Πράγματα της καθημερινότητας που μας κάνουν...

[ΑΛΥΤΡΩΤΟΣ]

ΑΚΡΑΙΟΙ ΤΣΙΓΓΟΥΝΙΔΕΣ https://www.youtube.com/watch?v=4wrtqGxpCfs

[bizeli]

Επίσης, πέρα από το υλικό, είναι και το ψυχολογικό της υπόθεσης. Όταν έχεις ένα μικρό μαξιλάρι είσαι πιο ήρεμος ψυχολογικά. Δεν αναβάλλεις υποχρεώσεις όπως πχ ιατρικές εξετάσεις, δεν έχεις άγχος μήπως ανέβει η ντομάτα 10 λεπτά στην λαική, δεν μετράς τα δεκάλεπτα στο σούπερ μάρκετ, δεν ανησυχείς μήπως σε καλέσουν σε κάποιο γάμο και δεν έχεις φράγκο να πάρεις δώρο, δεν αφήνεις απλήρωτους λογαριασμούς κλπ. Όλα αυτά τα μικρότερα και μεγαλύτερα άγχη σου υποβιβάζουν την ποιότητα ζωής πολύ περισσότερο από το να ''στερηθείς'' ένα πακέτο τσιγάρα ή ένα πιτόγυρο των 5 ευρώ.

Οι σπάταλοι στερούνται περισσότερο από όσους κάνουν οικονομία, γιατί είναι παρορμητικοί και ικανοποιούν ανάγκες της στιγμής και δεν βλέπουν τι θα χρειαστούν έστω και δύο μέρες μπροστά. Ξέρω αρκετούς που τα χαλάνε όπου να 'ναι και μετά παρακαλάνε συγγενείς και φίλους για δανεικά ή παζαρευούν 10 και 20 ευρώ όταν αγοράζουν κάποιο προιόν ή υπηρεσία. Για εμένα τέτοια ξεφτιλίκια δεν αξίζουν ούτε όλα τα τσιγάρα και οι καφέδες του κόσμου.

Btw, γιατί το χιλιάρικο το υποτιμάς? Αν σου βγει ζημιά στο σπίτι ή το αυτοκίνητο 1000 ευρώ θα σου φανεί λίγο? Λογικά όχι, αρά γιατί το να κερδίσεις 1000 ευρώ σου φαίνεται λίγο ενώ το να ξοδέψεις 1000 ευρώ είναι πολύ?

Δε διαφωνώ με το μαξιλάρι ασφαλείας και έτσι λειτουργούν στην ουσία αυτές οι μικρές αποταμιεύσεις για μια ώρα ανάγκης. Αλλά στην ουσία κάτι που μάζευες για πάρα πολύ καιρό, και πιθανότατα με αιματηρή οικονομία, θα το φας σε μια στιγμή. Και μετά άντε πάλι από την αρχή να ξαναμαζέψεις και αυτό αν δε σου τύχουν ενδιάμεσα άλλες δύσκολες στιγμές.
Δεν υποτιμώ κανένα ποσό ούτε το χιλιάρικο, ούτε το πενηντάρικο ούτε τα 10 λεπτά. Σου εξήγησα απλά το εξαντλητικό της υπόθεσης. Μαζεύεις μαζεύεις ...ξοδεύεις για μια ώρα ανάγκης και μετά πάλι στο μηδέν.

Ναι, αλλά είναι πιο ουσιαστικά έξοδα από τα τσιγάρα και τους καφέδες.

Κόλλησες στα τσιγάρα και στους καφέδες. Αν εξαιρέσουμε το βλαβερό της υπόθεσης (αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση) ο κόσμος ξοδεύει ένα σωρό χρήματα για ανούσια έξοδα γενικότερα. Όποιο έξοδο και να μου πεις που κάνει κάποιος, μπορώ να σου αντιτάξω κάποιο άλλο πιο σοβαρό.
Αφενός στη ζωή του καθενός το τι είναι σοβαρό έξοδο και τι όχι το αποφασίζει αυτός και στην τελική όλοι ανούσια έξοδα κάνουμε με τη λογική γιατί να πας ένα ταξίδι ή να αγοράσεις ένα ζευγάρι ακριβά παπούτσια όταν την ίδια στιγμή υπάρχουν άνθρωποι που πεινάνε και θα μπορούσες να βοηθήσεις αυτούς;
Μπροστά σε κάτι τέτοιο όλοι ανούσια έξοδα κάνουμε...έτσι δεν είναι;

Ρε συ, δεν λέω για συνταξιούχους των 600 ευρώ ή μισθωτούς με τον βασικό που αναγκαστικά μετράνε τα φραγκοδίφραγκα για να βγει ο μήνας. Το πρόβλημα αυτών των ανθρώπων είναι ότι βγάζουν ψίχουλα και όχι ότι ξοδεύουν πολλά. Λέω για περιπτώσεις που ο άλλος έχει την δυνατότητα να εξοικονομήσει ένα 5 με 10% του εισοδήματός του αν κάνει καλή διαχείριση.

