H διαδοχή του Μ. Αλεξάνδρου και η παρακμή του ελληνιστικού κόσμου

[Προέλλην]

H ανταρσία στην Ώπιδα - Mέρος Α

Εν τω μεταξύ, ο Αλέξανδρος και οι Μακεδόνες, είχαν κλείσει ήδη 12 χρόνια στην Ασία. Οι περισσότεροι στρατιώτες του, είχαν φτάσει σε ηλικία συνταξιοδότησης.

Όταν έφτασαν στην πόλη της Ώπιδας (Οpis), βλέπε χάρτη:



o Αλέξανδρος ανακοίνωσε στους Μακεδόνες, ότι τους απαλλάσσει απο τα καθήκοντά τους, τους δίνει παχύ εφάπαξ και ότι μπορούν πλέον να γυρίσουν περήφανοι στα μαντριά τους όπου οι ντόπιοι θα τους θαυμάζουν ως ήρωες.

Παρά το γεγονός ότι αυτό ακριβώς ήταν που ήθελαν και είχαν ζητήσει (βλέπε ανταρσία στην Ινδία), έχοντας πλέον γίνει μάρτυρες της οικουμενοποίησης του Αλεξάνδρου, ο οποίος πλέον δεν διατηρούσε μακεδονική περιβολή αλλά περσική, είχε επιβάλλει το έθιμο της προσκύνησης, αλλά κυρίως, έδειχνε ότι το μέλλον του στρατού ήταν ο πυρήνας των 30.000 Επιγόνων, επίλεκτων Περσών φαλαγγιτών εκπαιδευμένων στις μακεδονικές τακτικές και όπλα, ένιωσαν να φεύγει η γή κάτω απ τα πόδια τους.

Με την ανακοίνωση της απόλυσης, οι εναπομείναντες Μακεδόνες (πρέπει να είχαν απομείνει γύρω στους 10-15.000 πεζικάριους και 1.500 ιππείς), αφρίσαν. Oργισμένες κραυγές και προσβολές άρχισαν να ακούγονται απο το ανώνυμο πλήθος: "οκ, να πας να πολεμήσεις τώρα με τον πατέρα σου τον Δία!"

O Aλέξανδρος δεν μπορούσε να πιστέψει στ αυτιά του. Πρώτα του έκαναν τόσο σκηνικό στην Ινδία, ότι και καλά κουράστηκαν, ότι τον βοήθησαν να κατακτήσει τον Κόσμο, και τώρα τους έλειψαν τα προβατάκια τους, τα παιδάκια και οι γυνακούλες τους. Και τώρα; Tου ξηγιούνται τέτοιες μαλακίες και κάνουν νάζια;

Οργισμένος ('pun intended'), κατεβαίνει απο το βάθρο, συνοδευόμενος απο τους elite Υπασπιστές, και καταδεικνύει όσους άκουσε να τον κράζουν, 13 στον αριθμό, για άμεση εκτέλεση. Nα 'ταν κι άλλοι.

Έπειτα, το πλήθος σώπασε. To βρακί κατουρημένο. Ξανανεβαίνει στο βάθρο και αρχίζει επικό ταμ-τι-ρ-ρί: Φοβισμένοι τσομπάνηδες είσασταν, πουτανάκια των Ελλήνων, των Ιλλυρίων, των Παιόνων και των Θρακών. Ο μπαμπάζμ ο Φίλιππος σας έκανε άνθρωπους και σας έδωσε αξιοπρέπεια, και εγώ σας έκανα κατακτητές του Κόσμου και σας πλούτισα.

https://www.livius.org/articles/person/ ... nder-2.15/

Έπειτα, αποσύρθηκε στην βασιλική του σκηνή, και δεν άφησε ούτε καν τους Μακεδόνες Εταίρους να του μιλήσουν. Τρείς μέρες έπεσε σε βαθιά περισυλλογή. Έπειτα, κάλεσε τους Άριστους των Περσών, και τους μοίρασε την διοίκηση όλων των μονάδων του στρατού.

Οι Μακεδόνες έκλασαν μαλλί. Δεν ήξεραν τι να πουν και τι να κάνουν.

Έμαθαν, είσημα πλέον, ότι όλη η δκση του στρατού δόθηκε σε Πέρσες, στους οποίους δόθηκαν μακεδονικοί τίτλοι. Ονομάστηκαν ακόμη Πέρσες ως Αργυρασπίδες και Εταίροι, και Βασιλική Ίλη. Ούϊ μανούλαμ!

Πανικόβλητοι, τρέχουν άτακτο πλήθος μπρος στην σκηνή του Αλέξανδρου, και αρχίζουν να πετάνε τα όπλα τους σε στοίβα, ενώ παράλληλα οικετεύουν σπαρακτικά τον Αλέξανδρο να βγεί να τους μιλήσει.

