Κυβερνήτες που έκαναν τον σταυρό τους

[pluton]

Ο τάφος του Γ Παπαδόπουλου είναι ΔΑΝΕΙΚΟΣ πέθανε μπατίρης.............. για συγκρίνεται με τους δημοκράτες με τα δεκάδες ακίνητα και το χρήμα στο εξωτερικό.......

[pluton]

ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΘΕΡΜΟΠΥΛΩΝ





http://pluton22.blogspot.gr/2014/11/blog-post_15.html






Στις 19 Ιουλίου 1969 θεμελιώνεται ο δορυφορικός σταθμός Θερμοπυλών (για την ακρίβεια στην Σκάρφεια που είναι κάπου 10-15 χιλιόμετρα μακρύτερα από τις Θερμοπύλες) από τον τότε πρωθυπουργό Γ Παπαδόπουλο.


Το 1970 αρχίζει να λειτουργεί η πρώτη κεραία του Κέντρου Δορυφορικών Επικοινωνιών Θερμοπυλών - θα προστεθεί και η δεύτερη δύο χρόνια αργότερα. Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι το κέντρο αυτό είναι το έκτο που λειτουργεί σ ολόκληρη την Ευρώπη.






Το 1972 ο Ο.Τ.Ε. γίνετε ενεργό μέλος της Παγκόσμιας Οργάνωσης Δορυφορικών Επικοινωνιών.

Το 1973 λειτουργεί το δίκτυο VHF για τις ανάγκες της Παράκτιας Ανταπόκρισης και το 1974 αρχίζει μια σειρά έργων κατασκευής διεθνών δικτύων με τα οποία η χώρα καθίσταται κύριος τηλεπικοινωνιακός κόμβος της Ανατολικής Μεσογείου.

http://euscreen.eu/play.jsp?id=EUS_86E6 ... D872F8F69C

[pluton]

ΡΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΙ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ;




ΑΝΑΣΚΑΦΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΗ ΤΗΝ ΕΦΤΑΕΤΙΑ


http://pluton22.blogspot.gr/2015/07/blog-post_23.html


Η Αμφίπολη και οι θησαυροί που κρύβονται είναι γνωστά από παλιά οι Ρωμαίοι μετέφεραν ογκώδη μαρμάρινα τμήματα του τύμβου, την δεκαετία του 1930 η ΟΥΛΕΝ έκανε εργασίες αποξήρανσης του Αχινού και ανακάλυψε μαρμάρινα μέλη και τα μετέφερε στο χωριό Λιθότοπος όπου κατασκευαζόταν φράγμα της λίμνης Κερκίνης, ο Αμερικανός καθηγητής Μίλερ γράφει: «Ίσως ήθελαν να τις χρησιμοποιήσουν στο έργο. Ευτυχώς δεν συνέβει». Το 1930 η Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών της Αθήνας και την χρηματοδότηση του πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα Μακ Βέιν γίνηκε η αναστήλωση του συμβόλου των Σερρών, του λέοντα της Αμφίπολης.

Εργασίες στην Αμφίπολη ξεκίνησε ο Δημήτρης Λαζαρίδης το 1964 στην περιοχή Καστά (αυτές που μισό και περισσότερο αιώνα ολοκληρώνει η Κατερίνα Περιστέρη).

Δεκάδες μέλη του περιβόλου του τύμβου της Αμφίπολης ήταν διασκορπισμένα στην δεξιά όχθη του Στρυμόνα, τα μέλη αυτά όπως και κομμάτια του λέοντα βρήκαν στρατιώτες των Άγγλων στον Α ΠΠ και επιχείρησαν να τα κλέψουν και να τα πάνε στην πατρίδα τους (όπως έγινε με τα Ελγίνεια μάρμαρα), την προσπάθειά τους όμως να φυγαδέψουν αυτά τα μάρμαρα απέτρεψε το βουλγαρικό πυροβολικό, το οποίο άρχισε να βάζει εναντίον τους, οι Άγγλοι ετράπησαν σε φυγή χωρίς να ολοκληρώσουν την κλοπή.

Επί της επταετίας (1970) ο διευθυντής της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών είπε στον Στέφανο Μίλερ « Είναι ντροπή αυτές οι πέτρες να είναι παρατημένες και σκόρπιες». Μετά από έγκριση του διδακτορικού καθεστώτος εντοπίστηκαν, συγκεντρώθηκαν, ταξινομήθηκαν και τοποθετήθηκαν αριστερά του μνημείου που σήμερα εργάζεται η κα Περιστέρη.