Θες να πεις κάτι απλά για τον αντίλογο ή είσαι εκτός πραγματικότητας;
Δε βλέπεις ότι όλος ο κόσμος ζορίζεται πολύ; Αρκετός τέλος πάντων. Όχι και όλοι...

[bizeli]

Εμείς δυό άτομα δεν ξοδεύουμε παραπάνω απο 150 ευρώ την εβδομάδα σε ψώνια (μέσα όλα, φαγητά, καθαριστικά, χαρτικά, ειδη προσωπικής υγιεινής, κλπ) Απλά παίρνουμε ακριβώς αυτά που χρειαζόμαστε με λίστα.

Εξαρτάται τι μισθούς παίρνετε. 600 ευρώ τον μήνα μόνο για σούπερ και μόνο για τα τελείως απαραίτητα δεν είναι και λίγα. Και αν 2 άτομα ξοδεύουν 600 ευρώ μόνο στο σούπερ, φαντάσου μια οικογένεια με παιδιά, ενοίκια και άλλα έξοδα πώς την παλεύουν.
Τέσπα παιδιά εγώ δεν μπορώ να βγάζω μπλοκάκι και να σημειώνω τα έξοδά μου. Τόσα εδώ τόσα εκεί.
Τα έξοδα μας βομβαρδίζουν. Όπου έχω δίνω κατά προτεραιότητα.
Άμα κάτσω και σκεφτώ πόσες φορές βγάζω την κάρτα μου για να πληρώσω μέσα σε μια μέρα ...άστο. Συνέχεια με μια κάρτα είμαι στο χέρι ή θα πληρώνω λογαριασμούς στο ίντερνετ.

[Προέλλην]

Εμείς δυό άτομα δεν ξοδεύουμε παραπάνω απο 150 ευρώ την εβδομάδα σε ψώνια (μέσα όλα, φαγητά, καθαριστικά, χαρτικά, ειδη προσωπικής υγιεινής, κλπ) Απλά παίρνουμε ακριβώς αυτά που χρειαζόμαστε με λίστα.

Εξαρτάται τι μισθούς παίρνετε. 600 ευρώ τον μήνα μόνο για σούπερ και μόνο για τα τελείως απαραίτητα δεν είναι και λίγα. Και αν 2 άτομα ξοδεύουν 600 ευρώ μόνο στο σούπερ, φαντάσου μια οικογένεια με παιδιά, ενοίκια και άλλα έξοδα πώς την παλεύουν.
Τέσπα παιδιά εγώ δεν μπορώ να βγάζω μπλοκάκι και να σημειώνω τα έξοδά μου. Τόσα εδώ τόσα εκεί.
Τα έξοδα μας βομβαρδίζουν. Όπου έχω δίνω κατά προτεραιότητα.
Άμα κάτσω και σκεφτώ πόσες φορές βγάζω την κάρτα μου για να πληρώσω μέσα σε μια μέρα ...άστο. Συνέχεια με μια κάρτα είμαι στο χέρι ή θα πληρώνω λογαριασμούς στο ίντερνετ.

Δεν πρόκειται για τα τελείως απαραίτητα, αλλά τα απαραίτητα σκέτο. Δεν μου λείπει τίποτε και η διατροφή μου είναι εξαιρετικά υγιεινή. Οτιδήποτε πέρα απο τα απαραίτητα, δεν είναι απαραίτητο αλλά σπατάλη.
Τα 600 ευρώ δεν είναι μεγάλο ποσό συγκριτικά, και το μάρκετ είναι σε απόλυτους αριθμούς πιο ακριβό απο το ελληνικό. Δεν θα είχα πρόβλημα αν έδινα πολλαπλάσια στο μάρκετ, απλά αυτά τα λεφτά θα έλειπαν αδικαιολογήτως απο την μηνιαία αποταμίευση, χωρίς να μου προσφέρουν κάποια πρόσθετη αξία, πχ πιο υγιεινή διατροφή, καλύτερη προσωπική υγιεινή, μεγαλύτερη ευκολία στις δουλειές του σπιτιού.

Είναι κατανοητό ότι στην Ελλάδα συγκριτικά με τους μισθούς το μάρκετ είναι πιο ακριβό, αυτό που δεν καταλαβαίνω όμως είναι πως αυτό δικαιολογεί την σπατάλη, ενώ το λογικό θα ήταν να την περιορίζει ακόμη πιο αυστηρά. Πχ ποια η λογική σχετικά συχνής αγοράς αχρήστων διατροφικά επεξεργασμένων τροφίμων ή η αγορά επωνύμων προϊόντων των οποίων η διαφορά ποιότητας με μια ιδιωτική ετικέτα δεν αντιστοιχεί και στην διαφορά τιμής;