Λαχουρένιος έγραψε:Το νουμερο των 100.000 το δεχεται και ο Μαραντζιδης στο βιβλιο του ''Δημοκρατικος Στρατος Ελλαδας''
Ο ΔΣΕ με πολυ μικροτερη δυναμη πυρος απο τον ΕΣ καταφερε αναλογικα περισσοτερες απωλειες απ'οτι ο ΕΣ ακομα και αν οι 38.000 ειναι ολοι νεκροι και κανενας τραυματιας.
Πολλα θυματα του ΔΣΕ ηταν απο αεροπορια που ο ΔΣΕ δεν ειχε.
Ένας από τους όμορφους μύθους που καλλιεργήθηκαν ήταν η ηρωική δράση του ΕΛΑΝ... προσπάθησαν να την βρω αυτή την δράση ... τέλος πάντων, βρήκα ένα λιγοσέλιδο βιβλίο εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή (κάπου το έχω) το πολυδιάβασα για να βρω στοιχεία αξιόλογης δράσης του ΕΛΑΝ .... αστεία πράγματα, ένα γενικόλογο μπλα μπλα με μια επίθεση σε ένα πλοιάριο ενός αξιωματικού των Γερμανών που βγήκε για ψάρεμα κάτι μεταφορές, τρίχες δηλαδή ... τέλος πάντων στον ΕΛΑΝ υπηρέτησε και ένας κοντινός συγγενής της γυναίκας μου, ο οποίος σκοτώθηκε στον Εμφύλιο μέσα στο πλοιάριό του στην ανοιχτή θάλασσα από αεροπλάνο.
Την πενιχρή δράση του ΕΛΑΝ η κυβέρνηση των Αθηνών στον Εμφύλιο την μηδένισε, δεσμεύοντας όλες τις βάρκες και ελέγχοντας όλους τους απόπλους ακόμα και για ψάρεμα, ότι κινείτο στην θάλασσα μη καταγραμμένο βυθίζονταν και ότι δεν ήταν σε λιμάνι ελεγχόμενο κατάσχονταν. Απλά πράγματα. Το τελευταίο πλοίο που προσπάθησε μέσω Αλβανίας να εφοδιάσει με πυρομαχικά τον ΔΣΕ Πελοποννήσου βυθίστηκε.
Το Γενικο Αρχηγείο του ΔΣΕ, έστειλε στην Πελοπόννησο, από το Δυρράχιο την 1η Ιούλη του 1948,'ενα καΐκι με τα παραπλανητικά διακριτικά "Κυρά της Υδρας" και αριθμό νηολογίου 46, με καπετάνιο τον καπετάν Μπόρα(Λ.Καρακατσάνη), τον Βάγια Βαϊτσα κι άλλους.
Το καϊκι είχε τελικό προορισμό τον όρμο "Κάψαλα" της Λακωνίας, απ΄ 'οπου ο Λ.Κωνστανταράκος θα παραλάμβανε τα παρακάτω:
200 οπλοπολυβόλα Μπρεν,2 βαριά οπλοπολυβόλα με 6000 σφαίρες,νάρκες κατα προσωπικού και οχημάτων,επιθετικές χειροβομβίδες και τα "νέα οπλα" Πάντζερς(Μπαζούκας),600 τον αριθμό.
Η αποστολή έγινε με επιτυχία την νύχτα της 18ης Ιουλίου 1948 και με τη συμβολή μιάς ομάδας 7 ανταρτών του Κωνστανταράκου,μεταφέρθηκαν στο Αρχηγείο του Πάρνωνα...
Το καΐκι ξεκίνησε από το Δυρράχιο της Αλβανίας την Πέμπτη 1 Ιουλίου 1948. Πλήρωμα του καϊκιού ήταν ο Λευτέρης Καρακατσάνης (καπετάν Μπόρας) κυβερνήτης, ο Στέργιος Φλώρος μηχανικός, ο Γιώργος Παρίσης, ο Βάιας Βαΐτσας και ο Νίκος Γιαμανόγλου.
Όπως μαθαίνουμε από το «Ημερολόγιο» που κράτησε ο Βαΐτσας (και που βρέθηκε μετά τη βύθιση του κατά την δεύτερη απόπειρα στον όρμο Φωκιανού), το καΐκι έφερε τις σημαίες της Ελλάδας, των ΗΠΑ και της Ιταλίας και το όνομα «Αριθμός Ν. 46 – Κυρά της Ύδρας», και αντιμετώπισε προβλήματα με τον καιρό, με περιπολικά του Ναυτικού, αλλά και διενέξεις μεταξύ του πληρώματος, ως προς την πορεία και τον τόπο αποβίβασης του πολεμικού υλικού.
