H ευλογία της αμερικανικής ηγεμονίας - στρατηγικής φιλανθρωπίας

[Προέλλην]

Το σημερινό παγκόσμιο σύστημα είναι εντελώς παράξενο για τα ιστορικά δεδομένα. Για το
πρώτη φορά, κάθε χώρα μπορεί να έχει πρόσβαση στις αγορές όλου του κόσμου χωρίς να χρειάζεται
να φυλάξει οποιαδήποτε πτυχή των αλυσίδων εφοδιασμού της -και στις περισσότερες περιπτώσεις, ακόμη και τα σύνορά της.
Αυτό που ήταν εφικτό μόνο για τις μεγάλες αυτοκρατορίες του παρελθόντος μπορεί τώρα να είναι το
βασική στρατηγική για χώρες τόσο διαφορετικές -και παραδοσιακά αδύναμες- όπως η Ουρουγουάη,
Κορέα, την Ονδούρα, την Τυνησία και την Καμπότζη. Οι κανόνες του Bretton Woods, και η
αμερικανική στρατηγική ελεύθερου εμπορίου στον πυρήνα της, μπορεί να είναι τεχνητοί και να καθοδηγούνται από
στρατηγικούς υπολογισμούς, αλλά έχουν οδηγήσει στη μεγαλύτερη εποχή ειρήνης και
ευημερίας που γνώρισε ποτέ ο κόσμος. Ο καθένας μπορεί να παίξει το παιχνίδι της οικονομικής
και κοινωνικής ανάπτυξης, και να παίζει με σχετική ασφάλεια.

Είναι εύκολο να ξεχάσουμε πόσο πολύ διαφορετικό ήταν το παρελθόν.
Αιώνες τεχνολογικής προόδου δημιούργησαν δυνατότητες όπου πριν υπήρχαν λίγες
ή δεν υπήρχαν καθόλου . Στα πιο βασικά τους, οι τεχνολογίες επιτρέπουν στους ανθρώπους, αν είναι
επαρκώς οπλισμένοι με κεφάλαιο, να ξεπεράσουν εν μέρει την τοπική γεωγραφία τους
και να την κάνουν παραγωγική. Όσο πιο δύσκολη είναι αυτή η γεωγραφία - είτε είναι
ζούγκλα, βουνό, βάλτος, τάιγκα ή έρημος, τόσο πιο δαπανηρό είναι να την κάνεις
χρήσιμη, και τόσο πιο ακριβό είναι να διατηρηθεί χρήσιμη.
Η οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, λοιπόν, αφορά την εξεύρεση τρόπων χρήσης τεχνολογίας και κεφαλαίου,
για να διαπιστώσουμε όχι μόνο τι είναι δυνατό αλλά και τι είναι εφικτό.

Οι οικονομολόγοι το αποκαλούν αυτό κόστος ευκαιρίας. Για παράδειγμα, μπορεί να είστε σε θέση να κατασκευάσετε
ένα δρόμο στην κορυφή του βουνού για να φτάσετε σε ένα απομακρυσμένο σαλέ, να το χτίσετε γερά
αρκετά ώστε να αντέχει στις ανοιξιάτικες πλημμύρες, να τον οργώσετε για να τον κρατήσετε ανοιχτό το χειμώνα, και
να τον επισκευάσετε και να τον καθαρίσετε από τα συντρίμμια της χιονοστιβάδας το καλοκαίρι. Αλλά με αυτά τα ίδια
πόρους μπορείτε να κατασκευάσετε πενήντα φορές το μήκος του δρόμου σε επίπεδες πεδινές περιοχές και
και να εξυπηρετεί δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους. Και οι δύο εργασίες είναι εφικτές, αλλά μόνο
η μία είναι μια αποτελεσματική και παραγωγική χρήση των πόρων και επομένως η πιο εφικτή.

Η σκοπιμότητα εξαρτάται από τα χρήματα. Αν δεν έχετε καθόλου ρευστό, δεν είναι
δεν θα συμβούν και πολλά. Αν είστε αρκετά τυχεροί ώστε να έχετε πρόσβαση σε πίστωση, το ερώτημα είναι
πόσο σας κοστίζει αυτή η πρόσβαση; Όσο χαμηλότερο είναι το κόστος της πίστωσης, τόσο περισσότερο
επιλογές που έχετε στη διάθεσή σας. Στην πραγματικότητα δεν είναι πιο περίπλοκο από αυτό. Στο
2012, η μέση τιμή κατοικίας στις ΗΠΑ ήταν περίπου 250.000 δολάρια. Με ένα 4 τοις εκατό
επιτόκιο υποθήκης, αυτό σημαίνει μηνιαία πληρωμή 1.200 δολαρίων. Αυξήστε το επιτόκιο στο 8
τοις εκατό και η μηνιαία πληρωμή είναι 1.800 δολάρια. Η φθηνότερη πίστωση καθιστά την αγορά ενός
σπίτι -ή ένα μεγαλύτερο σπίτι- μια πιο εφικτή επιλογή. Η ίδια αντίληψη ισχύει και για
τις οικονομίες γενικότερα. Αν το κεφάλαιο είναι διαθέσιμο και προσιτό, θα υπάρξουν περισσότερες
δραστηριότητα: περισσότερη κατανάλωση, περισσότερες υποδομές, περισσότερη ανάπτυξη.


