Πετάνε τα BRICS με μπροστάρη τους C

[Προέλλην]

China’s economic recovery fades as services, factory activity show weakness

Momentum from an economic recovery in China early this year has faded further, with activity in the services industry and construction sector dropping to its weakest level since December, according to official data released Friday.

The non-manufacturing Purchasing Managers’ Index, an important reading of sentiment in the services and construction sectors, fell to 53.2 in June from 54.5 in May, data from the National Bureau of Statistics showed.

The sub-index for services activity also fell to a six-month low, reaching 52.8 in June. The services sector is crucial to China’s economy. It accounts for 58% of GDP and 48% of employment.

Following the release of the data, the Chinese yuan weakened in onshore trading to its lowest level since November, at around 7.26 per dollar.

The currency has slumped 5% this year as sentiment soured regarding China’s growth prospects, as well as the widening gap between Chinese and US interest rates.

In March, the non-manufacturing PMI had surged to its highest level in nearly 12 years, boosted by a resurgence in consumer activity as the country emerged from three years of Covid lockdowns. But momentum has slowed in recent months.

“The main engine of growth is spluttering,” said Robert Carnell, regional head of research for Asia-Pacific at ING Group. “Official PMI data confirms that the re-opening surge in the service sector is subsiding.”

The services and construction sector, spurred by consumer spending, had been keeping China’s economy growing in the first half of this year as the manufacturing sector lagged behind, he said. Friday’s data confirms that the initial surge in economic expansion had contained a lot of pent-up demand, which has not continued.

“Domestic tourism and dining out have been making up for lost time in the early part of the year. But there is only so long that this can go on,” Carnell said.

The manufacturing PMI, a key indicator of factory activity, reached 49 in June, according to the National Bureau of Statistics on Friday. That was a slight improvement from May’s 48.8, but indicated the sector is still contracting.

A PMI reading above 50 indicates expansion, while anything below that level shows contraction.

“China’s reopening recovery continued to lose momentum in June,” analysts from Capital Economics wrote in a Friday research report.

“Looking forward, policy support will be key to preventing a further deceleration in growth,” they added.

To bolster growth, the People’s Bank of China cut its main benchmark lending rates last week for the first time in 10 months. Many analysts said the move wasn’t enough and called for a much bolder stimulus package, including direct measures to boost consumption and the housing market.

On Thursday, Premier Li Qiang chaired a cabinet meeting, where he said the government plans to take measures to promote household consumption.

“Taking targeted measures to boost [household consumption] is conducive to driving growth in consumer spending and economic recovery,” he said in a statement.

At a forum earlier this week, Li struck a bullish tone about the Chinese economy, telling a gathering of global financial elites that growth in the current quarter will be higher than it was in the first three months of the year.

Li said the government is on track to achieve its growth target of “around 5%” for this year, and pledged to do more to support the recovery.

https://edition.cnn.com/2023/06/29/econ ... index.html

[Προέλλην]

Το ποσοστό της ανεργίας μεταξύ των νέων Κινέζων –στο ηλικιακό φάσμα μεταξύ των 16 και των 24 ετών– έσπασε για άλλον έναν μήνα ρεκόρ τον Ιούνιο, φθάνοντας το 21,3%, αποκαλύπτουν δεδομένα που δημοσιοποίησε σήμερα η εθνική στατιστική υπηρεσία του ασιατικού γίγαντα.

Ο συγκεκριμένος δείκτης, που αφορά τους κατοίκους αστικών ζωνών, δεν σταματά να αυξάνεται τους τελευταίους μήνες: έφθασε το 20,8% τον Μάιο, ενώ το ποσοστό ανεργίας στον συνολικό πληθυσμό παρέμεινε σταθερό στο 5,2%, αμετάβλητο από τον Απρίλιο.

https://www.sofokleousin.gr/kina-i-aner ... ton-iounio

[Προέλλην]

Κίνα: Έχει πιθανότητες να γίνει πλούσια με τα νέα δεδομένα; – Τι λένε οι οικονομολόγοι

Ο ένας μετά τον άλλον διεθνούς κύρους οικονομολόγοι διακρίνουν ότι είναι απίθανο η κινεζική οικονομία να ξεπεράσει αυτή των Ηνωμένων Πολιτειών μέσα στα επόμενα 10-20 χρόνια

Όλες οι ενδείξεις σε σχέση με την οικονομία της Κίνας μετά την έξοδο από το μακροχρόνιο lockdown οδηγούν στο ίδιο συμπέρασμα: Η Κίνα εισέρχεται σε μια εποχή πολύ πιο αργής οικονομικής ανάπτυξης, κάνοντας τους οικονομολόγους να βλέπουν πλέον ότι η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο μπορεί να μη γίνει ποτέ πλούσια.

Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής ήλπιζαν να μειώσουν το αναπτυξιακό χάσμα της Κίνας με τις ΗΠΑ. Νέοι Κινέζοι πήγαν σε πανεπιστήμια για να σπουδάσουν για θέσεις εργασίας προηγμένης οικονομίας. Η Αφρική και η Λατινική Αμερική υπολογίζουν στην Κίνα για να απορροφήσει μεγάλο μέρος των εξαγωγών τους.

Ωστόσο, ο ένας μετά τον άλλον διεθνούς κύρους οικονομολόγοι διακρίνουν ότι είναι απίθανο η κινεζική οικονομία να ξεπεράσει αυτή των Ηνωμένων Πολιτειών μέσα στα επόμενα 10-20 χρόνια, όπως στην περίπτωση του Desmond Lachman, ανώτερος συνεργάτης στο American Enterprise Institute, ο οποίος, όπως δήλωσε στο Reuters, αναμένει ότι η ανάπτυξη θα επιβραδυνθεί στο 3% και «θα μοιάζει με οικονομική ύφεση» με την ανεργία των νέων ήδη πάνω από 20%. Δίνοντας τη διεθνή διάσταση, εκφράζει ανησυχία ότι «αυτό δεν είναι καλό ούτε για την υπόλοιπη παγκόσμια οικονομία», πρόσθεσε.

