Η επιρροή της θρησκείας στον αρχαίο κόσμο

[nemo]

μπραβο για το θεμα Γαλη μακάρι να βρω χρονο να γραψω κατι περισσοτερο απο αυτο, στη επιρροη μιας θρησκειας και στην διαμορφωση παιζει ρόλο και το περιβάλλον

[Χρίστος Έλ]

Το να φανταστεί κάποιος τον Δημιουργό σύμφωνα με τον εαυτό του, είναι πιο λογικό από το να μιλήσει για μια ακατανόητη θεότητα. Γιατί ο Θεός είναι ο Πατέρας, άρα μοιάζει με τους ανθρώπινους πατέρες μας και ίσως κάποτε να είχε και ανθρώπινη μορφή.

Τουλάχιστον ο Θεός(αρσενικός Δημιουργός) είναι κατανοητός σε σχέση με το Θείο(ουδέτερο) που το θέλουν ως παντελώς ακίνητο και νεκρό, όσοι πιστεύουν στο Απρόσωπο Ένα που δεν έχει σχέση με Δημιουργία και Κόσμο.

[ΓΑΛΗ]

Το να φανταστεί κάποιος τον Δημιουργό σύμφωνα με τον εαυτό του, είναι πιο λογικό από το να μιλήσει για μια ακατανόητη θεότητα. Γιατί ο Θεός είναι ο Πατέρας, άρα μοιάζει με τους ανθρώπινους πατέρες μας και ίσως κάποτε να είχε και ανθρώπινη μορφή.

Τουλάχιστον ο Θεός(αρσενικός Δημιουργός) είναι κατανοητός σε σχέση με το Θείο(ουδέτερο) που το θέλουν ως παντελώς ακίνητο και νεκρό, όσοι πιστεύουν στο Απρόσωπο Ένα που δεν έχει σχέση με Δημιουργία και Κόσμο.

Τόσο το αρσενικό όσο και το ουδέτερο δεν σημαίνουν τίποτα αν εκλείπει το θηλυκό στοιχείο.

Οπότε, επαναδιατύπωσε τη λογική -κατά τα άλλα- σκέψη σου και τα ξαναλέμε.

[Χρίστος Έλ]

Φαντάσου το και θηλυκό αν θες. Δεν είναι εκεί το θέμα.

Εννοώ προσωπικός Θεός / προσωπική Θεά(που μπορείς να προσδιορίσεις και να περιγράψεις) σε αντίθεση με το Απρόσωπο Θείο που είναι εντελώς απροσδιόριστο σαν το Χάος πολλών εθνικών κοσμογονιών.

Αν ο άνθρωπος έχει δημιουργηθεί από Θεό, λογικό είναι να τον περιγράψει ανθρώπινο(ακόμα και αν δεν τον έχει δει προσωπικά ποτέ), αφού και ο πατέρας και η μητέρα του καθενός άνθρωπος είναι. Ποιο είναι το κακό στο να έχει μορφή ο Θεός? Αν δεν είναι σκλάβος μιας μορφής, μπορεί να πάρει οποιαδήποτε.

Για να μπλέξει ο Θεός με την Δημιουργία του Κόσμου, μπλέκει αναγκαστικά με την ύλη και αν δρα μέσα στον κόσμο που δημιούργησε, παίρνει υλική μορφή.

Γιατί λοιπόν κάποιος Ξενοφάνης λέει πως οι άνθρωποι ανόητα περιγράφουν τον Θεό με ανθρώπινα ή ζωικά χαρακτηριστικά?

[ΓΑΛΗ]

Φαντάσου το και θηλυκό αν θες. Δεν είναι εκεί το θέμα.

Εννοώ προσωπικός Θεός / προσωπική Θεά(που μπορείς να προσδιορίσεις και να περιγράψεις) σε αντίθεση με το Απρόσωπο Θείο που είναι εντελώς απροσδιόριστο σαν το Χάος πολλών εθνικών κοσμογονιών.

Αν ο άνθρωπος έχει δημιουργηθεί από Θεό, λογικό είναι να τον περιγράψει ανθρώπινο(ακόμα και αν δεν τον έχει δει προσωπικά ποτέ), αφού και ο πατέρας και η μητέρα του καθενός άνθρωπος είναι. Ποιο είναι το κακό στο να έχει μορφή ο Θεός? Αν δεν είναι σκλάβος μιας μορφής, μπορεί να πάρει οποιαδήποτε.

Για να μπλέξει ο Θεός με την Δημιουργία του Κόσμου, μπλέκει αναγκαστικά με την ύλη και αν δρα μέσα στον κόσμο που δημιούργησε, παίρνει υλική μορφή.

Γιατί λοιπόν κάποιος Ξενοφάνης λέει πως οι άνθρωποι ανόητα περιγράφουν τον Θεό με ανθρώπινα ή ζωικά χαρακτηριστικά?

Έχω ήδη γράψει ότι δεν θεωρώ την απόδοση ανθρώπινων στοιχείων στον Θεό ή στους Θεούς, ως κάτι ανόητο αλλά ως κάτι απολύτως φυσικό.