Ο Σ Μίλερ (ο οποίος από το 2005 ζει μόνιμα στην Ελλάδα, έχει πολιτογραφηθεί Έλληνας, έχει κυρηχτεί επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών και έχει τιμηθεί ως Ταξιάρχης του Τάγματος της Τιμής από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας) σημειώνει, ότι οι «πέτρες» αυτές του έκαναν εντύπωση ότι δεν έβρισκε γωνίες, ανάμεσά τους «Λογικό, αφού προερχόταν από κυκλικό περίβολο, άρα δεν υπήρχαν γωνίες», σχετική μελέτη δημοσίευσε στο «ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ του 1972». Σήμερα ο καθηγητής Μίλερ ( ο Στ Μίλερ έστειλε επιστολή στον Μπ Ομπάμα το 2009 που με επιχειρήματα αποδείκνυε πως οι Σκοπιανοί επιχειρούν πλαστογραφία της ιστορίας) αναφέρει ότι: «από τότε πίστευα πως πίσω από αυτά τα μαρμάρινα μέλη κρύβεται κάτι σημαντικό. Χαίρομαι που πριν από 44 χρόνια (δηλαδή το 1970) διέσωσα εκείνες τις πέτρες που μάθαμε πλέον την ιστορία τους».

Οι πέτρες λοιπόν του κυκλικού περιβόλου που θαυμάζουμε διασώθηκαν στην περίοδο που κυβερνούσε ο Γ Παπαδόπουλος.




ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ 1972
Δημοσίευση ΘΕΜΑ του Π Σαββίδη

[Adminović]

http://free.bbfοrum.co/topic3218.html

[pluton]

Η συζήτηση ήταν γενικόλογη και χωρίς στοιχεία. Σε πολλά συμφωνώ πχ

Παρεμπιπτόντως μην τσινίσει κάνα χουντάκι για αυτά που γράφω. Η πεποίθηση μου είναι πως μας έκαψε η «γενιά του Πολυτεχνείου» (60-65άριδες)

Ναι είναι αλήθεια, η πιο άχρηστη γενιά, μου αρέσει που της έδωσαν και ονομασίες σε δρόμους "ΗΡΩΩΝ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ" και επί αυτού του θέματος όποιος θέλει είμαι διαθέσιμος, να δούμε τι ήταν αυτό τέλος πάντων το Πολυτεχνείου που το εορτάζουμε σαν εθνική επέτειο.

Είδα όμως τον "Λαχουρένιος" να την βγάζει "καθαρή" μέσα από τις γενικολογίες. Βεβαίως γράφει πράγματα που βγάζουν μάτια πχ

Αντιστοιχα λεγονται και για το Μεταξα.Λενε πχ οτι επεβαλλε το 8ωρο και εφτιαξε το ΙΚΑ,αλλα στην πραγματικοτητα αυτο το ειχαν κανει οι Φιλελευθεροι,ενω ο ιδιος ο Μεταξας μας γαμησε τα εισοδηματα μεσω της υποτιμησης του νομισματος

Λαχουρένιε ειλικρινά έχεις μαύρα μεσάνυχτα, άνοιξε ένα νήμα για τον Μεταξά (αν δεν το ανοίξεις εσύ θα το ανοίξω εγώ) να δούμε τι είναι αυτά που γράφεις;

Eχω ακουσει οτι πολλοι περιπτεραδες στην Αθηνα εχουν καταγωγη απο ενα συγκεκριμενο χωριο.Και αυτο γιατι τους τις εδωσε ανθρωπος της χουντας ο οποιος ηταν απο το χωριο αυτο,και εδωσε τις περισσοτερες σε συγχωριανους του

Τι είναι αυτά που γράφεις βρε παιδί μου;

Λαχουρένιε ΕΧΕΙΣ ΜΕΓΑΛΗ ΘΟΛΟΥΡΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΟΥ.

Θα πρέπει να σας κάνω γνωστό ότι ακόμα δεν άρχισα να βάζω στοιχεία και δεν προτίθεμαι να τα κάνω πλακάκια, όποιος έχει κότσια ΙΔΟΥ


http://free.bbfοrum.co/topic3218.html Είδα πράγματα λοιπόν σε κάθε ευκαιρία επί αυτών θα απαντήσω.