Διαρθρωτικά προβλήματα

Η ανάπτυξη 6,3% το δεύτερο τρίμηνο απογοήτευσε, λαμβανομένων υπόψη των χαμηλών δεδομένων που προκλήθηκαν από τα lockdown του περασμένου έτους, αυξάνοντας την πίεση στους κινέζους ηγέτες που αναμένεται να συναντηθούν αυτόν τον μήνα για να συζητήσουν μια βραχυπρόθεσμη ώθηση και πιο μακροπρόθεσμες διορθώσεις.

Τα στοιχεία Απριλίου-Ιουνίου τοποθετούν την εκτίμηση για την ανάπτυξη του 2023 σε τροχιά περίπου 5%, με βραδύτερους ρυθμούς στην πορεία.

Όμως, η ετήσια ανάπτυξη της Κίνας ήταν κατά μέσο όρο περίπου 7% την περασμένη δεκαετία και περισσότερο από 10% τη δεκαετία του 2000.

Βλέποντας μια τέτοια απώλεια δυναμικής, οι οικονομολόγοι δεν αποδίδουν πλέον την αδύναμη κατανάλωση των νοικοκυριών και τις επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα στις επιπτώσεις της πανδημίας, αλλά σε διαρθρωτικά προβλήματα.

Ως τέτοια θεωρούνται η φούσκα –όπως φάνηκε- στον τομέα των ακινήτων, που αντιπροσωπεύει το ένα τέταρτο της παραγωγής, η βαθιά ανισορροπία μεταξύ επενδύσεων και κατανάλωσης, το βουνό του χρέους της τοπικής αυτοδιοίκησης και ο ασφυκτικός έλεγχος της πολιτικής ηγεσίας στην κοινωνία, συμπεριλαμβανομένου του ιδιωτικού τομέα.

Και το εργατικό δυναμικό και η βάση καταναλωτών της Κίνας συρρικνώνονται ενώ η ομάδα των συνταξιούχων διευρύνεται.

Την ίδια στιγμή, οι δαπάνες των νοικοκυριών της Κίνας ως ποσοστό του ΑΕΠ υστερούν σε σχέση με τις περισσότερες άλλες χώρες.

Διέξοδος (;)

Σε πρόσφατο άρθρο του στο περιοδικό «Qiushi», ο επικεφαλής της NDRC, Zheng Shanjie, έκανε αναφορά στην παγίδα του μεσαίου εισοδήματος, λέγοντας ότι η Κίνα έπρεπε να «επιταχύνει την κατασκευή ενός σύγχρονου βιομηχανικού συστήματος» για να την αποφύγει.

Οι οικονομολόγοι αναφέρουν την έκρηξη των ηλεκτρικών οχημάτων της Κίνας ως απόδειξη προόδου, ωστόσο, οι πωλήσεις αυτοκινήτων στο εξωτερικό αντιπροσωπεύουν μόνο το 1,7% των εξαγωγών.

Και ενώ, όπως λέει ο Richard Koo, επικεφαλής οικονομολόγος στο Ινστιτούτο Ερευνών Nomura, αρκετοί παρατηρητές λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα κάποιων από τις βιομηχανίες της ηλεκτροκίνησης θα θεωρήσουν ότι το μέλλον της Κίνας διαγράφεται λαμπρό, ο ίδιος αναρωτιέται εάν υπάρχουν αρκετές τέτοιες επιχειρήσεις.

Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής έχουν δηλώσει ότι θέλουν η κατανάλωση των νοικοκυριών να οδηγήσει την ανάπτυξη, χωρίς να δίνουν δείγματα για κάποια συγκεκριμένα βήματα προς αυτή την κατεύθυνση.

Ο Χουάν Ορτς, κινέζος οικονομολόγος στη Fathom Consulting, είπε ότι η ενίσχυση της καταναλωτικής ζήτησης μπορεί να ανακατευθύνει τους πόρους μακριά από την υποστήριξη των εξαγωγέων μεταποίησης, γεγονός που εξηγεί εν μέρει τον δισταγμό για τέτοιες μεταρρυθμίσεις.

«Δεν πιστεύουμε ότι οι αρχές θα δεσμευτούν προς αυτή την κατεύθυνση», είπε ο Ορτς.

Αντιθέτως. Η προσπάθεια «κοινής ευημερίας» του Προέδρου Σι Τζινπίνγκ κατά της ανισότητας έχει ενθαρρύνει τις μειώσεις μισθών σε διάφορους τομείς. Η επιδείνωση των οικονομικών της πρωτεύουσας προκάλεσε περικοπές στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, τροφοδοτώντας μια σπείρα αποπληθωρισμού.

Πολλοί οικονομολόγοι έχουν ζητήσει καλύτερη δημόσια υγειονομική περίθαλψη, υψηλότερες συντάξεις και επιδόματα ανεργίας και άλλα δομικά στοιχεία για ένα δίχτυ κοινωνικής ασφάλειας που θα μειώσει για τους καταναλωτές το αίσθημα αναγκαιότητας να αποταμιεύσουν για ώρα ανάγκης.

Ο σύμβουλος της κεντρικής τράπεζας Cai Fang απύηθυνε έκκληση πρόσφατα για τόνωση της κατανάλωσης, συμπεριλαμβανομένων των αλλαγών στις άδειες παραμονής στη χώρα που αρνούνται τις δημόσιες υπηρεσίες σε εκατομμύρια μετανάστες της υπαίθρου στις πόλεις στις οποίες εργάζονται.

Ο Zhu Ning, αναπληρωτής κοσμήτορας στο Shanghai Advanced Institute of Finance, είπε ότι η βελτίωση της κοινωνικής ευημερίας θα μπορούσε να καταστήσει τους ρυθμούς ανάπτυξης 3%-4% πιο βιώσιμους.

