winners και losers

[libre]

Τι κάνουν, κατά την άποψή σας, καλύτερα οι πρώτοι;

Εγώ πιστεύω ότι οι πρώτοι έχουν καλύτερη γενική εικόνα των καταστάσεων, ξέρουν να βάζουν σωστά τις προτεραιότητες κι έχουν περισσότερη ενέργεια για να κάνουν πράγματα.

[ВладимирВладимирович]

Τι κάνουν, κατά την άποψή σας, καλύτερα οι πρώτοι;

Διαλέγουν τα σωστά άβαταρ, πρώτα απ όλα

[Διάδοχος]

Οι winners είναι συνήθως οι happy-go-lucky τύποι.

[ВладимирВладимирович]

Δεν υπάρχουν winners/losers, είναι δυτικό-προτεσταντικό κατασκεύασμα για την ευκολότερη διαχείριση κοινωνικών ανησοτήτων. Σου λένε για κάποιον Σόρρος ας πούμε - είναι winner, και συ πιστεύεις ότι είναι δικαίως πλούσιος. Στην ουσία αυτός είναι ένας απλώς κλέφτης αλλά εσύ μασάς το κουτοχαρτο που σε ταΐζουν τα προτεσταντικά ήθη.

[Diego]

Αγαπητέ κύριε libre,

προσωπική μου άποψη είναι πως δεν υπάρχουν winners/losers παρα μόνο overachievers και underachievers. Το winning είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την τύχη και για αυτό δεν μπορεί να παραμένει σταθερό εφόρου ζωής, ειδικά αν δεν είσαι στο σωστό μέρος την κατάλληλη στιγμή.Το μόνο που μετράει είναι αν στο τέλος της ημέρας (ως έννοια και όχι ως χρονική μονάδα) έκανες όσα περισσότερα μπορούσες με τους πόρους που είχες στα χέρια σου.

[libre]

Στάδια ψυχολογικής ανάπτυξης του Erikson. Στο τελευταίο στάδιο γίνεται ο απολογισμός ζωής και τα αισθήματα είναι ανάλογα.

The final developmental task is retrospection: people look back on their lives and accomplishments. They develop feelings of contentment and integrity if they believe that they have led a happy, productive life. They may instead develop a sense of despair if they look back on a life of disappointments and unachieved goals.

https://en.wikipedia.org/wiki/Erikson%2 ... evelopment

Μπορεί να μην υπάρχουν winners και losers όσο ακόμα παίζεται το παιχνίδι. Αλλά όταν γίνει α απολογισμός, δεν μπορούμε να ξεγελάσουμε τον εαυτό μας με τεχνάσματα του νου, γιατί τα αισθήματα είναι δυνατότερα. Όποιος αισθανθεί loser είναι κιόλας. Δεν χρειάζεται εξωτερικός αξιολογητής. Κάθε φορά που μια περίοδος ζωής κάνει τον κύκλο της, συνήθως κάνουμε αυτοαξιολόγηση ή τέλος πάντων βγάζουμε κάποια συμπεράσματα. Τί γίνεται όμως και δεν ακολουθούμε πάντα τα διδάγματα; Πού σκοντάφτει το πράγμα;