίου, καταστόλιστος με εξαιρετικές τοιχογραφίες, κτίστηκε το 1662 σύμφωνα με επιγραφή που βρίσκεται πάνω από την κεντρική εσωτερική είσοδο, η αγιογράφηση του τελείωσε το 1719 από τους αγιογράφους Σεραφείμ από την Χίο και Δημήτριο από το Μέτσοβο και εγκαινιάστηκε δε το 1722 από τον θεοφιλέστατο επίσκοπο Θαυμακού Ζωσιμά, καθόσον η Ρεντίνα είχε αποσπαστεί από την επισκοπή Λιτζάς και Αγράφων.
Ανακαινίστηκε το 1789 και κατασκευάστηκε η περίτεχνη σκαλισμένη ξύλινη επίπεδη οροφή του ναού, από τους Δομιανούς τεχνίτες Ιωάννη και Δημήτριο με δαπάνες του φιλογενούς άρχοντα της Ρεντίνας Δημητράκη Τσολάκογλου.
Το 1790 ο Δημήτρης Τσολάκογλου τύπωσε στη Βενετία με έξοδά του, την ακολουθία του Αγίου Σεραφείμ εξ Ιωαννίνων, που συνέθεσε ο περίφημος δάσκαλος του Γένους Αναστάσιος Γόρδιος.
Η φορητή δε λαμπρή εικόνα του Αγίου Γεωργίου αφιέρωμα και αυτή του Δημητρίου Τσολάκογλου φιλοτεχνήθηκε το 1794 από τον αγιορείτη μοναχό Νικηφόρο.
Εντυπωσιακό και περίτεχνο είναι το τέμπλο του, όπως και η Αγία Τράπεζα και ο δεσποτικός θρόνος του ναού, έχουν κατασκευασθεί με το μοναδικής τεχνοτροπίας σκαλιστό ξύλο, από καρυδιά χωρίς καμιά αλλοίωση του φυσικού του χρώματος, δέηση και αυτά του Δημητρίου Τσολάκογλου το 1796 και έργο των τριών αδελφών Γεωργίου, Ιωάννου και Αθανασίου από την Στυλίδα. Στο κτιριακό συγκρότημα του μουσειακού αυτού ναού ανήκουν επίσης και τα δύο παρεκκλήσια του Αγίου Δημητρίου και του Αγίου Σεραφείμ.
http://rentina-agrafwn.blogspot.com/201 ... _3956.html
Η ΠΡΟΤΟΜΗ ΕΝΟΣ ΠΡΟΔΟΤΗ ΚΑΙ Η «ΚΑΡΑΤΟΜΗ» ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ
19 Απριλίου 2010
Σε ένα όμορφο χωριό των Αγράφων μαίνεται ένας ακήρυκτος πόλεμος τα τελευταία χρόνια. Μερικοί απόγονοι του Τουρκόφιλου Κοτσάμπαση Ρεντίνας έκαναν την εκταφή του Τσολάκογλου και μαρμαρωμένο τον τοποθέτησαν στην κεντρική πλατεία του χωριού !
(…)
Ένας εκ των πλέον ιστορικών Δήμων των Αγράφων είναι ο της Ρεντίνας Οι άρχοντες που θέλοντας να τιμήσουν ένα εκ των πλέον γνωστών προγόνων τους, δηλαδή τον Δημήτριο Τσολάκογλου, ο οποίος έζησε μέχρι το 1822, έστησαν στο κέντρο του χωριού ένα μεγαλοπρεπές και περίτρανο μαρμάρινο άγαλμα. Με αυτή την πράξη του το Δημοτικό Συμβούλιο δεν εκόσμησε απλώς την πλατεία, αλλά, ταυτοχρόνως διεκόσμησε την ιστορία!… Επιλέγοντας ως ίνδαλμά τους και πρότυπο ένα επιφανέστατο προδότη, κατεξευτέλισαν τους καθ’ όλα άξιους κατοίκους του Δήμου.