«Τελευταία ευκαιρία»

Ο Koo της Nomura αναφέρει ότι εάν οι αξιωματούχοι της Κίνας πρέπει να αδράξουν την “τελευταία ευκαιρία” για να φτάσουν τα πρότυπα ζωής στον ανεπτυγμένο κόσμο.

Η Κίνα, κατά την εκτίμησή του, έχει μια «ύφεση του ισολογισμού», με τους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις να αποπληρώνουν χρέη αντί να δανείζονται και να επενδύουν.

Έτσι, είπε, ξεκινά η ύφεση και η μόνη αντιμετώπιση είναι η «ταχεία, ουσιαστική και διαρκής» δημοσιονομική τόνωση, την οποία δεν είδε ως πιθανή δεδομένων των ανησυχιών της Κίνας για το χρέος.

Πέρα από αυτό, είπε ότι η τόνωση πρέπει να είναι παραγωγική και να συμπληρώνεται από αλλαγές που επιτρέπουν στον ιδιωτικό τομέα να βγει από τη σκιά του κράτους, μεταξύ άλλων μέσω καλύτερων σχέσεων με τις χώρες προέλευσης ξένων επενδύσεων.

Αυτό σημαίνει ότι η Κίνα θα πρέπει να αλλάξει πορεία.

Οι επενδύσεις σε υποδομές τα τελευταία χρόνια έχουν δημιουργήσει περισσότερο χρέος παρά ανάπτυξη.

Το χρέος της Κίνας ήταν 3 φορές το ΑΕΠ το 2022.

Καθώς οι μεγάλες οικονομίες προσπαθούν να μειώσουν την εξάρτησή τους από την Κίνα, το Πεκίνο παραμένει εγκλωβισμένο σε εμπορικές διαμάχες.

«Κάθε φορά που οι ΗΠΑ ανακοινώνουν κάποια αντι-κινεζική πολιτική, η κινεζική κυβέρνηση έρχεται με μια αντίστοιχη. Αλλά οι Αμερικανοί δεν βρίσκονται στην παγίδα του μεσαίου εισοδήματος, όπως η Κίνα είναι», είπε ο Koo.

https://www.ot.gr/2023/07/18/diethni/ki ... nomologoi/

[Προέλλην]

China says foreign trade faces ‘extremely severe’ situation, blames geopolitics for slump

BEIJING — China’s Commerce Ministry on Wednesday said non-economic factors were growing and interfering with the country’s foreign trade which was facing an “extremely severe” situation in the second half of this year.

“Some countries’ forceful push for ‘decoupling,’ ‘severing [supply] chains’ and so-called ‘de-risking’ are human-made obstacles blocking normal commerce,” Li Xingqian, the head of the ministry’s external trade department, said in Mandarin, according to a CNBC translation. He was speaking to reporters at a press conference about the ministry’s work in the first half of the year.

China’s exports, a significant contributor to domestic growth, have plunged in recent months as global growth has slowed.

On Wednesday, Li noted the overall slowdown. He also said that since trade had risen during the three years of the Covid-19 pandemic, that had set a high base for this year’s figures.

Li also directly referenced calls for supply chain diversification.

“Companies say some countries’ politicization of trade has forced orders and production to move out, damaging the economic interests of both suppliers and buyers,” he said. He added the ministry would help businesses to cope with “unreasonable trade restrictions.”

The ministry did not say anything about its own recently announced export controls, set to take effect Aug. 1 on two key metals.

The U.S. is using export controls of its own in an effort to limit China’s development of high-end tech. Trade tensions between the U.S. and China have escalated over the last few years, prompting other countries to take action as well.

https://www.cnbc.com/2023/07/19/china-s ... itics.html

H Δύση άρχισε το decoupling και ο 3ος κόσμος τσινάει

[Προέλλην]

Italian premier plans to exit China’s Belt and Road Initiative

https://www.bloomberg.com/news/articles ... ium-europe

[Προέλλην]

Η κινεζική κυβέρνηση καλείται να αναλάβει δράση για την τόνωση της οικονομίας και τη δημιουργία θέσεων εργασίας, σε μια εποχή που οι νέοι σε σημαντικό αριθμό έχουν υιοθετήσει μια στάση που ονομάζεται «τέσσερα όχι»: κανένα ενδιαφέρον για ραντεβού, γάμο, αγορά σπιτιού ή απόκτηση παιδιού.

Όταν ο εκπρόσωπος του Εθνικού Γραφείου Στατιστικής Φου Λινγκούι είπε στις 15 Ιουνίου ότι μόνο έξι εκατομμύρια άνθρωποι περίπου, μεταξύ 16 και 24 ετών στην Κίνα εξακολουθούσαν να αναζητούν δουλειά, δεν υπολόγισε τα 11,6 εκατομμύρια νέους πτυχιούχους που επρόκειτο να εισέλθουν στην αγορά εργασίας.

Τα νούμερα που παρέθεσε απέκλεισαν επίσης τους πολλούς στα 30 τους που υπέφεραν από ασταθές εισόδημα. Μερικοί από αυτούς αναφέρονται τώρα ως νέοι των «τεσσάρων όχι», ένας δημοφιλής όρος στο διαδίκτυο στην Κίνα.

Πριν μερικά χρόνια, κάποιοι νεαροί Κινέζοι υιοθέτησαν τη στάση του «δεν σηκώνομαι», καθώς τους έπνιγε το κοινωνικό κατεστημένο που τους ήθελε να εργάζονται υπερβολικά και να ξεπερνούν τους εαυτούς τους προκειμένου να αγοράσουν σπίτι και να κάνουν οικογένεια. Τώρα, πολλοί είναι άνεργοι ή έχουν ασταθές εισόδημα και θέλουν να απαλλαγούν από οικονομικά βάρη.