Translated with DeepL.com (free version)

The Accidental Superpower: The Next Generation of American Preeminence and the Coming Global Disorder
- Peter Zeihan

[Προέλλην]

Κάθε χώρα έχει έναν καθορισμένο όγκο εγχώριου ή εγχώριου κεφαλαίου που μπορεί να
για τη δική της ανάπτυξη, αλλά αν μπορούν να εισρεύσουν πρόσθετα χρήματα από άλλες χώρες.
από το εξωτερικό, τότε μπορεί να υπάρξει μεγαλύτερη ανάπτυξη. Στον κόσμο πριν από τα βαθιά νερά
μεταφορές, η δημιουργία κεφαλαίου προερχόταν από το εμπόριο και τους φόρους σε
μεμονωμένες κοιλάδες ποταμών. Τα χρήματα ήταν περιορισμένα. Η πίστωση - αν υπήρχε - ήταν
ακριβά. Ο κόσμος άλλαζε αργά. Η γραμμή ανάπτυξης - το σημείο όπου
ένα ολοκληρωμένο οικονομικό και πολιτικό σύστημα δίνει τη θέση του στα σύνορα ή..,
λαμβάνοντας υπόψη τη χομπεσιανή φύση της Ευρώπης του δέκατου πέμπτου αιώνα, τις γραμμές του μετώπου...
ήταν πολύ κοντά στην πατρίδα μας. Η έννοια των ξένων επενδύσεων συνήθως
περιλάμβανε έναν ξένο στρατό και σίγουρα δεν ήταν περιζήτητη. Η ανθρώπινη
ανάπτυξη προσκολλήθηκε στις κοιλάδες των ποταμών, με μικρά αρχιπελάγη από κοντινά
που συνδέονταν με τα ποτάμια συστήματα με σύντομες απολήξεις
δρόμων. Μόνο τα εδάφη με το χαμηλότερο κόστος ανάπτυξης και τις υψηλότερες αποδόσεις - τα εδάφη
που είχαν απόλυτο οικονομικό ή στρατηγικό νόημα, αναπτύχθηκαν. Πόλεις που
αναπτύχθηκαν σύμφωνα με αυτή τη λογική είναι το Παρίσι, η Οσάκα, η Στοκχόλμη, το Λονδίνο, η Γένοβα,
Κωνσταντινούπολη, Κοπεγχάγη και Άμστερνταμ.

Η αυγή των τεχνολογιών των βαθιών υδάτων άλλαξε τον κόσμο επιτρέποντας την
τις ευρωπαϊκές δυνάμεις να φτάσουν πέρα από τα απομονωμένα ποτάμια συστήματά τους και να
να αποκτήσουν αυτοκρατορίες. Τα σύνορα στην Ευρώπη παρέμειναν (έντονα) αμφισβητούμενα, αλλά τεράστιες
περιοχές πέρα από την Ευρώπη εντάχθηκαν σε ανταγωνιστικά αυτοκρατορικά
συστήματα. Το χρήμα ρέει πέρα δώθε μεταξύ της έδρας της αυτοκρατορικής δύναμης και των
νέων αυτών, η καθεμία εμπορεύονταν και πλουτίζοντας η μία την άλλη. Επιπλέον
χρήμα επέτρεψε τη χώνεψη πρόσθετων εδαφών, σπρώχνοντας τη
γραμμή ανάπτυξης και στις δύο πλευρές της σχέσης. Τα εδάφη που μπορεί να μην
δεν είχαν φτάσει αρκετά στην προηγούμενη εποχή, μπορούσαν να προστεθούν. Βάλτοι κατά μήκος
ποταμών αποξηράνθηκαν, βράχοι απομακρύνθηκαν από τις υποψήφιες καλλιεργήσιμες εκτάσεις, τείχη
χτίστηκαν για να υπερασπιστούν περιοχές που ήταν πολύ εκτεθειμένες για να δικαιολογήσουν την ανάπτυξη στην
την προηγούμενη εποχή με τα λιγότερα κεφάλαια. Οι πόλεις που ξεπήδησαν από αυτό το μοντέλο είναι το Μπουένος
Aires, το Σίδνεϊ, η Νέα Υόρκη, το Κέιπ Τάουν, η Βαρκελώνη, το Αμβούργο, το Λίβερπουλ, Αβάνα και Γκουανγκζού.

