Πάρτε ζώα

[Freisinniger]

Εμένα μου άρεσε και ο Βόλος και η Αλεξανδρούπολη, εν τω μεταξύ η Αλεξανδρούπολη έχει αναβαθμιστεί τρομερά τα τελευταία χρόνια, επίσης σε όποιον αρέσει η Πάτρα, είναι χαζός και ξύλο απελέκητο, Γιάννενα είναι απίστευτα όμορφα, μοιάζει με Γερμανία αλλά δυστυχώς η περιοχή είναι φτωχή, δεν έχει κάτι που αναπτύσσεται, Κέρκυρα πολύ όμορφη, Χαλκίδα, πανέμορφη και ο Βόλος τα συνδυάζει όλα Βουνό, Θάλασσα, έχει και μια πολύ μικρή βιομηχανία, επίσης Κοζάνη είναι πανέμορφη. Κρήτη είναι η μόνη περιοχή που δεν έχω πάει, ούτε θέλω να πάω, ίσως μόνο κάποια μέρα από πειρασμό. Η Αθήνα μου άρεσε γιατί το επίπεδο των ανθρώπων σε γνώση είναι πολύ απλά υψηλότερο απ ότι στην Επαρχία, μετά απ ότι έχω ακούσει από φοιτητές που σπούδαζαν και σε επαρχία και στην Αθήνα, μου είπαν πως σαν φοιτητική ζωή είναι πολύ καλύτερα στην Επαρχία, Αθήνα ρε φίλε αυτές οι αποστάσεις ήταν γάμησέ τα, μερικές φορές με παίρνανε να πάμε για καφέ και που να πας? Έχανες όλη την μέρα 3 ώρες να πας και άλλες 3 να επιστρέψεις, εν τω μεταξύ τους ποδαρόδρομους που έχω ρίξει και μερικές φορές να περιμένω 3 ώρες να ανοίξει το μετρό, να πάρω την γραμμή να πάω σπίτι, γιατί λεωφορεία δεν έχει από περιοχή σε περιοχή, σε μια πόλη 5 εκατ, πέραν από αυτές που καταλήγαν στο Σύνταγμα.

[Freisinniger]

Να το ξεκαθαρίσω Αθήνα μου άρεσε λόγω της ανωνυμίας φυσικά, λόγω υψηλών γνώσεων, όλα τα καταστήματα με οποιοδήποτε προϊόν μπορείς να τα βρεις μόνο Αθήνα, έχει και άλλα ενδιαφέροντα, αρχαία, Παρθενώνας η μόνη πράσινη περιοχή στην Αθήνα και σταθερές θερμοκρασίες, ίσως από τις καλύτερες θερμοκρασίες στην Ελλάδα, αν φυσικά δεν είχε τσιμεντοποιηθεί. Τα αρνητικά, φωτορύπανση, αιωρούμενα σωματίδια, παρκαρισμένα αυτοκίνητα παντού, δεν υπάρχουν ποδηλατόδρομοι, η μετακίνηση είναι αισχρή, τεράστιες οι αποστάσεις.

[Λαχουρένιος]

Δεν γίνεται λόγος για τα παιδιά της πόλης, αλλά για τα παιδιά των Αθηνών.

Σε πόλη 1.000.000 κατοίκων μεγάλωσα, αλλά με την Αθήνα έχει τεράστια διαφορά, υπήρχε η αίσθηση της γειτονιάς, των συνοικιακών καφετεριών, μπαρ, κλπ.

Λογικό είναι να την αγαπάς την Αθήνα, εκεί μεγάλωσες. Λογικό επίσης να σου φαίνεται νορμάλ, επειδή έχεις ζήσει μόνο εκεί Η πραγματικότητα όμως είναι ότι πρόκειται για έκτρωμα, για τέρας Φρανκεστάϊν που μπορεί να συγκριθεί μόνο με την Ντάκα Μπαγκλαντές.

Ε και?Ας μην πας σε συνοικιακο μπαρ,ας πας σε ενα λιγο πιο κατω.BTW,στις δυτικες συνοικιες υπαρχει ακομα η εννοια της γειτονιας.
Το θεμα ειναι οτι στην Αθηνα κοινωνικοποιεισαι αν το θες,και κοινωνικοποιεισαι με αυτους που θες και δεν βλεπεις αναγκαστικα τις ιδιες φατσες ολη μερα οπως στην επαρχια.
Δεν ισχυει αυτο που λες οτι τα παιδια στην Αθηνα ειναι κλεισμενα μεσα.

Η Αθηνα που εχεις στο μυαλο σου ως εκτρωμα ειναι το κεντρο (και οχι αυτο οχι ολο),τα ΔΠ και μερος του Πειραια.Τα ΒΠ και τα ΝΠ ειναι πανεμορφα.

