bizeli έγραψε:Λαχουρένιος έγραψε:Την μπουγατσοκοπτική την ανέφερα ως placeholder για οποιαδήποτε άκυρη επαρχιακή σχολή που περνάει κάποιος με γνώμονα το να κάνει φοιτητική ζωή ή να πει πως πέρασε κάπου. Δεν αμφιβάλλω ότι θα υπάρχουν σχολές χαμηλής βαθμολογίας στην επαρχία με καλή αποκατάσταση. Στην Ελλάδα ο επαγγελματικός προσανατολισμός είναι ανέκδοτο. Θυμάμαι είχαμε κάνει μερικές ώρες από ένα μάθημα που λεγόταν ΣΕΠ σε κάποια τάξη του λυκείου και μας έλεγε ένας καθηγητής που κανονικά έκανε άλλο μάθημα (πχ μαθηματικός ή φιλόλογος) κάτι αερολογίες. Κάποια φροντιστήρια επίσης έκαναν κάποια σχετικά σεμινάρια ή έδιναν cd με περιγραφές και ranking σχολών ανάλογα με την αποκατάσταση που έχουν.
Κι εγώ το πρόλαβα το ΣΕΠ αλλά ακόμα και σοβαρά να το έκανε η καθηγήτρια το μάθημα, νομίζω εμείς σε εκείνες τις ηλικίες δεν είχαμε την ικανότητα να δούμε τίποτα σοβαρά ή τα οφέλη του μακροπρόθεσμα.
Ακόμα κι εγώ που ήμουν εξαίρετη μαθήτρια ήταν κάποια μαθήματα που ήταν η ώρα του χαβαλέ για μένα. Γαλλικά πχ δεν έμαθα ποτέ από το σχολείο. Γιατί ήταν κακή η καθηγήτρια; Όχι. Γιατί εγώ δεν έδινα την απαραίτητη προσοχή.
Πληροφορική επίσης. Ανήκω στη γενιά που εισήχθη η πληροφορική στα σχολεία. Δεν είχα καν υπολογιστή στο σπίτι. Μας μιλούσε ο καθηγητής και μου φαινόταν κινέζικα. Κάτι για δισκέτες μας έδειχνε και κάτι έννοιες που δεν ήξερα ποια ήταν η πρακτική εφαρμογή τους στη ζωή μου.
Θα μπορούσα να μάθω πληροφορική στο σχολείο; Θα μπορούσα. Ε δεν έμαθα από κει. Ασχολήθηκα αργότερα ως ενήλικας.
Τώρα κοιτάζω τα σχολικά βιβλία Πληροφορικής πχ και είναι και γμ. Και κρίμα που αδικούνται τέτοια "δευτερεύοντα" μαθήματα.
Νομίζω το μείζουν πρόβλημα ως προς τον ΣΕΠ γενικά στην Ελλάδα είναι:
(1) Ο τρόπος που μεγαλώνουν τα παιδιά οι γονείς. Το παιδί είναι κανακάρικο, και δεν πρέπει να του λείψει τίποτε, να του τα προσφέρουμε όσα μπορούμε στο πιάτο, κλπ. κακομαθήματα, με ολέθριες συνέπειες στην διαμόρφωση των χαρακτήρων τους.
Πόσοι ΕΛ γονείς εκπαιδεύουν τα παιδιά τους μέσω των παιχνιδιών, του χαρτζηλικίου, κλπ; Πχ θες καινούργια Nike παιδί μου, για κάνε μου την τάδε αγγαρεία, για να αναπτυχθούν οι συνάψεις στον εγκέφαλο, ότι τα αγαθά πάντα έρχονται μετά απο κόπο.
Πόσα παιδιά του Γυμνασίου συνειδητοποιούν ότι σχεδόν σε όλη τους την ζωή θα απαιτηθεί να εκτελούν κάποια εργασία για το μεγαλύτερο τμήμα της ημέρας, το οποίο μπορεί να έχει τελείως διαφορετικά χαρακτηριστικά απο περίπτωση σε περίπτωση;
Πόσα παιδιά του Γυμνασίου δουλεύουν κατά την διάρκεια των διακοπών τους (πχ μειωμένο ωράριο σε σούπερ μάρκετς, εστιατόρια, γενικά) για να έχουν τα δικά τους χρήματα;
(2) Η φύση του εκπαιδευτικού συστήματος. Τι να καταλάβει ένα Γυμνασιόπαιδο απο μία ανάγνωση στην τάξη ενός σχολικού εγχειριδίου για το θέμα εργασία, επάγγελμα, κλπ; Όπως σε άλλες χώρες, απλά για να πάει στην παρακάτω τάξη, θα πρέπει να πάει μερικές εβδομάδες να δουλέψει μέσω προγράμματος μαθητικής εργασίας για να αποκτήσει εικόνα. Επίσης, ανεξαρτήτως βαθμού πανελληνίων, δεν γίνεται κάποιος να μπαίνει σε τεχνολογική σχολή πανεπιστημίου, και να μην έχει κάνει τουλάχιστον μία τεχνολογική πρακτική και γενικότερα να μην έχει να επιδείξει κάποιο πορτφόλιο μαθητικών χρόνων που να δείχνει το τεχνολογικό του ενδιαφέρον.