Ένα έγγραφο, που φέρεται να εκδόθηκε από το Σύνδεσμο Κομμουνιστικής Νεολαίας της πόλης Γκουανγκζού, αναφέρει ότι στο πλαίσιο πρόσφατης έρευνας με συνεντεύξεις 15.501 φοιτητών και νεαρών εργαζομένων διαπιστώθηκε ότι 1.215 ή το 8% έδειξαν χαρακτηριστικά της στάσης «τέσσερα όχι». Κάλεσε την κοινωνία στο σύνολό της να προσπαθήσει να αλλάξει τη στάση αυτών των νέων σε «τέσσερα θέλω»: να ερωτευτώ, να παντρευτώ, να αποκτήσω σπίτι και να κάνω παιδιά.

Αυτό έγινε μετά την ανακοίνωση του Εθνικού Γραφείου Στατιστικής στις 15 Ιουνίου ότι το ποσοστό ανεργίας των ατόμων ηλικίας μεταξύ 16 και 24 ετών στις αστικές περιοχές της Κίνας είχε φτάσει στο 20,8% ενώ των ατόμων ηλικίας μεταξύ 25 και 59 ετών ήταν 4,1% τον Μάιο.

Το Ινστιτούτο Χρηματοοικονομικών και Τραπεζικών της Κινεζικής Ακαδημίας Κοινωνικών Επιστημών αναφέρει σε πρόσφατη έκθεσή του ότι πολλοί νέοι με υψηλή μόρφωση δεν μπορούσαν να βρουν κατάλληλες θέσεις εργασίας, καθώς οι τομείς του real estate, του διαδικτύου και των φροντιστηρίων έχουν πληγεί από τους ρυθμιστικούς κανόνες της κυβέρνησης τα τελευταία χρόνια.

Πολλοί νέοι με υψηλή μόρφωση βρέθηκαν να μην έχουν τα ανάλογα προσόντα για τις θέσεις εργασίας στην αγορά, όπου η έμφαση δίνεται στις δεξιότητες τεχνικών και όχι στα ακαδημαϊκά προσόντα. Επιπλέον, προσθέτει ότι η επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης, ο καθυστερημένος αρνητικός αντίκτυπος της πανδημίας στον τομέα των υπηρεσιών και η χρήση ρομπότ και τεχνητής νοημοσύνης ώθησαν επίσης το ποσοστό ανεργίας στην Κίνα.

Κάποιοι προτείνουν ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να χρησιμοποιήσει νομισματικές και δημοσιονομικές πολιτικές και υποστηρικτικά μέτρα για να τονώσει την κινεζική οικονομία και να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας, τονίζοντας ότι είναι σημαντικό να υποστηριχθεί ο κλάδος των κατασκευών και να αλλάξει το εκπαιδευτικό σύστημα, ώστε οι μαθητές να εντάσσονται στην αγορά εργασίας.

Χαμηλό ποσοστό γονιμότητας

Το Υπουργείο Πολιτικών Υποθέσεων της Κίνας ανακοίνωσε τον προηγούμενο μήνα ότι παντρεύτηκαν συνολικά 6,83 εκατομμύρια ζευγάρια το 2022, μια μείωση κατά περίπου 800.000 ζευγάρια από το 2021. Ο αριθμός του 2022 είναι επίσης ο χαμηλότερος από το 1986.

Ο αριθμός των ζευγαριών που παντρεύονται μειώνεται από το 2014. Μειώθηκε σταδιακά από 13,47 εκατομμύρια ζευγάρια το 2013 σε 9,47 εκατομμύρια το 2019 και περαιτέρω σε 7,64 εκατομμύρια το 2021.

Το Κέντρο Έρευνας Πληθυσμού και Ανάπτυξης της Κίνας, ανακοίνωσε ότι το ποσοστό γονιμότητας της Κίνας μειώθηκε στο 1,07 πέρυσι από 1,52 το 2019. Αυτό σημαίνει ότι κάθε γυναίκα γεννά μόνο ένα παιδί, όταν για την αύξηση του πληθυσμού απαιτείται όριο 2,1.

Το τελευταίο ποσοστό γονιμότητας της Κίνας είναι ακόμη χαμηλότερο από αυτό της Ιαπωνίας, που μειώθηκε για έβδομο έτος στο 1,26 το 2022. Οι ερευνητές πληθυσμού είπαν ότι πολλά νεαρά ζευγάρια από την Κίνα φοβήθηκαν από το υψηλό κόστος ζωής και ανατροφής των παιδιών.

Στα μέσα του 2021, η κινεζική κυβέρνηση ενθάρρυνε τις νεαρές οικογένειες να αποκτήσουν τρία παιδιά, προσφέροντάς τους φορολογικές απαλλαγές, χαλιναγωγώντας τις τιμές των ακινήτων και απαγορεύοντας τα μαθήματα στις διακοπές.

Αυτό το τελευταίο υποτίθεται ότι θα περιόριζε το πλεονέκτημα των πλουσιότερων οικογενειών να πληρώνουν για τα φροντιστήρια και έτσι να πηγαίνουν τα παιδιά τους σε ακριβά και καλύτερα σχολεία. Οι πλούσιες οικογένειες μπορούν να πληρώσουν για μαθήματα με ευκολία. Οι οικογένειες της μεσαίας τάξης μπορούν να τα αντέξουν οικονομικά, αλλά ο ανταγωνισμός είναι εξουθενωτικός.

Με την απαγόρευση των φροντιστηρίων, οι δάσκαλοι έχουν βρεθεί χωρίς δουλειά και οι πλούσιες οικογένειες πληρώνουν δασκάλους στο εξωτερικό για διαδικτυακά μαθήματα.

Τα μέτρα δεν απέτρεψαν την Κίνα από το να βιώσει το 2022 την πρώτη μείωση του πληθυσμού της εδώ και 61 χρόνια. Ο πληθυσμός της Κίνας μειώθηκε κατά 850.000, ή 0,06%, σε 1,412 δισεκατομμύρια στο τέλος του περασμένου έτους σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, σύμφωνα με το Εθνικό Γραφείο Στατιστικής (NBS) τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους.

https://www.ot.gr/2023/07/30/epikairoth ... ti-paidia/

[Προέλλην]

Όταν η 25χρονη Eunice Wang έπιασε δουλειά ως σύμβουλος στρατηγικής σε μια φαρμακευτική εταιρεία στο Πεκίνο, πίστεψε ότι ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα.

