Κόλμερ:Tο ευρωνόμισμα βλάπτει την υγεία μας

[Αρχέλαος]

Tο ευρωνόμισμα βλάπτει την υγεία μας

Αρθρο του κ. Κώστα Κόλμερ * 13-8-15Όπως το κάπνισμα έτσι και το ευρώ βλάπτει σοβαρώς την υγεία μας. Το πρώτο 7μηνο του τρέχοντος έτους στην Ελλάδα, οι θάνατοι (74.060) υπερέβησαν κατά 41% τις γεννήσεις (52.395) και σχεδόν διπλασιάσθησαν έναντι του 2014 (θάνατοι 114.088 έναντι 93.429 γεννήσεων) .Η οικονομική κατάρρευσι δεν είναι άσχετη με την σοβούσα δημογραφική κρίσι της χώρας μας και δεν θα είχε συμβεί εάν την τελευταία 6ετία ,που το εθνικό εισόδημα υπεχώρησε 29% , το ευρώ δεν ήταν το νόμισμα της.
Πράγματι ,το ευρώ υπήρξε το βασικό αίτιο της οικονομικής κρίσεως όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε πολλές άλλες χώρες της ευρωζώνης , που υπέστησαν την στασιμότητα και υποχώρησι της οικονομίας των (Ιρλανδία , Πορτογαλία, Ιταλία, Ισπανία , Μάλτα , Κύπρος κλπ.) την προηγηθείσα 6ετία.Όταν το ευρωνόμισμα υιοθετήθη το 1999 (και καθελκύσθη το 2002) αποσκοπούσε στην ανάπτυξι της «Ευρωλάνδης» ,όπως αυτή ετιτλοφορείτο τότε. Προς τον σκοπόν αυτό ανελήφθη μία πολιτική χαμηλών (αλλά διαφορικών) επιτοκίων (ΣΣ:παράδοξη για νομισματικήν ένωσι) και χαλαρής νομισματικής πολιτικής ,ίδίως κατόπιν της Ελληνικής κρίσεως που κλόνισε τις Ευρωπαϊκές Τράπεζες.
Μετά την αρχική ανατίμησι του ευρώ (έφθασε μέχρις 1,56 του δολλαρίου) εφηρμόσθη μία προοδευτική υποτίμησι , στο 1,10 $ , που αντιστοιχεί εις απώλειαν ισοτιμίας 30% στο διάστημα των δύο τελευταίων ετών.
Παρά την «ανταγωνιστική υποτίμησι» του ευρώ ,που εθεωρείτο ανάθεμα από τους δημιουργούς του και την πρωτοφανή κάμψι της τιμής του πετρελαίου εφέτος (55% στα 45 $/β) , η ευρωλάνδη υποφέρει από υψηλή ανεργία (11% του ενεργού πληθυσμού) η οποία συγκρίνεται με την πολύ χαμηλοτέρα Αμερικανική ανεργία που έχει πέσει στο 5,3% αντιστοίχως. Στην Ελλάδα του ευρώ ,η ανεργία πλησιάζει το 30% και προκαλεί ανθρωπιστική κρίσι στα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα του πληθυσμού.

Η οικονομική αποτελεσματικότης της Ευρωπαϊκής οικονομίας υστερεί επίσης εκείνης της Βρεταννίας και Ελβετίας ,που είναι εκτός ευρωζώνης, της Σουηδίας και Δανίας που ναι μεν είναι στην Ευρωπαϊκήν ΄Ενωσιν αλλά διατηρούν το εθνικό των νόμισμα την Κορώνα . Αντιθέτως , η εσωτερική υποτίμησι στην χώρα μας κατά το 1/3 ουδόλως εβελτίωσε την ανταγωνιστικότητα της.
Το γεγονός ότι η Βρεταννία, Ιταλία και Ισπανία δεν έχουν υποτιμήσει την τελευταία 16ετία το νόμισμα των ,αποδυνάμωσε το γενεσιουργό (Γερμανικό) επιχείρημα υπέρ του ευρώ. Ακόμη και η Γερμανία υποφέρει τελευταίως από το υποτιμημένο ευρώ .Εάν είχε το μάρκο , η αναπόφευκτη (λόγω συνεχών εμπορικών πλεονασμάτων της) ανατίμησι θα είχε βελτιώσει την θέσι του μέσου Γερμανού εργαζομένου. Αδοκήτως ,το ευρώ έχει ανεβάσει το κόστος ζωής , εις δυσθεώρητα ύψη αφ’ής η Ελληνική κυβέρνησι το απεδέχθη με πλαστά στοιχεία των ημεδαπών ευρωλάγνων αλλά και των Ευρωπαίων.
Το «λόμπυ του ευρώ» ( άνω του 39% επί τη βάσει του τελευταίου δημοψηφίσματος εν Ελλάδι) πιστεύει ότι η τυχόν επάνοδος της χώρας στο εθνικό νόμισμα θα ήταν καταστρεπτική για την οικονομία. Θα προκαλούσε κατάρρευσι του Τραπεζικού συστήματος και του Χρηματιστηρίου , την επιβολή ελέγχων εξαγωγής κεφαλαίων (capital controls), την μαζική απόσυρσι των καταθέσεων και συνεπώς την επιβολή περιορισμών στις ημερήσιες αναλήψεις από τα ΑΤΜ .Η αύξησι των φόρων θα ήταν συνεπακόλουθο της ελλείψεως ρευστότητος ενώ οι συντάξεις και οι μισθοί θα εξανεμίζοντο. Τελικώς ,η αναπόφευκτη απουσία «πρωτογενούς πλεονάσματος» θα καθιστούσε το δημόσιο χρέος απλήρωτο.
Αλλ΄ ακριβώς πάντα ταύτα συνέβησαν μέσα στο… ευρώ και όχι εκτός! Οι Τράπεζες έκλεισαν επί τρείς εβδομάδες , το Χρηματιστήριο Αθηνών επί πέντε. Οι απώλειες του πιστωτικού συστήματος υπολογίζονται στα 30 δις. ευρώ ,λόγω της απόσυρσης καταθέσεων και στο 50% των υφισταμένων δανείων .Η κεφαλαιοποίησι του ΧΑΑ έχασε 7 δις. ευρώ εις τρείς μόνον ημέρας- όσο το 6% του εθνικού εισοδήματος. Περιουσίες μετόχων (Μητροπόλεων, ιδρυμάτων και κερδοσκοπικών Αμοιβαίων Κεφαλαίων) εχάθησαν εν μια νυκτί –φοβούμαι δια παντός.
Οι μισθοί των υπαλλήλων και οι συντάξεις των απομάχων περιεκόπησαν δραστικά και οι αξίες των ακινήτων υπεχώρησαν κατά 60% συνολικώς ενώ οι μεταβιβάσεις ελάχιστες.
Το επιτόκιο των 3ετών Ελληνικών ομολόγων εξετοξεύθη και πάλι στο 20,8% ενώ η διαφορά των έναντι των Γερμανικών ανήλθε στις 1.115 μονάδες βάσης .
Όσον αφορά τέλος στο δημόσιον χρέος , ακόμη και το αδυσώπητο Διεθνές Νομισματικό Ταμείον παραδέχεται ότι είναι αδιατήρητο και απαιτεί την περιτομή του.
Για πρώτη φορά «Αριστερό μνημόνιο».
Με το νέο μνημόνιο ,το τρίτο κατά σειράν μέσα στο ευρώ ,οι άμεσοι και έμμεσοι φόροι αυξάνονται μέχρις 25% , τα νέα «λουκέτα των επιχειρήσεων αναμένονται στις 150.000 το προσεχές εξάμηνο και ο «αριθμός τους παραπέμπει στα όσα συνέβησαν στην Ελληνική οικονομία το 2011-12, την περίοδο της βαθειάς ύφεσης» (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 9.8.15) .Η διαρροή των επιχειρήσεων (business run) στο εξωτερικό (Βρεταννία, Λουξεμβούργο, Βουλγαρία , Κύπρο κλπ) εντείνεται παραλλήλως με την ανεργία (16.658 θέσεις πλήρους απασχολήσεως απωλέσθησαν με τους ελέγχους κεφαλαίων μόνο τον Ιούλιο).
Οι σημαντικότερες Ελληνικές επιχειρήσεις έχουν ήδη αποχωρήσει και τώρα ετοιμάζονται να φύγουν και οι ναυτιλιακές από την χώρα , η οποία εν τούτοις παραμένει ανυπερθέτως ( προσδεδεμένη στο ευρώ.
Το δημόσιον χρέος αυξάνεται με το νέο μνημόνιο , κατά 86 δις. ευρώ στα 411 δις. ευρώ ή στο 234% του εθνικού προϊόντος, όπου συνιστά θανάσιμο βρόχο στον αυχένα της εθνικής οικονομίας , η οποία ασφυκτιά λόγω των τεραστίων τόκων…

-Πού είναι συνεπώς οι ωφέλειες από το ευρώ; Απλώς το συναίσθημα ορισμένων ότι «γίναμε ευρωπαίοι» ενώ η πλειονότης δυστυχεί;

Υπόθεσις Εργασίας: Εάν το 2010 , η Ελλάς είχε επανέλθη στην δραχμή , πολλά από τα δεινά που μαστίζουν σήμερα την χώρα θα είχαν τώρα εκλείψει. Το εθνικό προϊόν θα είχε ανακάμψει και η ανεργία υποχωρήσει. Η εγκληματικότης θα είχε περιορισθή , όπως και η εισροή των λαθρομεταναστών , που έλκονται από το μετατρέψιμο ευρώ.