Ποιος, τελικά, ήταν ο Δημήτριος Τσολάκογλου; (Σακατόπουλος, εάν μεταφραστεί το όνομα). Αυτό θα μας το μολογήσουν διακεκομένοι συμπατριώτες μας. Ιδού λίγα εκ των απείρων κατορθωμάτων του:
Ενθυμήματα Στρατιωτικά κασομούλη:
α. (σελ. 95): «…. Καθόν καιρόν ο Αλήπασάς υψωμένος, δια την ραδιουργιών του Τσολάκογλου αρχιπροεστού εχθρού αδιαλάκτου όλων των καπεταναίων…»
β. (σελ. 125): «Και εδώ αφού απεδείχθη ο Τζιολάκογλους Αγράφων – συμπέθερος των προκρίτων Μαυρίλος – προδότης…»
γ. (σελ. 125): «Ο Καραϊσκάκης μισούσε θανάσιμα τον κοτσάμπαση Τζιολάκογλου, γιατί έγινε αιτία του μαρτυρικού θανάτου του Κατσαντώνη.»
2. Ιστορία Ευρυτανίας – Μάρκου Γκιόλα, σελ. 205:
«Η Εταιρεία (Φιλική) τον έστειλε ως έμπιστον της στ’ Άγραφα, αλλά προδόθηκε από τον Δημ. Τσολάκογλου και μαρτύρησε στα Γιάννενα.»
(Αναφέρεται στον Ζαχαρόπουλο από τη Ρεντίνα).
Το Σμόκοβο. Ι.Κ. Ζιώγα, σελ. 139:
«Οι Τούρκοι πέτυχαν να διαλύσουν τις πρώτες επαναστατικές κινήσεις στ’ Άγραφα με την προδοσία του Τσολάκογλου».
Τα Βραγγιανά των Αγράφων, Χριστοφ. Αλεξάκη, σελ.: 165: «Πολλά βιβλία της Σχολής Βραγγιανών άρπαξε ο πλούσιος Τουρκόφιλος κοτσάμπασης της περιοχής, που κατοικούσε στη Ρεντίνα, Τσολάκογλου».
Κατά τον Δ. Φωτιάδη ο Τσυλάκογλου ευθύνεται για το Θάνατο του Κατσαντώνη.
Ο Καραϊσκάκης έκαψε τον πύργο του Τσολάκογλου, επειδή τον θεωρούσε υπεύθυνο για το θάνατο του Κατσαντώνη. Ο ιστορικός Βλαχογιάννης επιβεβαιώνει αυτή την άποψη.
Τελειώνουμε με την πλέον αλάνθαστο ιστορικό μας, δηλαδή το Δημοτικό τραγούδι:
«Ποιος είν’ αράδα σήμερα να βγει στο καραούλι;
Χουλιάρας είναι σήμερα κι ο Νίκος Καψομούνης.
Νικόλα πρόσεξε καλά κι εσύ, ωρέ. Χουλιάρα.
Μας πρόδωσε ο Τσολάκογλου στον Άγο Μουχουρντάρη».
Άρχοντες της Ρεντίνας! Μεταλλάσσοντας τους προδότες σε ήρωες και εθνάρχες, υποσκάπτουμε τα θεμέλια της πατρίδος μας.
(...)
η Ρεντίνα γέμισε καπνούς κι εκρήξεις. Οι μισοί κάτοικοι απαιτούσαν την αποκαθήλωση του προδότη και οι άλλοι την παραμονή του άρχοντα στο βάθρο του, για ν’ ατενίζει τους αφελείς απογόνους του!.. Μετά από συζητήσεις, εμπλοκές και συμπλοκές, το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε, κατά πλειοψηφία, την αποκαθήλωση του αγάλματος. Ακολούθησαν ενστάσεις επί ενστάσεων και, τελικά, κάποιοι ανεγκέφαλοι έκαναν μόνοι τους την αποκαθήλωση… νύκτωρ!
https://www.karditsanews.gr/η-προτομη-ε ... οτη-και-η-«καρατομη/
.gif "Laughing")
