Είμαι Κατσιμίδη. Κατεβαίνω από περιφερειακό. Ώρα αιχμής. Για όσους ξέρουν από Θεσσαλονίκη ξέρουν τι σημαίνει το φανάρι Κατσιμίδη. Oh boy.... για γερά νεύρα. Μπορείς να κολλήσεις για 5 ώρες στο κόκκινο φανάρι.
Οδηγώ στην αριστερή λωρίδα. Αισθάνομαι ότι το αμάξι πάει να με αφήσει. Im about να δημιουργήσω κυκλοφοριακό κομφούζιο.
Όμως το μπιζέλι με υψηλό αίσθημα κοινωνικής ευθύνης αναλαμβάνει αμέσως δράση πριν δημιουργήσει πανικό.
Κάνω νόημα στον οδηγό δεξιά μου να με αφήσει να περάσω (όσο το αμάξι μου είχε ακόμα ζωή) να πλευρίσω το πεζοδρόμιο. Ευτυχώς μου αφήνει χώρο. Ακόμα δεν έχει καταλάβει τι ήθελα να κάνω.
Στρίβω το αμάξι και ετοιμάζομαι να καβαλήσω το πεζοδρόμιο όσο πιο δεξιά γίνεται να μην ενοχλώ την κυκλοφορία. Δυστυχώς σε εκείνο το σημείο το αμάξι τα φτύνει τελείως και δεν τα καταφέρνω. Μένω εκεί σε διαγώνια θέση.
Ο πρώτος που αντιλαμβάνεται την κατάσταση είναι ένας τύπος που καθαρίζει τζάμια (όπου σημειωτέον είναι κάθε μέρα εκεί και κάθε φορά που περνάω να μου καθαρίσει τα τζάμια του λέω όχι) και τρέχει αμέσως να με σπρώξει.
Δυστυχώς δεν μπορεί μόνος του και τότε κατεβαίνει ο οδηγός με τον συνοδηγό του αυτοκινήτου που με άφησαν να περάσω προηγουμένως.
Με σπρώχνουν 3 άτομα και τελικά το μπιζέλι καταφέρνει να ανεβάσει το αυτοκίνητο πάνω στο πεζοδρόμιο.
Όλα αυτά μέχρι να ανάψει το πράσινο φανάρι και να συνεχίσουν τα αυτοκίνητα κανονικά την κυκλοφορία τους.
Κανείς δεν κατάλαβε τίποτα πέρα από τους εμπλεκόμενους που έσπευσαν να βοηθήσουν.
Ούτε γάτα ούτε ζημιά.
Σε διαφορετική περίπτωση το τι βρισίδι θα άκουγα σε έναν ήδη προβληματικό δρόμο από το κομφούζιο που θα δημιουργούσα αν δεν αναλάμβανα δράση αμέσως ... δεν λέγεται.
Και σημειωτέον άφησα το αμάξι με τέτοιον τρόπο όπου υπολόγισα και την οδική που θα με μάζευε να μην κλείσει τον δρόμο.
Όπως και έγινε σε έναν από τους πιο δύσκολους δρόμους της Θεσσαλονίκης.
LEADERYOU'RE THE MAN BYT I GOT THE POWER