Νότιος Κορέα, πουτάνες

[Διάδοχος]

Αφιέρωμα του BBC για τα “κόκκινα φανάρια” στην Νότια Κορέα και τις Αμερικανικές Βάσεις - Μήπως η Κορέα ενθάρρυνε την πορνεία στις αμερικάνικες βάσεις; - Οι πρώην ιερόδουλες μηνύουν σήμερα το κράτος της Νότιας Κορέας.

Περισσότερες από 120 πρώην ιερόδουλες που εργάζονταν δίπλα σε αμερικάνικη στρατιωτική βάση στην Νότια Κορέα έχουν προσφύγει δικαστικά για να ζητήσουν αποζημίωση από την κυβέρνηση της ...Κορέας! Ο ισχυρισμός έγκειται στο γεγονός ότι οι αρχές “διευκόλυναν ενεργά” την εκπόρνευσή τους και ότι το κοινωνικό σύστημα σήμερα τις έχει αφήσει δίχως οικονομική στήριξη τώρα που είναι πολύ ηλικιωμένες για να δουλέψουν.

Η μήνυση ασκήθηκε κατά της ίδιας τους της κυβέρνησης και όχι κατά των αμερικανικών αρχών, απαιτώντας αποζημίωση ύψους $10,000 δολαρίων η κάθε μια. Το επιχείρημά τους είναι πως η παροχή σεξουαλικών υπηρεσιών ήταν μέρος της κορεατικής οικονομικής πολιτικής για την παραμονή των αμερικανικών δυνάμεων στην περιοχή, αλλά και την εισροή πολύτιμου συναλλάγματος στην αδύναμη τότε κορεατική οικονομία.

Πάντως, οι γυναίκες δεν διατείνονται πως η υπόθεση είναι περίπτωση σεξουαλικής δουλείας, αντίστοιχης με των σκλάβων του σεξ του Γιαπωνέζικου στρατού κατά τον Β΄ Παγκοσμιο Πόλεμο. Όμως, το κράτος τις ώθησε στην πορνεία, μέσω ενός συστήματος που δεν άφηνε πολλά περιθώρια επιλογών για εργασία. Παράλληλα το κράτος φρόντιζε να παρέχει εκπαίδευση σε όσες κοπέλες επιθυμούσαν να εργαστούν στα “κόκκινα φανάρια”, στην αγγλική γλώσσα, αλλά και στον δυτικό τρόπο ζωής. Παράλληλα, είχε αναγνωρίσει ως κέντρα υγειονομικού ελέγχου, κλινικές που σήμερα αναγνωρίζονται τουλάχιστον ως ανεπαρκής, οι οποίες πραγματοποιούσαν διαγνωστικούς ελέγχους και χορηγούσαν πιστοποιητικά υγείας που συχνά δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα.

Οι πρώην ιερόδουλες τονίζουν ότι υπήρχε μια σιωπηρή κρατική ανοχή στην πορνεία, επειδή η χώρα χρειαζόταν τα ...δολάρια. Οι πόρνες ποτέ δεν ήταν αποδεκτές ως άτομα από την κορεατική κοινωνία, έχοντας το στίγμα της “κοινής γυναίκας”, τα “βρόμικα” δολάρια που κέρδιζαν ήταν όμως ευπρόσδεκτα.

Είναι χαρακτηριστική η μαρτυρία μιας από των γυναικών αυτών: “Κυκλοφορούσε ότι μπορούσες να κερδίσεις δολάρια δουλεύοντας σε αυτά τα κλαμπ δίπλα στο στρατόπεδο και ότι αυτά σε έκαναν πατριώτη – μια σκληρά εργαζόμενη Κορεάτισσα. Πράγματι κερδίσαμε πολλά δολάρια”. Όμως αυτά τα δολάρια τροφοδοτούσαν και ένα σύστημα που υπερχρέωνε τις “σκληρά εργαζόμενες” γυναίκες. Από τα είδη πρώτης ανάγκης, την ενοικίαση των δωματίων που δέχονταν τους πελάτες, στην πληρωμή των υγειονομικών εξετάσεων, έως στα δάνεια που έδιναν οι ιδιοκτήτες των κλαμπ για να καλύψουν έκτακτες ανάγκες των γυναικών και των οικογενειών τους, όλα οδηγούσαν στο να δημιουργούν οι ιερόδουλες ένα διόλου ευκαταφρόνητο χρέος, το οποίο χρειαζόταν να δουλέψουν χρόνια για να ξεπληρώσουν τους μαστροπούς ιδιοκτήτες των κλαμπ.