ΤΕΤΟΙΟ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΑΛΑΝΙ ΗΤΑΝ Ο ΑΛΕΞ, ΤΟΥΣ ΕΒΑΛΕ ΤΑ ΔΥΟ ΠΟΔΑΡΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΜΠΑΜΠΟΥΤΣ (from Persian پاپوش‎ - pā-puš)

....

[Τλαξκαλτέκος]

Έπρεπε να κατακτηθούν ( διάβαζε εξερευνηθούν ) και οι νότιες περιοχές. Γι' αυτό και είχε στείλει και τον στόλο να ακολουθεί την ακτογραμμή. Στην έρημο ο Αλεξ συμμερίσθηκε τα βάσανα των στρατιωτών του.

Νιαί, έπρεπε να κατακτηθεί η έρημος της Γεδρωσίας. Πηγή τώρα, ποιόν κατέκτησε εκεί, αλλιώς μην μαγαρίζεις το νήμα.

ΥΓ
Ο στόλος στάλθηκε για χαρτογράφηση, για χάραξη παράκτιου δρόμου από την Ινδία.

Ποιος μαγαρίζει ;

Αρριανός :

Ο ίδιος πήρε πάλι μαζί του τους μισούς υπασπιστές, τους Αγριάνες, το άγημα του ιππικού και τους ιπποτοξότες και άρχισε να προχωρεί προς τα σύνορα των Γαδρωσών και των Ωρειτών, όπου τον πληροφόρησαν ότι η διάβαση ήταν στενή, και ότι στρατοπέδευσαν συνταγμένοι μπροστά στα στενά οι Γαδρωσοί και οι Ωρείτες, με σκοπό να τον εμποδίσουν να περάσει.
(…)
Ο ίδιος ο Αλέξανδρος με το μεγαλύτερο μέρος του στρατού —γιατί είχε φθάσει και ο Ηφαιστίων οδηγώντας τους στρατιώτες του που είχαν μείνει πίσω— άρχισε να προχωρεί προς τη Γαδρωσία που είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος έρημος.
(…)
Από εκεί ο Αλέξανδρος προχώρησε μέσα στη χώρα των Γαδρωσών από έναν δρόμο δύσκολο που δεν είχε τρόφιμα και ανάμεσα στα άλλα δεν υπήρχε σε πολλά μέρη ούτε νερό για τον στρατό. Ωστόσο αναγκάζονταν να διατρέχουν οι στρατιώτες μεγάλες αποστάσεις κατά τη νύχτα και μάλιστα μακριά από τη θάλασσα, επειδή ο Αλέξανδρος βιαζόταν να φθάσει στην παραθαλάσσια περιοχή, για να δει τα λιμάνια που υπήρχαν και για να προετοιμάσει όσα ήταν βέβαια δυνατό να γίνουν για το ναυτικό κατά τη διέλευσή του, είτε ανοίγοντας πηγάδια είτε ψάχνοντας αν υπήρχε πουθενά αγορά τροφίμων ή αγκυροβόλιο.
(…)
Ο ίδιος ο Αλέξανδρος άρχισε να προχωρεί προς την πρωτεύουσα των Γαδρασών· ο τόπος ονομάζεται Πούρα, όπου ακριβώς έφθασε σε εξήντα συνολικά μέρες, αφότου ξεκίνησε από τα Ώρα. Οι περισσότεροι ιστορικοί του Αλεξάνδρου αναφέρουν ότι ούτε όλες μαζί οι ταλαιπωρίες που υπέφερε ο στρατός για χάρη του στην Ασία δεν μπορούν να συγκριθούν με τις κακουχίες που υπέφερε στο μέρος εκείνο. Αναφέρουν όμως ότι ο Αλέξανδρος πέρασε από αυτόν τον δρόμο όχι επειδή δεν γνώριζε τις δυσκολίες —αυτό το υποστηρίζει μονάχα ο Νέαρχος— αλλά επειδή άκουσε ότι έως τότε κανένας δεν γλίτωσε περνώντας με στρατό από τον δρόμο εκείνο εκτός από τη Σεμίραμη, όταν αποχώρησε από την Ινδία. Αλλά ακόμη και αυτή, έλεγαν οι ντόπιοι, διασώθηκε με είκοσι μόνο άνδρες από όλο τον στρατό της, ενώ ο Κύρος, ο γιος του Καμβύση, διασώθηκε και αυτός με εφτά μόνο άνδρες του. Γιατί βέβαια και ο Κύρος ήρθε στα μέρη εκείνα σκοπεύοντας να εισβάλει στην Ινδία, αλλά πριν το επιτύχει, έχασε το μεγαλύτερο μέρος του στρατού του, επειδή ο δρόμος αυτός ήταν έρημος και δύσκολος. Αυτά, όταν τα ανήγγειλαν στον Αλέξανδρο, τον παρακίνησαν σε άμιλλα προς τον Κύρο και τη Σεμίραμη. Αναφέρει, λοιπόν, ο Νέαρχος ότι ο Αλέξανδρος πήρε αυτόν τον δρόμο εκτός από αυτούς τους λόγους και για να προμηθεύεται τα απαραίτητα σε κοντινή απόσταση από το ναυτικό του. Ο διάπυρος, λοιπόν, καύσωνας και η έλλειψη του νερού αφάνισαν ένα μεγάλο μέρος του στρατού του και προπάντων βέβαια τα αχθοφόρα ζώα. Αυτά χάθηκαν εξαιτίας του βάθους και της θερμότητας της άμμου, γιατί ήταν πυρακτωμένη, τα περισσότερα όμως τα αφάνισε η δίψα. Γιατί συναντούσαν ακόμη και ψηλούς λόφους σχηματισμένους από βαθιά άμμο που δεν ήταν συμπαγής, αλλά τέτοια που δεχόταν το πάτημά τους σαν να βάδιζαν επάνω σε πηλό, ή μάλλον σε απάτητο χιόνι. Και ταλαιπωρούνταν συγχρόνως τα άλογα και τα μουλάρια εξαιτίας των αναβάσεων και καταβάσεων και ακόμη περισσότερο εξαιτίας του ανώμαλου δρόμου με το ασταθές έδαφος. Το ίδιο στενοχωρούσαν τους στρατιώτες οι μεγάλες αποστάσεις μεταξύ των σταθμών, επειδή η έλλειψη νερού που ανευρισκόταν σε ακανόνιστα διαστήματα, τους έκανε να βαδίζουν ανάλογα με τις παρουσιαζόμενες ανάγκες. Όταν βέβαια πορεύονταν νύχτα τον δρόμο που έπρεπε να διανύσουν, και έφθαναν στο νερό τα χαράματα, δεν ταλαιπωρούνταν και τόσο πολύ. Αν όμως εξαιτίας του μακρινού δρόμου τούς έπιανε η μέρα ενώ ακόμη βάδιζαν, τότε ταλαιπωρούνταν από τον καύσωνα και συγχρόνως βασανίζονταν από ακατανίκητη δίψα.
Μεγάλη ήταν η απώλεια σε αχθοφόρα ζώα και γινόταν σκόπιμα από τους στρατιώτες, γιατί κάθε φορά που είχαν έλλειψη από τρόφιμα συγκεντρώνονταν και έσφαζαν τα περισσότερα από τα άλογα και τα μουλάρια και έτρωγαν τα κρέατά τους και έλεγαν ότι αυτά ψόφησαν από τη δίψα ή χάθηκαν από την κούραση· κανένας δεν υπήρχε για να ελέγξει την πραγματική αλήθεια και εξαιτίας της κόπωσης και επειδή όλοι διέπρατταν το ίδιο παράπτωμα. Αυτά που συνέβαιναν δεν είχαν διαφύγει την προσοχή του Αλεξάνδρου, αλλά έβλεπε ότι, για να θεραπεύσει την παρούσα κατάσταση, ήταν προτιμότερο να προσποιείται ότι δεν γνωρίζει τα παραπτώματα παρά ότι τα συγχωρεί, αν και τα γνώριζε.
(...)

[Προέλλην]

Ποιος μαγαρίζει ;

Mα ποιός άλλος, εσύ.

Τα Πούρα, μετά από 60 μέρες έρημο ήταν αυτό που ήθελε να κατακτήσει; Aυτός ήταν ο σκοπός της πορείας στην έρημο;

Τα Πούρα μπορούσε να τα πάρει απο τις Πασσαργάδες άνετος, αφού είχε επιστρέψει απο τον δρόμο που ακολούθησε ο Κρατερός:




O ίδιος το βάζεις, ήξερε από που τους περνούσε, απο τον βέβαιο θάνατο:

Αναφέρουν όμως ότι ο Αλέξανδρος πέρασε από αυτόν τον δρόμο όχι επειδή δεν γνώριζε τις δυσκολίες —αυτό το υποστηρίζει μονάχα ο Νέαρχος— αλλά επειδή άκουσε ότι έως τότε κανένας δεν γλίτωσε περνώντας με στρατό από τον δρόμο εκείνο εκτός από τη Σεμίραμη, όταν αποχώρησε από την Ινδία. Αλλά ακόμη και αυτή, έλεγαν οι ντόπιοι, διασώθηκε με είκοσι μόνο άνδρες από όλο τον στρατό της, ενώ ο Κύρος, ο γιος του Καμβύση, διασώθηκε και αυτός με εφτά μόνο άνδρες του.

His fleet he ordered to go round by sea, keeping India on the right; Nearchus was appointed admiral of the fleet, Onesicritus its chief-pilot.

But he himself proceeded by land through the country of the Oreites, where he was reduced to the direst straits and lost a multitude of men, so that not even the fourth part of his fighting force was brought back from India.

And yet his infantry had once numbered a hundred and twenty thousand, and his cavalry fifteen thousand.

