Admin έγραψε:Κοίτα, ο Άσσαντ σίγουρα ήταν δικτάτορας. Αλλά αυτή την στιγμή η δύση υποστηρίζει τους ακραίους φανατικούς ισλαμιστές, που είναι δικτάτορες και φασιστοειδή στο τετράγωνο.
Το θέμα είναι βέβαια ότι πίσω από τον Άσσαντ είναι οι Ρώσοι, αλλιώς σιγά μην θέλαν να τον ανατρέψουν.

Ο Άσσαντ είναι πολύ λιγότερο δικτάτορας απ ότι ο βασιλιάς της Ιορδανίας ή οι εμίρηδες του Κόλπου.
Κατ αρχήν ας καταλάβουμε όλοι ότι μιλάμε για χώρα της Μ. Ανατολής. Η διαφθορά είναι συστημική, όπως επίσης και η αυθαιρεσία των αρχών. Αν στην Ελλάδα την γλυτώνει εύκολα ο μπάτσος που θα προσβάλει και θα δείρει κάποιον χωρίς λόγο, εκεί αυτό ισχύει x10. Επίσης ισχύει το ότι αν δεν είχες καλές σχέσεις με το καθεστώς, δεν μπορούσες να κάνεις μπίζνες από κάποιο μέγεθος και πάνω.
Η οικονομία επίσης δεν πήγαινε καλά, παρ όλο που ήταν σταθερή, κυρίως κρατιόταν απο την μικρομεσαία παραγωγή πετρελαίου της χώρας η οποία κάλυπτε τις εγχώριες ανάγκες με αποτέλεσμα να μην χρειάζονται πολύ συνάλλαγμα. Ακόμη, ο Μπασάρ Άσσαντ είχε βάλει την χώρα ήδη σε τροχιά φιλελευθεροποίησης της οικονομίας. Εξάλλου, δεν ήταν κάποιος τυπικός Άραβας γόνος που προοριζόταν για ηγέτης, αλλά ουσιαστικά ένας εμιγκρές που είχε επιλέξει να ζήσει στο Βερολίνο με την Βρετανή σουνίτισσα Άσμα. Για διάδοχος προοριζόταν ο Μπάσιλ Άσσαντ, ο μεγάλος του αδελφός. Ο δε Μαχέρ, ο μικρότερος, ήταν υψηλόβαθμος αξκός των επιλέκτων του συριακού στρατού. Ο Μπασάρ δεν είχε καμιά σχέση με όλα αυτά, είχε μεταναστεύσει εκτός Συρίας.
Όταν ο Μπάσιλ Άσσαντ σκοτώθηκε σε τροχαίο, ο Χαβέζ αποφάσισε να ορίσει τον Μπασάρ διάδοχο. Το 1994 τον κάλεσε πίσω και άρχισε να τον προετοιμάζει γι αυτόν τον σκοπό. Στην αρχή τον έστειλε στην συριακή ευελπίδων να βγεί αξκός, μετά τον όρισε σύμβουλο της κυβέρνησης, σε έναν ρόλο εισηγήσεως μεταρρυθμίσεων ας πούμε, κάτι σαν ελεγχόμενη δοκιμή του τι θα έκανε μελλοντικά σε μια πλέον μουχλιασμένη κρατική δκση.
Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι ο Μπασάρ δεν ήταν κάποιος ανίκανος ή χαραμοφάης, ο τύπος σπούδασε πραγματικά ιατρική κρατώντας εξαιρετικά χαμηλό προφίλ ως φοιτητής και μετά συνέχισε στα σοβαρά με ειδικεύσεις στην οφθαλμολογία σε βρετανικές κλινικές, άσκησε το επάγγελμα με εφημερίες και όλα, σαν ένας απλός γιατρός. Ο πατέρας του έκρινε ότι αυτό τον χαρακτήρα μπορεί να τον αξιοποιήσει για να βελτιώσει την εικόνα του καθεστώτος, αλλά και ο ίδιος προφανώς πίστεψε ότι μπορεί να εκσυγχρονίσει την Συρία βασιζόμενος στις δυτικές του εμπειρίες, φέρνοντας στην χώρα έναν αέρα νεοτερικότητας.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...