[Διάδοχος]

Πολύ καλή επίσης πόλη είναι τα Τρίκαλα. Παίζει να είναι η μοναδική πόλη που δεν μπάζωσε το ποτάμι της επί χούντας, με αποτέλεσμα -σε συνδυασμό με άλλα την κάνει- να μοιάζει με ευρωπαϊκή πρωτεύουσα και όχι με αραβική







Επίσης έχουν ξεσκιστεί τα τελευταία χρόνια στα διεθνή βραβεία

http://news.in.gr/science-technology/ar ... id=1014077
http://www.halandriallilegiis.gr/periba ... on-trikala
http://www.tovima.gr/science/technology ... aid=565380

[Λαχουρένιος]

Έχανες όλη την μέρα 3 ώρες να πας και άλλες 3 να επιστρέψεις, εν τω μεταξύ τους ποδαρόδρομους που έχω ρίξει και μερικές φορές να περιμένω 3 ώρες να ανοίξει το μετρό, να πάρω την γραμμή να πάω σπίτι, γιατί λεωφορεία δεν έχει από περιοχή σε περιοχή, σε μια πόλη 5 εκατ, πέραν από αυτές που καταλήγαν στο Σύνταγμα.

Ε καλα ρε φιλε,που πηγαινες και συ για καφε?Εμενες Μαρουσι και πηγαινες Βαρκιζα?Που ουτε εκει ειναι 3 ωρες.
Επισης,αν εχεις αμαξι,τις βραδινες ωρες ειναι αδειοι οι δρομοι,και το πολυ να κανεις ενα μισαωρο αν θες να πας καπου μακρια.

Αν χρησιμοποιεις μονο λεωφορεια τοτε ναι ειναι πουτσα.Θελει να χεις και οργανωση,υπαρχουν σελιδες στο νετ και εφαρμογες που σου λενε ποτε θα ερθει το λεωφορειο.Ειναι πολυ ακριβεις.

Να το ξεκαθαρίσω Αθήνα μου άρεσε λόγω της ανωνυμίας φυσικά, λόγω υψηλών γνώσεων, όλα τα καταστήματα με οποιοδήποτε προϊόν μπορείς να τα βρεις μόνο Αθήνα, έχει και άλλα ενδιαφέροντα, αρχαία, Παρθενώνας η μόνη πράσινη περιοχή στην Αθήνα και σταθερές θερμοκρασίες, ίσως από τις καλύτερες θερμοκρασίες στην Ελλάδα, αν φυσικά δεν είχε τσιμεντοποιηθεί. Τα αρνητικά, φωτορύπανση, αιωρούμενα σωματίδια, παρκαρισμένα αυτοκίνητα παντού, δεν υπάρχουν ποδηλατόδρομοι, η μετακίνηση είναι αισχρή, τεράστιες οι αποστάσεις.

Και για μενα η ανωνυμια ειναι το μεγαλυτερο προτερημα,δε θα μπορουσα να ζησω καπου που δεν μπορω τους ανθρωπους και ειμαι αναγκασμενος να τους συναναστρεφομαι.Πχ η Κρητη ειναι πανεμορφη αλλα οι κρητικοι ειναι βλακες που να πας να ζησεις εκει.

[Διάδοχος]

Εντάξει, αν είσαι πλούσιος και ζεις σε συγκεκριμένες περιοχές, προφανώς είναι καλά. Κατά τα άλλα ο μέσος χαμουτζής ζει μια κόλαση. Το αν δεν το συνειδητοποιεί, γιατί ξέρει μόνο αυτό, δεν έχει να λέει κάτι. Η Αθήνα είναι μια άθλια πόλη τριτοκοσμικού τύπου. Το αν έχει και μερικές πιτσιλιές που θυμίζουν πόλη, δεν αλλάζει το γεγονός αυτό. Το να ισχυρίζεται κάποιος καθαρά τοπικιστικά ότι η Αθήνα είναι φοβερή και τρομερή και ότι δεν μπορείς να την αλλάξεις, και δη με επιχειρήματα του γνωστού χαμουτζιακού τύπου, είναι αστείο και δεν χρήζει καν συζήτησης.



Άλλη μια πανέμορφη πόλη που προσφέρει τα πάντα, είναι η Καβάλα. Ικανώς μεγάλη, λιμάνι, βουνό, κάστρα, αρχοντικά, ανακαινισμένα καπνομάγαζα, παραλιακή, μεγάλο εμπορικό κέντρο (πολεμοδομικά), ταβερνάρες, παραλιάρες, τη Θάσο απέναντι.





ΥΓ
Πάτρα δεν έχω πάει ποτέ και δεν ξέρω. Πάντως αν οι Πατρινοί που έχω γνωρίσει αποτελούν χαρακτηριστικό δείγμα των κατοίκων της, τότε μάλλον πρέπει να είναι για τον πέο.

[Λαχουρένιος]

Η Αθηνα ειναι για να ζησεις,τα αλλα τα χωριουδακια ειναι να πας μια βδομαδα διακοπουλες

[Διάδοχος]

Tι να ζήσεις μωρέ; Μην γίνεσαι γραφικός.


H Αθήνα είναι ένα Κάϊρο μέσα στην Ευρώπη. Ακόμη και η Σόφια της Βουλγαρίας καλύτερη ποιότητα ζωής προσφέρει.