Οι τεχνολογίες εκβιομηχάνισης προκάλεσαν μια άλλη εξέλιξη, προκαλώντας την
τη γη να ανθίσει με καλλιέργειες και νέες κατασκευές με τρόπους που ήταν αδύνατο να υπάρξουν πριν.
Η γραμμή ανάπτυξης δεν μετατοπίστηκε τόσο πολύ όσο επανασχεδιάστηκε.
Αντί να υπάρχουν απομονωμένες πόλεις που συνδέονταν με μια κοιλάδα ποταμού από έναν ενιαίο
κακοφτιαγμένο δρόμο, μια σιδηροδρομική γραμμή δημιούργησε ένα διάδρομο ανάπτυξης μεταξύ των δύο.
Τα αρχιπελάγη των εδαφών συγχωνεύτηκαν -μαζί με πολλά από τα εδάφη μεταξύ
σε πολύ πιο ολοκληρωμένες ζώνες.

Σε παγκόσμια κλίμακα, η εκβιομηχάνιση επέτρεψε σε δυνητικές τοποθεσίες πόλεων να εισάγουν
ό,τι χρειάζονταν - χάλυβα, ξυλεία, ακόμη και ανθρώπους και υποδομές μεταφορών.
-για να δημιουργήσουν μητροπόλεις από το μηδέν. Οι παλιοί κανόνες για το τι ήταν δυνατό
μπορούσαν να ανασταλούν αν ήσουν πρόθυμος να δεσμεύσεις αρκετά κεφάλαια. Τέτοιες πόλεις
μπορούσαν να χτιστούν για να κατέχουν μια στρατηγική θέση, να μεταβολίσουν τις μέχρι πρότινος
πόρους, ή να μετατρέψουν ένα μικροσκοπικό απομακρυσμένο φυλάκιο σε κάτι
μεγάλο. Καθώς η εκβιομηχάνιση κέρδιζε έδαφος και η παραγωγή και η κατανάλωση
των αγαθών αυξήθηκε από την παραγωγή και κατανάλωση υπηρεσιών (από
αυτοκίνητα, αθλητικά παπούτσια και τηλεοράσεις μέχρι ταινίες, νυχτερινή παράδοση και Διαδίκτυο), οι αστικοί
πληθυσμοί έγιναν όχι απλώς πηγή εργατικού δυναμικού, αλλά και πηγές εσόδων σε
από μόνοι τους, λόγω της ικανότητάς τους να παράγουν εισόδημα και κεφάλαιο. Ενώ έτσι
πολλά περισσότερα ήταν δυνατά, η σκοπιμότητα εξακολουθούσε να περιορίζει την ανάπτυξη. Κάποια
έργα ήταν τόσο προβληματικά που δεν δικαιολογούσαν επενδύσεις -η τσαρικη
Ρωσία δεν εκβιομηχανίστηκε ποτέ, για παράδειγμα, καθώς η γεωγραφία αρκετών εδαφών της δεν της το επέτρεπε.

Έτσι λειτουργούσε ο κόσμος μέχρι το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Στις πόλεις που δημιουργήθηκαν ή επαναπροσδιορίστηκαν με αυτά τα μέσα περιλαμβάνεται η Μόσχα,
Σάο Πάολο, Κάλγκαρι, Μανίλα, Σιγκαπούρη και Ντένβερ.

ΥΓ
Λόγω αυτόματης μετάφρασης, σχωράτε τα όποια ορθογραφικά και ελαφρά νοηματικά

[Προέλλην]

Σε εκείνο το σημείο οι αμερικανικές επεμβάσεις στη δομή του παγκόσμιου
οικονομίας μέσω του Bretton Woods δημιούργησε μια ακόμη εξέλιξη, ωθώντας την
γραμμή ανάπτυξης ακόμα πιο μακριά. Με όλες τις προηγμένες δυνάμεις να βρίσκονται πλέον στο
στην ίδια συμμαχία, οι κυβερνητικές δαπάνες για την άμυνα μειώθηκαν κατακόρυφα, απελευθερώνοντας περισσότερες
πόρους για την ανάπτυξη.

Οι προηγμένες οικονομίες ήταν πλέον σε θέση να πουλήσουν
ελεύθερα στην αμερικανική αγορά, με αποτέλεσμα τεράστιες εισροές κεφαλαίων που δημιουργούσαν
ακόμα περισσότερους πόρους για την ανάπτυξη. Τα ποτάμια δεν ήταν πλέον υποχρεωμένα να
την οικονομική ανάπτυξη, επειδή υπήρχε επαρκές κεφάλαιο για την ανάπτυξη των ποταμών.
συστήματα μεταφορών από το μηδέν. Με τέτοιες μαζικές ροές πλούτου, σχεδόν όλα τα
διαθέσιμα εδάφη του πλούσιου κόσμου αναπτύχθηκαν.