Το δημογραφικό πρόβλημα θα ήταν διαχειρίσιμο και γενικώς η ζωή θα ήταν ευκολωτέρα ,εν σχέσει με τις σημερινές δυσκολίες και τ’ αδιέξοδα . Θα διεφαίνετο μια ελπίς που σήμερα έχει χαθή παντελώς απ’ τον χρονικόν ορίζοντα. Υπό την προϋπόθεσι βεβαίως επιλύσεως του πολιτικού προβλήματος από το οποίον υποφέρει η Ελλάς μετά την κολοβή μεταπολίτευσι.
Καιρός λοιπόν να κόψουμε το «κακό συνήθειο» του ευρώ και του ακράτου κομματισμού , που ομολογουμένως βλάπτει την υγεία του έθνους. Ποτέ δεν είναι αργά για αλλαγή ξενόφερτων συνηθειών.

Κώστας Κόλμερ


*Σημ.Αποστολέως: Ο κ. Κώστας Κόλμερ (δι’ όσους τυχόν δεν έχουν διαβάσει βιβλία ή άρθρα του) είναι οικονομικός αναλυτής και Συγγραφέας.
Από τους κορυφαίους δημοσιογράφους της ειδικότητάς του, μιας άλλης εποχής και ποιότητας της ελληνικής δημοσιογραφίας, διαβαζόταν με προσοχή και περιεβάλλετο με σεβασμό από αξιοσέβαστες πολιτικές προσωπικότητες, δείγμα των οποίων δεν έχει απομείνει.
Είναι ο πρώτος που –προ εικοσαετίας, αν δεν σφάλλομαι- είχε επισημάνει τον αδρανή πλούτο της χώρας σε υδατάνθρακες, με σχετικό βιβλίο του και πρώτος, όταν όλοι εβαυκαλίζοντο με το ευρώ ως εισιτήριο στη χώρα της αφθονίας, προειδοποιούσε ότι επρόκειτο για παγίδα καταστροφής.
Θα πρέπει ίσως να υπογραμμισθεί ότι ο κ. Κόλμερ μακράν απέχει και της υποψίας ότι είναι της αριστερής πλατφόρμας του Σύριζα…

Μιχ.Στυλιανού

http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2 ... .html#more

[Kauldron]

Αρθρο του κ. Κώστα Κόλμερ * 13-8-15Όπως το κάπνισμα έτσι και το ευρώ βλάπτει σοβαρώς την υγεία μας. Το πρώτο 7μηνο του τρέχοντος έτους στην Ελλάδα, οι θάνατοι (74.060) υπερέβησαν κατά 41% τις γεννήσεις (52.395) και σχεδόν διπλασιάσθησαν έναντι του 2014 (θάνατοι 114.088 έναντι 93.429 γεννήσεων) .Η οικονομική κατάρρευσι δεν είναι άσχετη με την σοβούσα δημογραφική κρίσι της χώρας μας και δεν θα είχε συμβεί εάν την τελευταία 6ετία ,που το εθνικό εισόδημα υπεχώρησε 29% , το ευρώ δεν ήταν το νόμισμα της.

Γι' αυτό ακριβώς και οι κυβερνήσεις μας θέλουν ευρώ πάση θυσία.

[Αρχέλαος]

Αναπόδραστη (*) η Δραχμή
«Ουδείς ημπορεί να είναι βέβαιος»(για την τρίτη προσπάθεια διάσωσης της Ελλάδος).
Η καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ, στο ZDF 16.8.15

Πράγματι ,η τρίτη διασωστική συμφωνία που πέρασε από την Ελληνική βουλή στις 14.8.15 περιβάλλεται από εξαιρετικά απαισιόδοξες αμφιβολίες. Όχι τόσον εξ αιτίας της πολιτικής αβεβαιότητος που προκάλεσε η πτώσι της κοινοβουλευτικής ισχύος του ΣΥΡΙΖΑ κάτω των 120 εδρών , όσον λόγω των αντιφάσεων και ανεπαρκειών του τρίτου διασωστικού πακέτου ,που συνεφώνησε ο κ.Τσίπρας με τους 4 «θεσμούς» της Ευρωπαϊκής Ενώσεως , μεταξύ των οποίων και το ΔΝΤ , που δεν αποτελεί «θεσμόν» της Ε.Ε. αλλ’ αυτό είναι μία άλλη ιστορία…
Η νέα συμφωνία με τους πιστωτές προβλέπει:
1.Αύξησι 12%του φόρου εισοδήματος των επιχειρήσεων από 26% εις 29% και της προεισπράξεως μέχρις 100%,από 55%.

(*)Αναπόδραστος= αναπόφευκτος.