Λοιπόν να ξεκαθαρίσουμε η περίοδος 1967-1974 δεν είναι μια ενιαία περίοδος (όπως δεν μπορείς να μιλάς το ίδιο για το ΠΑΣΟΚ του 1980 με το ΠΑΣΟΚ του 2010)

Η χούντα κατά την γνώμη μου χωρίζεται σε 4 περιόδους
Α. 21/4/1967 μέχρι 13/12/1967 Κυβέρνηση Κόλλια (συνύπαρξη Κωνσταντίνου Β και Παπαδόπουλου).
Β. 13/12/1967 μέχρι 8 Οκτωβρίου 1973 περίοδος Παπαδόπουλου.
Γ. 8 Οκτωβρίου 1973 μέχρι 25 Νοεμβρίου 1973 πολιτικοποίηση της χούντας κυβέρνηση Μαρκεζίνη.(για να προπαρασκευάσει και να διεξάγει βουλευτικές εκλογές για την 10η Φεβρουαρίου 1974).
Δ. 25 Νοεμβρίου 1973 μέχρι Ιούλιο 1974 περίοδος Ιωαννίδη.

[pluton]

ΠΗΞΤΕ ΕΙΠΕ:

Είναι γνωστό ότι ο Παπαδόπουλος είχε στη διάθεσή του βίλα στο Λαγονήσι, στην οποία διέμενε αντί αστείου ενοικίου. Η βίλα ανήκε στον Αριστοτέλη Ωνάση. «Σύμπτωση»: Ο Παπαδόπουλος στήριζε τον Ωνάση στη διαμάχη που είχε με άλλους «Κροίσους» της εποχής, με «μήλο της έριδος» το περιβόητο τρίτο διυλιστήριο της χώρας. Επειδή όμως σε θέματα διαπλοκής είναι αναγκαίος κάποιος ... πλουραλισμός, το άλλο «πρωτοπαλίκαρο» του καθεστώτος, ο Νίκος Μακαρέζος, τάχθηκε στο πλευρό του Νιάρχου.

Τσάμπα οι – ενίοτε άγριες – διαμάχες που μαίνονταν επί χρόνια, για το θέμα αυτό, στο εσωτερικό της «αδιάφθορης» χούντας: Τελικά, το 1972, ο Ωνάσης αποσύρθηκε και το τρίτο διυλιστήριο ανέλαβαν οι Ανδρεάδης – Λάτσης. Ένα ακόμη δόθηκε στο Βαρδινογιάννη.

Μια ακόμα τεράστια παραποίηση της πραγματικότητας, έχω ένα ολόκληρο κείμενο στο αρχείο μου για το τρίτο διυλιστήριο, λυπάμαι που θα σ απογοητεύσω αλλά τα πράγματα δεν είναι έτσι.

Η Σύμβαση Ωνάση υπογράφτηκε στις 22-1-1970 και η Σύμβαση Νιάρχου υπογράφτηκε στις 13-4-1970 ήταν δύο διαφορετικές ανεξάρτητες συμβάσεις τεραστίων διαστάσεων

ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ ΕΙΧΑΜΕ:
Το Κρατικό Διυλιστήριο Ασπροπύργου δυνατότητας 1.800.000 τόννων αργού πετρελαίου ετησίως.
Το Διυλιστήριο ΕΣΣΟ ΠΑΠΠΑΣ Θεσσαλονίκης δυνατότητας 2.000.000 τόννων αργού πετρελαίου ετησίως.


Η σύμβαση Ωνάση προέβλεπε την κατασκευή μιας σειράς βιομηχανιών και το τρίτο διυλιστήριο το οποίο .... Τρίτο Διυλιστήριο 7.500.000 τόννων αργού πετρελαίου ετησίως. Με δυνατότητα επέκτασης σε 10.000.000 τόννων αργού πετρελαίου ετησίως. Δηλαδή ένα διυλιστήριο που εξαφάνιζε στην πραγματικότητα τα δύο άλλα. Με ύψος επένδυσης 600.000.000 με 620.000.000 δολλάρια

Ταυτόχρονα ο Νιάρχος το υπάρχων Διυλιστήριο Ασπροπύργου το επέκτεινε σε 4.500.000 τόννων αργού πετρελαίου ετησίως.

Έτσι χανόταν το Διυλιστήριο ΕΣΣΟ ΠΑΠΠΑΣ Θεσσαλονίκης που ήταν συμφερόντων ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ αντέδρασαν διότι πέραν των οικονομικών συμφερόντων του Τομ Πάππας η Ελλάδα πια απεξαρτιόταν ενεργειακά, έτσι εξάσκησαν φοβερές πιέσεις στον Ωνάση και του έκαναν τεράστιους εκβιασμούς. Ο Ωνάσης υπέκυψε και στις 9/11/1971 υπαναχώρησε επικαλέστηκε «απρόοπτον μεταβολήν των συνθηκών» και η σύμβαση ακυρώθηκε. Ο Γ Παπαδόπουλος ζήτησε ποινική ρήτρα 15.000.000 δολλάρια από τον Ωνάση (κάτι που δεν είχε ξαναγίνει ΠΟΤΕ).

