Δίλλημα

[Tokyo]

Μου ειπαν επι λεξη οτι εχω πνευμονική υπέρταση και ειναι πανω απο το όριο 25. Κι εγω εχω 41. Και αυτο σε συνδιασμο με ανεπάρκεια τριγλωχινας βαλβίδας. Αυτα. Αλλα και οτι δεν ειμαι καθολου καλα τον τελευταιο καιρο. Ζαλιζομαι μερα νυχτα. Εκανα γυμναστικη ετρεχα 5 χλμ. και τωρα δεν μπορω. Φριχτοί πόνοι στο στηθος μεχρι την πλάτη για αρκετη ωρα, ειτε ξαπλώνω ειτε τρεχω. Ταχυπαλμια με το παραμικρό. Δεν μπορω να φαω πλεον ανακατεύομαι. Συν οτι το κεφαλι μου παει να σκασει καθε μερα. Τιποτα απο αυτα δεν ειχα. Ολα αυτα μ εχουν τρομάξει.

[Adminović]

Μου ειπαν επι λεξη οτι εχω πνευμονική υπέρταση και ειναι πανω απο το όριο 25. Κι εγω εχω 41. Και αυτο σε συνδιασμο με ανεπάρκεια τριγλωχινας βαλβίδας. Αυτα. Αλλα και οτι δεν ειμαι καθολου καλα τον τελευταιο καιρο. Ζαλιζομαι μερα νυχτα. Εκανα γυμναστικη ετρεχα 5 χλμ. και τωρα δεν μπορω. Φριχτοί πόνοι στο στηθος μεχρι την πλάτη για αρκετη ωρα, ειτε ξαπλώνω ειτε τρεχω. Ταχυπαλμια με το παραμικρό. Δεν μπορω να φαω πλεον ανακατεύομαι. Συν οτι το κεφαλι μου παει να σκασει καθε μερα. Τιποτα απο αυτα δεν ειχα. Ολα αυτα μ εχουν τρομάξει.

Ως ένα βαθμό μπορεί να είναι και συμπτώματα του άγχους αυτά. Κατανοητό ότι έχεις άγχος και επόμενο είναι, αλλά αυτό δεν θα σε βοηθήσει.
Το να μιλήσεις με δικούς σου ανθρώπους, θα σε βοηθήσει πολύ. Κι αν δεν θες άμεσα να το πεις σε όλους, διάλεξε 1-2 και μίλησέ τους.

Επίσης, δεν πρέπει να απογοητεύεσαι. Ξέρω ανθρώπους που είχαν καρκίνο και τους έδιναν λίγους μήνες ζωής και έζησαν πολλά χρόνια. Ίσως με την κατάλληλη θεραπεία να μπορέσεις να έχεις μια σχετικά φυσιολογική ζωή για πολύ περισσότερο από όσο αρχικά φανταζοσουν. Οπωσδήποτε θέλει να το ψάξεις με γιατρό ή γιατρούς που κατέχουν καλά το ζήτημα.

[Tokyo]

Ως ενα βαθμό το εχω αποδεχτεί ολο αυτο. Ειτε ειναι οντως κατι ακραιο ειτε οχι, δεν με πολυ ενδιαφερει κιολας αν θα ζω ή θα πεθανω. Οταν δεν εχεις και πολλα να χάσεις, λιγη η σημασια. Αυτο που με νοιαζει ειναι πρώτον οτι δεν αντεχω αυτο το καθημερινο βασανιστήριο και δεύτερον να μην πληγωσω όσους αγαπω. Αυτο με μπερδευει και δεν μπορω να παρω αποφασεις.

[BaKXOS_Lysios]

. Αυτο που με νοιαζει ειναι πρώτον οτι δεν αντεχω αυτο το καθημερινο βασανιστήριο και δεύτερον να μην πληγωσω όσους αγαπω.

Πιστεύω ότι θα τους στενοχωρήσει πιο πολύ αν έχεις αυτή τη στάση "δεν με νοιάζει κι αν πεθάνω" κλπ. Καταλαβαίνω απόλυτα με ποια έννοια το λες, και πιστεύω μπορώ να μπω λίγο στην ψυχολογία σου αλλά η απόλυτη παραίτηση δεν είναι λύση. Μπορεί να είναι ένα αρχικό στάδιο αλλά αργότερα θα βρεις το κουράγιο να το παλέψεις. Το να μην μάθει κανείς τίποτα για την κατάσταση σου (πέρα από το ότι δεν είναι πολύ ρεαλιστικό) και να μάθουν πχ ξαφνικά ότι έφυγες είναι καλύτερο για εκείνους;... Για σένα;... Άσε λίγο χρόνο να τα σκεφτείς και να τα ζυγίσεις αυτά, και παράλληλα πάρε κι άλλες γνώμες από γιατρούς, μην μείνεις σε μια (είναι πολύ σημαντικό αυτό που λέω γιατί έχω δει πολλά!)