But grievous diseases, wretched food, parching heats, and, worst of all, famine destroyed them, since they traversed an untilled country of men who dragged out a miserable existence, who possessed but few sheep and those of a miserable sort, since the sea-fish which they ate made their flesh unsavoury and rank.

It was with difficulty, then, that Alexander passed through this country in sixty days; but as soon as he reached Gedrosia he had all things in abundance, for the nearest satraps and princes had provided them.

http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/R ... r*/10.html

[Οργισμένος]

H ανταρσία στην Ώπιδα

Εν τω μεταξύ, ο Αλέξανδρος και οι Μακεδόνες, είχαν κλείσει ήδη 12 χρόνια στην Ασία. Οι περισσότεροι στρατιώτες του, είχαν φτάσει σε ηλικία συνταξιοδότησης.

Όταν έφτασαν στην πόλη της Ώπιδας (Οpis), βλέπε χάρτη:



o Αλέξανδρος ανακοίνωσε στους Μακεδόνες, ότι τους απαλλάσσει απο τα καθήκοντά τους, τους δίνει παχύ εφάπαξ και ότι μπορούν πλέον να γυρίσουν περήφανοι στα μαντριά τους όπου οι ντόπιοι θα τους θαυμάζουν ως ήρωες.

Παρά το γεγονός ότι αυτό ακριβώς ήταν που ήθελαν και είχαν ζητήσει (βλέπε ανταρσία στην Ινδία), έχοντας πλέον γίνει μάρτυρες της οικουμενοποίησης του Αλεξάνδρου, ο οποίος πλέον δεν διατηρούσε μακεδονική περιβολή αλλά περσική, είχε επιβάλλει το έθιμο της προσκύνησης, αλλά κυρίως, έδειχνε ότι το μέλλον του στρατού ήταν ο πυρήνας των 30.000 Επιγόνων, επίλεκτων Περσών φαλαγγιτών εκπαιδευμένων στις μακεδονικές τακτικές και όπλα, ένιωσαν να φεύγει η γή κάτω απ τα πόδια τους.

Με την ανακοίνωση της απόλυσης, οι εναπομείναντες Μακεδόνες (πρέπει να είχαν απομείνει γύρω στους 10-15.000 πεζικάριους και 1.500 ιππείς), αφρίσαν. Oργισμένες κραυγές και προσβολές άρχισαν να ακούγονται απο το ανώνυμο πλήθος: "οκ, να πας να πολεμήσεις τώρα με τον πατέρα σου τον Δία!"

O Aλέξανδρος δεν μπορούσε να πιστέψει στ αυτιά του. Πρώτα του έκαναν τόσο σκηνικό στην Ινδία, ότι και καλά κουράστηκαν, ότι τον βοήθησαν να κατακτήσει τον Κόσμο, και τώρα τους έλειψαν τα προβατάκια τους, τα παιδάκια και οι γυνακούλες τους. Και τώρα; Tου ξηγιούνται τέτοιες μαλακίες και κάνουν νάζια;

Οργισμένος ('pun intended'), κατεβαίνει απο το βάθρο, συνοδευόμενος απο τους elite Υπασπιστές, και καταδεικνύει όσους άκουσε να τον κράζουν, 13 στον αριθμό, για άμεση εκτέλεση. Nα 'ταν κι άλλοι.

Έπειτα, το πλήθος σώπασε. To βρακί κατουρημένο. Ξανανεβαίνει στο βάθρο και αρχίζει επικό ταμ-τι-ρ-ρί: Φοβισμένοι τσομπάνηδες είσασταν, πουτανάκια των Ελλήνων, των Ιλλυρίων, των Παιόνων και των Θρακών. Ο μπαμπάζμ ο Φίλιππος σας έκανε άνθρωπους και σας έδωσε αξιοπρέπεια, και εγώ σας έκανα κατακτητές του Κόσμου και σας πλούτισα.

https://www.livius.org/articles/person/ ... nder-2.15/

Έπειτα, αποσύρθηκε στην βασιλική του σκηνή, και δεν άφησε ούτε καν τους Μακεδόνες Εταίρους να του μιλήσουν. Τρείς μέρες έπεσε σε βαθιά περισυλλογή. Έπειτα, κάλεσε τους Άριστους των Περσών, και τους μοίρασε την διοίκηση όλων των μονάδων του στρατού.

Οι Μακεδόνες έκλασαν μαλλί. Δεν ήξεραν τι να πουν και τι να κάνουν.

Έμαθαν, είσημα πλέον, ότι όλη η δκση του στρατού δόθηκε σε Πέρσες, στους οποίους δόθηκαν μακεδονικοί τίτλοι. Ονομάστηκαν ακόμη Πέρσες ως Αργυρασπίδες και Εταίροι, και Βασιλική Ίλη. Ούϊ μανούλαμ!

