Είναι το σεξ του Σατανά?

[Διάδοχος]

Η γυναίκα αν είναι πάνω απο 1.60, δεν είναι γυναίκα.

[ΠΗΞΤΕ]

Αν εξαιρέσουμε το σοδομισμό και ερωτική πράξη με υποκατάστατα του φαλλού, όχι.

[Λαχουρένιος]

Η γυναίκα αν είναι πάνω απο 1.60, δεν είναι γυναίκα.

Η μεση αμερικανιδα ειναι 75 κιλα.

Με αυτο το δεδομενο, και με δεδομενη την οικονομικη κυριαρχια της Κινας σε λιγα χρονια, που θα μεταφραστει και σε πολιτισμικη, δεν θα μου κανει καμια εντυπωση αν τα τοπ μοντελ της δεκαετιας του 2030 θα ειναι ετσι

[Άρης Κλάρας]

18 Δεκ 2017 από Attali Jacques
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ



«Ας μάθουμε την τέχνη του να αγαπάμε, του να αρέσουμε και πάλι απ΄ την αρχή.
Με μια λέξη, μέσα στον έρωτα ας ψάχνουμε μόνο τον έρωτα...».
Ελοΐζα και Αβελάρδος


Θα μιλήσουμε λοιπόν για έρωτα. Και πρώτα πρώτα για τις πολλαπλές μορφές, με τις οποίες ο έρωτας εμφανίζεται στις ανθρώπινες σχέσεις, έχοντας ως συνειδητό ή ασυνείδητο στόχο τη διαιώνιση του είδους. Αυτές οι σχέσεις, σεξουαλικές ή/και συναισθηματικές, ενστικτώδεις ή/και ενσυνείδητες, πρωτόγονες ή/και θεσμοθετημένες, εξαναγκαστικές ή/και εκούσιες, διαρκείς ή/και εφήμερες, ετεροφυλόφιλες ή/και ομοφυλόφιλες, στις περισσότερες γλώσσες δεν ορίζονται με μία και μόνο λέξη, εκτός από τα αγγλικά, όπου χρησιμοποιείται η λέξη mating. Θα έλεγε κανείς, πως οι άνθρωποι διστάζουν να καλύψουν με έναν και μοναδικό όρο τις πολυάριθμες πρακτικές που, κατά κύριο λόγο, υπαγορεύονται από τις αντιφατικές επιταγές της σεξουαλικότητας και της κοινωνίας.


Εδώ και πάνω από τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια, η ιστορία της ζωής ακολουθεί μια μονάχα διάδρομή, τη διαδρομή της ίδιας της, της διαιώνισης· χρησιμοποιεί μια μονάχα τακτική, την τακτική της βιοποικιλίας. Και, για να το πετύχει, εφευρίσκει χιλιάδες τεχνάσματα, πρώτα πρώτα το πιο παράξενο απ΄ όλα, το πιο συναρπαστικό και πηγή διαρκούς εξέλιξης: τη σεξουαλικότητα, αυτόν τον περίεργο διαχωρισμό του κάθε είδους σε δύο φύλα, των οποίων η ένωση καθίσταται αναγκαία για την αναπαραγωγή του είδους.

Τα περισσότερα φυτά και ζώα, όταν ξεφύγουν από την αυτοκαταστροφική ομοιομορφία της κυτταρογένεσης και της παρθενογένεσης, αναπαράγονται με αμοιβαία συνεισφορά της γενετικής τους κληρονομιάς· συνήθως, το αρσενικό δεν είναι τίποτα περισσότερο από το μέσο της γονιμοποίησης του θηλυκού και εξαφανίζεται, μόλις εκπληρώσει τον ρόλο του. Σε μερικά ζωικά είδη πιο εξελιγμένα οι ρόλοι είναι πιο ισορροπημένοι· κάποιες φορές, το αρσενικό γένος καταλήγει να εξουσιάζει το θηλυκό. Γενικά, η συνεύρεση των δύο φύλων είναι εφήμερη, τυχαία, λειτουργική είναι η έκφραση μιας επιθυμίας την οποία δεν δείχνει να μπορεί να συγκρατήσει τίποτα, όπως την ανάγκη να τρώμε ή να κοιμόμαστε.

Οι σχέσεις τους εξελίσσονται ανάλογα με την πολυπλοκότητα του είδους. Εφευρίσκουν τότε τελετουργίες προσέγγισης και επιλογής επιτρέποντας στον ένα να εκτιμήσει τι μπορεί να του προσφέρει ο άλλος, να ανταλλάξουν κάτι παραπάνω από γονίδια, να ελέγξουν και να κατευθύνουν την επιθυμία, να οργανώσουν τελετουργικές συνευρέσεις πολλών αρσενικών με πολλά θηλυκά. Από εκείνη τη στιγμή, γεννιούνται ο σεβασμός, το ενδιαφέρον, η ανταλλαγή, η τρυφερότητα, ο έρωτας.


Το ανθρώπινο είδος είναι τα πρώτο που ενέγραψε τις σχέσεις ανάμεσα στα δύο φύλα σε μια συνολική αντίληψη του κόσμου. Μάλιστα, για τους πρώτους πολιτισμούς ο έρωτας και οι απαγορεύσεις που σχετίζονταν με αυτόν αποτέλεσαν θεμελιώδεις αξίες. Και όλοι αυτοί οι πολιτισμοί θεώρησαν πως οι νόμοι αυτών των σχέσεων ήταν αιώνιοι, αφού καθόριζαν τις συνθήκες της επιβίωσης και της ταυτότητάς τους.


Για τους πρώτους ανθρώπους, η γυναίκα είναι υποδοχή, τόπος αναζωογόνησης· ο άντρας είναι δύναμη και κίνηση· η γυναίκα είναι «Γη», ο άντρας είναι «Ουρανός», λένε οι πρωτόγονοι λαοί. Στόχος της γυναίκας είναι η ζωή: θέλει να τη μεταδώσει. Στόχος του άντρα είναι η κατάκτηση, γιατί φοβάται τον θάνατο. Οι άντρες φοβούνται τις γυναίκες γιατί, φέρνοντάς τους στη ζωή, τους δίνουν ταυτόχρονα τον θάνατο. Επιπλέον, η άγνοια της συμβολής του άντρα στην τεκνοποίηση έδωσε για ένα πολύ μεγάλο διάστημα στις γυναίκες την απεριόριστη εξουσία πάνω στα παιδιά.

Μέσα σε ιδιαίτερες γεωγραφικές και ιστορικές συνθήκες, οι πρώτες μυθολογίες προσδιορίζουν το πλαίσιο που θα επιτρέψει την επιβίωση της ομάδας. Καθορίζουν απαγορεύσεις και υποχρεώσεις. Δεν υπάρχει πρακτική (από την αιμομιξία μέχρι τη ζωοφιλία, περνώντας από την παιδεραστία, τον φετιχισμό, την πορνογραφία ή τον αισθησιασμό) που να μην απαγορεύεται σε κάποιεςκοινωνίες και να μην ενθαρρύνεται έντονα από κάποιες άλλες. Μόνο οι σεξουαλικές σχέσεις ανάμεσα σε μια μητέρα και τους γιους της αποδοκιμάζονται από όλους τους λαούς.

Αργότερα, κάποιες κοινωνίες ─κάτω από πολύ συγκεκριμένες συνθήκες─ προσανατολίζονται στην πολυανδρία (μία μόνο γυναίκα με πολλούς άντρες). Σχεδόν όλες οι υπόλοιπες, μόλις ο άντρας συνειδητοποιεί την πατρότητα, κλίνουν προς την πολυγυνία (ένας μόνο άντρας με πολλές γυναίκες). Καθώς χρειάζονται περισσότερες γυναίκες παρά άντρες, οι κοινωνίες που ασκούν την πολυγυνία είναι αναγκαστικά επεκτατικές. Η συσσώρευση πλούτου για να αυξηθεί η παραγωγή και να διευκολυνθεί η εργασία δεν είναι το ζητούμενο: η πολυγαμία δεν συμβιβάζεται εύκολα με τον καπιταλισμό...


Χρειάζεται να περιμένουμε την εποχή των εβραίων, για να καθαγιαστούν οι σχέσεις μεταξύ αντρών και γυναικών με μια τελετή, τον γάμο, που τελείται σε χώρο λατρείας, κάτω από τον έλεγχο του πατέρα και του εκπροσώπου αυτής της λατρείας, χωρίς όμως αυτό να εξαλείψει την πολυγυνία.

Ύστερα ήρθε ο χριστιανισμός. Κανείς στον κόσμο πριν από αυτόν δεν είχε επιχειρήσει να επιβάλει σε ολόκληρο το ανθρώπινο είδος την απόλυτη μονογαμία, την ολοκληρωτική αφοσίωση, τη μη αναστρέψιμη σχέση. Καμία θρησκεία δεν είχε επιχειρήσει να καθορίσει τόσο λεπτομερώς τη σεξουαλική ζωή του κάθε πιστού. Για τον Παύλο και τους μαθητές του, το σεξ αποτελεί σκάνδαλο, ενώ για τις προηγούμενες θρησκείες το απαράδεκτο είναι η αγαμία.

Για τους Πατέρες της Εκκλησίας, η μονογαμία είναι αναγκαία κακό για την επιβίωση της ανθρωπότητας: η ζωή είναι δώρο του Θεού και ο ρόλος των ανθρώπων είναι να τη μεταδώσουν. Η μονογαμία παίρνει, έκτοτε, μια απόλυτη μορφή: μία μόνο γυναίκα, ένας μόνο άντρας, για μια ολόκληρη ζωή, αρνούμενοι την ηδονή και υπό τη στενή επίβλεψη της Ρώμης.

Ελέγχοντας τη σεξουαλικότητα και τον γάμο, η Εκκλησία, σύζυγος και μητέρα, προσπαθεί να πάρει την εξουσία στη Δύση ακριβώς πριν από την έλευση του Ισλάμ κατά τον 7ο αιώνα, το οποίο επανανομιμοποίησε την πολυγυνία στο ένα πέμπτο του πλανήτη.


Ερωτική τοιχογραφία που βρέθηκε σε ένα από τα δέκα δωμάτια οίκου ανοχής στην Πομπηία. Ο οίκος αυτός απευθυνόταν αποκλειστικά σε μια ευκατάστατη πελατεία.

Ωστόσο, ως τον 12ο αιώνα η Καθολική Εκκλησία, εκεί που έχει την πολιτική εξουσία, δηλαδή στην Ευρώπη, δεν επιβάλλει σχεδόν καθόλου την άποψή της για τον έρωτα. Η πολυγυνία παραμένει ο κανόνας για τους ισχυρούς· η συμβίωση για τους χωρικούς· οι ιερείς, που σπάνια διατηρούσαν την αγνότητά τους πριν από τον 12ο αιώνα, ασχολούνται ελάχιστα με τους γάμους.


Παράλληλα, φυσώντας από τις αυτοκρατορίες της Ανατολής, όπου η πολυγυνία παραμένει ο κανόνας, ένας άνεμος ηδυπάθειας αναστατώνει τον δυτικό κόσμο, υμνώντας συγχρόνως τον ερωτισμό και τον ιπποτικό έρωτα. Αρχίζει τότε ο δυτικός μοντερνισμός· βρίσκει την πηγή του μέσα στην ερωτική αναζήτηση που κάποιοι καταπολεμούν και μετατρέπουν σε δίψα για μάθηση, σε καλλιτεχνική φιλοδοξία ή ακόμα και σε υπέρβαση του εαυτού τους.

Με τον Μάρλοου και τον Σαίξπηρ εμφανίζεται ο αμοιβαίος κεραυνοβόλος έρωτας, ισότιμη συνένωση σωμάτων και ψυχών. Ο έρωτας αρχίζει να εκφράζεται με χίλιους τρόπους μέσα στη λογοτεχνία και στην τέχνη. Άντρες και γυναίκες αρχίζουν να μιλούν ως ίσος προς ίσο και αυτή η συνομιλία δεν θα σταματήσει πια: η έλξη του άλλου, το ενδιαφέρον για τον άλλο, η ανάγκη του άλλου, ο δεσμός με τον άλλο. Οι γυναίκες έχουν εδώ τον πρώτο λόγο: πρώτες εκείνες τολμούν πραγματικά να μιλήσουν για τον έρωτα.

Η Μεταρρύθμιση και έπειτα η άνοδος της αστικής τάξης κατά τον 17ο αιώνα περιορίζουν τον έρωτα στον κοινωνικό ρόλο της αναπαραγωγής. Η κληρονομιά καταλαμβάνει την πρώτη θέση στην κατάταξη των λόγων ύπαρξης της οικογένειας και του γάμου: δεν αποταμιεύει κανείς για να αποκτήσει γυναίκες ούτε για να τιμήσει τον Θεό, αλλά για να αυξήσει την περιουσία της οικογένειας.