Προετοιμαζόταν για αυτό σκληρά επί έξι χρόνια: Αποφοίτησε από το κολέγιο με ειδικότητα στη βιολογική μηχανική και αργότερα ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό της στην ανάλυση επιχειρήσεων στις ΗΠΑ.

Όλη αυτή η προσπάθεια «πετάχτηκε στα σκουπίδια» μέσα σε μόλις 3 μήνες. Τόσο της πήρε για να διαψεύσει η πραγματικότητα το όνειρο.

«Πίστευα ότι θα μπορούσα να μείνω για έναν ολόκληρο χρόνο, αλλά σκέφτηκα, ότι θα προτιμούσα να αυτοκτονήσω. Θα ήμουν πραγματικά απελπισμένη», χαρακτηριστικά, σύμφωνα με το CNBC.

Η Wang επέστρεψε στη γενέτειρά της στη βόρεια Κίνα για να γίνει barista, πριν από έξι μήνες. Η μετάβαση από μια δουλειά γραφείου στο “qing ti li huo” (ή “ελαφριά εργασία” στα κινέζικα) κερδίζει έδαφος μεταξύ των νέων στην Κίνα.

“No-brainer”
Το hashtag «η πρώτη μου φυσική εργασιακή εμπειρία» έχει 30,3 εκατομμύρια προβολές στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης Xiaohongshu, όπου ορισμένοι χρήστες περιγράφουν τις νέες τους δουλειές που «δεν χρειάζονται μυαλό» (“no-brainer”).

Τέτοιες δουλειές είναι για παράδειγμα το να διευθύνεις ένα εστιατόριο γρήγορου φαγητού, το προσωπικό υποδοχής, οι υπηρεσίες καθαριότητας, οτιδήποτε εν πάσει περιπτώσει δεν συνιστά δουλειά γραφείου.

«Υπάρχει πολλές συζητήσεις στο Διαδίκτυο όπου οι νέοι μοιράζονται πώς “δραπέτευσαν” από τις δουλειές τους επειδή δεν ήταν ικανοποιημένοι», δήλωσε η Jia Miao, επίκουρη καθηγήτρια κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης στη Σαγκάης.

Ο Wu Xiaogang, καθηγητής κοινωνιολογίας στο ίδιο πανεπιστήμιο, πρόσθεσε: «Είναι αρκετά ασυνήθιστο. Αν έχεις πτυχίο κολεγίου, υποτίθεται ότι είσαι υπάλληλος γραφείου» (“white collar worker” στα αγγλικά).

Σε έρευνά του ο Wu υπολόγισε ότι τουλάχιστον το ένα τέταρτο των αποφοίτων κολεγίων στην Κίνα είναι υποαπασχολούμενοι, υπό την έννοια ότι εργάζονται σε θέσεις που δεν ανταποκρίνονται στις δεξιότητες ή στην κατάρτισή τους,

«Εθελούσια απόσυρση»

Αναμφισβήτητα, μετά την πανδημία, ενώ η οικονομία της Κίνας ανακάμπτει, πολλοί νέοι αγωνίστηκαν πραγματικά να βρουν δουλειά. Μερικοί από αυτούς επέλεξαν μια ελαφριά δουλειά», είπε η Miao.

Αυτό, ωστόσο, δεν ισχύει για τους νέους εργαζόμενους όπως η Wang, εξήγησαν οι ειδικοί στο CNBC. Σε αυτή την περίπτωση πρόκειται για «εθελούσια απόσυρση» από την εξειδικευμένη εργασία.

Η Wang φαντάστηκε ότι η δουλειά της στο γραφείο ως συμβούλου θα ήταν «πραγματικά δημιουργική», προσβλέποντας στη συνεργασία με συναδέλφους και ανωτέρους. Αλλά, διαπίστωσε ότι η πραγματικότητα απέχει πολύ από αυτό.

«Δεν είχα τον χρόνο να επικοινωνήσω με κανέναν λόγω του φόρτου εργασίας», είπε.

Αντίθετα, οι μέρες της αφιερώθηκαν στη σύνταξη διαφανειών, τη σύνταξη εκθέσεων στα Μανδαρινικά και στη μετάφρασή τους στα αγγλικά – δηλαδή εργασία που δεν απαιτεί ιδιαίτερη πνευματική προσπάθεια.

Όλο και περισσότεροι απόφοιτοι κολεγίου γίνονται «xiao bai ling» — ή «μικρό κολάρο» (σε αντιδιαστολή με το «λευκό κολάρο») στα κινεζικά, είπε ο καθηγητής Wu Xiaogang.

Η Jia Miao πρόσθεσε ότι ο προσδιορισμός «μικρό» αναφέρεται όχι μόνο στην ηλικία των εργαζομένων αλλά και στους ρόλους τους — οι οποίοι είναι συνήθως μικρότεροι, δεν απαιτούν τη λήψη σημαντικών αποφάσεων ή προσωπική συμβολής. Αυτός ο τρόπος δουλειάς δεν είναι καινούργιος, κάθε άλλο, πρόσθεσε.

Εξήγησε ότι όταν η κοινωνία πέρασε από τη γεωργία στη βιομηχανοποίηση, από το αγρόκτημα στα εργοστάσια, η δουλειά δεν χρειαζόταν δημιουργικότητα ή αυτονομία. Απλώς βρισκόταν ο εργαζόμενος σε μια θέση κάνοντας μια επαναλαμβανόμενη εργασία.