Πανικόβλητοι, τρέχουν άτακτο πλήθος μπρος στην σκηνή του Αλέξανδρου, και αρχίζουν να πετάνε τα όπλα τους σε στοίβα, ενώ παράλληλα οικετεύουν σπαρακτικά τον Αλέξανδρο να βγεί να τους μιλήσει.

ΤΕΤΟΙΟ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΑΛΑΝΙ ΗΤΑΝ Ο ΑΛΕΞ, ΤΟΥΣ ΕΒΑΛΕ ΤΑ ΔΥΟ ΠΟΔΑΡΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΜΠΑΜΠΟΥΤΣ (from Persian پاپوش‎ - pā-puš)

....

Koita μην εισαι απολυτος. Ηταν τιτανας αλλα στα τελη του ξεφυγε λιγακι η βιδα. Ειχε χασει και τον γκομενο, και οταν απο 18 εισαι σε εκστρατειες καπου χανεται η μπαλα. Επισης αν ισχυουν αυτα που γραφεις τοτε 100% τονε φαγανε Ελληνες.

[Προέλλην]

Koita μην εισαι απολυτος. Ηταν τιτανας αλλα στα τελη του ξεφυγε λιγακι η βιδα. Ειχε χασει και τον γκομενο, και οταν απο 18 εισαι σε εκστρατειες καπου χανεται η μπαλα. Επισης αν ισχυουν αυτα που γραφεις τοτε 100% τονε φαγανε Ελληνες.

Ο Ηφαιστίωνας ζούσε ακόμη, δεν πήγαμε ακόμη εκεί. Για πιθανή δολοφονία, θεωρίες υπάρχουν ακόμη απο την αρχαιότητα. Μην βιάζεσαι, θα τις δούμε

[Οργισμένος]

Koita μην εισαι απολυτος. Ηταν τιτανας αλλα στα τελη του ξεφυγε λιγακι η βιδα. Ειχε χασει και τον γκομενο, και οταν απο 18 εισαι σε εκστρατειες καπου χανεται η μπαλα. Επισης αν ισχυουν αυτα που γραφεις τοτε 100% τονε φαγανε Ελληνες.

Ο Ηφαιστίωνας ζούσε ακόμη, δεν πήγαμε ακόμη εκεί. Για πιθανή δολοφονία, θεωρίες υπάρχουν ακόμη απο την αρχαιότητα. Μην βιάζεσαι, θα τις δούμε

Ισως βεβαια να του τη χωσανε και οι Περσες, δεν ξερω. Παντως σιγουρα δολοφονηθηκε με δηλητηριο κατ εμε.

[Τλαξκαλτέκος]

Ποιος μαγαρίζει ;

Mα ποιός άλλος, εσύ.

Τα Πούρα, μετά από 60 μέρες έρημο ήταν αυτό που ήθελε να κατακτήσει; Aυτός ήταν ο σκοπός της πορείας στην έρημο;

Τα Πούρα μπορούσε να τα πάρει απο τις Πασσαργάδες άνετος, αφού είχε επιστρέψει απο τον δρόμο που ακολούθησε ο Κρατερός:




O ίδιος το βάζεις, ήξερε από που τους περνούσε, απο τον βέβαιο θάνατο:

Αναφέρουν όμως ότι ο Αλέξανδρος πέρασε από αυτόν τον δρόμο όχι επειδή δεν γνώριζε τις δυσκολίες —αυτό το υποστηρίζει μονάχα ο Νέαρχος— αλλά επειδή άκουσε ότι έως τότε κανένας δεν γλίτωσε περνώντας με στρατό από τον δρόμο εκείνο εκτός από τη Σεμίραμη, όταν αποχώρησε από την Ινδία. Αλλά ακόμη και αυτή, έλεγαν οι ντόπιοι, διασώθηκε με είκοσι μόνο άνδρες από όλο τον στρατό της, ενώ ο Κύρος, ο γιος του Καμβύση, διασώθηκε και αυτός με εφτά μόνο άνδρες του.

His fleet he ordered to go round by sea, keeping India on the right; Nearchus was appointed admiral of the fleet, Onesicritus its chief-pilot.

But he himself proceeded by land through the country of the Oreites, where he was reduced to the direst straits and lost a multitude of men, so that not even the fourth part of his fighting force was brought back from India.

And yet his infantry had once numbered a hundred and twenty thousand, and his cavalry fifteen thousand.

But grievous diseases, wretched food, parching heats, and, worst of all, famine destroyed them, since they traversed an untilled country of men who dragged out a miserable existence, who possessed but few sheep and those of a miserable sort, since the sea-fish which they ate made their flesh unsavoury and rank.

It was with difficulty, then, that Alexander passed through this country in sixty days; but as soon as he reached Gedrosia he had all things in abundance, for the nearest satraps and princes had provided them.

http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/R ... r*/10.html

Σταμάτα να γίνεσαι γραφικός.