Ήταν αναπόφευκτο ότι ότι ένα μέρος από αυτό θα διαρρέει στον ευρύτερο κόσμο, φτάνοντας στις πρώην πλέον
αυτοκρατοριες και στις πρώην αποικίες τους.

Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου πυροδότησε καταλυτικά τη διαδικασία.
Η ιστορία φαινόταν να επιταχύνεται. Σαντιάγο, Πορτ Χαρκούρτ, Ντάκα, Μεξικό
City, το Πεκίνο και η Σεούλ εξελίχθηκαν σε παγκόσμια σημεία ανάπτυξης.

Λίγα χρόνια αργότερα, η ιστορία φάνηκε να επιταχύνεται και πάλι. Η ωρίμανση
της γενιάς Boomer πλημμύρισε έναν ήδη πλούσιο σε κεφάλαια κόσμο με ένα τσουνάμι
χρήματος. Η γηράσκουσα γενιά των Boomer παρήγαγε τόσο πολύ πλεονάζον κεφάλαιο που
η γραμμή ανάπτυξης που χάραξε η βιομηχανική εποχή μετατοπίστηκε περαιτέρω.
Πολύ περισσότερο. Ακολουθώντας τον πιο βασικό νόμο της οικονομίας - προσφορά και
ζήτησης, ο τεράστιος όγκος κεφαλαίου δυσκολεύτηκε να δημιουργήσει υψηλές αποδόσεις
και έτσι έσπευσε σε κάθε επενδυτική ευκαιρία που μπορούσε να βρει.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες ΗΠΑ, το χρήμα βρήκε μια τεράστια δεξαμενή στα ακίνητα, αυτό που με τον καιρό θα γινόταν
γνωστό ως subprime. Στην Ευρώπη, η εμφάνιση του ευρώ επέτρεψε τον εύκολο δανεισμό
πολιτικές στις περιοχές της Νότιας Ευρώπης που δεν είχαν προηγούμενη εμπειρία σε
διαχείριση της μεγάλης κλίμακας οικονομικής πρόσβασης, προωθώντας αυτό που θα γινόταν γνωστό ως
η ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική κρίση

Στη Βραζιλία, τη Ρωσία, την Ινδία και την Κίνα, η πλημμύρα των
κεφαλαίου συνέβαλε στην άνοδο των BRIC (καθώς και σε αυτό που σύντομα θα γίνει
γνωστό ως η σχάση της φούσκας των BRIC ). Αλλού σε όλο τον κόσμο, οι τοποθεσίες που ήταν
προηγουμένως γνωστές μόνο ως μέρος κάποιας αυτοκρατορικής υπερέκτασης
έγιναν δημοφιλείς επενδυτικοί προορισμοί, πόλεις όπως η Λίμα, το Ντουμπάι, η Λουάντα,
Wuhan, Bandar Abbas, Ανόι και Βομβάη.

Οι τεράστιες προσπάθειες προετοιμασίας της συνταξιοδότησης (επενδύσεις κεφαλαίου) των Boomers έχουν κατακλύσει
τον κόσμο με οικονομικό λίπασμα. Περιοχές που δεν μπορούσαν ποτέ να προσελκύσουν κεφάλαια
προηγουμένως, ακόμη και υπό τους παγκόσμιους κανόνες ελεύθερου εμπορίου, βρέθηκαν να κατακλύζονται από αυτό.
Η οικονομική ανάπτυξη μπήκε σε υψηλές ταχύτητες σε παγκόσμια κλίμακα. Αν το Bretton
Woods ήταν μια ασυνήθιστη εξέλιξη, τότε η έκρηξη των Boomer είναι μια παρέκκλιση. Παντρέψτε το
το ασυνήθιστο με το παρεκκλίνον, και ο πλούτος και η ασφάλεια δεν ήταν ποτέ στην ιστορία διαθέσιμα για
τόσους πολλούς ανθρώπους με τόσο χαμηλό οικονομικό και πολιτικό κόστος. Παντρέψτε το ασυνήθιστο
με το ανώμαλο, και έχουμε τη μορφή του σύγχρονου κόσμου.

