<<Ένας κριτικός εστιατορίων μπαίνει σε ένα καινούργιο και πολλά υποσχόμενο εστιατόριο.
Όταν ήρθε ο υπεύθυνος του είπε ποιος είναι και ζήτησε να του στείλει ο μάγειρας ότι καλλίτερο είχε.
Ο μάγειρας πήρε ένα μήλο το έπλυνε δεν το σκούπισε αλλά έκοψε ένα κομματάκι από το κοτσάνι ψηλά το έβαλε σε ένα πιάτο και το έστειλε.
Ο κριτικός κοίταξε το μήλο , είδε το κοτσανάκι που ήτανε κομμένο πρόσφατα από τον μάγειρα πήρε το μαχαίρι και το έφαγε.
Καληνύχτισε και έφυγε.
Την επομένη μέρα στην στήλη που έγραφε είχε γράψει.
Στο εστιατόριο χ έφαγα ένα πολύ ωραίο μήλο.
Κομμένο στην ώρα του από το δέντρο ,το οποίο μάλιστα είχε καλά γονίδια .
Πλυμένο με νερό στην κατάλληλη θερμοκρασία.
Φρέσκο δεν έμεινε ούτε μία μέρα στο ψυγείο.
Πλούσιο σε άρωμα και πολύ γευστικό.
Ο μάγειρας δείχνει πλούσιος σε φαντασία γιατί μου έστειλε κάτι τόσο απλό αλλά συνάμα και σύνθετο.
Ταπεινός γιατί πιστεύει ότι δεν μπορεί να ξεπεράσει την μαγεία της φύσης έτσι όταν ζήτησα να μου στείλει ότι καλλίτερο είχε μου έστειλε αυτό που πίστευε αυτός ότι ήτανε ότι καλλίτερο είχε.
Ξέρει τι έχει στην κουζίνα του άρα αυτός ξυπνάει πρωί και ψωνίζει.
Όμως ξέρει και να ψωνίζει.
Το μήλο που μου σέρβιρε ήτανε 100 % η κατάλληλη ώρα του για να φαγωθεί.
Αύριο θα ήτανε μια άλλη μέρα και το μήλο δεν θα ήτανε το ίδιο.
Άρα πολύ έξυπνα το διέθεσε σήμερα ,μάλιστα σε μένα που το εκτίμησα πολύ.
Έχει όλα τα δυνατά σημεία ενός μάγειρα , να ξέρει να διαλέγει καλά προϊόντα να έχει φαντασία και να διαθέτει τα πράγματα στην ώρα τους στους κατάλληλους πελάτες.
Είναι σίγουρη η επιτυχία του.>>
θεωρώ τα ψώνια για το φαγητό της οικογένειας το πιο δύσκολο πράγμα .
Ειδικά στην Αθήνα.