Κατά τον 19ο αιώνα, η αστική σύζευξη επιτυγχάνει εκεί όπου ο χριστιανικός γάμος είχε αποτύχει. Το κράτος επαναδιοργανώνει τότε τη μονογαμική ένωση προς όφελός του, χωρίς όμως να τιμωρεί τον άντρα που ασκεί την πολυγυνία.

Τον 20ό αιώνα, ενώ σε ένα μεγάλο μέρος του κόσμου οι γυναίκες αγωνίζονται ακόμη για να καταργηθούν η πολυγυνία, οι εξαναγκαστικοί γάμοι και οι γάμοι ανηλίκων (σήμερα, μία γυναίκα στις τρεις στον κόσμο παντρεύεται πριν από τα 18), το δικαίωμα στον έρωτα γίνεται η πρώτη πραγματικά παγκόσμια διεκδίκηση. Το δικαίωμα του καθενός να αγαπηθεί είναι πλέον αναντίρρητο· το ζευγάρι μετατρέπεται σε μια σχέση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που συζητούν, παρατηρούν και κρίνουν ο ένας τον άλλο, αγαπιούνται.

Τίποτα δεν εγγυάται τη μονιμότητα της σχέσης. Γιατί, αν οι άνθρωποι έχουν ανάγκη να αγαπούν και να αγαπιούνται, έχουν επίσης ανάγκη ─τουλάχιστον κάποιοι από αυτούς─ να αλλάζουν το αντικείμενο και το υποκείμενο του έρωτά τους. Με αυτόν τον τρόπο η χριστιανική ουτοπία και ο αστικός κανόνας εξαλείφονται: αν η συναίνεση μεταξύ των συζύγων είναι πραγματικά ελεύθερη, τότε δεν μπορεί να είναι ούτε αιώνια ούτε αποκλειστική.


Και έτσι προμηνύονται, για ένα απώτερο μέλλον, καινούργιες μορφές σχέσεων ανάμεσα στους ανθρώπους ─ που θα μοιάζουν με επιστροφή στις ρίζες, σχέσεις που θα βασίζονται στην άμεση ικανοποίηση της επιθυμίας, που θα απαλλαγούν σταδιακά από τον προβληματισμό της αναπαραγωγής: ο «κατά σύμβαση προσωρινός γάμος», όπου η διάρκεια της σχέσης ανάμεσα σε δύο ανθρώπους θα καθορίζεται εκ των προτέρων από τους ίδιους· ο «πολυ-έρωτας», όπου ο καθένας θα μπορεί να έχει, σε συνθήκες πλήρους διαφάνειας, πολλούς συναισθηματικούς συντρόφους ταυτόχρονα· η «πολυ-οικογένεια», όπου ο καθένας θα ανήκει ανοιχτά σε πολλές οικογένειες συγχρόνως· η «πολυ-αφοσίωση» όπου ο καθένας θα είναι πιστός στα μέλη μιας ομάδας με πολλαπλές σεξουαλικές πρακτικές. Τα παιδιά, πάλι, θα ζουν μόνιμα στο ίδιο μέρος, όπου οι γονείς θα έρχονται ο καθένας με τη σειρά του για να τα φροντίσει.

Σε κάποιο περισσότερο μακρινό μέλλον, θα είναι ακόμα ευκολότερος ο διαχωρισμός μεταξύ σεξουαλικότητας, πόθου και αγάπης· μηχανές θα αναλάβουν την αναπαραγωγή, ενώ η σεξουαλικότητα θα έχει να κάνει μόνο με την απόλαυση, μέχρι να την αναλάβουν και αυτή κάποιες άλλες μηχανές.


Η τεχνητή μήτρα και η κλωνοποίηση θα ανοίξουν ιλιγγιώδεις προοπτικές, όπου ο καθένας θα μπορεί να ελέγξει την αναπαραγωγή του. Ενδεχομένως, μέχρι τον γενικευμένο ερμαφροδιτισμό.

Είναι κάπως σαν να είχε επιλέξει η ανθρωπότητα να κάνει ανάποδα τη διαδρομή της ιστορίας της ζωής επιστρέφοντας κατ΄ αρχάς στον ομαδικό γάμο και έπειτα στην παρθενογένεση. Ίσως και να καταργήσει μια μέρα την ανάγκη του Άλλου. Και τελικά τον έρωτα.