(βγάζουμε μπλοκάκια, κρατάμε σημειώσεις. Τα υποχείρια του τριτοκοσμισμού καλό θα είναι να έχουν ανα χείρας και κανένα υπογλώσσιο, γιατί το φατούρο θα βαίνει κλιμακούμενο)

[Προέλλην]

Και έχει μια ιδιαίτερα περίεργη μορφή ο σύγχρονος κόσμος:

- Oι εταίροι του Bretton Woods τα πάνε καλά λόγω του γεγονότος ότι τα φυσιολογικά γεωπολιτικά μοτίβα έχουν ανασταλεί, προσωρινά.
Οι στρατιωτικές συγκρούσεις μεταξύ οικονομικών δυνάμεων μειώθηκαν σε σχέση με την προ Bretton Woods εποχή
και κατέστησαν ανήκουστο φαινόμενο μόλις οι χώρες προσχώρησαν στο δίκτυο.
Από το 1946, οι μόνοι συμμετέχοντες στο συστημα αυτό που έχουν εμπλακεί σε άμεσες, ουσιαστικές
σύγκρουση μεταξύ τους είναι η Ινδία και το Πακιστάν, και οι δύο χώρες που
άργησαν πολύ -και ποτέ δεν αγκάλιασαν πλήρως- το παιχνίδι του ελεύθερου εμπορίου.
Στην πραγματικότητα, πολύ λίγοι συμμετέχοντες στο Bretton Woods έχουν εμπλακεί σε οποιουδήποτε είδους
στρατιωτική δράση, εκτός αν ήταν κάτω από τη σημαία μιας αμερικανικής στρατιωτικής προσπάθειας.
Αυτή η αναστολή της στρατιωτικής δραστηριότητας επέτρεψε την ύπαρξη και ακόμη και την ευημερία πολλών χωρών
που διαφορετικά θα είχαν συντριβεί κάτω από το τακούνι των μεγαλύτερων δυνάμεων.
Χώρες τόσο διαφορετικές όσο η Σλοβακία, η Μακεδονία, η Κορέα, το Μπαγκλαντές, Παπούα Νέα Γουινέα, Λετονία,
και πολλά κράτη της υποσαχάριας Αφρικής, είχαν την ευκαιρία να υπάρξουν,
παρά την προβληματική γεωγραφία τους και τους παραδοσιακά συχνά ληστρικούς γείτονες.

- Η απομάκρυνση των στρατιωτικών εργαλείων από τον διεθνή ανταγωνισμό μετατράπηκε
σε περισσότερη προσοχή στην οικονομική ανάπτυξη. Οι Γερμανοί και οι Γάλλοι και Βρετανοί
μπορούσαν τώρα όχι μόνο να αποφύγουν τον πόλεμο, αλλά και να σχηματίσουν μια
υπερεθνική οικονομική συμμαχία που με τον καιρό εξελίχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το φθηνό κεφάλαιο και οι μεγάλες αγορές επέτρεψαν στην ΕΕ να να επεκταθεί
πέρα από τις πιο προηγμένες βορειοευρωπαϊκές δυνάμεις στις πιο αδύναμες χώρες της Νότιας και Κεντρικής Ευρώπης,
και οδήγησε σε οικονομικές αλληλεπιδράσεις με τις ακόμη πιο απομακρυσμένες χώρες.
Χώρες και εταιρείες που κανονικά θα λιμοκτονούσαν για κεφάλαια, μπορούσαν ξαφνικά να
έχουν εύκολη πρόσβαση σε αυτό, ανεξάρτητα από τη φυσική τους θέση, το ιστορικό τους ή το
επιχειρηματικό σχέδιο (ή την έλλειψή του).
Μετανάστες πρώτης γενιάς στην Ισπανία χωρίς πιστωτικό ιστορικό είχαν τα προσόντα για 100 τοις εκατό υποθήκες.
Η ελληνική κυβέρνηση καταβρόχθισε τις εγγυήσεις του ευρώ για να χτίσει το κράτος της κοινωνική της πρόνοιας.
Η Ρωσία, παρά το γεγονός ότι είχε στο ιστορικό της κρατικές χρεοκοπίες και ένα ιστορικό εξαπάτησης όλων,
ανακάλυψε ότι οι κρατικές επιχειρήσεις της μπορούσαν να δανείζονται με επιτόκια που ένας μεγάλος, αξιόπιστος δανειολήπτης
όπως η Walmart δεν θα μπορούσε να είχε πετύχει μόλις λίγα χρόνια νωρίτερα.

