BaKXOS_Lysios έγραψε:Δηλαδή σε ενδιαφέρει το κοινό καλό για όλη την ανθρωπότητα, το οποίο σε προηγούμενο ποστ υποστήριζες ότι δεν είναι καν μαρξιστικό αλλά ρομαντικο-ουτοπικό....
Δεύτερη ερώτηση: Αν σε ενδιαφέρει μόνο η τάξη σου και τα συμφέροντά της τότε αν πιάσουμε χαμηλότερο ή ίδιο βιωτικό επίπεδο με το σημερινό γιατί να σφαχτούμε και να ρημάξουμε τον κόσμο για να έρθει κομμουνισμός;
Ραν ταν πλαν έγραψε:Οι κομμουνιστές παλεύουν για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης σε παγκόσμιο επίπεδο γιατί η ουσία της κοσμοθεωρίας μας δεν έχει εθνικό χαρακτήρα.
BaKXOS_Lysios έγραψε:Είπες ότι σου αρκεί που τα αγαθά θα είναι κοινά για όλους δεν είπες ότι τα αγαθά θα είναι κοινά για την εργατική μόνο τάξη (γιατί βέβαια στον κομμουνισμό έχουμε αταξική κοινωνία). Αταξική κοινωνία και αγαθά για όλους δεν σημαίνει ταυτόχρονα πανανθρώπινο όραμα; Δεν σημαίνει εξίσωση για όλους; Τελικά είναι ουτοπικός ρομαντισμός η αταξική κοινωνία ή όχι;
Η αταξική κοινωνία είναι στρατηγικός πολιτικός στόχος της εργατικής τάξης στη βάση της πλήρους ισότητας δικαιωμάτων και υποχρεώσεων πρώτα των εργαζομένων και σε δεύτερο χρόνο όλων των υπολοίπων που δε θα αντισταθούν στην εξουσία της.
Δεν αποκλείεται κανένας ούτε και οι ιδεολογικοί εχθροί της εφόσον ασπάζονται το πανανθρώπινο όραμα της για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση της εργασίας εξ ου και η ηθική ανωτερότητα της σε σχέση με την αστική τάξη που αποκλείει τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας από την ατομική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής.
Το ζήτημα είναι ότι αρχικά δεν έχεις αταξική κοινωνία όταν υπολείμματα της εκμεταλλεύτριας τάξης θα αντιστέκονται στην πρόοδο αλλά κι εκεί λύνεις το πρόβλημα μέσω της κοινωνικής μηχανικής (τακτική που χρησιμοποιεί κατά κόρον η αστική τάξη μεταπολεμικά έστω κι αν δε γίνεται άμεσα αντιληπτό).
που θα εφαρμόσει η δικτατορία του προλεταριάτου που καμιά σχέση δεν έχει με τις αστικές φασιστικές δικτατορίες.
Ραν ταν πλαν έγραψε:Στη δεύτερη ερώτηση υπάρχει κάτι που λέγεται ''εξουσία'' και χωρίς αυτή στα χέρια της τάξης μας το βιοτικό μας επίπεδο θα εξαρτάται πάντα από την καπιταλιστική πρακτική του καρότου και του μαστίγιου ή αν το βλέπει κανείς κι έτσι από τα ''φιλάνθρωπα'' αισθήματα των καπιταλιστών.
BaKXOS_Lysios έγραψε:Ναι ΟΚ εννοείς για λόγους διασφάλισης αυτής της (όποιας) -και πιθανόν προσωρινής- ευημερίας της εργατικής τάξης. Ωστόσο είναι πολύ δύσκολο μια σχετικά ευημερούσα εργατική τάξη να πιάσει τα όπλα και να ριψοκινδυνεύσει κι αυτά που ήδη έχει γι αυτή τη διασφάλιση. Δεν το βλέπω διόλου πιθανό... εκτός αν πιάσει κυριολεκτικό πάτο και εξαθλίωση.... Για μένα πάντως (μαρξιστικά) δεν είναι μόνο αυτός ο λόγος. Είναι και το ότι στον καπιταλισμό αναγκαστικά έστω κι αν μια εργατική τάξη ενός έθνους ζει σε καλύτερες συνθήκες σίγουρα αυτό συμβαίνει εις βάρους μιας άλλης εργατικής τάξης κάπου πιο μακριά...Άρα για μενα ο μαρξισμός έχει μια πανανθρώπινη διάσταση (είτε συμφωνεί ο Μαρξ είτε διαφωνεί...στα παπάκια μου!

)
Έχει πει ο Μαρξ ότι η θεωρία του δεν έχει παναθρώπινο χαρακτήρα;
Γιατί εγώ ξέρω ότι το ζήτημα της διαίρεσης των κοινωνιών σε τάξεις, και του παναθρώπινου κομμουνιστικού οράματος για πλήρη ισότητα, ο μαρξισμός έχει αποδείξει ότι θα το λύσει μόνο η ταξική πάλη, λύνοντας πρωτίστως το ζήτημα της εξουσίας, και όχι ο ''οικονομισμός'' του ''μια χαρά περνάμε'' που είναι κυρίαρχη τάση στο σύνολο της εργατικής τάξης μετά το Β'ΠΠ.
Όσο για το αν η εργατική τάξη θα πάρει τα κουμπούρια ενώ έχει να χάσει πολύ περισσότερα από τις αλυσίδες της ο μαρξισμός έχει επεξεργαστεί σε βάθος (και παράλληλα με το βασικό δρόμο κατάκτησης της εξουσίας μέσω της επανάστασης, του εμφυλίου πολέμου και του ανταρτοπολέμου) και την τακτική του ειρηνικού δρόμου κατάκτησης της εξουσίας μέσω της εκλογικής νίκης που βασική της προϋπόθεση είναι το ότι οι από κάτω δε θέλουν πλέον να κυβερνηθούν όπως παλιά και οι από πάνω να μην μπορούν να κυβερνήσουν όπως πριν και αυτό να εκφραστεί μέσω της ψήφου.
Πιθανόν στο μέλλον θα συνυπάρξουν αυτές οι δύο μορφές κατάκτησης της εξουσίας (το αδιέξοδο στη διαχείριση του παγκόσμιου γίγνεσθαι στη βάση του ατομικού κέρδους είναι πλέον δεδομένο και το τι θα μεσολαβήσει μέχρι τότε είναι άγνωστο αλλά πιθανόν να είναι ζοφερό για την ανθρωπότητα αν λάβουμε υπόψη μας το παρόν) γιατί και στη μία και στην άλλη περίπτωση θα υπάρξει αντίσταση και από την εθνική αστική τάξη αλλά και από τη διεθνή και γιατί ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι η αστική τάξη πουθενά και ποτέ δεν παραχώρησε σε κανέναν την εξουσία, ακόμα και όταν βρέθηκε στη θέση της μηδαμινής μειοψηφίας (πράγμα που διαχρονικά συμβαίνει σε όλη τη διάρκεια της καπιταλιστικής εξέλιξης).
Αλλά επειδή κανείς κομμουνιστής δεν τρέφει ψευδαισθήσεις για τα αποτελέσματα που θα επιφέρει η ταξική αλλαγή στην εξουσία, άσχετα με τον τρόπο που θα γίνει αυτό, είμαστε πάντα έτοιμοι για το χειρότερο σενάριο.
Άλλωστε ήδη σε αρκετά ευρωπαϊκά κράτη τα ΚΚ βρίσκονται εκτός νόμου και οι ηγέτες τους είναι σε φυλακές (κούλαρε οι συριζαίοι δεν κινδυνεύουν).
Να πω σύντομα και στα δικά μας;