«Το ίδιο συμβαίνει τώρα καθώς η οικονομία μας εξελίσσεται. Πολλοί νέοι μπορεί να αισθάνονται απογοητευμένοι για τις δουλειές τους επειδή οι εταιρείες δεν τους προσλαμβάνουν για δουλειά, αλλά προσλαμβάνουν για να χειρίζονται έναν υπολογιστή σε ένα γραφείο», είπε η καθηγήτρια.

Δεδομένου του υψηλού ανταγωνισμού και της εξαντλητικής κουλτούρας «996», η εργασία έχει καταντήσει συναισθηματικά και σωματικά εξαντλητική για τους νέους επαγγελματίες, πρόσθεσε η ίδια, καταλήγοντας ότι μέσα σε όλο αυτό χάνεις τον εαυτό σου, παρόλο που έχεις κάποιου είδους επαγγελματικό κύρος.

«Δραματική αλλαγή» στις αξίες

Ακόμα κι έτσι, νέοι άνθρωποι όπως η Wang συνεχίζουν να παλεύουν με την παραδοσιακή προσδοκία να πάνε στο κολέγιο και να βρουν μια «καλή» δουλειά γραφείου.

«Μου είπαν ότι αν θυσιάσεις τον προσωπικό σου χρόνο, αν καταβάλεις πολλή προσπάθεια και δουλεύεις μέχρι αργά, στο τέλος θα γίνεις ελίτ, θα είσαι αξιοθαύμαστος», είπε χαρακτηριστικά. Τελικά, όμως, διαπίστωσε πολύ γρήγορα ότι «απλώς ένιωθα ότι αν δεν έβρισκα μια “πραγματική δουλειά”, όλα όσα έκανα πριν δεν θα είχαν νόημα. Υπήρχε ένας πολύ δυνατός φόβος ότι θα ήμουν αποτυχημένη».

Οι νέοι επαγγελματίες σε όλο τον κόσμο αμφισβητούν το νόημα της εργασίας τα τελευταία χρόνια, με τάσεις όπως η «σιωπηρή παραίτηση» και οι «τσαγκαροδευτέρες» να κερδίζουν δημοτικότητα.

Και στην Κίνα, υπάρχει το φαινόμενο του «τανγκ πινγκ», στο οποίο οι νέοι απορρίπτουν την κουλτούρα της υπεργεργασίας και αγκαλιάζουν δουλειές με λιγότερη κούραση.

Η ταχεία οικονομική μετάβαση της χώρας είναι αυτό που προκαλεί μια «δραματική αλλαγή» στις εργασιακές αξίες, είπε η Miao.

«Για την παλαιότερη γενιά, εργάστηκαν κάτω από μια προγραμματισμένη οικονομία… όπου η εργασία συνδυάζεται με ένα πατριωτικό πνεύμα, έτσι ώστε η δουλειά τους να συμβάλει σε μια νέα, σοσιαλιστική χώρα», εξήγησε. Και πρόσθεσε ότι τώρα, έχοντας πετύχει ως χώρα ένα ορισμένο ΑΕΠ και οικονομικές βάσεις, οι νέοι θέλουν να στραφούν στον εαυτό τους. Δεν πιστεύουν ότι ο απώτερος στόχος τους είναι να συνεισφέρουν στη χώρα.

Ένας νέος ορισμός της επιτυχίας;
Το δέλεαρ της «ελαφριάς δουλειάς» για τους εργαζόμενους γραφείου έρχεται με τη μορφή «περισσότερης ελευθερίας και ευελιξίας» στα χρονοδιαγράμματα εργασίας, εξηγούν ο ειδικοί, παρόλο που αυτό συνοδεύεται από λιγότερη ασφάλεια εργασίας και εισόδημα.

Η Wang κέρδιζε περίπου 12.000 κινεζικά γιουάν (1.700 δολάρια) το μήνα ως εργαζόμενη γραφείου. Ως barista, κερδίζει το ένα τέταρτο από αυτά και λαμβάνει λίγη οικονομική υποστήριξη από τους γονείς της.

«Κάποιοι μπορεί να πουν, πήρες πολύ χρόνο για να τελειώσεις το master σου και καταλήγεις να σερβίρεις καφέ; Μια δουλειά που μπορούν να κάνουν άνθρωποι που μόλις τελείωσαν το γυμνάσιο ή το δημοτικό;», είπε η 25χρονη.

Η παραδοσιακή κινεζική σκέψη, όπως την περιέγραψε η ίδια, δεν απέχει και πολύ από την «παραδοσιακή ελληνική»: Αν δεν πας στο κολέγιο, αν δεν καταβάλεις προσπάθεια στην αίτηση εργασίας σου, θα καταλήξεις να είσαι σερβιτόρα, να καθαρίζεις πεζοδρόμια».

Ωστόσο, η ίδια διαπίστωσε πως αυτές οι δουλειές δεν είναι τόσο «απλοϊκές» όσο πολλοί πιστεύουν. Για παράδειγμα, το ότι ήταν barista όχι μόνο της επέτρεψε να αποκτήσει δεξιότητες σχετικά με την παρασκευή καφέ, αλλά τη βοήθησε επίσης να ξεπεράσει τον φόβο της να ξεκινήσει ενδιαφέρουσες συζητήσεις με τους ανθρώπους.

«Αλλά στην πραγματικότητα αυτές οι θέσεις εργασίας μπορεί επίσης να είναι αξιοσέβαστες – γιατί ορισμένες θέσεις εργασίας θεωρούνται κατώτερες από άλλες;»

Η Wang είπε ότι τώρα βρίσκει ικανοποίηση στη δουλειά της που δεν μπορούσε να βρει στην προηγούμενη της, είτε μέσω του latte art είτε όταν βλέπει χαρούμενους πελάτες.