Στις 26/7/1972 με το ΝΔ 1211 (ΦΕΚ130) ο Παπαδόπουλος ήρθε σε συμφωνία με τους με τον Ι Λάτση και τον Στρατή Ανδρεάδη για την κατασκευή του 3ου διυλιστηρίου με δυναμικότητα 7.000.000 μτ πετρελαίου δυστυχώς η ακύρωση λόγω πιέσεων των ΗΠΑ της συμφωνίας Ωνάση έκανε να χάσουμε πλήθος παράπλευρων επιχειρήσεων που προβλέπονταν από την συμφωνία (τέλος πάντων θα το δημοσιεύσω το άρθρο και θα δείτε για τι μιλάμε).

Έγινε όμως και 4ο διυλιστήριο, στις 11/11/1972 ο Β Αντιπρόεδρος Νικόλαος Μακαρέζος εγκαινίαζε την Μότορ Οιλ του Βαρδινογιάννη .....


ΒΛΕΠΕΤΕ ΤΙ ΨΕΜΑΤΑ ΑΡΑΔΙΑΖΕΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΡΕΜΟΥΡΑ ΣΑΣ;

Είναι γνωστό ότι ο Παπαδόπουλος είχε στη διάθεσή του βίλα στο Λαγονήσι, στην οποία διέμενε αντί αστείου ενοικίου. Η βίλα ανήκε στον Αριστοτέλη Ωνάση. «Σύμπτωση»:

Αυτό το κείμενο θέλει να συνδέσει την βίλα στο Λαγονήσι με την σύμβαση του τρίτου διυλιστηρίου (είναι ένα ύπουλο χτύπημα) το χτύπημα αυτό όμως πέφτει στο κενό από την στιγμή που ο Παπαδόπουλος επέβαλε ρήτρα 15.000.000 δολαρίων στον Ωνάση που υπαναχώρησε μετά τις πιέσεις των ΗΠΑ.

Ας πάμε τώρα στην ενοικίαση της βίλας. Το γεγονός δεν το γνωρίζω ΑΛΛΑ αν ήθελε να χρηματιστεί, ΝΑ ΛΑΔΩΘΕΙ, ο Παπαδόπουλος για σύμβαση 600.000.000 με 620.000.000 δολαρίων σας ρωτώ θα έπαιρνε σαν αντάλλαγμα το ΧΑΜΗΛΟ ενοίκιο για να μείνει σε μια βίλα ή ένα 25% (που και αυτό θα ήταν ελάχιστο σε σχέση με τα μεταπολιτευτικά λαδώματα) δηλαδή 150.000.000 δολάρια δηλαδή για τα τότε δεδομένα 500 βίλες δικές του;


Ποιος Τσοχατζόπουλος της μεταπολίτευσης θα αρκείτο σε χαμηλό ενοίκιο για μια τέτοια σύμβαση;

Το γεγονός ότι δεν δέχτηκε να μείνει δωρεάν ή και να του χαριστεί η βίλα, αλλά να πληρώνει ενοίκιο ΔΕΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑ;

Είναι δυνατόν να πιστεύεται τέτοιες αηδίες, θα μου πεις εδώ σας είπαν "ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ" και ψηφίσατε ΓΑΠ σας είπαν "ΘΑ ΣΚΙΣΩ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ" και ψηφίσατε Αλέξη, δεν θα χαπακώνατε τα περίτεχνα ψέματα που στην πραγματικότητα δεν τα έχετε κιόλας ερευνήσει, απλά τα αναπαράγετε. Σε ποιο ενυπόγραφο βιβλίο τα βρήκατε; Τα βρήκατε στο ίντερνετ που τα πάσαρε κάποιος ύποπτος δημοσιογράφος έτσι; Όχι διότι εγώ αυτά που σας βάζω είναι από βιβλία ....

[pluton]

Ο ΠΗΞΤΕ ΕΙΠΕ:

Ο αρχηγός Παπαδόπουλος έκανε τον έναν αδελφό του, τον Κωνσταντίνο, στρατιωτικό ακόλουθο, Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Προεδρίας, Περιφερειακό Διοικητή Αττικής και «υπουργό παρά τω πρωθυπουργώ». Ο άλλος αδελφός, ο Χαράλαμπος, προφανώς ανεχόταν λιγότερες σκοτούρες. Αρκέστηκε στη Γενική Γραμματεία του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης, στην οποία αναρριχήθηκε σε χρόνο ρεκόρ. Τέτοια άλματα στην υπαλληλική ιεραρχία, θα τα ζήλευε και ο φημισμένος αθλητής του επί κοντώ, ο Χρήστος Παπανικολάου, o οποίος – ειρήσθω εν παρόδω- το 1967 κέρδισε χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες, στην Τύνιδα.