H αρχική σου παρόλα :

To αποτέλεσμα της μάχης του Υδάσπη ήταν να στασιάσει ο στρατός και να τιμωρηθεί υποχρεωμένος σε πορεία στην έρημο και να τα τινάξει τουλάχιστον το 1/3 του (σύφωνα με την πιο light εκδοχή).

Η απάντησή μου :

Έπρεπε να κατακτηθούν ( διάβαζε εξερευνηθούν ) και οι νότιες περιοχές. Γι' αυτό και είχε στείλει και τον στόλο να ακολουθεί την ακτογραμμή. Στην έρημο ο Αλεξ συμμερίσθηκε τα βάσανα των στρατιωτών του.

Η δεύτερη παπαριά σου που φανερώνει έλλειψη αξιοπρέπειας :

Νιαί, έπρεπε να κατακτηθεί η έρημος της Γεδρωσίας. Πηγή τώρα, ποιόν κατέκτησε εκεί, αλλιώς μην μαγαρίζεις το νήμα.

ΥΓ
Ο στόλος στάλθηκε για χαρτογράφηση, για χάραξη παράκτιου δρόμου από την Ινδία.

Η απάντησή μου σε όλες τις μαλακίες σου μέσω Αρριανού :

- στρατοπέδευσαν συνταγμένοι μπροστά στα στενά οι Γαδρωσοί και οι Ωρείτες, με σκοπό να τον εμποδίσουν να περάσει.
- ο Αλέξανδρος βιαζόταν να φθάσει στην παραθαλάσσια περιοχή, για να δει τα λιμάνια που υπήρχαν και για να προετοιμάσει όσα ήταν βέβαια δυνατό να γίνουν για το ναυτικό κατά τη διέλευσή του, είτε ανοίγοντας πηγάδια είτε ψάχνοντας αν υπήρχε πουθενά αγορά τροφίμων ή αγκυροβόλιο.
-ο Αλέξανδρος πέρασε από αυτόν τον δρόμο επειδή δεν γνώριζε τις δυσκολίες —αυτό το υποστηρίζει μονάχα ο Νέαρχος
- Αναφέρει, λοιπόν, ο Νέαρχος ότι ο Αλέξανδρος πήρε αυτόν τον δρόμο εκτός από αυτούς τους λόγους και για να προμηθεύεται τα απαραίτητα σε κοντινή απόσταση από το ναυτικό του.
- αλλά επειδή άκουσε ότι έως τότε κανένας δεν γλίτωσε περνώντας με στρατό από τον δρόμο εκείνο εκτός από τη Σεμίραμη, όταν αποχώρησε από την Ινδία. Αλλά ακόμη και αυτή, έλεγαν οι ντόπιοι, διασώθηκε με είκοσι μόνο άνδρες από όλο τον στρατό της, ενώ ο Κύρος, ο γιος του Καμβύση, διασώθηκε και αυτός με εφτά μόνο άνδρες του. Γιατί βέβαια και ο Κύρος ήρθε στα μέρη εκείνα σκοπεύοντας να εισβάλει στην Ινδία, αλλά πριν το επιτύχει, έχασε το μεγαλύτερο μέρος του στρατού του, επειδή ο δρόμος αυτός ήταν έρημος και δύσκολος. Αυτά, όταν τα ανήγγειλαν στον Αλέξανδρο, τον παρακίνησαν σε άμιλλα προς τον Κύρο και τη Σεμίραμη.
- Αυτά που συνέβαιναν δεν είχαν διαφύγει την προσοχή του Αλεξάνδρου, αλλά έβλεπε ότι, για να θεραπεύσει την παρούσα κατάσταση, ήταν προτιμότερο να προσποιείται ότι δεν γνωρίζει τα παραπτώματα παρά ότι τα συγχωρεί, αν και τα γνώριζε.

Κατάλαβες τώρα ; Έκανε πως δεν έβλεπε τα παραπτώματα αυτών που εσύ είπες πως ήθελε να σκοτώσει. Δείξε λίγη αυτοεκτίμηση και σταμάτα να ξεφτιλίζεσαι .

[Προέλλην]

H ανταρσία στην Ώπιδα - Mέρος Β

όταν ο Αλέξανδρος πληροφορήθηκε τα καραγκιοζιλίκια των Μακεδόνων έξω απο την σκηνή του, συγκινήθηκε.
Εκεί, είδε τους Μακεδόνες να του παραδίδουν για μαχαίρι δικούς τους - εξηλαστήρια θύματα, που προηγουμένως τον είχαν υβρίσει.

Ο Αλέξανδρος τουs λυπήθηκε, και βγήκε έξω. Τότε, ένας Καλλίνης, βετεράνος του εταιρικού ιππικού, ως εκπρόσωπος των Μακεδόνων, του είπε: Άρχοντα, σχώρα μας, αλλά μας πείραξε που έκανες τους Πέρσες συγγενείς σου, και τους επέτρεψες να σε φιλούν, ενώ ποτέ κανείς από τους Μακεδόνες δεν είχε αυτή την τιμή.