Το βράδυ 18 προς 19 Ιουλίου το καΐκι έφτασε στην ανατολική Λακωνία, στον όρμο Καψάλα που βρίσκεται πολύ κοντά στο ομώνυμο χωριό και ξεφόρτωσε το υλικό το οποίο μετέφερε. Παραλήπτης και υπεύθυνος για την μεταφορά και την απόκρυψή του ήταν ο Λεωνίδας Κωνστανταράκος, ο οποίος με μια ομάδα 7 ανταρτών, έκρυψε το μισό υλικό σε μια καταβόθρα της περιοχής το οποίο παραλήφθηκε από άλλο αντάρτικο τμήμα σε χρονικό διάστημα λιγότερο μιας εβδομάδας και διαμοιράστηκε σε όλα τα Αρχηγεία, πλην του Αρχηγείου Πάρνωνα που παρέλαβε το μισό πολεμικό υλικό από τον Κωνστανταράκο άμεσα.
Την ίδια μέρα το καΐκι απέπλευσε από τον όρμο της Καψάλας για την Αλβανία χωρίς προβλήματα.
Η ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ «ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ» 1948
6 Σεπτεμβρίου 1948
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει αναλάβει, μέσα στα πλαίσια της στηρίξεως του Εθνικού Στρατού, την απαγόρευση από θαλάσσης εφοδιασμού των ανταρτών και όπου απαιτείται τη στήριξη του Αγώνος του Στρατού με το πυροβολικό των Πλοίων.
Η Πελοπόννησος έχει κατά κάποιο τρόπο επιτυχώς αποκλειστεί ούτως ώστε ο Δημοκρατικός Στρατός να αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα κυρίως πυρομαχικών. Ο «Πολεμιστής», Ναρκαλιευτικό Ανοικτής Θαλάσσης, στο μέγεθος Κορβέτας, την 6η Σεπτεμβρίου 1948, παραπλέει τις ανατολικές ακτές της Πελοποννήσου.
Ώραν 09:20, νοτίως της πόλεως του Λεωνιδίου, εις τον όρμον του Φωκιανού, κάτω από τις πλαγιές του Πάρνωνα, εντοπίζει ύποπτο πετρελαιοκίνητο σκάφος με αριθμό ανταρτών επί της ακτής.
Επί τη θέα του πλοίου, αριθμός συμμοριτών εκδηλώνει τη διάθεση να παραδοθεί, ενώ υπόλοιποι βάλλουν κατά του πλοίου.
Ώραν 11:15, αιτείται η ενίσχυση στρατιωτικής δυνάμεως από Λεωνίδιο. Τόσο ο «Πολεμιστής», όσο και τα δύο Αεροσκάφη που υπερέπτησαν, εβλήθησαν υπό των ανταρτών, οπότε περί ώραν 12:25 ο Κυβερνήτης αποφασίζει να βληθεί το ύποπτο σκάφος.
Ακολουθεί τρομερή έκρηξη και στήλη καπνού άνω των 1500 μέτρων. Επρόκειτο περί πετρελαιοκίνητου άνω των 300 τόνων, προφανώς έμφορτο πυρομαχικών. Πέντε εκ των ευρισκομένων στην ακτή, έτοιμοι να παραδοθούν καθ΄ όν χρόνον οι υπόλοιποι αντάρτες τρέπονται προς την ορεινή περιοχή.
Καταφθάνει η στρατιωτική δύναμη και ο «Πολεμιστής» αποβιβάζει άγημα υπό Αξιωματικό. Το άγημα αναφέρει ότι η παραλία είναι διάσπαρτη νάρκες και όπλα. Επίσης ότι ανευρέθησαν στοιχεία αποδεικνύοντα την εθνικότητα του πετρελαιοκίνητου.
Διαπιστώνεται ότι δεν επρόλαβαν να εκφορτώσουν πυρομαχικά, η δε στρατιωτική δύναμη περισυλλέγει τα εις καλήν κατάστασην όπλα.
Την επομένη ημέρα, 7 Σεπτεμβρίου, έρευνες επί της ξηράς αλλά και εις τον βυθόν υπολογίζουν τα εντοπισθέντα όπλα στις 5000. Από το βυθό περισυνελέγησαν 3 χαρτοκιβώτια πλήρη χαρτονομισμάτων των 20 χιλιοδράχμων.
Το ΓΕΣ αιτείται την ανέλκυση κατά το δυνατόν των ποικίλων πυρομαχικών.
Απογευματινές ώρες της 8ης Σεπτεμβρίου ο «Πολεμιστής» αναφέρει ότι:
α. Ανευρέθη ο στροφαλοφόρος άξονας της μηχανής του πετρελαιοκινήτου σκάφους μετά της έλικος και του πηδαλίου και ανελκύσθησαν.
β. Μεγάλος αριθμός όπλων, ναρκών και βαρέων πολυβόλων καλύπτουν τον βυθόν.
γ. Επτά βαρέα ιταλικά πολυβόλα μεταφέρονται στο Ναύσταθμο.
Σαν συμπέρασμα, ο τεράστιος αριθμός των όπλων και των ναρκών που μετέφερε το πετρελαιοκίνητο σκάφος θα έδιναν εις τους αντάρτες της Πελοποννήσου τη δυνατότητα να συνεχίσουν τον αγώνα επί σημαντικότατο διάστημα.
Όρμος Φωκιανού
Αυτό ήταν η αρχή του τέλους του ΔΣ Πελοποννήσου.
ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Τελειώνουμε σήμερα ότι δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το ΕΑΜ. Είναι δική μας επιλογή οι Πρέσπες».