Το Στέλιο Παττακό, πάλι, τον ενθουσίαζαν οι κατασκευές- όπως δείχνει και η ψύχωσή του με ... το μυστρί. Αποφάσισε λοιπόν να αναθέσει στο γαμπρό του, τον Αντρέα Μεϊντάση, διάφορες επικερδείς δουλειές με το Δήμο Αθηναίων. Κατασκευή υπόγειου γκαράζ στην πλατεία Κλαυθμώνος, τεχνικές μελέτες, κλπ. Πρακτικά πράγματα, πολλά χρήματα...

Ο Μακαρέζος διόρισε τον κουνιάδο του, Αλέξανδρο Ματθαίου, υπουργό Γεωργίας και – αργότερα- Βόρειας Ελλάδας. «Αι βέβαιοι μικρολοβιτούραι του Ματθαίου» συμπεριλαμβάνονταν στα πολλά συμπτώματα διαφθοράς του καθεστώτος, που διέγνωσε και κοινοποίησε με επιστολή του στον Κ. Καραμανλή ο γνωστός «γεφυροποιός», Ευάγγελος Αβέρωφ (Οκτώβριος 1968). Κατά τα φαινόμενα, όμως, ο Ματθαίου ήταν ... περιστεράκι εν συγκρίσει προς δυο άλλους «εθνοσωτήρες». Τον Ιωάννη Λαδά και το Μιχάλη Ρουφογάλη.

Ο Λαδάς απέκτησε το σκωπτικό προσωνύμιο «κύριος καθαρά χέρια», χάρη στη ροπή του προς τα ... θαλασσοδάνεια. Ο Ρουφογάλης, αρχηγός της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, έγινε διάσημος για δυο βασικές συνήθειές του. Η πρώτη: Με τη γυναίκα του Ντέλλα, φωτομοντέλο που νυμφεύθηκε το '73, επιδόθηκαν σε «θορυβώδεις δεξιώσεις, δημοσίας εμφανίσεις με μεγαλοπλουσίους, επίδειξιν πλούτου» (εκφράσεις του Σάββα Κωσταντόπουλου). Η άλλη συνήθεια: Η εξασφάλιση δανειοδοτήσεων σε «ημετέρους», φυσικά με επιβάρυνση των κρατικών τραπεζών. Στην πρώιμη μεταπολιτευτική περίοδο, τον Αύγουστο και το Σεπτέμβριο του 1974, το περιοδικό «Ταχυδρόμος» αποκάλυψε δυο σχετικά έγγραφα του Ρουφογάλη. Μια κατηγορία δανείων αναφερόταν ως «χαριστικά και επισφαλή». Στα «χορηγηθέντα» δάνεια καταγραφόταν ποσό άνω του 1,5 δισεκατομμυρίου και στα «υπό έγκρισιν» πάνω του 1,6 δισεκατομμυρίου δρχ.

Δηλαδή:
Παπαδόπουλος διόρισε 2 που ο Χαράλαμπος δηλαδή ήταν αξιωματικός και συμμετείχε στην 21η Απριλίου
Πατακός έδινε δουλειές σε 1
Μακαρέζος έκανε έναν υπουργό
Λαδάς γενικά και αόριστα τίποτα δηλαδή
Ρουφογάλης προώθησε κάτι δάνεια και η γυναίκα του έκανε δεξιώσεις.

Αυτό είναι το βαρύ πυροβολικό της οικογενειοκρατίας της χούντας........ βουβαίνομαι όταν η οικογένεια Μητσοτάκη έχει προωθήσει στα πολιτικά αξιώματα......., η οικογένεια Καραμανλή ........ η οικογένεια Βαρβιτσιώτη.......... Για να μη μιλήσουμε για τις στρατιές διορισμών ημετέρων στο δημόσιο, για να μη μιλήσουμε για τους προνομιακούς υπαλλήλους της βουλής, της ΔΕΗ κλπ για να μη μιλήσουμε για τα καθημερινά σκάνδαλα επί όλων των τομέων που έγιναν μέσα από διαδικασίες.......... τι να πούμε για την ΖΗΜΕΝΣ .........

Και μου παρουσιάζετε αυτές τις αηδίες που εγώ να δεχτώ ότι έγιναν έτσι όπως τις παρουσιάζετε όταν εδώ βρωμάει το σύμπαν.......... πραγματικά βουβαίνομαι.

Έτσι ενδεικτικά από την σημερινή ειδησεογραφία

Μια άγνωστη δικαστική περιπέτεια της οικογένειας του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα έφερε σήμερα στο φως το newsbomb.gr.