[Προέλλην]

Ως ενα βαθμό το εχω αποδεχτεί ολο αυτο. Ειτε ειναι οντως κατι ακραιο ειτε οχι, δεν με πολυ ενδιαφερει κιολας αν θα ζω ή θα πεθανω. Οταν δεν εχεις και πολλα να χάσεις, λιγη η σημασια. Αυτο που με νοιαζει ειναι πρώτον οτι δεν αντεχω αυτο το καθημερινο βασανιστήριο και δεύτερον να μην πληγωσω όσους αγαπω. Αυτο με μπερδευει και δεν μπορω να παρω αποφασεις.

Ηρεεεμααα, κοίτα να συνεχίσεις την ζωή σου στο μέτρο του δυνατού, μέρα με τη μέρα. Μπορεί να φύγεις αύριο κιόλας, μπορείς να μην είναι και τόσο σοβαρό και να καίγεσαι τζάμπα. Σε καμιά απο τις δύο περιπτώσεις δεν σε συμφέρει να κατεβάσεις την αυλαία.
Προσωπικά έχω ζήσει πολύ κοντινό μου πρόσωπο με υπερβολικά σοβαρό πρόβλημα, που τον πρώτο καιρό τα είχε βάψει μαύρα, κατάθλιψη, τρέλα, πραγματικά φοβήθηκα. Ότι και να του έλεγες, δεν τον βοηθούσε. Απλά, πέρασε ο καιρός, το συνήθισε, και πλέον έχει πάλι την ζώη του λίγο-πολύ πίσω (σε κάποια πράγματα, πχ σχέσεις με το άλλο φύλλο , τα πάει καλύτερα απο πριν ), με τα προβλήματά της φυσικά (γιατροί, νοσοκομεία, εξετάσεις, θεραπείες, κτλ). Βασικά, το ότι πλέον ψυχολογικά το ξεπέρασε, φαίνεται να τον βοηθά πολύ και φυσιολογικά.
Γενικά, ρίξε μαύρο, αλλά με όρια, μην κατεβάζεις τα ρολά, θα κάνει τον κύκλο του, μπορεί καλύτερα, χειρότερα, θα δείς, προχώρα, μίλα με την οικογένεια, φίλους, όσους και όσο πρέπει, κτλ.

[bizeli]

Αυτο που με νοιαζει ειναι πρώτον οτι δεν αντεχω αυτο το καθημερινο βασανιστήριο και δεύτερον να μην πληγωσω όσους αγαπω. Αυτο με μπερδευει και δεν μπορω να παρω αποφασεις.

Βρε συ tokyo το πώς θα αντιδράσει ο καθένας σε ένα γεγονός δεν είναι δικό σου πρόβλημα. Απαλλάξου από αυτό το βάρος και άσε τους γονείς σου να ανησυχούν πώς θα το χειριστούν συναισθηματικά.
Μην φορτώνεσαι και ψυχολογικά βάρη άλλων. Αυτό το κομμάτι ανήκει στους άλλους. Δεν αφορά εσένα.Και αυτό ισχύει για όλα τα θέματα όχι μόνο στη δική σου περίπτωση.

Τι θα πει να μην τους πληγώσεις; Ας πληγωθούν. Και τι έγινε; Θα περάσει αυτό το στάδιο, θα ανασυνταχθείτε και θα δείτε τι θα κάνετε μέχρι να μάθετε όλοι να ζείτε με αυτό το πρόβλημα.

Και άλλωστε δεν είναι κάτι που κρύβεται αυτό ρε συ tokyo. Και από το σπίτι σου να φύγεις αργά ή γρήγορα θα το μάθουν.
Αλλά εσύ απ' ότι κατάλαβα δεν θες να το πεις όχι μόνο για να μην τους πληγώσεις αλλά και για να μην σε πιέζουν να τρέχεις στους γιατρούς κάτι που δεν έχεις καμιά διάθεση να το παλέψεις. Σωστά κατάλαβα;
Αλλά και πάλι τόσο καιρό που δεν αισθάνεσαι καλά οι γονείς σου δε σε ρωτάνε τίποτα; Δε σε βλέπουν;

Δύο βασικές ερωτήσεις:
1) Από τότε που έμαθες τα νέα υπάρχει έστω ένα άτομο που να του το έχεις πει;
2) Έχεις ξεκινήσει κάποια θεραπεία ή είσαι σε φάση εξετάσεων τώρα; Γιατί μπορεί όλα αυτά τα συμπτώματα να μετριαστούν όταν ξεκινήσεις αγωγή και η ζωή σου γίνει πιο ποιοτική. Για αυτό υπάρχουν τα φάρμακα.