[pluton]

Κάτσε ρε συ, 50 χρονών 3η ηλικία

Εσύ που την τοποθετείς την τρίτη ηλικία;

Αν 50 χρονών δεν είσαι τρίτη ηλικία σίγουρα της χτυπάς την πόρτα για να μπεις στην τρίτη ηλικία.

Την 3η ηλικία την καταλαβαίνω στα 65, όπως όλος ο κόσμος.

Αντικειμενικά έχει να κάνει με την σωματική/βιολογική/νοητική γύρανση του καθενός.
Ένας που κάνει διατροφή απο νέος, προλαμβάνει τα προβλήματα υγείας (αυτά που θεραπεύονται δλδ, αν τον χτυπήσει καμιά ανίατη εντάξει) και έχει επαφή με νέο κόσμο, στα 60 μπορεί να είναι τρυφερούδι.
Άλλος πάλι που έκανε σωματικές εργασίας απο τα 15, τρώει πατσιές, λίπια σοροπιαστά κλπ, δεν μπορεί να επισκέπτεται καλούς γιατρούς, οι συναναστροφές του είναι μπαρμπάδες σε καφενεία κλπ, ε αυτός θα είναι σαν 65 στα 50 του, ίσως και απο τα 40 του.

Γενικά έχω παρατηρήσει ότι μεγάλο ρόλο παίζει το επάγγελμα στην νοητική γύρανση. Ένας μηχανικός ας πούμε, λχ αρχιτέκτονας, στα 65 ή ακόμη και στα 70, μπορεί και μαθαίνει την καινούργια έκδοση του AutoCAD, ή το τάδε πρόγραμμα για στατικά, το μυαλό προπονείται διαρκώς και είναι ξυράφι.
Ένας αγρότης ή ένας υπάλληλος που έχει μηχανικά καθήκοντα καίει κύτταρα απο την εγκεφαλική απραξία απο τα 50.
Δεν το γράφω στα πλαίσια ελιτισμού, αλλά σε αυτά της αντικειμενικότητας.

Όπως νομίζεις.

[pluton]

Ο μαναχισμός δεν είναι κακό πράγμα, υπό προϋποθέσεις όμως. Ας πούμε, απ ότι έχω δει σε ντοκιμανταίρ κλπ δλδ, προσωπικά δεν ξέρω, στην Σίμωνος Πέτρα έχει πολλούς ποιοτικούς μοναχούς, μέχρι με διδακτορικά. Αλλά αυτοί μπήκαν εκεί μετά τα 50, αφού είχαν ζήσει την ζωή τους, και φυσικά δεν πήγαν σαν θρησκόληπτα ανθρωπάκια, σαν δεσιδαίμονες που μιλάνε για διαόλια και 666 τσιπάκια, αλλά για να καλύψουν ανώτερες πνευματικές ανάγκες τους.

Κάτι άλλοι που μπαίνουν πολύ νεαροί, τους βλέπεις και είναι για λύπηση. Έβλεπα σε ντοκιμανταίρ, ο άλλος μπήκε λέει όντας φοιτητής, με έναυσμα ερωτική απογοήτευση. Έλεος δλδ. Άλλος, αδελφός σειράς μου στο στρατό, μπήκε για να ξεφύγει απο την πρέζα, πάλι νέος.

Απαντώ και στο σχετικό ποστ του Λαχουρένιου.

Μοναχισμός είναι ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΗ ΥΠΟΘΕΣΗ, δεν την μπορεί ο κάθε ένας (αυτό που λέει ο λαός "ΒΑΡΕΙΑ Η ΚΑΛΟΓΕΡΙΚΗ" είναι ορθότατο.... όποιος δεν ξέρει λέει το άλλο...).

Μοναχούς πια με ΑΕΙ εκπαίδευση (και βάλε) βρίσκεις διαρκώς στο ΑΟ, καθώς έχω βρει και μοναχούς Πανεπιστημιακούς δασκάλους που μπήκαν στο ΑΟ μετά τα πενήντα.

Στο ΑΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ δεν βρήκα κανένα για λύπηση, οι μοναχοί δίνουν αξιοθαύμαστο παρουσιαστικό, άξιο προς μίμηση. Όποιος θέλει ας πάει και θα δει, στο ΑΟ πάνε πια πλήθος επώνυμων, στο τελευταίο ταξίδι μου βρήκα τον Αθερίδη (μάλιστα βγήκε από το ταχύπλοο που συνταξιδεύαμε "μουλωχτά", νόμιζε ότι πέρασε απαρατήρητος) και όταν φτάσαμε στην Ουρανούπολη "αποκαλύφτηκε" με θριαμβευτικό χαμόγελο (περίμενε να δει έκπληξη στους "χαζοχριστιανούς"). Φυσικά τον είδαμε (που ήδη τον είχαμε δει στο πλοίο) και προσπεράσαμε αδιάφορα αφήνοντάς τον με την απορία (δεν με γνώρισαν;).

"για να ξεφύγει απο την πρέζα" μάλιστα και ξεφεύγουν και αυτά που διάβασα περί ψυχοφαρμάκων είναι κολοκύθια βλάσταρα.