2.Επιβάρυνσι του ΦΠΑ με συντελεστή 23% από 13% εις πολλά νέα αγαθά και υπηρεσίες ,ως πχ.τα δίδακτρα των ιδιωτικών σχολείων.
3.Περικοπή των επιδοτήσεων αγροτικών προϊόντων και των εισοδηματικών ενισχύσεων των λαϊκών τάξεων , περιλαμβανομένης και νέας μειώσεως μισθών και συντάξεων , που αντιβαίνει στις διεθνείς συμβάσεις της χώρας.
4.Εξαναγκασμό πώλησης της δημοσίας περιουσίας έως 50 δις. ευρώ με περαιτέρω εκχώρησι της εθνικής κυριαρχίας. Άμεση εκχώρησι 14 περιφερειακών αεροδρομίων στν Γερμανική εταιρία ΦΡΑΠΟΡΤ
5.Έκτισι (bail in) από 1.1.2016 των αποταμιευτών στην διάσωσι των Τραπεζών με διαγραφή μέρους ή όλου των καταθέσεων.
6. Ανακεφαλαίωσι των Τραπεζών με 10 δις. ευρώ εις βάρος του Έλληνος φορολογουμένου και όχι της ΕΚΤ ,η οποία επέβαλε παρατύπως τους ελέγχους κεφαλαίων και προεκάλεσε ανησυχία στο αποταμιευτικό κοινό ,με αποτέλεσμα την μαζική απόσυρσι καταθέσεων.
7.Επαύξησι του φόρου χωρητικότητος της Ελληνικής ναυτιλίας που είναι κάρφος στον οφθαλμό των Γερμανών εφοπλιστών.
8. Φορολογική αφαίμαξι 5,3 δις.ευρώ την προσεχή 2ετία από τους ιδιοκτήτες ακινήτων , περιλαμβανομένων των ορφανοτροφείων .
Το μνημόνιο της αριστεράς « για πρώτη φορά» με ξένο δανεισμό πάσχει από σοβαρές αντιφάσεις όπως και τα δύο προηγούμενα αριστεροδέξια: Απαιτεί «προαπαιτούμενα» (up front actions) που δεν στηρίζονται στην οικονομική πραγματικότητα και αυτοαναιρούνται
Αντιφάσεις.
Η «Τραπεζική αργία» που εκηρύχθη στις 29 Ιουνίου 2015 και διαρκεί ουσιαστικώς άνευ διακοπής έκτοτε , έχει εξαρθρώσει την Ελληνική αγορά. Επιταγές δεν εισπράττονται και εντολές πληρωμής δεν εκτελούνται. Οπότε ο παραγωγικός ιστός (το ιδιωτικό εισόδημα) αδυνατεί να ικανοποιήσει το παράσιτον κράτος, με φόρους.
Η διατήρησι των περιορισμών εξαγωγής κεφαλαίων (capital controls ) εις το μεσοπρόθεσμο …διηνεκές , σημαίνει απαγόρευσι αναλήψεως μετρητών και παρεμπόδισιν εισαγωγών και εξαγωγών αγαθών και υπηρεσιών . Συνεπιφέρει βραχυπροθέσμως ελλείψεις εισαγομένων πρώτων υλών , φαρμάκων ,ανταλλακτικών κλπ .Η επακόλουθος κάμψι του εθνικού τζίρου (εισοδήματος) -πολύ περισσότερον του 2,5% της αναμενομένης επισήμως εφέτος- ματαιώνει τις προβλέψεις έστω και μικράς μειώσεως του πρωτογενούς ελλείμματος του προϋπολογισμού , οι ανάγκες του οποίου διά νέον δανεισμό θα υπερβούν κατά πολύ το «σταγονόμετρο» των νέων πιστώσεων του ESM .Εξ ού και νέον χρηματοδοτικό κενόν αναμένεται εντός συντόμου χρόνου.
Η αδυναμία ρεαλιστικής αξιολογήσεως ( non comprehensive assessment) των κεφαλαιακών αναγκών των Ελληνικών Τραπεζών , υπό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τραπέζης δεν επιτρέπει την έστω και στοιχειώδη χρηματοδότησι κεφαλαίου κινήσεως των Ελληνικών επιχειρήσεων , οι οποίες «αγωνίζονται να επιβιώσουν» (Μπλούμπεργκ 14.8.15)
΄Ανευ κεφαλαιακής επαρκείας ,οι εμπορικές Τράπεζες αδυνατούν να παίξουν τον ρόλο των στην ανακύκλωσι του χρήματος. Ως εκ τούτου τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια αυξάνονται , επιτείνοντας την Τραπεζική κρίσιν.
Η αξιολόγησι της ποιότητος του ενεργητικού των Τραπεζών στα τέλη τέλους του έτους κι ’όχι αμέσως επιταχύνει τον επιθανάτιο ρόγχο του πιστωτικού συστήματος που διατηρείται εν ζωή με την ιδιωτική ρευστότητα καθώς το ΕLA άρχισε να περικόπτεται.
Η αληθώς εκπλήσσουσα αυτονόμησι τα αγοράς υποβαθμίζει την σημασία των εμπορικών Τραπεζών και της Τραπέζης της Ελλάδος αλλά κι’ αυτή η επάρκεια ρευστών κάποια στιγμή εξαντλείται.
Η δοκιμή αντοχής (stress test) των Τραπεζών είναι εισέτι επισφαλής και στηρίζεται στις έκνομες αναβαλλόμενες φορολογικές απαιτήσεις των Τραπεζών.
Το σύνολο της θεραπείας του τρίτου μνημονίου δεν ανταποκρίνεται στις αδυναμίες του ασθενούς: Συρρίκνωσι της μεταποιήσεως , κάμψι της αγοραστικής δυνάμεως , επιδείνωσι του επιχειρηματικού κλίματος και ραγδαία υποχώρησι των αξιών της ιδιωτικής και δημοσίας περιουσίας έως και 60%.
Επιπροσθέτως διαπιστούται και η ανεπάρκεια των λεγομένων «θετικών μέτρων».
Αναποτελεσματικότης
Τα «μέτρα» στηρίξεως της οικονομίας του πρώτου αριστερού μνημονίου κρίνονται ως ανεπαρκή. Ο νέος δανεισμός των 86 δις. ευρώ δεν αφορά επενδύσεις στον παραγωγικό τομέα αλλά μάλλον λογιστικές εγγραφές μεταξύ των 17 κυβερνήσεων της Ευρωζώνης ,με καταληκτικόν οφειλέτη τον ΄Ελληνα φορολογούμενον.
΄Οσο και αν είναι μακρά η περίοδος εξυπηρετήσεως του νέου δημοσίου χρέους ( 30ετής), η αύξησι του ΔΧ συνολικώς στα 406 δις. ευρώ απαιτεί πρόσθετα πρωτογενή πλεονάσματα στο μέλλον που αδυνατεί να παραγάγει η καταρρέουσα Ελληνική οικονομία.
Η ανάγκη δραστικής μειώσεως του ΔΧ εις διατηρήσιμα επίπεδα προσκόπτει στις Γερμανικές αντιρρήσεις . Η αποστασιοποίησι του ΔΝΤ από την νέα εγγύησι (bailout) αποκαλύπτει εσωτερικές έριδες μεταξύ των πιστωτών που δεν περιορίζονται μόνο στους εξωθεσμικούς παράγοντες αλλά περιλαμβάνουν και ενδογενείς ως η Γαλλία.
Το μέλλον της συμφωνίας δεν εμφανίζεται ευοίωνο ακόμη και αν οι Γερμανοί βουλευτές τελικώς την υποστηρίξουν. «Οιαδήποτε επιτυχία μόνον εξαγοράζει την αποδοχή νέων προβλημάτων» κατά τον Χένρυ Κίζινγκερ. ΄Ηδη , η καγκελάριος Α.Μέρκελ βάλλεται από την συντηρητική παράταξι της κυβερνήσεως συνασπισμού.
Αλλ’ η κυριοτέρα αδυναμία της νέας συμφωνίας συνίσταται πρωτίστως στο ό,τι στερείται εναλλακτικής σχεδίου εις περίπτωσιν αποτυχίας . Η κυβέρνησι δεν προετοιμάζεται διά την διαχείρησι της νέας ανθρωπιστικής κρίσεως που προκαλεί η Ανεργία παρά μόνο για εκλογές διατηρήσεως της εξουσίας υπό του… «χαρισματικού» κ.Αλέξη Τσίπρα.
Κατά την ΓΕΣΕΕ , την περασμένη 5ετία των αριστεροδέξιων μνημονίων , εχάθησαν 500.000 θέσεις πλήρους απασχολήσεως (Π.Α). Τον παρελθόντα Ιούλιον απωλέσθησαν 16.658 θέσεις Π.Α. λόγω των ελέγχων κεφαλαίων και τον Αύγουστο χιλιάδες επιχειρήσεις έστειλαν το προσωπικό των εις υποχρεωτικήν άδεια.
Η προσεχής περίοδος ασφαλώς δεν θα είναι καλυτέρα της προηγουμένης , εκτός εάν η αριστερά διαχείρησι «κάνει ό,τι χρειάζεται για να σώσει την Ελλάδα» ,όπως ο Μάριο Ντράγκι προ τριετίας ,διά να σώσει το… ευρώ. (ΣΣ:Ποσοτική χαλάρωσι κατά παράβασι τα συνθήκης του Μααστρίχτ).Εν προκειμένω χρειάζεται υπέρβασι των εσκαμμένων εν Ελλάδι.
Η επάρκεια χρήματος.
Όταν το 2002 η Ελλάς υιοθέτησε το «κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα», το ευρώ , στην γειτονική Αλβανία η δραχμή ανταλλάσσετο με επτά λεκ. Σήμερα ,το ευρώ με 1,4 λεκ! Τι δηλοί ο μύθος;
-Ό, τι η δραχμή ήταν και είναι ισχυροτέρα του ευρώ ,τουλάχιστον στα Βαλκάνια. Βεβαίως ,η δραχμή δεν υπάρχει σήμερα αλλά και το ευρώ δοκιμάζεται στο 1,10 ανά δολλάριο και μάλιστα παρά το ό, τι πετρέλαιον ευρίσκεται στα χαμηλά 40 $ το βαρέλιον αντί 90.
Εάν η χώρα αντί του ευρώ έμενε στην δραχμή την περασμένη 12ετία , όχι μόνον δεν θα είχε απωλέσει τεράστιο εθνικό κεφάλαιον (600 δις.ευρώ σε μετοχές και ακίνητα κατά την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 16.8.2015) αλλά θα είχε επαρκή ρευστότητα διά να κινήσει την οικονομία της. Κατά πάσαν δέ πιθανότητα θα ήταν σήμερα εις πολύ καλυτέραν οικονομική κατάστασι και πάντως δεν θα επεβαρύνετο με δύο εκατομμύρια λαθρομετανάστες που το μετατρέψιμον ευρώ προσήλκυσε στην χώρα μας. (ΣΣ:Η ισχύς του Αλβανικού νομίσματος αυτό ακριβώς φανερώνει: την εκροή ευρώ από την δανειζομένη βαρέως Ελλάδα στην πλήρως απασχολημένη Αλβανία).
Τα άμεσα οφέλη από την διατήρησι της δραχμής θα ήσαν η μείωσι της φορολογίας (10% στην Βουλγαρία), η ενίσχυσι των δημοσίων και ιδιωτικών επενδύσεων (3 τρις.παλαιές δρχ.) και η άνετη ρευστότης , η οποία είναι άσχετος με την συνολική προσφορά χρήματος, που επικαλούνται η πολέμιοι της δραχμής διά να σκεπάσουν την αποτυχία του ευρώ.
Εν όψει της βεβαίας αστοχίας και της τρίτης διασωστικής συμφωνίας , η επάνοδος στην εθνική νομισματική πολιτική καθίσταται αναπόδραστος.
Αναπόσπαστος.
Η ανυποχώρητος επάνοδος στην δραχμή ,μαζί με σοβαρά διαρθρωτικά μέτρα περιορισμού της κρατικής σπατάλης και διαφθοράς (ΣΣ: ούτε ένας επίορκος Δ.Υ. δεν απολύεται με το τρίτο μνημόνιο) είναι τόσον αναπόστατος διά την επομένη σοβαρά κυβέρνησιν , όσον η λύτρωσις από το αναπόσβεστο δημόσιον χρέος. Το χρέος εις ευρώ βαρύνει την Ελλάδα ενώ εις δραχμάς την Ευρωζώνη. Ειδικώτερον:
Η επανεθνικοποίησι της νομισματικής και πιστωτικής πολιτικής δημιουργεί ανοδικό σπείρωμα του τζίρου των επιχειρήσεων και συνεπώς ,των υγιών δημοσίων εσόδων.
Η δραστική μείωσι της φορολογίας και η πλήρης απελευθέρωσι τα αγοράς από τα συνδικαλιστικά δεσμά ενισχύει τις ιδιωτικές επενδύσεις.
Η Νομισματική Επιτροπή ελέγχει τις απερίσκεπτες Τραπεζικές πιστώσεις και ουδείς λαθρέμπορος επιτρέπεται να εξαγάγει πολύτιμα κεφάλαια για την αγορά λχ. αχρήστων ποδοσφαιριστών.
Η εξυπηρέτησι του εγχωρίου δανεισμού μεγάλων δημοσίων έργων γίνεται με λαχειοφόρα αναπτυξιακά δάνεια όπως επί Ζολώτα.
Η χρηματοδότησι της παραγωγής ,με στοχευμένες παρεμβάσεις προκαλεί αναθάρρυνσι της οικοδομικής δραστηριότητος , των εξαγωγών , της ναυτιλίας και του τουρισμού ,χωρίς πληθωριστικές πιέσεις – ακριβώς το αντίθετο από τα υφεσιακά μέτρα της νέας συμφωνίας , που εψήφισαν 222 «αντιπρόσωποι του Ελληνικού λαού» …εναντίον του!
Καταστρεπτική συμφωνία
Οι ξένες αγορές και το Χρηματιστήριο Αθηνών παντελώς αδιαφόρησαν για την συμφωνία Τσίπρα-Μέρκελ! Δικαίως , διότι δεν επίστευσαν εις αυτήν. Οι μετοχικές αξίες των 4 «συστημικών» Τραπεζών εκμηδενίσθησαν και οι κάτοχοι των ομολόγων έχασαν τα χρήματα που έβαλαν εξαναγκαστικώς με την προηγουμένη (κίβδηλο) ανακεφαλαίωσι.
Εννενήντα «φάντ μάνατζερς» εδήλωσαν στο Ρώητερς ότι το νέο «μπέηλαουτ» της Ελλάδος ουδόλως επηρέασε τις διεθνείς αγορές «ούτε βελτίωσε κάπως το αίσθημα της αγοράς για την συμφωνία»!
-Ποίαν άλλη απόδειξι χρειαζόμεθα διά να αναζητήσωμεν ευθύνες διά την καταστροφή του Ελληνικού πλούτου υπό του ΓΙΟΥΡΟΓΚΡΟΥΠ και των εγχωρίων «Κουϊσλινγκ»;
Μία νέα κυβέρνησι της Ελλάδος πρέπει να προχωρήσει ,με πλήρη επανεκτίμησι της καταστάσεως και στην απόδοσι ευθυνών, για την πλήρη υποταγή της χώρας στους ξένους πιστωτές .Τώρα που γνωρίζομε τις τεράστιες αντοχές της οικονομίας μας κατόπιν 6 εβδομάδων κλεισίματος των Τραπεζών και των κεφαλαιακών ελέγχων που εις οιανδήποτε άλλη χώρα θα είχαν κατεβάσει τα τάνκς δια την επιβολή της τάξεως , η επάνοδος στο εθνικό νόμισμα είναι απολύτως εφικτή και ακίνδυνος.
Ουδέν δικαιολογε ί την εμμονή στο ευρώ παρ’εκτός η δολία προαίρεσι καταστροφής της Ελληνικής οικονομίας , όπως και κατά τον δεύτερον παγκόσμιο πόλεμον.
Η Φυσική διδάσκει ότι η διενέργεια ενός νέου πειράματος χρειάζεται νέα συστατικά (δραχμή) διά να επιφέρει το ποθητό αποτέλεσμα (την ανάπτυξι) εν αντιθέσει με την εξαετή ύφεσι του ευρώ.


