Δημοσίευσηαπό Προέλλην » Χθες, 22:08
Όταν αυταρχικά τρικοσμικά καθεστώτα σφαγιάζουν μαζικά και απροκάλυπτα διαδηλωτές, η καταστολή παρουσιάζεται συχνά ως αναγκαία αντίσταση σε δυτικοϊμπεριαλιστικά σχέδια. Όσο για τις απαγορεύσεις, τις φυλακίσεις και τις δολοφονίες πολιτικών αντιπάλων, αντιφρονούντων δημοσιογράφων και όσων τολμούν να αμφισβητήσουν την εξουσία, αυτές θεωρούνται περίπου εκ των ων ουκ άνευ.
Όταν αντίθετα γίνεται λόγος για την αυτονόητη υποχρέωση του κράτους να προστατεύει την περιουσία των πολιτών, τη δημόσια ασφάλεια και την ίδια τη δημοκρατική τάξη από εγκληματικές ενέργειες, τότε επιστρατεύονται οι γνωστές καταγγελίες περί «κεκαλυμμένηςδικτατορίας», «πτώσης των προσωπείων», κοκ.
Υπάρχει άραγε κανείς μη λοβοτομημένος που να μην αντιλαμβάνεται ότι τα σύγχρονα ευρωπαϊκά κράτη έχουν διαμορφώσει ένα ιστορικά πρωτοφανές πλαίσιο ατομικών ελευθεριών, δικαιωμάτων και ανοχής, για το οποίο δεν υπάρχει πραγματικά όμοιο προηγούμενο σε καμία άλλη εποχή και σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου;
0 .