Μια ιστορία που όπως γράφει εξελίσσεται στις δικαστικές αίθουσες επί 4 περίπου χρόνια και κορυφώνεται εντός των ημερών, δεδομένου ότι μέσα στο Μάιο έχει οριστεί δικάσιμος.

Συγκεκριμένα, η εταιρεία ΔΙΟΔΟΣ Ο.Ε. συμφερόντων του αδελφού του πρωθυπουργού κ. Δημήτρη Τσίπρα και της αδελφής του Ζαννέτ, επιχείρησε να πάρει ένα δημόσιο έργο με

πλαστή ενημερότητα, για να κερδίσει ένα έργο του Δημοσίου 1,1 εκατ. ευρώ.

Όπως γράφει το newsbomb.grη εν λόγω υπόθεση μέσα στις επόμενες ημέρες θα φτάσει στο ακροατήριο και συγκεκριμένα στο νησί τη Μυτιλήνης, κάτω από θολές συνθήκες.

Η κατηγορία αφορά στον αδελφό του πρωθυπουργού, Δημήτρη Τσίπρα και σχετίζεται με τη χρήση πλαστής ασφαλιστικής ενημερότητας.

Μια ενημερότητα η οποία όμως καταγγέλθηκε από την πλευρά της περιφέρειας Βορείου Αιγαίου ότι χρησιμοποιήθηκε για την ανάληψη Δημόσιου έργου.

Αντιθέτως, η αδελφή του, Ζαννέτ, εξαιρείται των ευθυνών της χρήσης πλαστών εγγράφων όπως άλλωστε και ο εξάδελφος του πρωθυπουργού και συμμετέχων στην εταιρεία κατά ο

παρελθόν, Γιώργος Τσίπρας του Ηρακλή, νυν Γενικός Γραμματέας του ΥΠΕΞ.

http://www.crashonline.gr/%ce%b4%ce%b9% ... %86%ce%b9/

Φαντάσου να υπήρχε μια τέτοια υπόθεση για τα αδέλφια του Παπαδόπουλου, δεν θέλω να το σχολιάσω....

[pluton]

Ο ΠΗΞΤΕ ΕΙΠΕ:

Αυτό δεν ήταν «Τάμα», ήταν ... θάμα

Δεύτερο «ορόσημο»: Το Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 1968, ο Παπαδόπουλος ανακοίνωσε ότι κατέφθασε η ώρα να εκπληρώσει η «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» μια υπόσχεση, την οποία είχε δώσει προς τον Θεό η ...Δ΄ Εθνοσυνέλευση που πραγματοποιήθηκε στο Άργος το 1829: Την ανέγερση ενός μεγαλοπρεπούς ναού του Σωτήρος. Ως τόπος ορίστηκαν τα Τουρκοβούνια. Το «Τάμα», όπως καθιερώθηκε να λέγεται, αντιπροσώπευε στο έπακρο τη μεγαλομανία του καθεστώτος. «Θα αποτελέσει, μετά την οικοδόμησίν του, το τρίτο αρχιτεκτονικό οικοδόμημα των Αθηνών, μετά τον κλασσικό Παρθενώνα και τον Βυζαντινό Λυκαβηττό», έγραφε η «Ηχώ των Ενόπλων Δυνάμεων» τον Ιούνιο του 1973. Μέχρι τότε, δεν είχαν γίνει καν τα οριστικά σχέδια του έργου. Κι ούτε θα γίνονταν ποτέ...

Τι ακριβώς συνέβαινε με το «Τάμα»; Γιατί ... δεν χτιζόταν τίποτα, επί χρόνια; Από τη δύση του '68 η χουντική προπαγάνδα είχε αρχίσει να διαφημίζει περιπτώσεις ανθρώπων, οι οποίοι κατέθεταν για αυτόν τον «ιερό σκοπό» τον οβολό τους. Τον Μάιο του '69 συγκροτήθηκε και μια «Ανώτατη Επιτροπή», με πρόεδρο τον πρωθυπουργό Παπαδόπουλο και μέλη τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και πέντε υπουργούς. Ανάμεσά τους, ο Παττακός (Εσωτερικών) και ο Μακαρέζος (Συντονισμού). Εν ολίγοις, ολόκληρη η κορυφαία χουντική «τριανδρία» επέβλεπε τα του έργου, έχοντας την αρωγή – πέραν των άλλων υπουργών- και ενός «Γνωμοδοτικού Συμβουλίου», που το απάρτιζαν πρυτάνεις, ακαδημαϊκοί, ο δήμαρχος Δημ. Ρίτσος και άλλοι παράγοντες. Από τον Ιούνιο του '69 επέβλεπαν και το «Ειδικό Ταμείο» που συστάθηκε τότε, για την οικονομική διαχείριση του έργου.