ΥΓ. Και για να ξεκαθαρίσουμε κάτι, εδώ εκθέτω προσωπικές απόψεις. Δεν έχω καμμία πρόθεση να σου λύσω ερωτήματα που αφορούν απόψεις άλλων.

Όσο για τον Ξενοφάνη, είπε κι άλλα.

[Χρίστος Έλ]

Προσωπικές απόψεις για το τί πιστεύεις εσύ αλλά και το τί πιστεύεις πως είπαν άλλοι, για παράδειγμα ο Ξενοφάνης.

[ΓΑΛΗ]

Προσωπικές απόψεις για το τί πιστεύεις εσύ αλλά και το τί πιστεύεις πως είπαν άλλοι, για παράδειγμα ο Ξενοφάνης.

Δεν είναι προσωπική δική μου άποψη αλλά πολύ συγκεκριμένα κείμενα του Ξενοφάνη.

Ο Ξενοφάνης απλώς θεωρούσε ότι ο ανθρωπομορφισμός των θεών, υποβαθμίζει το θείο στοιχείο. Δεν ήταν άθεος.

Αλλά σε κάθε περίπτωση, η θρησκεία (και η αντίληψη που επιχειρεί να διαμορφώσει) δεν απευθύνεται σε φιλοσόφους αλλά στον απλό κόσμο. Αλλιώς αντιλαμβάνεται αυτά τα θέματα ένας φιλόσοφος και αλλιώς ένας απλός και αγράμματος άνθρωπος. Πολύ περισσότερο σε μία εποχή, που η πρόσβαση στη μόρφωση ήταν σχεδόν αδύνατη για τους πολλούς.

Μ' αυτό φυσικά δεν εννοώ ότι τα πράγματα κρίνονται και εξελίσσονται από τις φιλοσοφικές απόψεις (οι οποίες μπορεί να είναι και στρατευμένες) αλλά από αυτό που αναφέρουμε ως "λαϊκή σοφία" δηλαδή τη λαϊκή παράδοση που ανέφερα πιο πάνω.

Σε όλες τις χώρες της δύσης, υπάρχει έντονο το παγανιστικό στοιχείο στις θρησκευτικές γιορτές, στα τοπικά έθιμα και φυσικά στην ταυτότητα των αγίων.

[Χρίστος Έλ]

Αυτό τον καιρό διάβαζα ένα βιβλίο(Σιδηρά Διαθήκη Πολύβιου Δημητρακόπουλου) σύμφωνα με το οποίο οι φιλόσοφοι είναι μωρόσοφοι που καταντούν μάρτυρες, αφού το πνεύμα αυτού του κόσμου είναι υλιστικό και δεν δέχεται κηρύγματα για άυλα πράγματα.

Είναι σαν την Αποκάλυψη, μόνο που γίνεται από έναν Δαίμονα που αποκαλείται το Πνεύμα του Κακού και Πνεύμα του Κόσμου, στον συγγραφέα που έχει μεταμορφωθεί στον πετεινό του.

Σε ένα κεφάλαιο και σε μια όραση φαίνεται ένας σοφός να πετάει το βιβλίο που έγραψε και το οποίο κήρυττε την δια της ηθικής ευδαιμονία και προσπαθεί και αυτός να ακολουθήσει το πνεύμα του κόσμου για να γίνει κάποιος πλούσιος και τιμημένος, ο Δαίμονας όμως λέει είναι αργά γι' αυτόν.

Δεν ξέρουμε λοιπόν αν τελικά η φιλοσοφία είναι πιο σοφή από τον λαό και την θρησκεία που είναι περισσότερο υλιστική(υλιστική με την έννοια ότι υπόσχεται αγαθά σε αυτόν τον κόσμο και όχι σε άλλους κόσμους).

[Διάδοχος]

Και οι φιλόσοφοι σκιτζήδες είναι. Η Αλήθεια βρίσκεται στις θετικές επιστήμες. 1 + 1 = 2, δεν χωράνε διαπραγματεύσεις εκεί.

Βέβαια οι επιστήμες είναι δύσκολες, θέλει αίμα-δάκρυα-υδρώτα, μαζί με ευφυία άνω του μέσου όρου. Για τους κοινούς θνητούς που έχουν πρωταρχικές ανησυχίες, υπάρχει η παραψυχολογία, η θρησκοληψία, κλπ. Τώρα αν αυτό είναι καλύτερο απο το τίποτε, είναι μεγάλο θέμα.

[Λαχουρένιος]

Ο φιλοσοφος-μπουρδολογος-αερολογος που μιλαει για ολα και για τιποτα στην ουσια ειναι δημιουργημα του περασμενου αιωνα ή των τελων του 19ου αι.

Ο Νιτσε μου ερχεται στο μυαλο σαν τον πρωτο αυτης της ''σχολης''.

Μεχρι τοτε οι φιλοσοφοι ηταν λιγο απ'ολα:επιστημονες, κοινωνιολογοι, οικονομολογοι, πολιτικοι στοχαστες κλπ, δεν ηταν τσουτσεκια οπως σημερα.