Πρέπει να αντισταθούμε σε ένα τέτοιο μέλλον ή να θαυμάσουμε αυτές τις μεταλλάξεις; Μπορούμε ακόμη να ελπίζουμε ότι η αγάπη θα μπορέσει να σώσει την ανθρωπότητα από την ίδια της την παράνοια;

Το βιβλίο «Η ιστορία του έρωτα» (έκδ. «Μεταίχμιο», Αθήνα, 2009) είναι ένα ταξίδι μέσα στην υπέροχη και απειλούμενη ιστορία των σχέσεων. Συνυπάρχουν εδώ οι πολυανδρικές φυλές της Κίνας και οι ομοφυλοφιλικές τελετουργίες της Νέας Γουινέας· οι γυναίκες των χαρεμιών της Αραβίας και οι πολλαπλοί σύζυγοι του Θιβέτ. οι πόρνες της Αμερικής και οι γκέισες της Ιαπωνίας· οι δάσκαλοι του ινδικού ερωτισμού και οι ομαδικοί γάμοι του Κονγκό· οι αστικές οικογένειες και τα αμφιφυλόφιλα τρίο· οι μηχανές ηδονής και οι ερωτικές χίμαιρες.

Όλες και όλοι τρέφουν την πιο υψηλή ανθρώπινη φιλοδοξία, στην πραγματικότητα την πιο επαναστατική: να ξεπεράσουν τον εαυτό τους για να φτάσουν ένα ιδεώδες, το να αρέσουν στον άλλο, ώστε να αρέσουν στον εαυτό τους. Ώστε να αγαπηθούν.
https://www.freeinquiry.gr/single-post.php?id=4278

[Χρίστος Έλ]

Δεν υπάρχει καμμιά αμφιβολία ότι το σεξ και ο αυνανισμός είναι του Σατανά.

Όποιος κάνει σεξ ή αυνανίζεται παθαίνει τα εξής κακά

1)Το ανοσοποιητικό του σύστημα διαλύεται και γεμάτος κόπωση είναι ευάλωτος σε κάθε αρρώστια
2)Νιώθει τρομερή πείνα και δίψα
3) Αρχίζει να βρωμάει άσχημα και ιδρώνει εύκολα χαλώντας τόνους νερό για να ξεβρωμίσει
4)Το πετσάκι του στο πέος ζαρώνει άσχημα
5)Κατουράει στραβά και λερώνει το καπάκι της τουαλέτας
6)Νιώθει τύψεις για την αμαρτία και αρχίζει να έχει αισθήματα κατωτερότητας μπροστά στην γυναίκα
7)Το χειρότερο απ' όλα. Παίρνει εισητήριο για την Αιώνια Κόλαση όπου ο αυνανισμός δεν έχει τέλος και εξαθλιωμένος ζητά μάταια βοήθεια, ενώ τα δαιμόνια γελούν.

[Nandros]

Δεν υπάρχει καμμιά αμφιβολία ότι το σεξ και ο αυνανισμός είναι του Σατανά.

Όποιος κάνει σεξ ή αυνανίζεται παθαίνει τα εξής κακά

1)Το ανοσοποιητικό του σύστημα διαλύεται και γεμάτος κόπωση είναι ευάλωτος σε κάθε αρρώστια
2)Νιώθει τρομερή πείνα και δίψα
3) Αρχίζει να βρωμάει άσχημα και ιδρώνει εύκολα χαλώντας τόνους νερό για να ξεβρωμίσει
4)Το πετσάκι του στο πέος ζαρώνει άσχημα
5)Κατουράει στραβά και λερώνει το καπάκι της τουαλέτας
6)Νιώθει τύψεις για την αμαρτία και αρχίζει να έχει αισθήματα κατωτερότητας μπροστά στην γυναίκα
7)Το χειρότερο απ' όλα. Παίρνει εισητήριο για την Αιώνια Κόλαση όπου ο αυνανισμός δεν έχει τέλος και εξαθλιωμένος ζητά μάταια βοήθεια, ενώ τα δαιμόνια γελούν.

Είθε να πιστεύεις και να τηρήσεις όσα γράφεις.
Έτσι ο κόσμος θα γλυτώσει από την διαιώνιση των γονιδίων σου!
.