Ο Αλέξανδρος τότε, του αποκρίθηκε: γατάκι, απο τώρα και στο εξής, στα βαπτίζω και εσάς συγγενείς μου, και μπορείτε να με φιλήσετε!

Μονομιάς, έπεσε ο Καλλίνης στην αγκαλιά του Αλεξάνδρου και τον φίλησε, και έπειτα, λεφούσι όλοι οι Μακεδόνες να τον αγκαλιάζουν και να τον φιλάνε, ενώ στο background έπαιζαν τραγούδια θριάμβου.

Αυτό ήταν. Ο Αλέξανδρος τους είχε βάλει σε total submission mode.

Έπειτα, ο Αλέξανδρος έκλεισε τον κύκλο αυτό, με θυσίες στους ΕΛ Θεούς, και με τρικούβερτο γλέντι 9.000 προσκεκλημένων, όπου οι Μακεδόνες έλαβαν τις πιο κεντρικές θέσεις. Τριγύρω τους, οι Πέρσες, και ακομη πιο πέρα, υπόλοιποι λαοί. Όλοι, γέμισαν τα ποτήρια τους κρασί, και έκαναν την ίδια σπονδή στον θρίαμβο.

Προς το παρόν, τα πράγματα είχαν ηρεμήσει.

[Συνεχίζεται...]

[Προέλλην]

Mα ποιός άλλος, εσύ.

Τα Πούρα, μετά από 60 μέρες έρημο ήταν αυτό που ήθελε να κατακτήσει; Aυτός ήταν ο σκοπός της πορείας στην έρημο;

Τα Πούρα μπορούσε να τα πάρει απο τις Πασσαργάδες άνετος, αφού είχε επιστρέψει απο τον δρόμο που ακολούθησε ο Κρατερός:




O ίδιος το βάζεις, ήξερε από που τους περνούσε, απο τον βέβαιο θάνατο:

Σταμάτα να γίνεσαι γραφικός.

H αρχική σου παρόλα :

To αποτέλεσμα της μάχης του Υδάσπη ήταν να στασιάσει ο στρατός και να τιμωρηθεί υποχρεωμένος σε πορεία στην έρημο και να τα τινάξει τουλάχιστον το 1/3 του (σύφωνα με την πιο light εκδοχή).

Η απάντησή μου :

Έπρεπε να κατακτηθούν ( διάβαζε εξερευνηθούν ) και οι νότιες περιοχές. Γι' αυτό και είχε στείλει και τον στόλο να ακολουθεί την ακτογραμμή. Στην έρημο ο Αλεξ συμμερίσθηκε τα βάσανα των στρατιωτών του.

Νιαί, έβαλε τον προσωπικό του ιστοριογράφο, να γράψει παραμύθι ότι υπέμεινε τα ίδια δεινά, βλέπε νερό στο κράνος. Meanwhile o Aλέξανδρος έφτασε φρεσκαδούρα στα Σούσα, και χιλιάδες εκ των στασιαστών είναι ακόμη και σήμερα σκελετοί στην έρημο της Γεδρωσίας.

Η δεύτερη παπαριά σου που φανερώνει έλλειψη αξιοπρέπειας :

Νιαί, έπρεπε να κατακτηθεί η έρημος της Γεδρωσίας. Πηγή τώρα, ποιόν κατέκτησε εκεί, αλλιώς μην μαγαρίζεις το νήμα.

ΥΓ
Ο στόλος στάλθηκε για χαρτογράφηση, για χάραξη παράκτιου δρόμου από την Ινδία.

Η απάντησή μου σε όλες τις μαλακίες σου μέσω Αρριανού :

