Πάντως ένα ακριβό αυτοκινητάκι το διαθέτουν αρκετοί

[Freisinniger]

Νομίζω ότι αυτό που έχει μεγάλη σημασία είναι η ποιότητα ζωής.
Ασφαλώς σου χρειάζονται χρήματα, οπότε δεν το συζητάμε να είσαι κάπου και να μην έχεις τίποτα να ζήσεις. Πας όπου βρεις δουλειά και χρήματα, κι ας είναι και φρικτό το μέρος.
Προσωπικά όμως προτιμώ να πάρω πχ 1500 ευρώ το μήνα και να μου μείνουν στη μπάντα μερικά κατοστάρικα, έχοντας όμως μια καλή ποιότητα ζωής, παρά να μαζεύω 2-3 χιλιάρικα το μήνα και να υποφέρω κάθε μέρα.

Αν η Γερμανία (και άλλες χώρες του βορρά) δεν είχε χάλια καιρό και κρύους εντελώς ανθρώπους, θα ήταν παράδεισος.Όπως αντίστοιχα και η Ελλάδα, αν είχε λίγο οργάνωση και πιο αξιοπρεπείς ανθρώπους για λαό.

Αυτό πάντως που θα ήθελα να πω είναι ότι δεν αξίζει τόσο σήμερα να υποφέρει κάποιος με την ελπίδα ότι μετά 30-40 χρόνια θα πάρει καλή σύνταξη και θα κάνει ζωάρα. Σε 10-20 χρόνια από τώρα είναι δύσκολο να πεις ότι είσαι σίγουρος για το πώς θα είναι ο κόσμος.

εξαρτάται, αν βρεις να αναπληρώσεις τα χρήματα που παίρνεις εδώ δεν βλέπω για ποιο λόγο να κάθεται κανείς εδώ

[Λαχουρένιος]

Το να εχουμε δικο μας νομισμα και δασμους ειναι αναγκαιες αλλα οχι ικανες συνθηκες για να ορθοποδησει η Ελλαδα

Το οτι η ΕΕ ειναι καταστροφικη για την παραγωγη ειναι ξεχωριστο ζητημα απο την σαπια ηγεσια που εχουμε

[Λαχουρένιος]

Το αν ρουφιανεύει η Ούτε η γραμματέας τον Χανς τον εργάτη, ή ο Τίλο φωνάζει σαν ειδικοδυναμίτης γιαβόλ! όταν τον καλει το αφεντικό, δεν σχετίζεται με εργασιακό παράδεισο ή κόλαση. Μόνοι τους θέλουν και τα κάνουν αυτά, δεν τα απαιτεί κανείς.

Aυτο δεν παιζει, αυτη η συμπεριφορα εχει πλεονεκτηματα στην γερμανικη κοινωνια, για αυτο την υιοθετουν, οπως οι ελ υιοθετουν την λαμογια

[Εθνικοκοινωνιστης]

Η Ελλαδα θα ηταν μια χαρα αν δεν ειχε σκληρο νομισμα και εσωτερικη αγορα χωρις δασμους. Τα εισαγομενα θα ηταν πιο ακριβά βέβαια αλλα οι δουλειες θα υπηρχαν πολυ περισσοτερες απο τι σημερα οπως και οι ευκαιρίες για μπιζνες.
Μεσα στην ΕΕ ξεχαστε το, η θεση της Ελλαδας ειναι σερβιτορας στην παραλια και τιποτα παραπανω.

[Διάδοχος]

Ειχαμε κακομαθει ομως εμεις και οι γονεις μας, γιατι ο τροπος ζωης των παππουδων μας αυτος ηταν οπως περιγραφεις, δηλ. δουλευω σαν το σκυλι απο τα 10 μεχρι τα 50 και αυτο ηταν το καλο σεναριο, γιατι πολλοι δουλευαν μεχρι να πεθανουν σχεδον.

Απλως αν εχεις μαθει στην καλοπεραση των περασμενων δεκαετιων και στην ελληνικη φοιτητικη ζωη, σου ειναι δυσκολο να αποδεχθεις κατι αλλο

Οι ΕΛς είναι οι πιο καλομαθημένοι και μαμάκηδες άνθρωποι του πλανήτη. Αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα δεν είναι νορμάλ.

Λεω οτι ειναι ζωη κινεζου, γιατι οσα και αν παιρνεις, αν εισαι ολη τη βδομαδα σπιτι-δουλεια, πρακτικα ειναι σαν να παιρνεις τον μινιμουμ μισθο για να ζησεις. Δε λεει κατι να αυξανονται τα μηδενικα στην τραπεζα.