Μυστήριο κάλυπτε τα του «Τάματος», μέχρι τον Ιανουάριο του '74. Τότε δημοσιεύθηκε ο απολογισμός του «Ειδικού Ταμείου». Αυτό δεν ήταν «Τάμα», ήταν ...θάμα. Στο «Ταμείο» είχαν εισρεύσει 453,3 εκατομμύρια δρχ, εκ των οποίων είχαν εξαφανιστεί τα 406 εκατομμύρια! Όλα αυτά δαπανήθηκαν – υποτίθεται- για απαλλοτριώσεις, «προπαρασκευαστικά έργα», «μελέτες», εργασίες «διοικήσεως και λειτουργίας»...

Από τη συνολική «αποταμίευση» των 453,3 εκατομμυρίων, τα 230 ήταν δάνεια. Τα 180 προήλθαν από εισφορές και δωρεές, τμήμα των οποίων κάλυψαν φορείς του Δημοσίου – πχ η Αγροτική Τράπεζα έδωσε 10 εκατομμύρια. Τα υπόλοιπα 43,3 εκατομμύρια ήταν «επιχορήγηση» από τον τακτικό προϋπολογισμό.

Την αχαλίνωτη διασπάθιση δημοσίου χρήματος την υπογραμμίζει ένα ακόμη στοιχείο: Στην τριετία 1970 -73 έγιναν τρεις διαγωνισμοί για «προσχέδια» του «Τάματος». Απέτυχαν παταγωδώς και κηρύχθηκαν άγονοι.

Ελάχιστοι αρχιτέκτονες ενδιαφέρθηκαν και κατέθεσαν προτάσεις, μολονότι τα αντίστοιχα χρηματικά βραβεία ήταν άκρως χορταστικά. Συνολικά, στην τριετία υποβλήθηκαν 73 προτάσεις, καμία όμως δεν κρίθηκε ικανοποιητική. Κι όμως, μοιράστηκε – μαζί με τους επαίνους για τις σχετικές προσπάθειες- το ποσό των 3.650.000 δρχ. Ποσό που υπερέβαινε ... 900 φορές το μέσο μισθό ενός εργαζόμενου στον ιδιωτικό τομέα.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΑΔΙΚΗ


340 και πλέον βουλεύματα από αδιάβλητους δικαστικούς - μη έχοντες καμμία σχέση με την 21η Απριλίου - που αντί της επιδιωκομένης σπιλώσεως κατέληξαν σε ύμνους, όπως η «διαχείρισις του δημοσίου χρήματος υπήρξεν υποδειγματική» μέχρι και «η έρευνα όχι απλώς δεν απέδειξεν ουδέν το επιλήψιμον αλλά αποτελεί τίτλον τιμής διά τους ερευνωμένους»! Όλα τα βουλεύματα λοιπόν, υπήρξαν όχι απλώς απαλλακτικά αλλά και υμνητικά, χωρίς να βρουν - προς απογοήτευση των λασπολόγων που εκκίνησαν τις διαδικασίες - ούτε ένα μικρό σκάνδαλο καθ' όλην την επταετία. Τα βουλεύματα αυτά υπάρχουν και θα δημοσιευθούν όποτε χρειαστεί.



ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ


Τα χρήματα μέχρι την «μεταπολίτευση» ήσαν άθικτα. Κι ως διά μαγείας εξαφανίσθηκαν, όταν τα «καρπώθηκαν» κάποιοι επιτήδειοι της μεταπολιτευτικής demokrasi (είναι τούρκικη λέξη της δημοκρατίας) . Πεινασμένοι από τα επτά χρόνια απουσίας τους επέπεσαν για 36 συναπτά χρόνια ..... ως λύκοι στις σάρκες της Ελλάδος, οδηγώντας την στην σημερινή εξαθλίωση και καταστροφή, μη φοβούμενοι ούτε καν την ιεροσυλία που διέπραξαν προς το τάμα των αγωνιστών του '21 για την απελευθέρωση του γένους.

[pluton]

ΟΣΚΑΡ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ


Από το 1962 οι οικονομικοί Τάιμς του Λονδίνου είχαν καθιερώσει βραβείο Όσκαρ στην χώρα που είχε τις καλύτερες οικονομικές επιδόσεις, οι εξεταζόμενες χώρες ήταν όλες οι χώρες της γης, και τον έλεγχο τον ενεργούσαν οικονομολόγοι και σχολιαστές, υπό την προεδρία ειδικού επιστήμονα και οικονομολόγου που εμφανιζόταν με το ψευδώνυμο «Λόμπαρντ», πίσω από αυτό το ψευδώνυμο κρυβόταν ο κορυφαίος οικονομολόγος G Gordon Tether .

