gmoutzour82 έγραψε: Δεν υπάρχει μόνο ένας καπιταλισμός βέβαια.
Στο επόμενο άρθρο που θα γράψεις να πάρεις ως δεδομένο το ότι ο καπιταλισμός είναι ένας και μοναδικός και ότι εκείνο που αλλάζει (κάθε φορά που έχουμε εκλογές) δεν είναι η ουσία του αλλά ο τρόπος διαχείρισης του από την ακροδεξιά, τη δεξιά, την κεντροδεξιά, το κέντρο, την κεντροαριστερά, την αριστερά, τη σοσιαλδημοκρατία και κάθε άλλο πολιτικό φορέα που δεν αντιτίθεται στην ύπαρξη του ως κυρίαρχος κοινωνικός και πολιτικο-οικονομικός σχηματισμός.
Ο καπιταλισμός φίλε μου, με δυο λόγια, δεν είναι τίποτα άλλο (και άσχετα με τον τρόπο που επιλέγουν να τον διαχειριστούν όλα τα συστημικά πολιτικά κόμματα) από ένα κοινωνικο-οικονομικό σύστημα που βασίζεται μέσω της κεφαλαιακής συγκέντρωσης στην ατομική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής και στην εκμετάλλευση από τους ιδιοκτήτες τους της μισθωτής εργασίας.
Τίποτα περισσότερο τίποτα λιγότερο λοιπόν ο καπιταλισμός και το αν έχει ανθρώπινο ή απάνθρωπο πρόσωπο ή χρησιμοποιεί λίγη ή πολύ βία για να επιτύχει το στόχο του, που είναι αποκλειστικά και μόνο το κέρδος, ελάχιστη σημασία έχει αν αυτό το επιτυγχάνει με κυβέρνηση συντηρητικού Μητσοτάκη, προοδευτικού Τσίπρα, κεντροαριστερού Ανδρουλάκη, ακροδεξιού Βελόπουλου ή του τρεις λαλούν και δυο χορεύουν Βαρουφάκη.
Και γι' αυτόν που υφίσταται την καπιταλιστική βία (πραγματική ή νομοθετική και άσχετα από τον πολιτικό συντηρητικό ή προοδευτικό φορέα από τον οποίο τρώει τις φάπες) δεν πρέπει να υπάρχει κανένα δίλλημα ως προς το αν ο καπιταλισμός είναι ένας ή δεκαπέντε ή αν έχει διαβαθμίσεις καλοσύνης.
όταν ο φιλελευθερισμός (σε όλες του τις εκφάνσεις) και η σοσιαλδημοκρατία (σε όλες της τις εκφάνσεις) αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην εξυπηρέτηση των καπιταλιστικών συμφερόντων. 
