Αεροσκάφη Β' ΠΠ

[Diego]

Ένα ένα αγαπητέ Διάδοχε.

α)Το πάρτυ των Αμερικάνων με τα ιαπωνέζικα ήταν λόγω τακτικών και όχι λόγω αεροσκάφους (μέχρι να εισαχθεί στη μέση του πολέμου το P51).
β)Μέχρι να πιάσουν το zero και να κοπιάρουν την ιδέα του Χορικόσι για τυφλούς πείρους, την ευελιξία και την ταχύτητα του zero οι Αμερικάνοι την ονειρεύονταν.Μετά εφάρμοσαν τις ίδιες τακτικές στο f4f-3 και στο P51.
γ)Με στεναχωρείς όταν δεν διαβάζεις προσεκτικά-είπαμε πως το σπιτφάιρ ήταν ίσως το κορυφαίο ευρωπαικό μαχητικό όταν η "μπάλα έκαιγε", δλδ όταν ο Αξονας δεν είχε ακόμα αρχίσει να έχει ελλείψεις πρώτων υλών.
δ)Κανείς δεν είπε κάτι που να αντικρούει το

Αυτό δεν μπορούσαν να το κάνουν για δύο λόγους, η βιομηχανία τους βρισκόταν υπό βομβαρδισμό, δεν είχαν πρώτες ύλες και γενικότερα οικονομικούς πόρους να συναγωνιστούν την παραγωγή της αμερικής. Ο πόλεμος δεν κρίθηκε στα πεδία των μαχών, ο άξονας απλώς was outproduced

.

Εγώ επιπροσθέτως θα επεσήμαινα και το θέμα του μεγέθους πληθυσμού και έκτασης χωρών.

ΥΓ.Η πρώτη έκδοση του 190 είχε τόσα προβλήματα σε μεγάλο υψόμετρο που απλά αρνούμαι να το δεχθώ ως κορυφαίο.'Οταν διορθώθηκαν το 1944, ήταν πια πολύ αργά.

[Διάδοχος]

Oι Σοβιετικοί, όπως και οι Αμερικάνοι, στην αρχή αρχίσαν με μούφες αεροσκάφη. Γρήγορα όμως προσαρμόστηκαν και αυτοί και παράξαν πολύ καλά μαχητικά




Lavochkin La-9




Yakovlev Yak-9

[Διάδοχος]

α)Το πάρτυ των Αμερικάνων με τα ιαπωνέζικα ήταν λόγω τακτικών και όχι λόγω αεροσκάφους (μέχρι να εισαχθεί στη μέση του πολέμου το P51).

Δεν είναι το P-51 μόνο. Αυτό χρησιμοποιούταν κυρίως για συνοδεία των βομβαρδιστικών. Το πάρτι το έκαναν τα λιγότερο γνωστά αεροσκάφη του ναυτικού των ΗΠΑ. Γρήγορα, ευέλικτα, θωρακισμένα, με βαρύ οπλισμό. Οι Ιάπωνες δεν είχαν κάτι σημαντικό να αντιπαρατάξουν. F4F Wildcat, F6F Hellcat, F4U Corsair. Και οι τακτικές έπαιξαν τον ρόλο τους φυσικά.

β)Μέχρι να πιάσουν το zero και να κοπιάρουν την ιδέα του Χορικόσι για τυφλούς πείρους, την ευελιξία και την ταχύτητα του zero οι Αμερικάνοι την ονειρεύονταν.Μετά εφάρμοσαν τις ίδιες τακτικές στο f4f-3 και στο P51.

Δεν ήταν θέμα πείρων, αλλά βάρους. Το Ζέρο ήταν μια λεπτή λαμαρίνα που φορούσε έναν κινητήρα. Ήταν σχεδιαστική επιλογή, θυσιάζω αντοχή σε πλήγματα (μηδενική) και οπλισμό (ψόφιος) για να έχω περισσότερη ευελιξία. Ε, αυτή η σκέψη πλήρωσε μόνο βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα τα ελαφρώς λιγότερα ευέλικτα αμερικανικά μαχητικά, αλλά πολύ πιο ανθεκτικά και με βαρύ οπλισμό, σαρώσαν τα Ζέρο.

γ)Με στεναχωρείς όταν δεν διαβάζεις προσεκτικά-είπαμε πως το σπιτφάιρ ήταν ίσως το κορυφαίο ευρωπαικό μαχητικό όταν η "μπάλα έκαιγε", δλδ όταν ο Αξονας δεν είχε ακόμα αρχίσει να έχει ελλείψεις πρώτων υλών.

Οκ, λάθος μου, δεν διάβασα καλά.