«Ακούγεται αστείο, αλλά πηγαίνω χαρούμενη για δουλειά», είπε γελώντας. Και δεν είναι η μόνη…

https://www.ot.gr/2023/06/11/diethni/ki ... -elafries/

Κοινώς, οι Κινέζοι έχουν γίνει "παρηκμασμένοι δυτικοί" , αλλά χωρίς να έχουν φτάσει ποτέ το επίπεδο ανάπτυξης της Δύσης, και ούτε πρόκειται να το φτάσουν έτσι όπως πάει

[Προέλλην]

Σε παραδίπλα νήμα, συζητάμε την παρακμή της Δύσης και του ασύδοτου καπιταλισμού με τα νοίκια κλπ. Ας δούμε και τον ελεγχόμενο καπιταλισμό, με κρατισμό, και μέριμνα για τον εργαζόμενο

Κίνα: «Ζητούνται ομόκλινοι», για να τα βγάλουν πέρα με την ανεργία

Το ποσοστό της ανεργίας των νέων στην Κίνα εκτοξεύθηκε σε ποσοστό ρεκόρ 21,3% τον Ιούνιο - Σοβαρό πρόβλημα τα ενοίκια, για τους νεαρούς πτυχιούχους που αναγκάζονται να φύγουν από τις μεγαλουπόλεις

Υπό το βάρος της αύξησης των τιμών της στέγης και την οικονομική επιβράδυνση, όλο και περισσότεροι Κινέζοι πτυχιούχοι εγκαταλείπουν τις πόλεις που παραδοσιακά αποτελούν εφαλτήριο για την οικονομική και κοινωνική ανέλιξη στην Κίνα.

Για να εξοικονομήσουν χρήματα, ορισμένοι αναγκάζονται ακόμη και να μοιράζονται το κρεβάτι τους με κάποιον ξένο.

Σύμφωνα με τα κρατικά κινεζικά μέσα ενημέρωσης, σχεδόν το ήμισυ των πτυχιούχων εγκαταλείπει πλέον,ελλείψει απασχόλησης, τα υπερμεγέθη κινεζικά αστικά κέντρα μέσα στο πρώτο εξάμηνο μετά την αποφοίτηση.

Το ποσοστό της ανεργίας των νέων στην Κίνα εκτοξεύθηκε σε ποσοστό ρεκόρ 21,3% τον Ιούνιο, καθώς η προσφορά θέσεων εργασίας κατά την περίοδο της αναζήτησης εργαζομένων εμφανίσθηκε μειωμένη, ενώ οι ρυθμιστικοί περιορισμοί έπληξαν τους τομείς των ακινήτων, της τεχνολογίας και της εκπαίδευσης.

Το 47% των πτυχιούχων επέστρεψαν στους τόπους καταγωγής του έξι μήνες μετά την αποφοίτηση το 2022, από 43% το 2018, σύμφωνα με το κρατικό China News Service, το οποίο επικαλείται έρευνα του ιδιωτικού τομέα.

Οι αριθμοί ποικίλλουν από περιοχή σε περιοχή: το 59% των πτυχιούχων στην ανεπτυγμένη ανατολική Κίνα επιστρέφει στον τόπο καταγωγής, έναντι του 44% των πτυχιούχων στην δυτική Κίνα και μόλις του 24% στην αποβιομηχανοποιημένη ζώνη της βορειοανατολικής Κίνας.

Η αύξηση των ενοικίων ωθεί επίσης τους νέους να επιστρέψουν στο σπίτι τους. Μεταξύ των πόλεων «πρώτης κατηγορίας» της Κίνας, οι αυξήσεις των ενοικίων στο Πεκίνο ήταν 5% κατά το διάστημα από τον Δεκέμβριο μέχρι τον Ιούνιο και 2,8% στην Γκουαντζού και το Σεντζέν, σύμφωνα με το πρακτορείο Xinhua .

Σε αναζήτηση ομόκλινων

Αφού έστελνε δέκα βιογραφικά κάθε μήνα σε χρηματοοικονομικές εταιρείες, η Τζόις Τζανγκ, που πήρε το μεταπτυχιακό της δίπλωμα το 2022 στην χρηµατοοικονοµική μηχανική, δεν έχει βρει ακόμη δουλειά στο Πεκίνο, αλλά δεν θα επιστρέψει ακόμη στο σπίτι της.

«Σκέφτηκα να επιστρέψω στην Εσωτερική Μογγολία για να εργαστώ, αφού ο χρηματοοικονομικός τομέας δεν τα πάει καλά τελευταία. Αλλά νομίζω ότι θέλω ακόμη να προσπαθήσω», δήλωσε στο Reuters.

Οι γονείς της πληρώνουν το ενοίκιο των 2.600 γιουάν (361 δολάρια) για ένα δωμάτιο 12 τετραγωνικών μέτρων με κοινή κουζίνα και μπάνιο.

Οι αρχές εφαρμόζουν μέτρα στήριξης των νέων που αναζητούν εργασία και στέγη, λιγότερο ή περισσότερο εμπνευσμένα.

Διαμονή σε γηροκομείο με αντάλλαγμα

Για παράδειγμα, σε περιοχή της Χανγκτζού στην επαρχία Τζεζιάνγκ της ανατολικής Κίνας, προσφέρεται δωρεάν στέγη σε γηροκομείο υπό τον όρο ότι οι ένοικοι θα περνούν 10 ή περισσότερες ώρες τον μήνα με τους ηλικιωμένους και θα πληρώνουν 300 γιουάν για κοινόχρηστα.

Για να συγκρατήσουν το κόστος διαβίωσης παρατείνοντας την παραμονή τους στις κινεζικές μεγαπόλεις με την ελπίδα ότι θα βρουν δουλειά, ορισμένοι νέοι μοιράζονται το κρεβάτι τους με ξένους. Τα Xiaohongshu και WeChat (κινεζικά Instagram) είναι γεμάτα αγγελίες «ζητείται ομόκλινος».

Σε μία από αυτές αναζητείται συγκάτοικος για να μοιραστεί κρεβάτι σε δωμάτιο «με τεράστιο μπαλκόνι» στο Πεκίνο. Το ενοίκιο ανέρχεται σε 750 γιουάν (104 δολάρια).