Αν και οι γυναίκες αυτές δεν ήταν σεξουαλικές σκλάβες όπως οι ομοεθνείς τους λίγες δεκαετίες νωρίτερα, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που είχαν αναγκαστεί να προσφέρουν σεξουαλικές “υπηρεσίες” στον Ιαπωνικό στρατό, ήταν επιλογή τους να εκπορνευτούν. Όμως, στη συνέχεια εγκλωβίστηκαν και δεν μπορούσαν εύκολα να ξεφύγουν. “Όταν αυτές οι γυναίκες έμπαιναν στο κύκλωμα, δεν μπορούσαν εύκολα να βγουν. Οι βιασμοί ήταν συνεχείς – βιάζονταν από τον νταβατζή τους”.

Με την πάροδο των ετών, η στάση του αμερικανικού στρατού άλλαξε ριζικά. Τώρα υπάρχει “μηδενική ανοχή” στην US Forces Korea, για τους ενστόλους που χρησιμοποιούν ιερόδουλες. Η στρατονομία περιπολεί συχνά στις περιοχές των “κόκκινων φαναριών” εισβάλλοντας σε μπαρ και αναζητώντας παραβάτες. Παράλληλα, από το 2004 και μετά, η νομοθεσία της Νότιας Κορέας απαγόρευσε την πορνεία. Όμως δεν υπάρχει κάποιος που να μην πιστεύει ότι αυτή συνεχίζεται.

Η φύση του εμπορίου σαρκός έχει κατά πολύ αλλάξει. Όταν η Νότια Κορέα ήταν μια φτωχή χώρα, οι Κορεάτισσες ήταν αυτές που πρόσφεραν σεξουαλικές υπηρεσίες γύρω από τις βάσεις. Σήμερα όμως, τώρα που το επίπεδο διαβίωσης των Νοτιοκορεατών έχει βελτιωθεί, ιερόδουλες από τη Ρωσία και τις Φιλιππίνες έχουν πάρει τη θέση τους.

Αυτό όμως δεν μειώνει τις δυσκολίες και το άγχος που βιώνουν οι ηλικιωμένες πλέον ιερόδουλες. Αντιμετωπίζουν τα γηρατειά, την απομόνωση, αλλά και τις δυσκολίες που φέρνει η φτώχεια.

Η Τζαγκ Γιανγκ-Μι, σχεδόν 70 ετών, ζει μια ζοφερή καθημερινότητα σε ένα υπνοδωμάτιο με τα τρία σκυλιά της. Εργάστηκε στα “κόκκινα φανάρια” για δυο δεκαετίες, αλλά τίποτα δεν της έχει μείνει από εκείνη την περίοδο. Μόνο φτώχεια και μοναξιά. “Ίσως επειδή έζησα τόσο πολύ με Αμερικανούς στρατιώτες, δεν μπορώ να ταιριάξω με Κορεάτες”, λέει. "Γιατί η ζωή μου έπρεπε να καταλήξει με αυτόν τον τρόπο;"

http://www.onalert.gr/stories/korea-pol ... wtes/38885

[ΣΑΤΑΝΙΚΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ]

Το φαινόμενο των comfort women απαντάται σε πολλά μεγάλα λιμάνια ανά την υφήλιο. Π.χ. Σεούλ-Ιντσεόν, Πειραιάς και αλλού...

[Λαχουρένιος]

Αν γινοταν αυτο στη ΒΚ θα επαιζε ολη μερα στα καναλια.

Ο καπιταλισμος εκανε τις γυναικες μας πουτανες

[Χαοτικός]

Τι είπες για τους Γιαπωνέζους;

[Διάδοχος]

Αν γινοταν αυτο στη ΒΚ θα επαιζε ολη μερα στα καναλια.

Ο καπιταλισμος εκανε τις γυναικες μας πουτανες

Στο κορεατικό Βορρά οι γυναίκες είναι αγνές αμαζόνες

[Kauldron]

Το φαινόμενο των comfort women απαντάται σε πολλά μεγάλα λιμάνια ανά την υφήλιο. Π.χ. Σεούλ-Ιντσεόν, Πειραιάς και αλλού...

[Πάνας]

Έτσι και ζητήσουν οι Ρωσίδες το ίδιο από τον Πούτιν και τις ικανοποιήσει θα βουλιάζει η χώρα.

[Χαοτικός]

Έτσι και ζητήσουν οι Ρωσίδες το ίδιο από τον Πούτιν και τις ικανοποιήσει θα βουλιάζει η χώρα.

[ΠΗΞΤΕ]

Το φαινόμενο των comfort women απαντάται σε πολλά μεγάλα λιμάνια ανά την υφήλιο. Π.χ. Σεούλ-Ιντσεόν, Πειραιάς και αλλού...

[ΣΑΤΑΝΙΚΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ]

Αν γινοταν αυτο στη ΒΚ θα επαιζε ολη μερα στα καναλια.

Ο καπιταλισμος εκανε τις γυναικες μας πουτανες

Στο κορεατικό Βορρά οι γυναίκες είναι αγνές αμαζόνες

Παναγία βόηθα! Και σκεφτείτε ότι αυτές τις διάλεξαν για να είναι εμφανίσιμες...