Θάνατος από αμυγδαλίτιδα

[pluton]

Μίκης Θεοδωράκης: “Έκλαιγε όλη η χώρα για τον θάνατο του Μεταξά”


.....................


29 Ιανουαρίου 1941. Ώρα 6 το πρωί. Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Ιωάννης Μεταξάς, αφήνει την τελευταία του πνοή, στο σπίτι του στην Κηφισιά.


ιατρικό ανακοινωθέν


«Παρά την έγκαιρον διάνοιξίν του, ως και την μετεγχειρητικήν κατάλληλον θεραπείαν, παρουσίασεν εν συνεχεία τοξιναιμικά φαινόμενα και επιπλοκάς, ως γαστρορραγίαν και ουρίαν και απέθανεν».

Από τις πρώτες στιγμές, που μαθεύτηκε η είδηση του θανάτου του Ιωάννη Μεταξά, μέχρι και σήμερα, η φημολογία ότι ο δικτάτορας υπήρξε θύμα ξένων πρακτόρων, δεν σταμάτησε ποτέ.

Η σορός του εκτέθηκε στη Μητρόπολη της Αθήνας .

Πλήθος κόσμου πήγε να τον αποχαιρετίσει για τελευταία φορά, παρά τις πολιτικές διαφωνίες, καθώς θεωρείτο ως ο πολιτικός που είχε εκφράσει το λαϊκό αίσθημα απέναντι στον εισβολέα. Συγχρόνως, ο μέχρι πρότινος αντιπαθής δικτάτορας, βρισκόταν στο ψηλότερο σκαλοπάτι της δόξας, μετά τις νίκες των Ελλήνων στο αλβανικό μέτωπο.

Η ταφή έγινε την 31η Ιανουαρίου, από το Α’ Νεκροταφείο και την ίδια ώρα πραγματοποιήθηκαν επιμνημόσυνες δεήσεις σε όλους τους ναούς της χώρας.

Ιδιαίτερη τιμή απέδωσε και η Αγγλία, καθώς η βρετανική κυβέρνηση έδωσε εντολή να κυματίζουν μεσίστιες οι σημαίες στα δημόσια κτίρια.

«Ήταν μόλις η δεύτερη φορά που γινόταν παρόμοια τιμή για ξένο ηγέτη», μετέδιδε το πρακτορείο Ρόιτερς.


Επίσημοι βρετανικοί κύκλοι δήλωναν ότι: «Ημείς οι Άγγλοι μετά σεβασμού υποκλινόμεθα προ της μνήμης του μεγάλου ανδρός ο οποίος εξέλιπε».
Ο βασιλιάς Γεώργιος Β’, διόρισε νέο πρωθυπουργό τον διοικητή της Εθνικής Τράπεζας Αλέξανδρο Κορυζή, που είχε διατελέσει υπουργός Εθνικής Οικονομίας. Η κίνηση αυτή, ερμηνεύθηκε ως στήριξη του παλατιού προς το καθεστώς της 4ης Αυγούστου, δεδομένου ότι δεν υπήρξε καμία αλλαγή στο κυβερνητικό σχήμα.

Ο Αλέξανδρος Κορυζής, που διαδέχτηκε τον Μεταξά, αυτοκτόνησε μετά από 80 ημέρες, δηλ. την δωδέκατη μέρα της γερμανικής εισβολής.


...................

https://olympia.gr/2017/01/29/%cf%83%ce ... %87%ce%b9/



Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Καθημερινή» της 29/10/2006 ο Μίκης Θεοδωράκης είπε:


«Ο θάνατος του Μεταξά ήταν ένα μεγάλο σοκ.
Στην Τρίπολη πρέπει να σου πω ότι έγιναν μνημόσυνα σε διάφορες εκκλησίες.
Κι εμείς πήγαμε σε μια εκκλησία, όχι στη μητρόπολη, σε μια άλλη, πιο μικρή.
Την ώρα λοιπόν του μνημοσύνου, ο κόσμος έκλαιγε τόσο γοερά, ώστε από τη μία εκκλησία στην άλλη άκουγες τα κλάματα.
Έκλαιγε όλη η πόλη για τον Μεταξά».

[pluton]

Ο κ. Γρηγόρης Φαράκος είναι τέως γ.γ. του ΚΚΕ.



«...Το πρωί της 28ης Οκτωβρίου το περίμενα γιατί θα είχα το πρώτο μου μάθημα στο πρώτο έτος του Πολυτεχνείου... Εκείνο που αισθάνομαι μέχρι τώρα –και πιστεύω το αισθάνεται και ο περισσότερος κόσμος από τότε– ήταν ότι η ζωή, γενικά η ζωή και της χώρας και του κάθε ατόμου, χωρίστηκε στα δύο. Στο πριν και το μετά. Κι αυτό κατά τη γνώμη μου καθόρισε και την εξέλιξη όλης της χώρας στα κατοπινά.

...Η στάση της Σοβιετικής Ενωσης στον ελληνοϊταλικό πόλεμο ήταν διφορούμενη. Επιπλέον, το σοβιετογερμανικό Σύμφωνο Μολότοφ – Ρίμπερντοφ δημιούργησε προβλήματα σε όλα τα κομμουνιστικά κόμματα της Ευρώπης που είχαν ταχθεί κατά του Αξονα...

...Είναι γνωστό ότι κατοπινά έχει γίνει μια κριτική στο γράμμα του Ζαχαριάδη από τη φυλακή, ότι ήταν υπερπατριωτικό, ότι είχε και άλλες άστοχες εκφράσεις. Αν το προσέξεις δεν έχει ούτε άστοχες εκφράσεις ούτε τίποτα. Μακάρι τη γραμμή αυτή (την ακολούθησε βέβαια το ΚΚΕ στα χρόνια της Κατοχής), μακάρι να την ακολουθούσε ακόμα πιο σταθερά και μόνιμα. Οποια άλλη γνώμη κι αν έχει και ό,τι κι αν σκέφτεται κανείς για τον Ζαχαριάδη, οφείλει να του αναγνωρίσει αυτή τη μεγάλη υποθήκη που άφησε εκείνη τη στιγμή προς τον ελληνικό λαό και προς το κόμμα του...

...Ο,τι και να πεις για τον Μεταξά, το πρωί της 28ης Οκτωβρίου εξέφρασε το λαϊκό αίσθημα. Και βεβαίως, επειδή και το ΚΚΕ αυτή είχε ως μοναδική κατεύθυνση, με αυτή την έννοια ταυτίζονται... Βεβαίως, αρνιέμαι τους διθυράμβους που συνήθως ακούγονται υπέρ του Μεταξά που είπε το “Οχι”, αλλά και από την άλλη μεριά, δεν μπορώ να δεχθώ αυτή τη συνεχή κριτική των αριστερών, οι οποίοι δεν είπαν ΠΟΤΕ ότι εν πάση περιπτώσει ο Μεταξάς εκείνο το πρωί είπε αυτό που αισθανόταν όλος ο ελληνικός λαός. Και θα πω και κάτι ακόμα: Στην κηδεία του Μεταξά εγώ παρευρέθηκα. Ημουν από εκείνους που με τίποτα δεν τον ήθελα, αλλά παρευρέθηκα. Και παρευρέθηκε πολύς τέτοιος κόσμος... ».


https://www.youtube.com/watch?v=UAsdmYz5Rjg