Λαχουρένιος έγραψε:Το '66 οι Beatles έβγαζαν το Revolver, οι Stones το Aftermath και οι Cream το Fresh Cream. Oι ρακομελοκουλτουριάρηδες σαν την Ακρίτα άκουγαν την Συννεφούλα και το Βιετνάμ γιε γιε του τρελοΝιόνιου.
Αλλά....αυτοί είστε
Μην τρελαίνεσαι και οι beatles είχαν βγάλει τέτοια πιο "εύπεπτα" "χαζοτραγουδάκια" τύπου συνεφούλας (τουλάχιστον απο μουσικής άποψης) σαν το συννεφούλα. ΠΧ yellow submarine και πολλά τέτοια άλλα... Μεταξύ "yellow submarine" και "strawberry fields" ας πουμε, η άβυσσος....Απλά δεν έχεις πιάσει καλά το ροκ πνεύμα εκείνης της εποχής η οποία ήταν πολύ πιο παιχνιδιάρικη και ελεύθερη και "άναρχη" απ' ότι τα μετέπειτα '70...
Οσο για τον Νιόνιο, είχε μια μεγάλη θεωρία για την ροκ, έλεγε ότι δεν είχε πατρίδα και μπορούσε να πάρει επιμέρους "εθνικά" χρώματα (αυτό εξάλλου είχε γίνει και στην αμερική όπου το αγγλικό άπ' το αμερικάνικο ροκ είχε μεγάλες διαφορές). Επίσης ο Νιόνιος δεν είχε σχέση με τους υπόλοιπου που αναφέρεις, οι περισσότεροι δεν το χώνευαν. Ήταν τότε ένα sui generis.
Νομίζω ότι ο Νιόνιος ήταν σημαντικός για τα ελληνικά πράγματα της εποχής περισσότερο απο τους καθαρά απομιμητές του ξένου ροκ που δεν είχε τίποτα νέο να προσφέρει. Η συνεργασία με τη Μπέλλου είναι κάτι που ακόμα και σήμερα με συγκινεί. Αλλά ναι, γενικά δεν θα άκουγα σήμερα σαββόπουλο.
.gif "Laughing")
