Diadochos έγραψε:
ΥΓ
Γιατρός για να γίνεις πρέπει να καείς. Ας πούμε, όταν είναι φοιτητές κάνουν παρέα μόνο μεταξύ τους και όταν βγαίνουν έξω, κρατάνε το μοχίτο στο ένα χέρι και στο άλλο το βιβλίο και εξετάζουν το κολλητάρι αν απομνημόνευσε σωστά το τάδε κεφάλαιο.
τα παραλές. το μοχιτο βαράει στο μπαμπάορουμ . Με σκετη μπυριτσα του καλού θεούλη οι γιατροί ειναι συζητήσιμοι. Οχι πολύπλευροι άνθρωποι στα φοιτητικά τους χρόνια (λογω όγκου διαβάσματος) αλλά μετά το πτυχίο ανοιγουν τα ματια τους και σε αλλα ενδιαφεροντα. Γενικώς πάντως, εχουν μια χρονοκαθυστέρηση (στην ωριμότητα, στην αυτονομία, στην προσωπική βελτιωση) σε συγκριση με συνομιλικους τους. Τωρα οι παρεα με γιατρούς (καποιου που δεν ειναι γιατρός) ειναι και λίγο φετιχ, να πω την αμαρτία μου. (Οι γιατροί) πετανε concepts που ειναι λιγο ξένα προς πολυτεχνιτες ή πληροφορικάριους.
