What we do in elefthero, echoes in eternity.

[Διάδοχος]

[Στύγιος]

Μνησιπήμων πόνος,θρήνος,οιμωγή, οδυρμός ,κοπετός ,κλαυθμός, βρυγμός οδόντων και δε συμμαζεύεται...

[Διάδοχος]

Αλήθεια, δεν μπόρεσες να ξεπεράσεις την εποχή
που φοβόσουν το μανιαδάκι συντονιστή και καρτερούσες τον άγγελο.
Μελέτησες, ταϋγλέντηδες και γραμμοβίτσια
πέρασες κάτω απ'τα τόξα των μισανθρώπων
και τις σβάστικες των νοικοκυραίων εγκληματιών,
ταξίδεψες.

Ωστόσο, δεν μπόρεσες ν'αποβάλεις
την παιδική αρρώστια από μέσα σου,
τη γινομένη από πρόσωπα κατάγυμνα, ανάξια,
με τον σεβάσμιο γέροντα γιομάτον μίσος
και δηλητήριο, τα ατελή ασπόνδυλα, στην πρωτοκαθεδρία.

Κι αλήθεια, πόσο αναπαυμένα θα ένοιωθες αν μπορούσες,
γυρίζοντας τις πλάτες στους καμπινέδες του διαδικτύου,
να επέστρεφες εκεί, στον κόσμο των ανθρώπων,
και ύφανες το πιο ωραίο σου όνειρο, καθισμένος στη κορυφή,
στο θρόνο του Χόμο Σάπιενς και να βασίλευες,

να επέστρεφες κάτω από τα ιλαρά τους βλέμματα,
να μαζέψεις ξύλα για την φωτιά σου.

[Ραν ταν πλαν]

Έχουμε κουλτούρα τελικά. Μεγάλη υπόθεση η σταλινική παιδεία.

[Γύπας]

Έχουμε κουλτούρα τελικά. Μεγάλη υπόθεση η σταλινική παιδεία.

[Love Ready's]

[μίστερ μαξ]

Τι έγινε;;;;

[Love Ready's]

AUTO GRATER

[Διάδοχος]

Πάνε κι έρχονται οι εικονικές κοινότητες.
Σταματάνε για λίγο, στέκονται η μία
αντίκρυ στην άλλη.
Έπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν
σαν πέτρες που βλέπονται.

Όμως, αυτή,
δε λόξεψε, βάδισε ίσα, προχώρησε απαρέγκλιτη, ακέραια,
μες από σένα, με το μαγεμένο ξίφος στο χέρι,
όπως κι εσύ: προχώρησες ίσα, μες από αυτή,
κάτω απ’ τις αψίδες της.
Σταθήκες με ρώμη
δίπλα στον άλλο, σα νάχατε φτάσει.

Βλέποντας τον πραγματικό κόσμο σε πλήρη
λάμψη και κίνηση, σαστίσαμε ακίνητοι
κάτω απ’ τη θέα του.
Ήταν φως, διαμοιράστηκε. Όλες
οι φλέβες έγιναν άξαφνα ένα
δίκτυο που λάμπει: στα πόδια, στα χέρια,
στο στήθος, στο μέτωπο.

Τ’ άστρα το βλέπουνε εξάλλου,
επτά δισεκατομμύρια μικροί γαλαξίες και πλέον
κατοικούμε τη γη.

[Στύγιος]

Μλκ, τι οίστρος είν' αυτός; Έχω μείνει ενεός!!

ΕΛΕΥΘΕΡΟ,κυρίες και κύριοι,μιά "όαση" πολιτισμού ανάμεσα στη βοθρίλα και στα σκουπίδια που πάνε να μας αφαιρέσουν το οξυγόνο της ψυχής μας..