Κώστας Κόλμερ

http://www.activistis.gr/2015/08/blog-post_68.html

[Freisinniger]

[Λαχουρένιος]

Βρισκω μια αντιφατικοτητα στο αρθρο του Κολμερ πχ λεει

Μετά την αρχική ανατίμησι του ευρώ (έφθασε μέχρις 1,56 του δολλαρίου) εφηρμόσθη μία προοδευτική υποτίμησι , στο 1,10 $ , που αντιστοιχεί εις απώλειαν ισοτιμίας 30% στο διάστημα των δύο τελευταίων ετών.

Λιγο πιο κατω

Αντιθέτως , η εσωτερική υποτίμησι στην χώρα μας κατά το 1/3 ουδόλως εβελτίωσε την ανταγωνιστικότητα της.

Δλδ λεει οτι το ευρω υποτιμηθηκε 30% και ειχαμε αλλο 30% εσωτερικη υποτιμηση.Αν ειχαμε δραχμη,ποση υποτιμηση θα ειχαμε?Τουλ. 30% αφου τοσο μονο υποτιμηθηκε το ευρω (χωρις αποτελεσμα).

Η εσ. υποτιμηση του ευρω στο 1/3 ποσο μεταφραζεται σε εξωτερικη υποτιμηση της δραχμης,και τι επιπτωση θα χε αυτο στις τιμες των εισαγομενων?

Οι σημαντικότερες Ελληνικές επιχειρήσεις έχουν ήδη αποχωρήσει και τώρα ετοιμάζονται να φύγουν και οι ναυτιλιακές από την χώρα , η οποία εν τούτοις παραμένει ανυπερθέτως ( προσδεδεμένη στο ευρώ.

Εδω νομιζω βρισκεται το κλειδι στο να κατανοησουμε γιατι μπηκε η χωρα στο ευρω.
Ο στοχος δεν ηταν ποτε να τονωθει η εσωτερικη αγορα,ή τουλαχιστον δεν ηταν ποτε το πρωτευον.
Ο στοχος ηταν να βοηθηθουν οι μεγαλοεπιχειρηματιες να βγουν στα βαλκανια μεσω του αφθονου και φθηνου δανεισμου σε ευρω,αυξανοντας την εγχωρια ανεργια.

[Kauldron]

7.Επαύξησι του φόρου χωρητικότητος της Ελληνικής ναυτιλίας που είναι κάρφος στον οφθαλμό των Γερμανών εφοπλιστών.
8. Φορολογική αφαίμαξι 5,3 δις.ευρώ την προσεχή 2ετία από τους ιδιοκτήτες ακινήτων , περιλαμβανομένων των ορφανοτροφείων .

Αναπτυξιακά μέτρα...

Το πληρωμένο τσιράκι του Θεοδωράκη, φυσικά δεν μπήκε να σχολιάσει...

[ΣΑΤΑΝΙΚΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ]

Τώρα με τις εκλογές θα πήξουμε στα δραχμοζόμπι

[Kauldron]

Μακάρι, και μακάρι να δαγκώσουν τους ευρωλιγούρηδες να γίνουν κι αυτοί.

[Αρχέλαος]

Από θεωρίας στην πράξι

Στον πραγματικό κόσμον, ο ρυθμός αναπτύξεως της Ελληνικής οικονομίας από του 2009 είναι αρνητικός (σωρρευτικώς μείον 25%) μέχρις 2014. Δεν ηυξήθη ουσιωδώς πέρυσι ( 0,8%), ενώ η απόδοσις των 3ετών ομολόγων (14%) υπερβαίνει εκείνης των 10ετών (10%) – όπερ ανώμαλον! Ακόμη και με επιτόκιο 2% που πληρώνει σήμερα η Ελλάς στις άλλες χώρες-μέλη της Ευρωζώνης, ο δανεισμός υπερβαίνει αισθητώς την ανάπτυξιν της Ελληνικής οικονομίας και τον ανωτέρω κανόνα βιωσιμότητος του χρέους. Το δημόσιον, εν ευρεία εννοία, «τρέχει» μ’ένα έλλειμμα περίπου 6% του ΑΕΠ ή 12 δις. ευρώ, που θα πρέπει να το μειώσει στο 3% εφέτος κι’ ακόμη περισσότερο το 2016.

Αν και ο στόχος του δημοσίου ελλείμματος των 12 δις. ευρώ κατά τον προϋπολογισμό του 2015 (που σημειωτέον δεν έχει αναθεωρηθεί από την νέα κυβέρνησι) είναι εξαιρετικά φιλόδοξος, εν τούτοις κρίνεται ανέφικτος, δια τον λόγον ότι η δήθεν εξοικονόμησις προέρχεται από φόρους και όχι από περικοπή αντιπαραγωγικών δαπανών του κράτους.

Εξ άλλου,το εξωτερικό έλλειμμα είναι αδιατήρητο, με την μικρά ανάπτυξι των εξαγωγών και με την εισροή ιδιωτικών επενδυτικών κεφαλαίων ουσιαστικώς σταματημένων. Τούτο γνωρίζει τόσον η Ελληνική κυβέρνησις όσον και οι ξένοι δανειστές. Αμφότεροι χρονοτριβούν, προσποιούμενοι ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) θα σώζει την κατάστασι, με την εν εξελίξει «ποσοτική χαλάρωσιν», από την οποία όμως εξαιρείται ρητώς η Ελλάς! Έτεροι πάλι απλώς «σορτάρουν» τα Ελληνικά ομόλογα και κερδοσκοπούν εις βάρος του φορολογουμένου.

Με το νέο «πρόγραμμα στήριξης» του ΔΝΤ, η κήρυξις στάσεως πληρωμών αναβάλλεται επ’ολίγον, αλλά μετ’ου πολύ η δημοσιονομική κρίσις θα επανέλθει,εξ αιτίας του παρατεινομένου στασιμοπληθωρισμού (stagflation) και της ελλείψεως ρευστού χρήματος.

Η ανάκαμψις της Ελληνικής οικονομίας δεν ημπορεί να εξασφαλισθεί υπό τας συνθήκας αυτάς. Το «πρόγραμμα στήριξης» του ΔΝΤ διατρέχει τον κίνδυνο νέου εκτροχιασμού, εξ ου και η αξίωσίς του να προηγηθεί η εξόφλησις του ιδικού του δανείου (super senior status)- διότι δεν πιστεύει πλέον στην σωτηρία της Ελλάδος.

Τα ανεξόφλητα τραπεζοδάνεια

Πέραν του δημοσίου χρέους, υπάρχει και το άνοιγμα των τραπεζών που έχουν δανεισθεί βραχυπροθέσμως ρευστότητα 100 δις. ευρώ από την ΕΚΤ, έχοντας εκχωρήσει «απαιτήσεις» αμφιβόλου ποιότητος. Τα έντοκα γραμμάτια (ΕΓ) που έχει εκδώσει το δημόσιον, ανέρχονται εις 60 δις. ευρώ και προεξοφλούνται στο 45% της αξίας των από την ΕΚΤ. Ήδη ετέθη φραγμός στην έκδοσίν των από τον Ενιαίο Μηχανισμόν Εποπτείας (τραπεζών) της Ε.Ε. Τα εν καθυστερήσει («κόκκινα») δάνεια στις Ελληνικές τράπεζες υπολογίζονται στα 77 δις. ευρώ και αυξάνουν καθημερινώς λόγω αχρηματίας.

– Πού θα εξεύρουν τα κεφάλαια οι τράπεζες, να εξασφαλίσουν στοιχειώδη ρευστότητα, όταν λήξει η νέα επείγουσα χρηματοδοτική βοήθεια ELA της ΕΚΤ;

– Πιθανόν να δοθεί νέα παράτασις ή και μειωμένη 50% αύξησις, αλλά κάποτε το τραπεζικόν χρέος θα πρέπει ν’αποπληρωθεί και τότε οι εγχώριες τράπεζες θα καταρρεύσουν. Στο Χρηματιστήριον Αθηνών, οι χαμηλότατες τιμές των τραπεζικών μετοχών αυτό ήδη προεξοφλούν.

Οι τραπεζικές πιστώσεις συνεχώς συρρικνούνται, όχι μόνον στην χώρα μας αλλά και στην Ευρωζώνη τελευταίως: αφ’ενός μεν λόγω της μαζικής αποσύρσεως των αποταμιευτικών καταθέσεων (παρ’ ημίν κατά 18 δις.ευρώ εφέτος το πρώτο 2μηνο), αφ’ ετέρου δε εξ αιτίας της δυσπιστίας των Ευρωπαϊκών τραπεζών να χορηγήσουν πιστώσεις στις νότιες και ανατολικές χώρες της ΕΕ. Όσα ομόλογα κι’ αν αγοράσει η ΕΚΤ στην δευτερογενή αγορά και όση ρευστότητα κι αν χορηγήσει, οι Ελληνικές τράπεζες δεν θ’ ανθέξουν την διαρροήν καταθετικών κεφαλαίων επί μακρόν και την αύξησιν των μη εξυπηρετουμένων δανείων.

