Ραν ταν πλαν έγραψε:Λαχουρένιος έγραψε:Αλλο ενα θυμα της σχολης της Φραγκφουρτης
Έχει φάει κόσμο και κοσμάκη ο αναθεωρητικός φραγκφουρτισμός.
Αντί οι φλώροι φραγκφουρτιστές να βασίσουν τις μεταμοντέρνες αναλύσεις τους στο ότι δεν υπάρχουν γυναίκες με αισθήματα για ένα μόνο άντρα και ότι λειτουργούν πάντα με βάση τον πρώτο κανόνα του συμπεριφορικού χοντροκωλισμού, αυτόν της ελευθέρας εισόδου της πελατείας (όπως τα καφενεία δλδ), κατάφεραν με τις παπάτζες τους κι έπεισαν την πλειοψηφία των αρσενικών ότι μια γυναίκα ισότιμη, ανεξάρτητη και δυναμική δε θα παίζει με το μάτι τον απέναντι όταν τη βγάζεις έξω και ότι όταν πάει για κατούρημα δε θα πασάρει το φέισμπουκ της (αν στη χειρότερη δεν τον τσιμπουκώσει στο wc) σε όποιον έχει κάνει παιχνίδι από πριν και όσο εσύ κοίταγες τον κατάλογο του μαγαζιού.
Και όταν αργότερα ο κοιμώμενος ανακαλύψει το κέρατο πέφτει από τα σύννεφα αναρωτώμενος πώς αυτή η ισότιμη, ανεξάρτητη και δυναμική γυναίκα δεν ήταν τίποτα περισσότερο από το τελευταίο ξέκωλο που έχει πάρει τον άπαρτο αφού η σχολή της Φραγκφούρτης τον είχε πείσει για το αντίθετο.
Γι' αυτό λοιπόν ορθόδοξος Μαρξισμός και ξερό ψωμί για να 'χουμε το κεφάλι μας ήσυχο αφού το κέρατο (όπως και ο θάνατος) στη ζωή είναι η μόνη σταθερά σε κάθε νταραβέρισμα με το φύλο που το μόνο του προσόν είναι το ότι διαθέτει μια τρύπα παραπάνω από εμάς τα αθώα και άδολα αρσενικά.
Από Μαρξ έχω διαβάσει μόνο το "κεφάλαιο". Κάποιοι όμως έχουν ανασύρει κάποια κείμενά του, που μιλούσε για ελευθεριακή κοινωνία ως προς τη σεξουαλικότητα, η οποία θα επιτευχθεί με αποδόμηση των θεσμών της οικογένειας και της θρησκείας.
Αν αυτό ισχύει και υπάρχουν όντως τέτοια κείμενα, το συγκεκριμένο εγχείρημα προσέκρουσε στη βιολογική ανάγκη του ανθρώπου να συνάπτει οικογένεια. Δηλαδή οκ, έχει μεσολαβήσει μια σεξουαλική επανάσταση, αλλά παρατηρούμε ότι ακόμη υπάρχει ο θεσμός της οικογένειας και δεν έχει εξαλειφθεί.
Προσωπικά σκασίλα μου, μόνος μου σκοπεύω να πεθάνω, ωστόσο το λάθος της σχολής της Φρανκφούρτης -και μετέπειτα των μεταμοντερνιστών- είναι ότι θεωρούσαν πως οι αξίες "διδάσκονται". Και εκεί είναι που πάτησαν οι δημοσιεύσεις περί wokeness και θέλησαν να επιβάλλουν απαγόρευση νοοτροπιών, μετατροπή της γλώσσας, συγκεκριμένα δόγματα έκφρασης και λοιπά μαντρώματα της σκέψεως... γιατί; "Για έναν καλύτερο κόσμο, με λιγότερο ρατσισμό, σεξισμό, ομοφοβία".
Αλλά στην πράξη δεν βγαίνουν τα κουκιά. Είτε λόγω φιλοτομαρισμού του σύγχρονου ανθρώπου, είτε λόγω βιολογικής αφετηρίας των αξιών της οικογένειας, της θρησκευτικής πίστης (σε κάποιους η θρησκευτική πίστη είναι αντίστοιχη των βιολογικών τους αναγκών).
Σε κάθε περίπτωση πάντως, ο κλασικός μαρξισμός, όπως και ο κλασικός φιλελευθερισμός, είναι περισσότερο έντιμες ιδεολογίες, από το αίσχος που επικρατεί σήμερα.