Όχι ακριβώς. Αν έχεις λεφτά στην τσέπη μπορείς να περάσεις δημιουργικά Σαββατοκύριακα.

ΔΘ προσωπικα θα ειχα τρελα απωθημενα αν μεχρι τα 50 εκανα τον τροπο ζωης που περιγραφεις

Μα δεν τον περιέγραψα. Πέρα απο τον άσχημο καιρό και τους τρελούς, υπάρχουν και άλλα πράγματα. Προσωπικά μεγάλη ευχαρίστηση μου προσφέρει να γνωρίζω ανθρώπους απο όλο τον πλανήτη. Γενικά, το να ζήσεις για μερικά χρόνια στο εξωτερικό σε οφελεί ως άνθρωπο, αλλάζει η συνείδησή σου. Τρομάζω με την ιδέα να μην είχα ζήσει ποτέ για μεγάλο διάστημα εκτός Ελλάδας, γενικά, να μην γνώριζα τον Κόσμο.

ΔΑπο το να εισαι ανεργος εδω και να μεινεις με τους γονεις σου μεχρι τα 35-40 ειναι σιγουρα προτιμοτερο, αλλα ειναι μια δυσκολη αποφαση ζωης οπως και να το κανεις

Αν έχεις φτάσει τα 35 και δεν έχεις σοβαρή προϋπηρεσία, είναι σχεδόν αδύνατο να βρείς δουλειά πέρα απο χαμαλίκι σε οποιαδήποτε ανεπτυγμένη χώρα. Ο κόσμος εδώ δεν μπορεί να κατανοήσει πως γίνεται κάποιος να μην έχει αρχίσει να δουλεύει απο έφηβος ή φοιτητής, ή στο πιο ακραίο σενάριο, απο τα 25.

[Διάδοχος]

Το αν ρουφιανεύει η Ούτε η γραμματέας τον Χανς τον εργάτη, ή ο Τίλο φωνάζει σαν ειδικοδυναμίτης γιαβόλ! όταν τον καλει το αφεντικό, δεν σχετίζεται με εργασιακό παράδεισο ή κόλαση. Μόνοι τους θέλουν και τα κάνουν αυτά, δεν τα απαιτεί κανείς.

Aυτο δεν παιζει, αυτη η συμπεριφορα εχει πλεονεκτηματα στην γερμανικη κοινωνια, για αυτο την υιοθετουν, οπως οι ελ υιοθετουν την λαμογια

Το αστείο είναι ότι δεν έχει. Iσχύει απόλυτα το γνωστό κλισέ, την ρουφιανιά ή το γλύψιμο την γουστάρουν όλοι, τον ρουφιάνο ή τον γλύφτη όμως κανένας.

Γενικά εδώ το κόνσεπτ είναι διαφορετικό, είναι κάτι σαν κατάλοιπο της φεουδαρχίας. Οι εργάτες/υπάλληλοι είναι δουλοπρεπείς και αναγνωρίζουν αυτόματα αυθεντία σε όποιον έχει την θέση. Ας πούμε, αν κάνεις ένα μέτριο εργάτη προϊστάμενο, όλοι οι υπόλοιποι, ακόμη κι αν είναι σαφώς ικανότεροι από αυτόν, όχι μόνο θα τον υπακούν, αλλά θα πιστεύουν στ αλήθεια ότι ξέρει τα πάντα καλύτερα. Η λέξη κριτική στις αποφάσεις του αμέσως ανώτερου, είναι άγνωστη.

Αυτό είναι κάτι που με ξεπερνά, δεν μπορώ να το καταλάβω. Στην Ελλάδα για να κάνω κουμάντο τους παλιούς εργάτες έπρεπε να μπαίνω δίκην τιμημένων Τ-55 στην Πράγα, 2-3 φορές είχα πιαστεί και στα χέρια. Εδώ απλά περπατάω χαμογελαστός και όλοι πιάνουν τις γωνίες σαν κουταβάκια.

[Άρης Κλάρας]

Ειχαμε κακομαθει ομως εμεις και οι γονεις μας, γιατι ο τροπος ζωης των παππουδων μας αυτος ηταν οπως περιγραφεις, δηλ. δουλευω σαν το σκυλι απο τα 10 μεχρι τα 50 και αυτο ηταν το καλο σεναριο, γιατι πολλοι δουλευαν μεχρι να πεθανουν σχεδον.

Απλως αν εχεις μαθει στην καλοπεραση των περασμενων δεκαετιων και στην ελληνικη φοιτητικη ζωη, σου ειναι δυσκολο να αποδεχθεις κατι αλλο

Οι ΕΛς είναι οι πιο καλομαθημένοι και μαμάκηδες άνθρωποι του πλανήτη. Αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα δεν είναι νορμάλ.