Εξ άλλου, ο διοικητής της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι δεν απέκρυψεν προσφάτως την ανησυχίαν του δια την ποιότητα των τραπεζικών χαρτοφυλακίων (collateral) και ήδη εζήτησε επίσπευσι της Πιστωτικής Χαλάρωσης (ΠΧ) με 60 δις. μηνιαίως ή ένα τρις. ευρώ συνολικώς. Μία κρατική Αυστριακή τράπεζα προσφάτως διεσώθη με bail-in…

Η Γερμανία αντιδρά. Η αποφασισθείσα Πιστωτική Χαλάρωσις δεν κατανέμει τον πιστωτικό κίνδυνο μέσα στην ευρωζώνη και ο Γενς Βάϊντεμαν, διοικητής της κραταιάς Μπούντεσμπανκ, αμφισβήτησε την αποτελεσματικότητά της .

Η μετεκλογική ύφεσις της Ελληνικής οικονομίας θα επηρεάσει σημαντικά τους τραπεζικούς ισολογισμούς, επιτείνουσα το πρόβλημα ρευστότητος. Τα 2,5 δις.ευρώ, που χορήγησε το ΤΧΣ στο Ταμείον Εγγυήσεως Καταθέσεων, είναι τελείως ανεπαρκή, και τα 25 δις. ευρώ (ομόλογα), που το Ελληνικόν δημόσιον παρέσχε πέρυσι στις τράπεζες, δεν χρηματοδότησαν στους δανειολήπτες. Απλώς παρέτειναν τον επιθανάτιο ρόγχο του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Ούτως ειπείν, χρειάζεται να εξετασθεί η πιθανότης νέας ανακεφαλαιώσεως των τραπεζών.

Η διαγραφή του χρέους

«Εις έναν κόσμον όπου το αδιανόητο γίνεται αντιληπτόν», έγραφαν οι Financial Times (20.4.10), «οι επίσημοι ομολογιούχοι αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο παραγραφής του Ελληνικού χρέους». Πρόκειται για την Σολώνειο ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ, μ’εθελοντική περικοπή του επισήμου χρέους διά να καταστή βιώσιμο. Εν τούτοις, με τα επιτόκια που δανείζεται τώρα το Ελληνικό δημόσιον (9,8% στα 10ετή ομόλογα), ακόμη και αν παραγραφεί το χρέος, η «εξοδος στις αγορές» δεν θα ημπορεί να επαναληφθεί εξ αντικειμένου.

«Η απομένουσα λύσις ήταν μία εμπροσθοβαρής (front loaded) στάσις πληρωμών , «χωρίς δάνεια σωτηρίας» , ως υπονοεί το «δεύτερο σενάριο» του Μuenchau: ”Default without bail-out”) αλλ’ η επιλογή χρεοστασίου θα φέρει την Ελλάδα – χώρα της Ευρωζώνης – στο «κλάμπ των Παρισίων» μαζί με το Αφγανιστάν,την Γκάνα και Μπουρκίνα Φάσο, που έχουν προσφύγει προκειμένου να διαπραγματευθούν το χρέος με τους ξένους δανειστές.

Οι συνέπειες του Χρεωστασίου

Εάν η Ελληνική κυβέρνησις κηρύξει αυτοβούλως στάσι πληρωμών, δεν θα πληρώσει εφέτος περί τα 34 δις. ευρώ ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις – όσον το πέμπτον περίπου του τρέχοντος ΑΕΠ, αλλ’ οι επιπτώσεις της αναστολής εξυπηρετήσεως του εξωτερικού χρέους, με την Ελλάδα παραμένουσα μέσα στην ευρωζώνη, θα γίνουν αισθητές επί μακρόν. Η οικονομία θα πρέπει να χρηματοδοτηθεί από ελλείποντες πόρους εις ευρώ. Το εθνικόν εισόδημα θα μειωθή από την αύξησι των φόρων-μείωσι των δαπανών, και η Ελληνική οικονομία δεν θ’ αποφύγει την παράτασι της υφέσεως. Τότε όμως «η εγχείρηση θα έχει επιτύχει αλλ’ ο ασθενής αποθάνει»!…Δηλαδή ο Ελληνικός λαός και η ανάπτυξις.

Oι σοβαρώτατες συνέπειες της στάσεως πληρωμών εντός της ευρωζώνης, θα γίνουν αισθητές μέχρι του τελευταίου πολίτου της χώρας:

– Το Κυπριακό μοντέλο απαγορεύσεως εξαγωγής κεφαλαίων θα εφαρμοσθεί επί το αυστηρότερον, με 100 ευρώ/ημερησίως περιθώριον αναλήψεως από κάθε καταθέτη.

– Οι μισθοί και συντάξεις του δημοσίου εις ευρώ θα μειωθούν, και ίσως η καταβολή των ανασταλεί επ’αόριστον.

– Θα κινδυνεύσουν οι τράπεζες από τον πανικό των καταθετών, ακόμη κι’ εάν αυξηθούν αισθητώς τα επιτόκια ή επιβληθούν περιορισμοί στην διακίνησι κεφαλαίων.

– Στις ξένες αγορές θα σημειωθή μεταστέγασις τεραστίας ποσότητος κεφαλαίων από της Ευρώπης προς τις ΗΠΑ και Ασία.

Προφανώς η διαγραφή του Ελληνικού χρέους από μόνη της δεν οδηγεί εις έξοδον εκ της κρίσεως, άνευ ανακτήσεως της Νομισματικής Ανεξαρτησίας της χώρας, που απωλέσθη το 2002 επί Σημίτου . Σύμφωνα με αναλυτή των New York Times, «η εσωτερική υποτίμησις στην Ελλάδα, ενώ διατηρείται η (εξωτερική) ισοτιμία του νομίσματος (δηλαδή του ευρώ), είναι όχι μόνον άδικη αλλά και αναποτελεσματική. Η χώρα θα είναι καλύτερα να αναδιαπραγματευθεί το χρέος της και να εγκαταλείψει το ευρώ».(Καθημερινή 15.5.10, σελ.15). Τι σημαίνει όμως η έξοδος από την ευρωζώνη;

Η Νομισματική Ανεξαρτησία

Ενώ η διαγραφή του χρέους αποτελεί συζητήσιμον αθέτησιν υποχρεώσεως της χώρας, η αναδιάταξις του εξωτερικού χρέους είναι ανεπαρκής διά να εξασφαλίσει την ανάπτυξιν. Η Ελλάς θα πρέπει ν’αποχωρήσει της ευρωζώνης και να εφαρμόσει ιδικήν της νομισματική πολιτική. Πόσον εφικτή είναι η αποχώρησι της Ελλάδος από την ευρωζώνη και η επάνοδος στην δραχμή, χωρίς να κινδυνεύσει η ιδιότης της χώρας ως μέλους της Ευρωπαϊκής Ενώσεως; Δεν υπάρχει κίνδυνος εκδιώξεως της χώρας μας από την ευρωζώνη ή από την Ε.Ε. Από τις 27 χώρες μέλη της ΕΟΚ, εννέα διατηρούν το εθνικό των νόμισμα και την ανεξαρτησία της νομισματικής των πολιτικής. Η Πολωνία, αν και είχε αναλάβει ρητήν υποχρέωσιν εντάξεως στην Ευρωζώνη, κατόπιν ωρίμου σκέψεως την απέρριψεν «προς το παρόν». Νομικώς, μόνον οικειοθελώς αποχωρεί μία χώρα από την Ε.Ε., επί τη βάσει της συνθήκης της Λισσαβώνος. Συνεπώς, στην περίπτωσιν εξόδου από το ευρώ λόγω αδυναμίας πληρωμής του χρέους, η Ελλάς θα παραμείνει στην Ευρωπαϊκή Ένωσι.

Ανάκτησις Ανεξαρτησίας

Σημασιολογικώς αναφέρω ότι, περί τις 20 φορές στους Financial Times και στον βρεταννικόν Economist, ανεφέρθη εφέτος «η δραχμή» – περισσότερον πάσης άλλης χρονιάς από το 2010.

– Επίσης, ο καθηγητής του Harvard Μάρτιν Φέλσταϊν, σύμβουλος του Αμερικανού προέδρου Ομπάμα, εισηγήθη «αναστολή εντάξεως στο ευρώ» (Euro holiday,) όπερ αποτελεί Αμερικανικόν ευφημισμόν εξόδου της Ελλάδος απ’ την Eυρωζώνη.

– Ο γνωστός Βρεταννός οικονομολόγος Σάμιουελ Μπρήτεν oμίλησε περί «παραλλήλων νομισμάτων» εν Ελλάδι (ευρώ και νέας δραχμής), λησμονήσας τον νόμον του Αριστοφάνους, ότι «το κακό νόμισμα διώχνει το καλό» (Βάτραχοι).

– Ο χερ Όττο Παίλ θεωρεί αναπόφεκτη την έξοδον της Ελλάδος «από την Ευρωζώνη κάποια στιγμή εντός της προσεχούς τριετίας». Πλησιάζει η στιγμή.

– Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν βλέπει αδύνατη την έξοδο της Ελλάδος απ’ το ευρώ, αλλ’ απειλεί, όλως αναρμοδίως, με εκδίωξίν της από την Ευρωπαϊκήν Ένωσιν. Πέραν της κατ’επανάληψιν αυτοδιαψεύσεώς της, θα εγράψει μεγάλη ζημίαν στον ισολογισμό της. Οι απειλές είναι γνωστές από την Κυπριακή χρεωκοπία…και η Μαρξιστική κυβέρνησις δεν πτοείται.΄Ισως και να την συμφέρει πολιτικώς.

Από μόνη της, εν τούτοις, η έξοδος της Ελλάδος από την ευρωζώνη δεν επιλύει το πρόβλημα της οικονομίας εάν δεν συντελεσθεί σ υ ν τ ε τ α γ μ έ ν ω ς.