[Tokyo]

Σημερα που ξαναπήγα αλλου μου ειπε αυτος οτι δεν εχω τιποτα, περα απο μια μικρη ανεπάρκεια μιτροειδης βαλβιδας, που ουτως ή αλλως ειχα χρονια. Μαλλον ψιλοπραγματα. Και οτι κανανε λαθος, μετρήσανε την αορτική αντι για την πνευμονική. Θελω να πιστευω οτι δεν εχω κατι. Αλλα ακομα νιωθω χαλια. Πιθανως νιωθω ετσι λογω θυρεοειδή. Το κακο ειναι οτι ειναι μικρη πόλη και δεν εχει αλλον γιατρό να παω. Ενδεχομενως να πω στους δικους μου οτι δεν νιωθω καλα και να με πανε εκεινοι που ξερουν. Παντως μεχρι στιγμης δεν εχουν καταλαβει τιποτα, προσπαθω να το κρύβω. Περπαταω λιγο περιεργα με τη ζαλάδα αλλα λεω δικαιολογίες οτι ειμαι κουρασμένη. Κι οταν με πιανει αυτος ο πόνος και η ταχυπαλμια παω και ξαπλώνω στο δωματιο μου. Φοβαμαι λιγο να τους μιλησω. Εκτος αν δεν κανω τιποτα και μαθω να ζω ετσι κατι που δεν ειναι κι ευκολο. Μονο οταν πινω κανενα ποτο μου περνανε αυτα που νιωθω. Οπως και να χει ευχαριστω πολυ ολους για τις συμβουλές σας, ηταν πραγματικα πολύτιμες.

[nemo]

μην συνεχιζεις με τα σωματικα αλλα πηγαινε επειγοντως σε ψυχολογο -ψυχιατρο
και οχι μονο σε εναν αλλα τουλαχιστον δυο τρεις γιατι ο ενας ενδεχεται να ειναι κομπογιαννιτης

[Προέλλην]

Σημερα που ξαναπήγα αλλου μου ειπε αυτος οτι δεν εχω τιποτα, περα απο μια μικρη ανεπάρκεια μιτροειδης βαλβιδας, που ουτως ή αλλως ειχα χρονια. Μαλλον ψιλοπραγματα. Και οτι κανανε λαθος, μετρήσανε την αορτική αντι για την πνευμονική. Θελω να πιστευω οτι δεν εχω κατι. Αλλα ακομα νιωθω χαλια. Πιθανως νιωθω ετσι λογω θυρεοειδή. Το κακο ειναι οτι ειναι μικρη πόλη και δεν εχει αλλον γιατρό να παω. Ενδεχομενως να πω στους δικους μου οτι δεν νιωθω καλα και να με πανε εκεινοι που ξερουν. Παντως μεχρι στιγμης δεν εχουν καταλαβει τιποτα, προσπαθω να το κρύβω. Περπαταω λιγο περιεργα με τη ζαλάδα αλλα λεω δικαιολογίες οτι ειμαι κουρασμένη. Κι οταν με πιανει αυτος ο πόνος και η ταχυπαλμια παω και ξαπλώνω στο δωματιο μου. Φοβαμαι λιγο να τους μιλησω. Εκτος αν δεν κανω τιποτα και μαθω να ζω ετσι κατι που δεν ειναι κι ευκολο. Μονο οταν πινω κανενα ποτο μου περνανε αυτα που νιωθω. Οπως και να χει ευχαριστω πολυ ολους για τις συμβουλές σας, ηταν πραγματικα πολύτιμες.

Αυτό ακριβώς να κάνεις. Πάρε και καμιά γνώμη απο κανένα γιατρό μεγάλης πόλης που έχει και περισσότερη εμπειρία.

[BaKXOS_Lysios]

Σημερα που ξαναπήγα αλλου μου ειπε αυτος οτι δεν εχω τιποτα, περα απο μια μικρη ανεπάρκεια μιτροειδης βαλβιδας, που ουτως ή αλλως ειχα χρονια. Μαλλον ψιλοπραγματα. Και οτι κανανε λαθος, μετρήσανε την αορτική αντι για την πνευμονική.

Πολύ ευχάριστα νέα, χαίρομαι πολύ! (Είχα δίκιο που επέμενα να το ξαναδείς και αλλού )
Όλα καλά λοιπόν! Να είσαι ευτυχισμένη και με χαμόγελο πάντα!!!