- Η μαζική χρηματοδότηση και το μαζικό εμπόριο μείωσαν τον πήχη εισόδου για τις χώρες
που επιθυμούσαν να κατασκευάσουν αγαθά για εξαγωγή. Υψηλή παγκόσμια ζήτηση,
με μόχλευση από φτηνά κεφάλαια, σήμαινε ότι κάθε χώρα που μπορούσε να συγκεντρώσει ένα
ελάχιστη οργάνωση μπορούσε να πουλήσει τεράστιες ποσότητες προϊόντων σε μια
πεινασμένη παγκόσμια αγορά χωρίς να χρειάζεται να κάνει πολιτικές συμφωνίες για να
να εξασφαλίσει πρόσβαση στην αγορά.
Η μαζική ζήτηση επέτρεψε τη μαζική προσφορά, και η αγορά βοήθησε ένα ευρύ φάσμα χωρών να βγουν από την από τη φτώχεια.
Η Κορέα και η Ταϊβάν ανέβηκαν στην κλίμακα προστιθέμενης αξίας, προωθώντας
από δύο από τις φτωχότερες οικονομίες του κόσμου σε δύο από τις πλουσιότερες σε μια
μόλις πέντε δεκαετίες. Η Βουλγαρία και η Ρουμανία βγήκαν από τη σοβιετική
συντρίμμια για να ενταχθούν στο κλαμπ των πλουσίων που είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση.
παρά το γεγονός ότι το κατά κεφαλήν ΑΕΠ τους ήταν μόλις το ένα τρίτο του ΑΕΠ του Μισισιπή.

- Η εκβιομηχάνιση και ο εκσυγχρονισμός ενός τόσο μεγάλου καταλόγου χωρών απαιτούσε
πρώτες ύλες σε πρωτοφανείς ποσότητες. Η ζήτηση για τα πάντα, από
πετρελαίου έως τον κασσίτερο έγινε τόσο υψηλή που οι τιμές των πρώτων υλών εκτοξεύτηκαν κατά την
τα τελευταία είκοσι χρόνια, με σχεδόν όλες να έχουν τουλάχιστον τριπλασιαστεί. Εξαιτίας της
οικονομικής άνθησης των Boomers, αυτές οι αγορές μπορούσαν να χρηματοδοτηθούν. Τεράστιοι
όγκοι μετρητών εισέρρευσαν στους προμηθευτές εμπορευμάτων. Μερικά από αυτά τα έσοδα δαπανήθηκαν σε τοπικό επίπεδο,
φέρνοντας πολιτική ηρεμία σε παραδοσιακά φυγόκεντρες κοινωνίες όπως η Κολομβία και το Ομάν.
Τα εσοδα από τον χαλκό αποτέλεσαν από μόνα τους τις επενδύσεις της κυβέρνησης της Χιλής
στην εκπαίδευση και τις υποδομές. Μερικά όμως από αυτά τα κεφάλαια δαπανήθηκαν για επιθετικές εξωτερικές πολιτικές.
Η κυβέρνηση της Βενεζουέλας χρησιμοποίησε την ενεργειακή της υπεροχή για να επιδοτήσει ένα ευρύ φάσμα ιδεολογικών συμμάχων από τη
από την Κούβα μέχρι τη Βολιβία και την Αργεντινή. Η Σαουδική Αραβία χρησιμοποίησε μέρος του 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων
ημερησίως από τα έσοδα του πετρελαίου για να χρηματοδοτήσει τις προσπάθειές της να αναδιαμορφώσει τον Λίβανο, τη Συρία,
το Ιράκ, το Πακιστάν, το Αφγανιστάν, ακόμη και τη νότια Ρωσία κατά το πρότυπο της.
Και ένα μεγάλο μέρος αυτών των κεφαλαίων απλώς επανεπενδύθηκε στην παγκόσμια σύστημα,
αυξάνοντας τις ήδη μεθυστικές επενδυτικές εισροές των Boomers, διογκώνοντας το σύστημα σε όλα τα επίπεδα.
Χωρίς να υπολογίζονται τα πολύ μεγαλύτερα ποσά διαθέσιμα στις βασιλικές οικογένειες των αραβικών πετρελαϊκών κρατών του Περσικού
Κόλπου, συντηρητικές εκτιμήσεις τοποθετούν τα κυβερνητικά συσσωρευμένα ποσά, μόνο σε αυτές τις χώρες σε πάνω από 3 τρισεκατομμύρια δολάρια.

- Όλα διπλασιάστηκαν με τη γήρανση των Boomers. Το Bretton Woods έσπρωξε τη διεθνή δραστηριότητα
από το στρατιωτικό στον οικονομικό τομέα, και το πλεόνασμα κεφαλαίου των Boomers έκανε τα πάντα να μεγεθύνονται,
διευρύνοντας κατά πολύ το πεδίο εφαρμογής του δυνατού, και την γεωγραφική εμβέλεια του.
Υπήρχαν αγωγοί σε όλο το Καζακστάν, βιομηχανική ανάπτυξη στο Σιτσουάν, λιμάνια στην Ανατολική Αφρική,
οικονομικές εθνικοποιήσεις στη Βολιβία, τραπεζικές αυτοκρατορίες στην Ιρλανδία και την Ισλανδία
-όλες πλέουσες σε μια πιστωτική έκρηξη του ανεπτυγμένου κόσμου. Και φυσικά κάθε
τοποθεσία που το σύστημα ελεύθερου εμπορίου είχε ήδη ξεκλειδώσει, απολάμβανε
όλο και μεγαλύτερες ποσότητες όλο και φθηνότερου κεφαλαίου.

