.gif "Laughing")
Και που λέτε,παιδιά, στο απόσπασμα του Θουκυδίδη "Επιτάφιος του Περικλή" εκθειάζεται η υπεροχή των Αθηναίων έναντι των Σπαρτιατών κυρίως όσον αφορά τη στρατιωτική εκπαίδευση αλλά και τη γενικότερη αγωγή που λαμβάνουν οι Αθηναίοι κατά τη διάρκεια της ζωής τους.
Λέει χαρακτηριστικά (http://siamantoura.blogspot.com/2010/03/e-39.html)
Οι Σπαρτιάτες επιδιώκουν να γίνουν ανδρείοι με επίπονες ασκήσεις από την παιδική τους ακόμη ηλικία. Η πόλη τους μοιάζει μ’ ένα απέραντο στρατόπεδο• βασικό της μέλημα είναι να σκληραγωγήσει τους πολίτες και να τους κάνει καλούς στρατιώτες. Τα ιδανικά (πειθαρχία, υπακοή, πατριωτισμός) που ήθελαν να εμφυσήσουν στους νέους επέβαλλαν τη σκληραγώγηση του Σπαρτιάτη. Γι’ αυτό και η ζωή του ήταν σκληρή και λιτή, σχεδόν ασκητική, χωρίς ανέσεις και απολαύσεις.
Αντίθετα, η Αθήνα με το εκπαιδευτικό σύστημα που ακολουθεί δεν αναγκάζει τον πολίτη να ζει με στερήσεις και εξουθενωτικές ασκήσεις ούτε κάτω από το συνεχή φόβο ενός μελλοντικού κακού. Οι Αθηναίοι χαίρονταν τα αγαθά που τους πρόσφερε η πολιτεία και απολάμβαναν τις ανέσεις της ζωής. Ο Περικλής σ’ αυτό ακριβώς το σημείο εντοπίζει τη διαφορά. Σε μια εποχή που είναι δύσκολο να υποστηρίξει πως οι Σπαρτιάτες δεν είναι ανδρείοι, προτιμά να τονίσει τη διαφορά σε ένα άλλο επίπεδο• η φράση του “οὐδὲν ἧσσον ἐπί τοὺς κινδύνους ἰσοπαλεῖς χωροῦμεν” δείχνει ουσιαστικά την υπεροχή της Αθήνας, αφού με άνετη ζωή, “ἀνειμένως διαιτώμενοι” και χωρίς να κουράζονται προκαταβολικά “μὴ προκάμνειν”, οι Αθηναίοι δείχνουν την ίδια ανδρεία με τους Σπαρτιάτες, που καταναλώνουν τη ζωή τους σε στρατιωτικές ασκήσεις. Η τρυφηλή ζωή δεν κάνει τον Αθηναίο λιγότερο ανδρείο.
Το ερώτημα είναι το εξής.
Τι είναι προτιμότερο;
Να κοπιάζουμε μια ζωή για να είμαστε έτοιμοι για παν ενδεχόμενο ή ζούμε τη ζωή μας χαλαρά και όταν έρθει η δυσκολία βλέπουμε;
Λάβετε υπόψη τις επιπτώσεις στη ψυχική υγεία της μιας ή της άλλης επιλογής.