Συντεταγμένη έξοδος

Η επαναφορά του εθνικού νομίσματος έχει ανάγκην ελευθέρως κυμαινομένης ισοτιμίας έναντι του δολλαρίου, μαζί με την εφαρμογήν «εναρέτου» δημοσιονομικής πολιτικής (πλεονασματικού τακτικού προϋπολογισμού), υψώσεως των εγχωρίων επιτοκίων, εφαρμογής πιστωτικών ελέγχων και αναστολής της ελευθέρας εξαγωγής κεφαλαίων. Η νομισματοποίησις του χρέους είναι εκ των ων ουκ άνευ. Σκοπός είναι όχι μόνον η προστασία του εγχωρίου νομίσματος και του τραπεζικού συστήματος, αλλά και η συνέχισις της πληρωμής των μισθών και συντάξεων του δημοσίου ως και η είσπραξις των φόρων.

Από τα θεμελειώδη ελαττώματα του ευρώ ήταν η απουσία μηχανισμού διασώσεως κινδυνευούσης τραπέζης εκ μαζικής διαρροής των καταθέσεων (bank run). Η επαναφορά του εκδοτικού προνομίου στην κεντρική μας τράπεζα, που εχάθη με την ένταξί μας στην ευρωζώνη, καλύπτει απεριορίστως τους καταθέτας, ενώ τα 10 δις ευρώ του Ταμείου Ασφαλίσεως Τραπεζικών Καταθέσεων – αν υπάρχουν- δεν επαρκούν για να σώσουν τις 4 «συστημικές» τράπεζες, όταν αποσυρθούν καταθέσεις που ανέρχονται σήμερον εις 140 δις. ευρώ.

Η ιδέα είναι να κυκλοφορήσει Νέα Δραχμή ίση μ’ ένα ευρώ, διά να μη διαταραχθή και πάλιν η αντίληψις περί τιμών στην αγορά, ως συνέβη κατά την υιοθεσία του ευρώ που υπερδιπλασίασε εν παραβύστω το κόστος ζωής στην Ελλάδα. Ειδικώτερον:

– Περί 25 δις. ν.δρχ.να δοθούν στις τράπεζες, έναντι επαναγοράς κρατικών ομολόγων που θ’αυξήσουν αισθήτως την ρευστότητα.

– Οι τραπεζικές καταθέσεις και πιστώσεις θα μετατραπούν εις ν.δρχ. Η επαναφορά είναι δικαία και λογική.

– Το εξωτερικόν χρέος θα δραχμοποιηθεί εν συνεχεία, καθ’όσον η Ελλάς είναι εκείνη που το οφείλει (κι’ όχι η ευρωζώνη). Εν αντιθέσει προς την Γερμανία, η χώρα μας επλήρωσε εν τέλει του πιστωτάς της.

– Πρόδρομον της νομισματοποιήσεως του χρέους απετέλεσε η ανταλλαγή των ομολόγων της Αργεντινής το 2001, που απεδέχθησαν οι ομολογιούχοι με κίνητρο το υψηλότερον επιτόκιο.

– Η ισοτιμία της ν. δρχ. συνδέεται με το πρωτογενές πλεόνασμα του προϋπολογισμού.

Η ν.δρχ.=1 δολλάριον αφίεται ακολούθως να διακυμαίνεται ελευθέρως και πιθανόν να υποτιμηθεί περίπου έως και 50% έναντι του δολλαρίου, οπότε το Δημόσιον Χρέος σε ευρώ θα καταστεί βιώσιμον, μειούμενο με την σειράν του κατά 45% εις παρούσες αξίες.

Στις 2 ν.δρχ. ανά ευρώ, η εν βαρεία υφέσει οικονομία θα ισορροπήσει και η χώρα θα ανακτήσει την χαμένη ανταγωνιστικότητά της ως η Τουρκία το 2001.΄Ενας ελεγχόμενος πληθωρισμός θα εξαλείψει την πτώσιν του ΑΕΠ και η ανεργία θα υποχωρήσει εφ’ όσον δ ε ν αυξηθεί ο κατώτατος μισθός.

Η φορολογία πρέπει να μειωθή δραστικώς διά ν’ αυξηθούν τα δημόσια έσοδα. Το «πόθεν έσχες » να μην ισχύσει στους ιδιώτες, ούτως ώστε να επαναπατρισθούν τα ιδιωτικά κεφάλαια. Τα επιτόκια πρέπει να γίνουν θετικά (άνω του πληθωρισμού), διά να ενισχυθεί η ροπή πρός αποταμίευσι.

Η Νομισματική Επιτροπή (Currency Board) θα ελέγχει τις τραπεζικές πιστώσεις και τις εξαγωγές κεφαλαίων, τα συναλλαγματικά έσοδα από εξαγωγές, τουρισμό, τα οποία θα κατατίθενται υποχρεωτικώς στην Τράπεζα της Ελλάδος στην τρέχουσα ισοτιμία, χάριν χρηματοδοτήσεως των (αναγκαίων) εισαγωγών εις καύσιμα, φάρμακα, ανταλλακτικά κλπ. Οι εισαγωγές πολυτελείας θα πρέπει να επιβαρυνθούν με ειδική εισφορά … «κοινωνικής αλληλεγγύης», ως ισχύει στην Καλιφόρνια.

Εκ της βραδείας ανακάμψεως της οικονομίας εκ της υφέσεως και λόγω του πρωτογενούς πλεονάσματος, [b]δύναται ν’αναμένεται ανατίμησις της ν.δρχ., που θα προσπορίσει στον κρατικό προϋπολογισμό σημαντικό «πρωτογενές όφελος».
[/b]
Κέρδη και ζημίες

Ζημίες εκ της επανόδου στην δραχμήν ασφαλώς θα υπάρξουν, αλλά θα επιμερισθούν ως ακολούθως:

– Οι αποταμιευτές θα χάσουν μέρος της αγοραστικής δυνάμεως του κεφαλαίου απ’ την υποτίμησιν, αλλ’ η αύξησις των πραγματικών επιτοκίων (άνω του πληθωρισμού) θα καλύψει μέρος της ζημίας του εισοδήματος εις βάθος χρόνου.

– Οι τράπεζες θα χάσουν την ελευθερίαν εξαγωγής κεφαλαίων αφού θα τεθούν φραγμοί στην εξαγωγήν των. Οι ασφαλιστικές εταιρίες θα χρειασθούν αύξησι κεφαλαίων.

– Οι ξένοι επίσημοι δανειστές θα χάσουν μέρος του κεφαλαίου των εκ της υποτιμήσεως, αλλά θα εισπράττουν τους τόκους και το κεφάλαιο των… «στη λήξι» και στην τρέχουσα ισοτιμία.

– Οι υπεύθυνοι διά την οικονομικήν καταστροφήν της χώρας θα πρέπει να υπάγουν οριστικώς σπίτι των, διά να μην πάνε φυλακή.

Η ωφέλεια από την εθνική «ποσοτική χαλάρωσι» θα είναι ότι οι Ελληνικές επιχειρήσεις θα αρχίσουν πάλι να χρηματοδοτούνται, να εργάζονται και να παράγουν αγαθά, χρηματοδοτούμενες επαρκώς αλλά με περίσκεψιν. Ο λαός θα καταναλίσκει ολιγώτερα εισαγόμενα προϊόντα αλλά θα ζεί εν τω μέτρω των δυνάμεων με τα εγχωρίως παραγόμενα τρόφιμα και λοιπά αγαθά που θ’ αυξηθούν σημαντικώς.

Η οικονομική ανάπτυξις θα επανέλθη ταχέως, ως απέδειξεν η νομισματική μεταρρύθμισις πολλών χωρών. Λ.χ. της Δυτικής Γερμανίας το 1947 και όταν πραγματοποιήθηκε η ένωσις της Ανατολικής με την Δυτική Γερμανία το 1991. Μετά την υποτίμησι του «ρεάλ» το 1999, η Βραζιλία ανεπτύχθη εντός 3 ετών και σήμερα είναι από τις ταχύτερον αναπτυσσόμενες χώρες. Η τουρκική οικονομία ανέκαμψε όταν απέπεμψε το ΔΝΤ και υπετίμησε την νέα τουρκική λίρα το 2001.

Την υποτίμησι, το 1953, της δραχμής, ακολούθησε μακρά σειρά ετών ταχείας οικονομικής αναπτύξεως και αυξήσεως του εγχωρίου εισοδήματος – όπερ το ζητούμενο.

Οι λαθρομετανάστες στην χώρα μας – άλλη μάστιγα αυτή – θα μειωθούν και η εκροή ενός δις. ευρώ εμβασμάτων τους στις πατρίδες των θ’ανακοπεί με την κατάργησι πληρωμής των εις ευρώ, που είναι το βασικό κίνητρον προσελεύσεώς των.

Προοδευτικώς θα αναστραφεί το νέο μεταναστευτικό κύμα των Ελλήνων, που τείνει ν’ αδειάσει τελείως την χώρα από τον νεαρό πληθυσμό, και αν ληφθούν σοβαρά κίνητρα ίσως αρχίσει ο πληθυσμός ν’αυξάνεται, όσον υπάρχει ακόμη ο απαιτούμενος χρόνος λόγω γηράνσεως.

Όσον αφορά στις ξένες κυβερνήσεις, «τα παράπονά των …στην ΕΚΤ», που έκανε «τα στραβά μάτια» όταν οι Ελληνικές κυβερνήσεις εδανείζοντο 100 δις. ευρώ ετησίως, άνευ ανησυχίας από πλευράς της δια τον πιστωτικόν κίνδυνον.΄Αλλωστε, αναδεχομένη η ΕΚΤ το χρέος, η επιβάρυνσις του ευρωπαίου φορολογουμένου θα είναι μικρά.

Οι οίκοι πιστοληπτικής (αν)αξιοπιστίας Moodies, Standard and Poor και Fitch, ας μέμφονται εαυτούς που μέχρις μέσων του 2009 έδιδαν εύφημο μνεία στην Ελλάδα «γιά την αύξησι του ΑΕΠ» με… δανεικά κι’αγύριστα.

Στιγμή Πρόσφορος

Η Ελλάς δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία χώρα που δεν θα εκπληρώσει εις συνάλλαγμα το εξωτερικό χρέος της. Προηγήθη αυτής η Ισλανδία, που δεν επλήρωσε τους Άγγλους και Ολλανδούς καταθέτας, και η Αυστρία και η Ισπανία, που κρατικοποίησαν τις μεγαλύτερες τράπεζές των εις βάρος των μετόχων-ομολογιούχων των. Η Ουγγαρία, Λιθουανία και Ρουμανία – μέλη της ΕΕ – προσέφυγαν στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείον, όπερ αποτελεί ευφημισμόν της στάσεως πληρωμών. Η Σερβία υπετίμησε το δηνάριο, όπως και η Βενεζουέλα το δικό της νόμισμα. Ο Μέηντοφ φόρεσε «φέσια» 60 δις.$ στην πολυπληθή πελατεία του, χαρακτηρισθείς υπ’αυτής ως «χειρότερος του… Χίτλερ»! Ο Ντίκ Φάλντ εζημίωσεν 600 δις. $ τους διεθνείς επενδυτές με την χρεωκοπία της Λήμαν Μπράδερς το 2008. Περισσότερες των 260 μεγάλων επιχειρήσεων επτώχευσαν ανά τον κόσμο, και μόνον στις ΗΠΑ περί τις 250 τράπεζες έκλεισαν. Ο Ιαπωνικός αερομεταφορεύς JΑL υπήχθη εις πτωχευτικήν προστασίαν. Η Ουκρανία ετοιμάζεται τώρα γιά «φαλιμέντο» και η Ιρλανδία παρ’ολίγον να σταματήσει τις πληρωμές, αφού η τραπεζική «τρύπα» πλησίασε τα 90 δις. ευρώ.΄Ηδη θεωρείται ο δεύτερος μεγαλύτερος πιστωτικός κίνδυνος μέσα στην Ευρωζώνη μετά την χώρα μας!

Η Ελλάς έχει χάσει περίπου κεφάλαια 418 δις. ευρώ (Ακαθ. Επενδυτική Θέσις) και αδυνατεί να τα επανεισαγάγει με το φορολογικό κυνηγητό. Η νομισματοποίησις του εξωτερικού χρέους δεν αναιρεί την υποχρέωσιν ούτε αποτελεί στάσιν πληρωμών. Τόκοι και κεφάλαιο θα πληρώνονται σε νέες δραχμές. Το Αγγλικό δίκαιον εγκατελείφθη υπό της Ε.Ε. κατά την σύστασιν του Ευρωπαϊκού Ταμείου Σταθερότητος, και πάντως οι οφειλές υπόκεινται στην δωσιδικία του ΄Ελληνος δικαστού και στην δικαιοδοσία του ημεδαπού νομοθέτου.

Ουδέποτε στο παρελθόν το διεθνές κλίμα ήταν ευνοϊκώτερον απ’ ό,τι σήμερον διά την μετατροπή των πληρωμών της Ελλάδος εις εθνικό νόμισμα: η Αμερική έχει τριπλασιάσει το παθητικόν της κεντρικής της τραπέζης. Η Αγγλία και η Ιαπωνία τυπώνουν χαρτονόμισμα από «ζεστόν αέρα», και λίαν προσφάτως η ΕΚΤ απεφάσισε να ρίξει στην ευρωαγορά ομολόγων ένα τρισεκατομμύριον ευρώ. Ο Κινέζος κάτοχος Γερμανικών ομολόγων, που τ’αγόρασε στο 1,45 Ε/$, εισπράττει σήμερον 1,04 Ε/$ , δηλαδή έχασε 28% από την μέχρι τούδε υποτίμησι του ευρώ!

Μπροστά στις ξένες λαθροχειρίες, η Ελληνική νομισματοποίησις του χρέους αποτελεί απλούν τέχνασμα. Στο κάτω της γραφής δικαιούται η Ελλάς να μιμηθή την Ιαπωνία, ΗΠΑ, Βρεταννία και την ΕΚΤ, που, με τις αγορές κρατικών ομολόγων (quantity easing), επιχειρούν ν’αντιμετωπίσουν την μετρία των ύφεσιν, ενώ η Ελληνική είναι ζήτημα επιβιώσεως ενός ολοκλήρου λαού.

Επίσης, η υποτίμησις του πετρελαίου κατά 40% βοηθεί το ισοζύγιο πληρωμών της Ελλάδος σημαντικώς. Και τα χαμηλά διεθνή επιτόκια επίσης…

Πρόσθετον πλεονέκτημα της ανακτήσεως της εθνικής κυριαρχίας είναι ότι η πατρίς μας θ’αποφύγει την υποδόριο πίεσι, να ενδώσει στα εθνικά της ζητήματα: Σκοπιανό, Κύπρος, Αιγαίον πέλαγος, ΑΟΖ, και ν’ αποφύγει το συντρέχον «φοβικό σύνδρομο» της Τουρκίας.

Είναι, εν τούτοις,τελείως υποκριτικό να ομιλούν οι Μαρξιστές «για ανάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας», όταν το ΔΝΤ είναι εγκατεστημένο «εδώ και για… πάντα», ενώ οι αποφάσεις του ισχύουν από της υπογραφής, άνευ μάλιστα κυρώσεως υπό της Βουλής της νέας δανειακής συμφωνίας Βαρουφάκη- Σόϊμπλε .

Καθώς ο διεθνής οικονομικός πόλεμος μαίνεται, και η Ρωσσία, η Ελβετία, η Δανία εγκαταλείπουν το ευρώ και την σταθερή ισοτιμία η Σουηδία κι’ η Νορβηγία, η εμμονή της Ελληνικής κοινής γνώμης, που πιστεύει ότι δήθεν η παραμονή στο ευρώ συμβάλλει στην … ισχύ της χώρας, αποτελεί παρωχημένη αντίληψι και προϊόν μεθοδευμένης παραπληροφορήσεως.

Οι καταβολές της εθνικής ισχύος,της ευημερίας και της καταπολέμησης της φτώχειας, βασίζονται στην ικανότητα των πολιτικών θεσμών εκάστης χώρας να χρησιμοποιεί τις δυνατότητες των ανοικτών αγορών, να ενθαρρύνει τις τεχνολογικές καινοτομίες, να επενδύει στο ανθρώπινο δυναμικό και να επιστρατεύει το ταλέντο και τις δεξιότητες μεγάλου αριθμού ατόμων – που όλα μαζί εξασφαλίζουν την οικονομική μεγέθυνση.

Οι κλειστοί πολιτικοί θεσμοί, τα πολιτικά κόμματα, η οικογενειοκρατία και η υποταγή στα κελεύσματα των ξένων είναι υπεύθυνα για την μείωσι της εθνικής ισχύος.

Υπεύθυνες οι παρανοήσεις

Στο πέμπτο βιβλίο του Ευκλείδου (324-265 π.Χ.), γίνεται αναφορά στην γενική θεωρία των αναλογιών, ως πρωτοπαρουσιάσθη από τον Εύδοξο Κνίδιο (περ.408-355 π.Χ) , μαθητή του Πλάτωνος.

Ο λόγος δύο ασυγκρίτων μεγεθών μπορεί να συγκριθεί με άλλες αναλογίες και έτσι παρέχεται η δυνατότης αντικαταστάσεως των κλασμάτων. Η ευχέρεια αυτή έδωσε αργότερα το δικαίωμα στους οικονομολόγους να συγκρίνουν το δημόσιον χρέος (stock ή απόθεμα) ως λόγον πρός το ΑΕΠ, με το έλλειμμα (flow ή ροή) εκπεφρασμένον εις όρους του ΑΕΠ, ενώ πρόκειται γιά δύο διαφορετικές έννοιες.

Έτσι, όμως, ξεκίνησε μία μεγάλη παρανόησις, όσον αφορά στην στάσι πληρωμών, που εξαρτάται όχι τόσον από το χρέος όσον απ’ το τρέχον εξωτερικόν έλλειμμα. Το χρέος ημπορεί να είναι 200% του ΑΕΠ, ως λχ. της Ιαπωνίας, αλλά με δημόσιον έλλειμμα 8% το ΑΕΠ και με εξωτερικόν πλεόνασμα 3% του ΑΕΠ (ή 153 δις.δολλαρίων), μία χώρα αυτή θεωρείται καθ’όλα αξιόπιστη (ΑΑ).

Αντιθέτως, ενώ η Ελλάς έχει δημόσιον χρέος 175% του ΑΕΠ αλλ’ έλλειμμα 6% του ΑΕΠ και άνοιγμα τρεχουσών συναλλαγών 9 δις.δολλαρίων ή 6% του ΑΕΠ, τα Ελληνικά ομόλογα βαθμολογούνται με μείον δύο Β από την Standard and Poors Πούρς – εις επίπεδον σκουπιδομολόγων» (junk bond) και δεν αγοράζονται πλέον από τα κερδοσκοπικά κεφάλαια.

Υπάρχει όθεν επείγον ζήτημα περιορισμού του ελλείμματος εξωτερικών συναλλαγών χωρίς εκτεταμένη ανεργία.

Εν σχέσει με την συγκράτησι του δημοσίου ελλείμματος, σημασία δεν έχουν τόσον οι νέες φορολογίες, όσον η περικοπή των δημoσίων δαπανών.Ο Καναδάς το 1994 είχεν έλλειμμα προϋπολογισμού 9,4% του ΑΕΠ και είχε χάσει το τριπλό Α της πιστοληπτικής του αξιοπιστίας.Το Καναδικό δολλάριο περιφρονείτο ως το… «πέσο της βορείου Αμερικής». Η κυβέρνησις ανέλαβε την υποχρέωσι να μειώσει το χρέος στο 3% του ΑΕΠ εντός 3ετίας, μ’ένα πρόγραμμα περικοπής των κρατικών δαπανών από 5% έως 60% και μέσω της δραστικής μειώσεως του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων κατά ¼ αντιστοίχως. Στο Ελληνικόν ανάλογον, θα εσήμαινε μείωσιν των ΔΥ κατά 300.000! Ως αποτέλεσμα , τα δημόσια οικονομικά του Καναδά κατέστησαν πλεονασματικά το 1997.

Πώς έγινε το θαύμα αυτό; Όχι μ’αύξησι των φόρων, ως παρ’ημίν, αλλά με τερματισμόν δραστηριοτήτων του δημοσίου τομέως (stopping doing things), καθ’όσον η μέτρησις της αποδοτικότητος δεν απεδείχθη αρκετή διά να κάμει την διαφορά… Το κατά πόσον η επάνοδος του Καναδά στην ανάπτυξι αποδίδεται στον περιορισμό των κρατικών δαπανών ή σε τυχαιότητα, εναπόκειται στην σημασία που δίδεται εις έκαστον παράγοντα, μεταξύ των οποίων η διεθνής συγκυρία. Πάντως η χώρα ανέκτησε το τριπλό Α στην αξιολόγησι το 2002 – δι’όσην αξίαν έχει… Η Καναδική εμπειρία δεν αποτελεί επιχείρημα της πολιτικής υπέρ της μικράς δημοσίας διοικήσεως, αλλά μάλλον απεικόνισι των σοβαρών θυσιών που απαιτούνται όταν το δημόσιον έλλειμμα εγγίζει αδιατήρητα ύψη.

Στην Ελλάδα, οι βαθείες περικοπές της δημοσίας σπατάλης πρέπει να γίνουν ανεξαρτήτως ιδεολογίας ή κομματικής ιδιοτελείας. Ως μέσον αποκαστάσεως της χρηστής διοικήσεως, περιορισμού της διαφθοράς και παλινοστήσεως του δημοσίου συμφέροντος που σήμερα παραγκωνίζεται, χρειάζεται η περικοπή της κρατικής κραιπάλης και των δωρεάν παροχών (πχ.στο ΕΣΥ,ΟΑΣΑ κλπ). Κάθε αύξησις της δημοσίας δαπάνης κατά 1% αυξάνει την διαφθορά κατά 10%. Ό,τι είναι ανήθικον δημοσιονομικώς είναι και παράνομον.

Η ασφαλιστική «φούσκα»

Όλα ξεκίνησαν απ’ το βιβλίο Summa του Λούκα Πατσέλι, το 1494, γιά μεθόδους πρακτικής λογιστικής, ως το βιβλίο εσόδων-εξόδων, που πρέπει να είναι ισοσκελισμένον.Τούτο μας φέρει στην γνωστή «Ισότητα Ασφαλίστρων-Ζημιών» στον τομέα της ασφαλίσεως αυτοκινήτων, που αντιπροσωπεύουν το 30% της Ελληνικής ασφαλιστικής αγοράς. Μη λησμονούμεν ότι Ασφάλισις=Αποταμίευσις και όπου υπάρχει εξοικονόμησις καταπολεμούνται οι φούσκες.

Όμως και στις ασφαλιστικές εταιρίες, καιροφυλακτεί μία φούσκα υπό τα σημερινάς, οικονομικάς συνθήκας.΄Οσον ακριβής και να είναι η μέτρησις του Τεχνικού Ασφαλίστρου (70-75% του συνολικού, επηυξημένου με τους συντελεστές Γενικών Εξόδων, Κόστους Προσκτήσεως και του Περιθωρίου Κέρδους), το εμπορικόν Ασφάλιστρον υπολείπεται των Ζημιών. Εξ ου και η συσσώρευσις ελλειμμάτων στον κλάδο των αυτοκινήτων, που προεκάλεσε μεταξύ άλλων και το κλείσιμο 27 ασφαλιστικών εταιριών από το 1996 και εφέτος την υποψηφιότητα 18 ακόμη εταιριών πρός πτώχευσιν. Υφίσταται επίσης ζήτημα αποτιμήσεως των Ελληνικών ομολόγων στα αποθεματικά των ασφαλιστικών εταιριών.

Μία άλλη κυοφορουμένη «φούσκα» των Ασφα-λιστικών ταμείων αναφέρεται στην «αμφίδρομη σχέση»μεταξύ ασφαλίστρων που τροφοδοτούν τα χρηματιστήρια και των τιμών των μετοχών. Εφέτος, τα διεθνή χρηματιστήρια έχουν ανέβει 40% από τα χαμηλά του 2009 – ύψος που φαίνεται αδιατήρητο επί τη βάσει της κερδοφορίας των εισηγμένων εταιριών.Η άνοδος αυτή αποδίδεται στην «ποσοτική χαλάρωσι» (quantitive easing) και στα αρνητικά επιτόκια. Η εκτύπωσις χρήματος από «ζεστόν αέρα» υπό των κεντρικών τραπεζών, μεταβάλλει την ασφαλιστική προστασία σε κερδοσκοπικό παιχνίδι: το απόθεμα (Stock) των επενδεδυμένων ασφαλίστρων πλέον την απόδοσι (Yield), ενδέχεται να μην καλύψει μελλοντικές ζημίες (συντάξεις), ιδίως εάν την νομισματική επέκτασι διαδεχθή ο πληθωρισμός, οπότε το κόστος των αποζημιώσεων θα αυξηθεί αισθητώς.

Μετά την οδυνηρά εμπειρία της προσφάτου πιστωτικής κρίσεως, θα ήταν ασυγχώρητη παράλειψι να μην αναζητήσωμε ρυθμίσεις που να μας απαλλάξουν από την απληστία των υπεραποδόσεων που γεννά τις «φούσκες» από καταβολής κόσμου .

Ο Οδυσσεύς κι οι άπληστοι τραπεζίτες

Όσον αφορά στην αποπληρωμή του Ελληνικού δημοσίου χρέους, θα ημπορούσε να γίνει και με νέες δραχμές στην τρέχουσα ισοτιμία ή ανάλογα με την αξία των ομολόγων στην αγορά. Δέον να ληφθεί υπ’όψιν ότι, δεδομένου του ανελεήτου χαρακτήρος των πιστωτικών ιδρυμάτων («non eleemosynory institutions»), η παροχή των δανείων πρός την Ελλάδα στο 120% του ΑΕΠ το 2009 επεβαρύνθη από υψηλάς αποδόσεις, με μηδενικόν κίνδυνον (zero-risk weight), καθ’όσον οι τοκογλύφοι, διοικούντες τα ιδρύματα αυτά, ήσαν βέβαιοι ότι εις περίπτωσιν αδυναμίας πληρωμής του χρέους θα εσώζοντο (bail out) υπό του… Ευρωπαίου φορολογουμένου – με το αζημίωτο (τα πλούσια «μπόνουσες» των τραπεζικών στελεχών).

Επελθούσης της Νεμέσεως, δεν θα έπρεπε μόνον οι ΄Ελληνες πολίτες, ως νέοι Οδυσσείς, να πληρώσουν την κατασπατάλησι της δημοσίας περιουσίας, αλλά κι’οι άπληστοι τραπεζίτες, ως αχόρταγοι Μνηστήρες της Πηνελόπης. Σύγχρονον προηγούμενον υπάρχει με τους τραπεζικούς δανειστάς των υποθηκών μειωμένης αξιοπιστίας στις ΗΠΑ (sub prime mortgage), οι οποίοι κατηγορήθησαν (class action) ως συνυπεύθυνοι του τεραστίου σκανδάλου των τραπεζικών πιστώσεων ύψους 624 εκ.$.

Καιρός ήλθε να πάνε μερικοί φυλακή και στην χώρα μας, όπως στις ΗΠΑ.

Σημείωση

Οι όροι της συμφωνίας της 25/3/09 είναι η κοινή δράσις ΔΝΤ και ΕΚΤ, η έγκρισι της ευρωβοήθειας από 15 κοινοβούλια χωρών της Ευρωζώνης, η άμεση καταβολή της πρώτης «τραβηκτικής» υπό του ΔΝΤ, η έκδοσις κανονισμού υπό της Κομμισσιόν, η απαρέγκλιτη εφαρμογή της conditionality του ΔΝΤ, η απειλή εξόδου από την Ευρωζώνη της χώρας εις περίπτωσιν αθετήσεως των όρων της σωστικής επεμβάσεως, η ίδρυσις κοινής ομάδος ΕΚΤ, ΔΝΤ και Κομμισσιόν, που θα εποπτεύει την εφαρμογή των όρων διασώσεως, η αποπληρωμή του δανείου του ΔΝΤ προτιμησιακώς κλπ. Στις 18 Μαΐου, η Αμερικανική Γερουσία ενέκρινε τροπολογία του ΔΝΤ, που απαγορεύει την συμμετοχή των ΗΠΑ στην διάσωσι πτωχευσάσης χώρας. Η Σλοβενία δεν ενέκρινε την συμμετοχή της στην διάσωσι της Ελλάδος.
- See more at: http://neapolitiki.gr/%ce%b4%ce%b7%ce%b ... sOmOZ.dpuf

[Kauldron]

– Πιθανόν να δοθεί νέα παράτασις ή και μειωμένη 50% αύξησις, αλλά κάποτε το τραπεζικόν χρέος θα πρέπει ν’αποπληρωθεί και τότε οι εγχώριες τράπεζες θα καταρρεύσουν. Στο Χρηματιστήριον Αθηνών, οι χαμηλότατες τιμές των τραπεζικών μετοχών αυτό ήδη προεξοφλούν.

Πουληθήκαμε ολόκληροι για να εξοφλήσουμε τις τραπ-εζες, και αυτές θα βουλιάξουν έτσι κι αλλιώς.