- Πολλές από αυτές τις ανισορροπίες έχουν συσσωρευτεί, δημιουργώντας σαθρά οικοδομήματα εδραζόμενα απλά στη γεωπολιτική τράπουλα.
Η ικανότητα της Κίνας να αξιοποιεί τις παγκόσμιες αγορές -για εισαγωγές, εξαγωγές και κεφάλαια, της επέτρεψε να επεκταθεί
σε μια μεγάλη βιομηχανική δύναμη. Η κατανάλωσή της είναι πλέον επαρκής για να μετακινήσει την παγκόσμια
αγορα από μόνη της. Μέρος αυτής της "κίνησης" έχει αυξήσει τις τιμές των εμπορευμάτων πολύ υψηλότερα από ό,τι θα ήταν διαφορετικά,
ενισχύοντας χώρες όπως το Ομάν, το Βιετνάμ, η Βενεζουέλα, η Ζιμπάμπουε, Νορβηγία, Ουζμπεκιστάν, Γκαμπόν, Αγκόλα και Αργεντινή.
Τα έσοδα απο τις εξαγωγές της Κίνας έχουν επίσης δημιουργήσει ένα ακόμη βουνό κεφαλαίων που επέτρεψε στην Κίνα
να σπρώξει παραπέρα τη γραμμή ανάπτυξης από το οικονομικά αμφισβητήσιμο έως το οικονομικά γελοίο σημείο.
Η οικονομική σκοπιμότητα έπεσε στο περιθώριο. Έργα που θα θεωρούνταν ανόητα πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο,
ή ακόμη και ως πολύ επικίνδυνα, πρόσφατα στις αρχές του 2000, οι Κινέζοι αγκάλιασαν με τόλμη: η αναζήτηση κοιτασμάτων σε εμπόλεμες περιοχές.
Αιθιοπία, παραγωγή πετρελαίου στο γενοκτονικό Σουδάν, εξόρυξη χαλκού στην Ζάμπια- παραγωγή σόγιας στην ενδοχώρα της Βραζιλίας.
Πολλά τέτοια έργα είχαν, στην καλύτερη περίπτωση, ελάχιστο οικονομικό νόημα, αλλά επειδή το κεφάλαιο ήταν τόσο φθηνό και
η ζήτηση ήταν τόσο ισχυρή, επιτέθηκαν με ενθουσιασμό.

Τα τελευταία εβδομήντα χρόνια ήταν απίστευτα. Αλλά οι τάσεις αυτές που ζήσαμε ως μάρτυρες και απολαύσαμε,
υπήρξαν απλά προσωρινές. Και έχουν σχεδόν τελειώσει.

146

Συνεχίζεται...

[Προέλλην]

Πολλοί σκιντζήδες λένε ότι οι ΗΠΑ έχουν βάλει μπρος τον εκτυπωτή τόσα χρόνια και τυπώνουν Δολάρια και ότι όλα είναι ψεύτικα.
Ποιός απ όλους τους σκιντζήδες του ελέους, μπορεί να μας πεί, γιατί ενώ τυπώσαν τόσο χρήμα, αυτό δεν πληθωρίστηκε πέρα του φυσιολογικού;

[Λαχουρένιος]

Πολλοί σκιντζήδες λένε ότι οι ΗΠΑ έχουν βάλει μπρος τον εκτυπωτή τόσα χρόνια και τυπώνουν Δολάρια και ότι όλα είναι ψεύτικα.
Ποιός απ όλους τους σκιντζήδες του ελέους, μπορεί να μας πεί, γιατί ενώ τυπώσαν τόσο χρήμα, αυτό δεν πληθωρίστηκε πέρα του φυσιολογικού;

Το '20 ο πληθωρισμός στις ΗΠΑ ήταν 1.4%, το '21 έφτασε 7%, το '22 6,5% και το '23 3,4%. Ποιος σου πε ότι δεν πληθωρίστηκε?

