Τάδε έφη πριν τις εκλογές.
Ο τύπος καταργεί την υποτίμηση ως μακροοικονομικό ''εργαλείο'' για να είναι ανταγωνιστική μία οικονομία.
Σαν επιχείρημα αναφέρει το γεγονός (ας πάρουμε σαν δεδομένο ότι είναι σωστά τα στοιχεία του) ότι η υποτίμηση της δραχμής ήταν 8 φορές την αξία της ενώ οι εξαγωγές αυξήθηκαν μόνο στο διπλάσιο.
Βέβαια δεν αναφέρει τα υπόλοιπα αναντικατάστατα πλεονεκτήματα του εθνικού νομίσματος όπως η έκδοση του, ο έλεγχος του, ο έλεγχος των κεφαλαίων που απεμπολήθηκε με το ευρώ, ο εσωτερικός δανεισμός στο νόμισμα αυτό, ο έλεγχος του ΙΤΣ και επομένως και του δημόσιου χρέους..
Χωρίς να είμαι οικονομολόγος, μπορώ να σκεφτώ μερικούς λόγους για τους οποίους γίνεται αυτό που είπε ο Μάρδας..
1. Έκαναν και οι άλλες χώρες υποτίμηση.
2. Η αύξηση των εξαγωγών δεν είναι ανάλογη της υποτίμησης γιατί αυξήθηκε πχ. το πετρέλαιο.
Βέβαια θα έπρεπε να μας πει γιατί οι χώρες που έχουν δικά τους νομίσματα και τις πιο σύγχρονες βιομηχανικές μεθόδους παραγωγής και χρηματοδότησης, υποτιμούν τα νομίσματα τους όπως κάνουν ακόμα και οι ΗΠΑ το δολάριο.