[Χρίστος Έλ]

Δεν υπάρχει καμμιά αμφιβολία ότι το σεξ και ο αυνανισμός είναι του Σατανά.

Όποιος κάνει σεξ ή αυνανίζεται παθαίνει τα εξής κακά

1)Το ανοσοποιητικό του σύστημα διαλύεται και γεμάτος κόπωση είναι ευάλωτος σε κάθε αρρώστια
2)Νιώθει τρομερή πείνα και δίψα
3) Αρχίζει να βρωμάει άσχημα και ιδρώνει εύκολα χαλώντας τόνους νερό για να ξεβρωμίσει
4)Το πετσάκι του στο πέος ζαρώνει άσχημα
5)Κατουράει στραβά και λερώνει το καπάκι της τουαλέτας
6)Νιώθει τύψεις για την αμαρτία και αρχίζει να έχει αισθήματα κατωτερότητας μπροστά στην γυναίκα
7)Το χειρότερο απ' όλα. Παίρνει εισητήριο για την Αιώνια Κόλαση όπου ο αυνανισμός δεν έχει τέλος και εξαθλιωμένος ζητά μάταια βοήθεια, ενώ τα δαιμόνια γελούν.

Είθε να πιστεύεις και να τηρήσεις όσα γράφεις.
Έτσι ο κόσμος θα γλυτώσει από την διαιώνιση των γονιδίων σου!
.

Από τον κόσμο του Σατανά; Εμείς θέλουμε να γλυτώσουμε από τους σατανιασμένους.

Ο κόσμος του Σατανά και της γυναικός δεν είναι για έναν ελεύθερο αντιεξουσιαστή άνδρα. Για εμάς ο αληθινός κόσμος είναι ο Παράδεισος μακρυά από τις Πόλεις-Φυλακές της Γυναικός.

Γιατί η Βίβλος ταυτίζει την Πόλη με την Γυναίκα Πόρνη και λέει βγείτε από αυτήν;;; Όλο αυτό τον κολασμένο τρόπο ζωής, στον οποίο μαρτυρά ο άνδρας, η γυναίκα τον προκαλεί. Όπως λέει η Βίβλος η γυναίκα η Βαβυλώνα η Μεγάλη είναι ένοχη για όλο το αίμα πάνω στην Γη.

[Nandros]

Είθε να πιστεύεις και να τηρήσεις όσα γράφεις.
Έτσι ο κόσμος θα γλυτώσει από την διαιώνιση των γονιδίων σου!
.

Από τον κόσμο του Σατανά; Εμείς θέλουμε να γλυτώσουμε από τους σατανιασμένους.

Ο κόσμος του Σατανά και της γυναικός δεν είναι για έναν ελεύθερο αντιεξουσιαστή άνδρα. Για εμάς ο αληθινός κόσμος είναι ο Παράδεισος μακρυά από τις Πόλεις-Φυλακές της Γυναικός.

Γιατί η Βίβλος ταυτίζει την Πόλη με την Γυναίκα Πόρνη και λέει βγείτε από αυτήν;;; Όλο αυτό τον κολασμένο τρόπο ζωής, στον οποίο μαρτυρά ο άνδρας, η γυναίκα τον προκαλεί. Όπως λέει η Βίβλος η γυναίκα η Βαβυλώνα η Μεγάλη είναι ένοχη για όλο το αίμα πάνω στην Γη.

Πρέπει να είναι καλό πράμμα αυτό που ρουφάς!

[Διάδοχος]

Είμαι ένα βήμα πριν δώσω λινκς με τα ποστ του στην ΔΗΕ για να ειδοποιήσει την πρόνοια και το υγειονομικό.

[Ραν ταν πλαν]

Δεν υπάρχει καμμιά αμφιβολία ότι το σεξ και ο αυνανισμός είναι του Σατανά.

Όποιος κάνει σεξ ή αυνανίζεται παθαίνει τα εξής κακά

5)Κατουράει στραβά και λερώνει το καπάκι της τουαλέτας

υπάρχει λύση ρε γι αυτό. εγώ που πηδάω αβέρτα και έχω στραβοψωλιάσει προς τα αριστερά κατουράω υπό γωνία 90 μοιρών προς τα δεξιά σε σχέση με τη λεκάνη.