[Προέλλην]

Πολλοί σκιντζήδες λένε ότι οι ΗΠΑ έχουν βάλει μπρος τον εκτυπωτή τόσα χρόνια και τυπώνουν Δολάρια και ότι όλα είναι ψεύτικα.
Ποιός απ όλους τους σκιντζήδες του ελέους, μπορεί να μας πεί, γιατί ενώ τυπώσαν τόσο χρήμα, αυτό δεν πληθωρίστηκε πέρα του φυσιολογικού;

Το '20 ο πληθωρισμός στις ΗΠΑ ήταν 1.4%, το '21 έφτασε 7%, το '22 6,5% και το '23 3,4%. Ποιος σου πε ότι δεν πληθωρίστηκε?

Κανείς. Ούτε εγώ είπα αυτό. Είπα ότι το επίπεδο του πληθωρισμού ήταν δυσανάλογα μικρότερο απο τον όγκο τυπωματος του Δολαρίου, και δη στο βάθος των τελευταίων δεκαετιών. Αυτό, έχει να κάνει με την ζήτηση του. Πχ, τα επίπεδα πληθωρισμού του Δολαρίου είναι ανάλογα με του Ευρώ, ενώ το δεύτερο τυπώθηκε σε πολύ μικρότερους αριθμούς τις τελευταίες δεκαετίες. Δεν τυπώσαν απλά χαρτάκια, σαν να τύπωνε η Ελλάδα Δραχμές ή η Ζιμπάμπουε Δολάρια Zιμπάμπουε, ή η Βενεζουέλα Μπολιβάρς. Αυτό λέω.

From 1994 (when the Fed realized that there was a storm surge of demand for the dollar) to 2002 (when the euro finally got some traction and the surge dialed back) the Fed had to more than double the U.S. money supply—a $2 trillion increase—to accommodate the surge in demand. Normally such a massive monetary expansion is the province of banana republics, with all the inflationary impacts one would expect from printing vast amounts of currency. But because real money was flowing into—instead of out from—the United States, the country actually enjoyed its lowest inflation rates since the 1960s.

Tα τελευταία 3 χρόνια ανέβηκε ο πληθωρισμός, στα ίδια επίπεδα όπως παντού στις δυτικές χώρες, λόγω διατάραξης απο την πανδημία https://www.macrotrends.net/global-metr ... n-rate-cpi

[Λαχουρένιος]

Χαίρω πολύ. Η αύξηση της ποσότητας του χρήματος δεν αυξάνει από μόνη της τον πληθωρισμό. Μόνο αν αυξηθεί περισσότερο από την παραγωγή προκαλεί πληθωρισμό. Αυτό δεν αναιρεί ότι την περασμένη τριετία είχαμε αύξηση του πληθωρισμού πάνω από το 1-2% που είναι ετησίως συνήθως.

[Προέλλην]

Χαίρω πολύ. Η αύξηση της ποσότητας του χρήματος δεν αυξάνει από μόνη της τον πληθωρισμό. Μόνο αν αυξηθεί περισσότερο από την παραγωγή προκαλεί πληθωρισμό. Αυτό δεν αναιρεί ότι την περασμένη τριετία είχαμε αύξηση του πληθωρισμού πάνω από το 1-2% που είναι ετησίως συνήθως.

Δεν το αναιρεί, αλλά είναι άσχετο, τόσο ως προς το θέμα του νήματος, όσο και ως προς αυτό που έγραψα και απάντησες έτσι

Ο πληθωρισμός των λίγων τελευταίων ετών οφείλεται στην διαταραχή του εμπορίου λόγω της πανδημίας και της εισβολής στην Ουκρανία, όχι στο γεγονός ότι οι ΗΠΑ διπλασίασαν+ τον αριθμό των Δολαρίων τις τελευταίες δεκαετίες. Έτερον εκάτερον.

[Λαχουρένιος]

Δεν το αναιρεί, αλλά είναι άσχετο, τόσο ως προς το θέμα του νήματος, όσο και ως προς αυτό που έγραψα και απάντησες έτσι

Ο πληθωρισμός των λίγων τελευταίων ετών οφείλεται στην διαταραχή του εμπορίου λόγω της πανδημίας και της εισβολής στην Ουκρανία, όχι στο γεγονός ότι οι ΗΠΑ διπλασίασαν+ τον αριθμό των Δολαρίων τις τελευταίες δεκαετίες. Έτερον εκάτερον.

Και στα δύο οφείλεται. Είναι πολυπαραγοντικό φαινόμενο. Μείωση προσφοράς προιόντων + τύπωμα χρήματος σημαίνει ότι περισσότερο χρήμα αντιστοιχεί σε λιγότερα προιόντα, άρα η αξία του χρήματος πέφτει, άρα πληθωρισμός.

Το τύπωμα πάντα τείνει δημιουργήσει πληθωριστικές πιέσεις. Το αν αυτή η τάση επικρατήσει και πόσο εξαρτάται από την δράση άλλων παραγόντων όπως η ζήτηση του νομίσματος αυτού και η προσφορά εμπορευμάτων.