Adminović έγραψε:Προέλλην έγραψε:Οι Σέρβοι είναι μεγάλοι μάγκες αν είναι να σφάξουν τίποτε Βόσνιους αμάχους, αλλά αν δούν ΝΑΤΟϊκούς..
Οι Σέρβοι έκαναν τους μάγκες τότε γιατί ιδιοποιήθηκαν το μεγαλύτερο μέρος από όπλα και υλικό του γιουγκοσλαβικού στρατού και θεωρούσαν ότι θα κάνουν "περίπατο" σε Βοσνία και Κροατία. Οι Κροάτες βέβαια τους σταμάτησαν γιατί κατάφεραν να προμηθευτούν όπλα από άλλες χώρες (κυρίως από Ουγγαρία).
Oι Κροάτες είχαν ισχυρή στήριξη απο Γερμανία, των Χριστιανοδημοκρατών βασικά, λόγω θρησκείας.
Κατά τα άλλα, απ ότι διαβάζω, στο Κόσοβο οι τοπικοί Άλμπανς έχουν ιστορικά ερείσματα, εξίσου αν όχι και ανώτερα απο τους Σέρβους. Η σημερινή κατάσταση βέβαια είναι απότοκο της πολιτικής Τίτο που ήθελε τους Σέρβους σβερκωμένους:
The end of World War II saw Kosovo returning to Yugoslav control. The new socialist government under Josip Broz Tito systematically suppressed nationalism among the ethnic groups throughout Yugoslavia, and established six republics (Slovenia, Croatia, Serbia, Montenegro, Macedonia and Bosnia-Herzegovina) as constituent parts of the Yugoslav federation.[109] Tito diluted the power of Serbia – the largest and most populous republic – by establishing autonomous governments in the Serbian province of Vojvodina in the north and Kosovo in the south.[110] Until 1963, the region was named the Autonomous Region of Kosovo and Metohija and in 1968 it got renamed to the Socialist Autonomous Province of Kosovo.[111]
The period of 1948–1963 in Kosovo was characterized by a brutal crackdown against Albanian nationalists by Aleksandar Ranković and his secret police (the UDBA).[112] In 1955, a state of emergency was declared in order to quell unrest that had purportedly been instigated by terror groups from Albania.[113] Following Ranković's ouster in 1966, Tito and his League of Communists Party granted more powers to republics and attempted to improve the political, social and economic situation in Kosovo.[113] In November 1968, large-scale demonstrations took place in Kosovo which were quelled by Yugoslav forces, precipitated by Albanian demands for separate republics in Kosovo and Macedonia.[113] Albanian students and intellectuals pushed for an Albanian language University and greater representative powers for Albanians in both the Serbian and Yugoslav state bodies.[112]
The University of Pristina was established as an independent institution in 1970, ending a long period when the institution had been run as an outpost of University of Belgrade. The lack of Albanian-language educational materials in Yugoslavia hampered Albanian education in Kosovo, so an agreement was struck with Albania itself to supply textbooks.
https://en.wikipedia.org/wiki/Kosovo_War
Ήταν ξύπνιος άνθρωπος, καταλάβαινε πολύ καλά ότι ισχυρή Σερβία = πρόβλημα για όλους τους υπόλοιπους. Με την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, ενώ δεν ήταν και τόσο ισχυρή, άρχισε τα μεγαλοϊδεατικά μογγολιάσματα, και τον ήπιε.
.gif "Laughing")
) αλλά δρούν ενεργά προς ενίσχυση της Δύσης και διατήρησης της υπεροχής της:
