Δημοσίευσηαπό karhergr » 02 Αύγ 2018, 17:37
Όπως και να είναι, «ο αγώνας ενάντια στον αυνανισμό», δεν παύει να αποτελεί ένα κεφάλαιο ντροπής στην ιστορία της δυτικής Ιατρικής και όχι στην ιστορία της χριστιανικής θρησκείας. Ο πρωτοπόρος αυτού του αγώνα, ο Σαμουήλ Τισσό, ήταν γνήσιο τέκνο του Διαφωτισμού και το έργο του για τον αυνανισμό, αποτέλεσε το μπεστ σέλερ των επιστημονικών βιβλίων από τα τέλη του 18ου, ως και τα μέσα περίπου του 20ου. Σε μια εποχή που η πειραματική φυσιολογία ήταν άγνωστη, το σπέρμα θεωρήθηκε ουσιώδες για τις ζωτικές δυνάμεις του οργανισμού υγρό, αφού υποτίθεται έπαιζε σοβαρό ρόλο στην ανάπτυξη του εγκεφάλου και του νευρικού συστήματος γενικότερα. Ανατομικά θεωρείτο ότι παραγόταν από το εγκεφαλονωτιαίο υγρό ή ότι είχε άμεση γειτνίαση μαζί του, οπότε η άσκοπη σπατάλη του, οδηγούσε σε εξουθένωση των νευρικών ιστών και εν συνεπεία όλου του σώματος. Ο αυνανισμός ήταν υπεύθυνος για μια σειρά ασθενειών, από την νευρασθένεια, τη φθίση, τη μελαγχολία, την εξασθένηση της όρασης, μέχρι και την ουρική αρθρίτιδα.
Φαν του Τισσό και των επιγόνων του, ήσαν πολλά «φωτισμένα» πνεύματα της εποχής, από τον Καντ και τον Βολταίρο, μέχρι τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Η εξαφάνιση του αυνανισμού ως έξη, θα έδινε υγεία και ζωτικότητα στην ανθρωπότητα, πιθανά, θα οδηγούσε στην πλήρη εξάλειψη μιας σειράς ασθενειών φθοράς και θα χάριζε μακροζωία, ευτυχία και ευεξία στον κόσμο.
Χωρίς να έχω την διάθεση να κάνω τον συνήγορο της θρησκείας, ο χριστιανισμός, τουλάχιστον στις αρχές, λίγα είχε να κάνει με την παρουσίαση του «αυνανισμού» ως ολέθρια για την υγεία του ανθρώπου μανία. Καταδικαζόταν βέβαια, αλλά πάντα στα πλαίσια της καταδίκης κάθε κακής χρήσης ή παράχρησης των οργάνων του ανθρώπου, όπως για παράδειγμα καταδικαζόταν και ο σοδομισμός. Αργότερα, ειδικά οι προτεστάντες θεολόγοι, υιοθέτησαν με ζέση την αντιαυνανιστική ιατρική φιλολογία, η οποία τους προσέφερε πολλά επιχειρήματα στις διακηρύξεις τους για την προγαμιαία αγνότητα, διακηρύξεις για τις οποίες η ορθοδοξία δεν είχε δείξει ποτέ ιδιαίτερο ενθουσιασμό. Ίσως οι παραεκκλησιαστικές οργανώσεις τύπου «Σωτήρ» και «Ζωή», αλλά και αυτές κατηγορούνται από πολλούς ορθόδοξους θεολόγους ως προτεσταντικές διεισδύσεις στην εκκλησία μας.
Είναι πάντως ενδιαφέρον ότι τόσοι πολλοί «αντιαυνανιστές» ιατροί, κάποιοι μεγάλοι κλινικοί, των οποίων η μνήμη σώζεται στα ιατρικά συγγράμματα, αφού έχουν βαφτιστεί με τα ονόματά τους σειρές από σύνδρομα και ασθένειες (π.χ. γάγγραινα Φουρνιέ), δεν είχαν τη στοιχειώδη μπαγεσιανή ή ακόμα και απλή περιγραφική στατιστική σκέψη. Δηλαδή, πώς είναι δυνατόν, μια απόλυτα διαδεδομένη, σχεδόν καθολική, για το ανθρώπινο είδος συνήθεια και δραστηριότητα, ανέξοδη, ασφαλής και ευχάριστη, να μπορεί να προκαλεί τόσα δεινά και ο πληθυσμός της ανθρωπότητας, να αυξάνεται συνεχώς αντί να μειώνεται, παρά τους λοιμούς και τους πολέμους που περιοδικά τον έπλητταν.
Τέλος, θα σημειώσω ότι ο σύγχρονος καπιταλισμός έχει θέμα με τον αυνανισμό, αφού σύμφωνα με τη φιλελεύθερη ηθική σκέψη, είναι αδιανόητο να υπάρχει κάτι, που μην αποτελεί πηγή κέρδους και να μην εντάσσεται στην εμπορευματική σφαίρα. Στα πλαίσια της εμπορευματοποίησης κάθε πτυχής της ανθρώπινης ζωής, της κατάληψης από το κεφάλαιο κάθε σημείου από τον ελεύθερο χρόνο του ατόμου, πρέπει και η «μαλακία να πληρώνεται», εξ ου και η προβολή της πορνογραφίας, ως sine qua non προϋπόθεση για να αυνανιστεί κανείς. Ανήθικος στον καπιταλισμό είναι όποιος είναι άσχετος με την παραγωγή κέρδους. Π.χ. μια σεξουαλικότητα ανυπόκριτη και ελεύθερη είναι οπωσδήποτε ανήθικη· η μαλακία δεν πρέπει να ξεφεύγει από τους νόμους της αγοράς και επιβάλλεται ως πρακτική να ρυθμίζεται από μια ολόκληρη βιομηχανία με τους εργάτες και τα αφεντικά της.
0 .