ΠΟΥ ΑΠΟΝΕΜΗΘΗΚΑΝ ΤΑ ΟΣΚΑΡ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

1967 στην Ιαπωνία
1968 στην Αυστραλία
1970 στην Φιλανδία
1971 στην Ελλάδα
1972 στην Ελλάδα
1973 στην Αυστραλία.

MOST UNPOPULAR SUCCESS STORY (H ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΜΗ ΔΗΜΟΦΙΛΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ)

Οι Financial Times από το 1967 αντιμαχόντουσαν το καθεστώς των συνταγματαρχών της Αθήνας, γι αυτούς η οικονομική επιτυχία της Χούντας των Αθηνών ήταν όπως οι ίδιοι έλεγαν most unpopular success story!
Ας δούμε όμως για ποιο λόγο απονεμήθηκε το όσκαρ οικονομίας στην Ελλάδα.

Το 1971 στο φύλο της 10ης Ιανουαρίου 1972 των «Οικονομικών Τάιμς» του Λονδίνου απονεμήθηκε το βραβείο στην Ελλάδα με την πιο κάτω αιτιολογία:
«Το βραβείο ΟΣΚΑΡ απονεμήθηκε στην Ελλάδα , διότι επέτυχε ταχεία ανάπτυξη , υγιές ισοζύγιο εξωτερικών πληρωμών και σχεδόν την καλύτερη αντιπληθωριστική πολιτική του έτους 1971 , απογοητεύσασα έτσι τους πολλούς επικριτές του καθεστώτος των Συνταγματαρχών».
Το 1972 βραβεύτηκε για δεύτερη φορά η οικονομία της Ελλάδος σχετική δημοσίευση έγινε στο φύλλο της 15/1/1973 και κατατάχτηκε (ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ) για την καλύτερη σε όλους τους τομείς (all round) οικονομική επίδοση μεταξύ όλων των χωρών του Κόσμου. Σαν δικαιολογία γράφτηκε το πιο κάτω:
«Για την καλύτερη γενική επίδοση : Το βραβείο των χωρών ΄υψηλής αυξήσεως του εισοδήματος΄ απονέμει στην Ελλάδα για την επίτευξη ενός ρυθμού αναπτύξεως 8,5% , με παράλληλα ισχυρή θέση ως προς τις εξωτερικές της πληρωμές και εξαιρετική προσέγγιση προς την νομισματική σταθερότητα ‘επιτεύγμα για το οποίο απέσπασε δίκαιο τον έπαινο του ΟΟΣΑ». Την χρονιά αυτή (1972) την δεύτερη θέση κατέλαβε η Γαλλία και την Τρίτη η Αυστραλία.




ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ .... ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΑΣ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΟΣΚΑΡ .....ΣΤΗΝ ΛΑΜΟΓΙΑ.

[pluton]

Την 12η Δεκεμβρίου 1969


Ο Π Πιπινέλης ζήτησε τον λόγο από τον Πρόεδρο της Συνόδου και διάβασε την πιό κάτω ανακοίνωση:


«Κατ εξουσιοδότησιν της Κυβερνήσεως μου, επιθυμώ να ανακοινώσω εις το Συμβούλιον ότι η Ελλάς καταγγέλλει το Καταστατικόν του Συμβουλίου της Ευρώπης και την Σύμβασιν της Ρώμης, συμφώνως προς το άρθρον 7 του Καταστατικούν και αποχωρεί μονίμως του Συμβουλίου της Ευρώπης».


Η έκπληξη ήταν καθολική, ήθελαν να ταπεινώσουν την Ελλάδα (όπως πολύ συχνά κάνουν τα τελευταία χρόνια) και η Ελληνική Κυβέρνηση τους έδινε ένα τετραπλό κτύπημα:
1. Καταγγελία της Επιτροπής.
2. Καταγγελία του Καταστατικού.
3. Καταγγελία Συμβάσεως της Ρώμης.
4. Υπερήφανη αποχώρηση από το ΣΕ.


«Η αίσθησις που προκλήθηκε μεταξύ των συνέδρων, που είχαν κυριολεκτικά αιφνιδιασθή, δύσκολα θα μπορούσε να περιγραφεί. Οι αντίδικοί μας ειδικώτερα, δεν απέκρυπταν την δυσφορίαν τους.... έχαναν την παράσταση .... να μας ταπεινώσουν ως Έθνος.... η ταπεινωτική ήττα μεταβλήθηκε την τελευταία στιγμή σε μια ηθική νίκη της αρετής εναντίον της υποκρισίας».



ΣΥΓΚΡΙΝΕΤΑΙ