Πηγή: ΑΜΠΕ

https://www.naftemporiki.gr/finance/wor ... n-anergia/

Συγκριτικά, 350 ευρώ για υπόγειο στην Κυψέλη φαντάζει όνειρο.

[Προέλλην]

Exclusive: India bars makers of military drones from using Chinese parts

https://www.reuters.com/world/asia-paci ... 023-08-08/

[Προέλλην]

Why China is not as powerful as the West might think

Xi Jinping’s brand of economic policy is less and less convincing to Western companies. Politicians are waking up, too.

President Xi Jinping wants to project China as a powerful trade partner — or dangerous adversary — to virtually any country hoping to be successful in the 21st century.

“The rise of the East, and the decline of the West” is his motto. As Chinese growth rocketed and Western politicians fretted over how to respond, it became a national catchphrase, too.

But among the Chinese people — and increasingly in the chancelleries and boardrooms of Europe — a different story is beginning to be told: Beijing’s march toward global economic domination may not be invincible after all.

China managed only weak GDP growth after belatedly liberating itself from pandemic restrictions. The property market is in crisis and youth unemployment has risen to hazardous levels, with one estimate putting it at 50 percent. Private entrepreneurs increasingly live in fear of what the state will do to their businesses and consumers have stopped spending the way they did in the pre-COVID good times.

In Shanghai, London and New York, Chinese and foreign businesses alike are now grappling with a new scenario: What if the slowdown is here to stay?

“The risks of a major economic crisis in China, or perhaps more probable an imminent stagnation in sustainable economic growth, are […] rising,” Jacob Kirkegaard, senior fellow at the Peterson Institute For International Economics, told POLITICO.

What happens to China’s economy matters hugely for the world.

According to the latest statistics, the Chinese economy grew at a weak pace in the second quarter of this year, with GDP just 0.8 percent up in April-June from the previous quarter, on a seasonally adjusted basis. Year-on-year, GDP expanded 6.3 percent in the second quarter — below the 7.3 percent forecast.

These numbers are still far healthier than most Western economies can boast.

But the uncertain outlook adds to doubts over how Beijing will approach the West. For now, the jury is still out on whether Xi will put on a friendlier face or if instead tougher economic times will embolden Communist Party hardliners to seek out flashpoints with the U.S. or Europe to distract public opinion and shore up nationalistic sentiment.

Even the Communist Party leaders aren’t hiding their problem. At their annual pre-summer Politburo meeting, which sets the tone for the economic work for the remainder of the year, party officials judged that the economy “is facing new difficulties and challenges, mainly due to insufficient domestic demand, difficulties in the operation of some enterprises, many risks and hidden dangers in key areas, and a grim and complex external environment,” state news agency Xinhua quoted the Politburo as saying.

Getting out

In Europe, as well as the U.S., governments are reassessing their own economic vulnerabilities radically. Russia’s invasion of Ukraine shocked EU governments into revising their dependence on supply chains controlled by potentially unfriendly regimes.

Europe mostly has decoupled itself from imports of Russian fossil fuels but remains reliant on China for critical raw materials that make up battery components that will be vital for the green energy transition, among other areas.

Western leaders from the EU’s Ursula von der Leyen to U.S. President Joe Biden now routinely talk about economic “de-risking” from China. The peril of linking too closely to the Chinese economy has even hit home with Olaf Scholz, traditionally seen as Europe’s leading dove on China policy.

Behind closed doors in the October summit of the European Council last year, Scholz shared his fears about China’s outlook. Speaking shortly before his first trip as German leader to Beijing, he told his EU counterparts that “a massive financial crisis” could be triggered if Beijing failed to manage its property crisis, according to two diplomats briefed on the conversation, who were granted anonymity to speak candidly.

Italy’s new prime minister, Giorgia Meloni, is preparing to pull out of a deal under which Rome signed up to be part of Xi’s global infrastructure plan, the Belt and Road Initiative. And the government of Emmanuel Macron, the French president, has in recent weeks taken a more critical line toward Beijing, especially over its stance on Ukraine.

Against that backdrop, the Beijing government is now focused on engaging with the West in a less frosty manner, even when it comes to its arch-rival in Washington. Several U.S. officials — from Secretary of State Antony Blinken to Treasury Secretary Janet Yellen — have visited China in recent months, and Commerce Secretary Gina Raimondo is expected to go later this summer. An EU-China summit is also in the pipeline, according to one diplomat speaking anonymously because the plans are yet to be finalized.

Beijing is also keen to reassure private businesses in China, but it doesn’t seem to be working.

“What we saw was actually a decrease in the overall confidence level” among 570 EU companies operating in China who took part in a recent survey, according to Jens Eskelund, president of the EU Chamber of Commerce in China. “And a lot of that has to do with an increased level of uncertainty where China is, in particular about the Chinese economy,” said Eskelund, whose chamber represents 1,700 mostly European companies and entities in China.

Xi consistently demonstrated a preference for the state-owned sector. His most radical moves against the private sector have been targeted at tech giants, even though they’re widely considered the best hope for China to compete with the West. On Xi’s watch, the Chinese bureaucracy has cracked down on multinational e-commerce platform Alibaba’s billionaire-founder Jack Ma, restricted the development of online gaming and private tutorial classes, and heavily regulated data even for foreign companies.

Some Western companies are already looking elsewhere. According to Eskelund, the EU chamber chief, 11 percent of businesses surveyed last year said they were weighing up whether to leave China. This year, the exact same share of companies reported they had already taken the decision to go.

“When you’re sitting in an economy that is growing 10 percent per year, it’s good for everyone,” Eskelund said. “If you’re slowing down to 5 percent, 5.5 percent, then there will be sectors of the economy that will not be growing the same way as before.”

Xi has accrued vast personal power at the apex of China’s political system. Whether Xi-conomics works in the end will depend to a large extent on him.

https://www.politico.eu/article/china-x ... est-eu-us/