[Diego]

Τα λιγότερο γνωστά αεροσκάφη του ναυτικού των ΗΠΑ. Γρήγορα, ευέλικτα, θωρακισμένα, με βαρύ οπλισμό. Οι Ιάπωνες δεν είχαν κάτι σημαντικό να αντιπαρατάξουν. F4F Wildcat, F6F Hellcat, F4U Corsair. Και οι τακτικές έπαιξαν τον ρόλο τους φυσικά.

To F4F ήταν παρόμοιο με το ζιρο(αν και λιγο χειροτερο), τα κορσαιρ και το f6f μπήκαν όταν η μεγάλη δουλειά είχε γίνει και οι πιλότοι των Ιαπώνων ήταν αμούστακα παιδιά.

β)Μέχρι να πιάσουν το zero και να κοπιάρουν την ιδέα του Χορικόσι για τυφλούς πείρους, την ευελιξία και την ταχύτητα του zero οι Αμερικάνοι την ονειρεύονταν.Μετά εφάρμοσαν τις ίδιες τακτικές στο f4f-3 και στο P51.

Δεν ήταν θέμα πείρων, αλλά βάρους. Το Ζέρο ήταν μια λεπτή λαμαρίνα που φορούσε έναν κινητήρα. Ήταν σχεδιαστική επιλογή, θυσιάζω αντοχή σε πλήγματα (μηδενική) και οπλισμό (ψόφιος) για να έχω περισσότερη ευελιξία. Ε, αυτή η σκέψη πλήρωσε μόνο βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα τα ελαφρώς λιγότερα ευέλικτα αμερικανικά μαχητικά, αλλά πολύ πιο ανθεκτικά και με βαρύ οπλισμό, σαρώσαν τα Ζέρο.

Οι πήροι δεν κρατάγανε απλά λαμαρίνες.
Ο τυφλός πήρος προσέφερε δύο τεράστια πλεονεκτήματα
α)το γεγονός πως δεν υπήρχε κεφάλι έξω από την πτέρυγα σήμαινε μικρότερη τριβή του αέρα με το όχημα.Σκέψου 400 πήρους επί το εμβαδόν της επιφάνειας κάθε κεφαλής επί την ταχύτητα του zero και θα δείς ένα πραγματικά ΜΕΓΑΛΟ ΝΟΥΜΕΡΟ.
β)Το γεγονός πως ο πήρος ήταν τυφλός σήμαινε επίσης πως επίσης δεχόταν μικρότερη δύναμη.Αν το συνδυάσεις με το γεγονός πως είχε μεγάλη επιφάνεια εντός και η αποσύνδεση του κομματιού ήταν αδύνατη ακόμα και στα μεγάλα φορτία, καταλαβαίνεις πως ο τυφλός πήρος επέτρεπτε ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΕΛΑΦΡΕΣ ΠΤΕΡΥΓΕΣ ΠΡΩΤΟΥ ΣΠΑΣΟΥΝ ΛΟΓΩ ΤΑΧΥΤΗΤΑΣ.

[Diego]

f4f wildcat, το αμερικανικό μαχητικό που σήκωσε το κύριο βάρος του πολέμου όταν ο βίσωνας της brewster αποδεικνυόταν όλο και περισσότερο ανίκανος να τα βάλει με το zero.



Polikarpov Po-2, ό,τι πιο στελθ μπορούσε να βγάλει η τεχνολογία τότε
Ξύλινο κατα κύριο λόγο, αθόρυβο, βαμμένο μαύρο, μπορούσε να μείνει στον αέρα σε πολύ χαμηλές ταχύτητες και να κάνει μεγάλους ελιγμούς, με τους Γερμανούς πιλότους να αδυνατούν να το εντοπίσουν, όταν το εντόπιζαν να το πετύχουν με τα πολυβόλα και ακόμα και όταν το πετύχαιναν, να το καταρρίψουν.Βομβάρδιζε τις γραμμές του εχθρού πλησίον του μετώπου μάχης με ελαφρά πυρομαχικά μεν εντυπωσιακή ακρίβεια δε, προκαλώντας απίστευτο τρόμο στος Γερμανούς και κυρίως κρατώντας τους άγρυπνους καθόλη τη διάρκεια της νύχτας.

[Διάδοχος]

Πολύ ωραία φώτο του Wildcat

[Diego]

Η αεροτομή φαίνεται τόσο καθαρά που μέχρι και τον αριθμό NACA της πτέρυγας μπορείς να βγάλεις.

[Διάδοχος]

P-47D Thunderbolt, άλλο ένα θεριό.

[Perseus]

κουκλια ειναι ολα τους.

[Διάδοχος]

Gloster Meteor, το πρώτο επιχειρησιακό συμμαχικό τζετ.

Μπήκε σε υπηρεσία το 1944, όπως και το Me 262, με την διαφορά ότι το πρώτο έφτασε μόνο τα 250 αεροσκάφη ενώ το δεύτερο τα 1400.