- στρατοπέδευσαν συνταγμένοι μπροστά στα στενά οι Γαδρωσοί και οι Ωρείτες, με σκοπό να τον εμποδίσουν να περάσει.
- ο Αλέξανδρος βιαζόταν να φθάσει στην παραθαλάσσια περιοχή, για να δει τα λιμάνια που υπήρχαν και για να προετοιμάσει όσα ήταν βέβαια δυνατό να γίνουν για το ναυτικό κατά τη διέλευσή του, είτε ανοίγοντας πηγάδια είτε ψάχνοντας αν υπήρχε πουθενά αγορά τροφίμων ή αγκυροβόλιο.
-ο Αλέξανδρος πέρασε από αυτόν τον δρόμο επειδή δεν γνώριζε τις δυσκολίες —αυτό το υποστηρίζει μονάχα ο Νέαρχος
- Αναφέρει, λοιπόν, ο Νέαρχος ότι ο Αλέξανδρος πήρε αυτόν τον δρόμο εκτός από αυτούς τους λόγους και για να προμηθεύεται τα απαραίτητα σε κοντινή απόσταση από το ναυτικό του.
- αλλά επειδή άκουσε ότι έως τότε κανένας δεν γλίτωσε περνώντας με στρατό από τον δρόμο εκείνο εκτός από τη Σεμίραμη, όταν αποχώρησε από την Ινδία. Αλλά ακόμη και αυτή, έλεγαν οι ντόπιοι, διασώθηκε με είκοσι μόνο άνδρες από όλο τον στρατό της, ενώ ο Κύρος, ο γιος του Καμβύση, διασώθηκε και αυτός με εφτά μόνο άνδρες του. Γιατί βέβαια και ο Κύρος ήρθε στα μέρη εκείνα σκοπεύοντας να εισβάλει στην Ινδία, αλλά πριν το επιτύχει, έχασε το μεγαλύτερο μέρος του στρατού του, επειδή ο δρόμος αυτός ήταν έρημος και δύσκολος. Αυτά, όταν τα ανήγγειλαν στον Αλέξανδρο, τον παρακίνησαν σε άμιλλα προς τον Κύρο και τη Σεμίραμη.
- Αυτά που συνέβαιναν δεν είχαν διαφύγει την προσοχή του Αλεξάνδρου, αλλά έβλεπε ότι, για να θεραπεύσει την παρούσα κατάσταση, ήταν προτιμότερο να προσποιείται ότι δεν γνωρίζει τα παραπτώματα παρά ότι τα συγχωρεί, αν και τα γνώριζε.

Κατάλαβες τώρα ; Έκανε πως δεν έβλεπε τα παραπτώματα αυτών που εσύ είπες πως ήθελε να σκοτώσει. Δείξε λίγη αυτοεκτίμηση και σταμάτα να ξεφτιλίζεσαι .

Τι ασυναρτησίες είν τούτες; To όλο κόνσεπτ σου είναι ότι ποστάρεις ένα μάτσο άσχετα, και μετά πιάνεσαι αυτολεξεί απο μια υποκειμενική κρίση ενός μετέπειτα ιστορικού. Pathetic. Eδώ έχουμε γεγονότα που μιλούν απο μόνα τους.

[Προέλλην]

Εν τω μεταξύ, είσαι τέρμα λαθρόχειρας, πχ

- στρατοπέδευσαν συνταγμένοι μπροστά στα στενά οι Γαδρωσοί και οι Ωρείτες, με σκοπό να τον εμποδίσουν να περάσει.

Ο Αρριανός γράφει ότι ο Αλέξανδρος, πρώτα ξεμπέρδεψε μαζί τους και μετά βάδισε τον στρατό στην έρημο:

[6.22.1] Ο ίδιος πήρε πάλι μαζί του τους μισούς υπασπιστές, τους Αγριάνες, το άγημα του ιππικού και τους ιπποτοξότες και άρχισε να προχωρεί προς τα σύνορα των Γαδρωσών και των Ωρειτών, όπου τον πληροφόρησαν ότι η διάβαση ήταν στενή, και ότι στρατοπέδευσαν συνταγμένοι μπροστά στα στενά οι Γαδρωσοί και οι Ωρείτες, με σκοπό να τον εμποδίσουν να περάσει.

[6.22.2] Είχαν πράγματι παραταχθεί εκεί, αλλά όταν τους ειδοποίησαν ότι πλησίαζε πλέον ο Αλέξανδρος, οι περισσότεροι αποχώρησαν από τα στενά εγκαταλείποντας τη φρούρησή τους. Παρουσιάσθηκαν επίσης στον Αλέξανδρο οι αρχηγοί των Ωρειτών παραδίδοντας τους εαυτούς τους και τον λαό τους. Αυτούς, λοιπόν, τους διέταξε ο Αλέξανδρος να συγκαλέσουν τον λαό των Ωρειτών και να τον στείλουν στον τόπο του διαβεβαιώνοντάς τον ότι δεν πρόκειται να πάθει κανένα κακό. Διόρισε στους Ωρείτες σατράπη τον Απολλοφάνη

[6.22.3] και άφησε μαζί του στα Ώρα τον σωματοφύλακα Λεοννάτο με όλους τους Αγριάνες και με μερικούς τοξότες και ιππείς, καθώς και με τους άλλους Έλληνες μισθοφόρους, πεζούς και ιππείς· έργο του ήταν να περιμένει το ναυτικό, έως ότου περιπλεύσει την περιοχή, επίσης να εγκαταστήσει ανθρώπους στην πόλη και να τακτοποιήσει τα ζητήματα των Ωρειτών, ώστε να υπακούουν με μεγαλύτερη προθυμία στον σατράπη. Ο ίδιος ο Αλέξανδρος με το μεγαλύτερο μέρος του στρατού —γιατί είχε φθάσει και ο Ηφαιστίων οδηγώντας τους στρατιώτες του που είχαν μείνει πίσω— άρχισε να προχωρεί προς τη Γεδρωσία που είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος έρημος.

http://www.greek-language.gr/digitalRes ... 4&page=138