Οργισμένος έγραψε:Οχι οταν προκειται για ισχυρη οικονομια μεγαλου μεγεθους. Οταν ομως προκειται για μια μικρη οικονομια εστω ισχυρη τοτε αρχιζουν τα προβληματα.
Διοτι με μια αναποδια, μια μακροοικονομικη ατυχια βρε αδερφε πχ ξεσπασμα εμπορικου πολεμου, αυξηση επιτοκιων στις μεγαλες οικονομιες, πνεουν οι ανεμοι των διαφυγοντων ιδιωτικων κεφαλαιων κι ετσι γονατιζει το νομισμα της μικρης οικονομιας. Μιλαμε για κλασσικα οικονομικα διδαγματα των εητιζ και ναηντιζ.
Εχεις πχ Τουρκια, 7-8% αναπτυξη αλλα μικρο σχετικα μεγεθος κατω του 1 τρις αεπ. Με την πρωτη παπαρια παρτο κατω το νομισμα και ξαφνου νιωθεις τη χρεοκοπια στον πρωκτο με ταυτοχρονη μεγαλη αναπτυξη η οποια βεβαια επειτα μετατρεπεται σε ερεβωδη υφεση. Μαλακες δεν ειναι οι ευρωπαιοι που προχωρησαν σε νομισματικη ενωση και ο κυριος λογος ειν αυτος που περιγραφω. Κοιταξτε πχ τι επαθε η αγγλικη λιρα αρχες ναηντιζ απο την περιβοητη τοτε επιθεση Σορρου, οι κριση των ασιατικων τιγρεων τελος ναηντιζ (μοιαζει αρκετα με τουρκια) κτλ κτλ.
Εν ολιγοις , χωρις να θελω να σας θιξω, εχετε μετατρεψει ενα απλο οικονομικο θεματακι σε φιλοσοφικο ζητημα διχως να εχετε εξετασει θεμελιωδη ζητηματα του απλα και μονο διοτι ισως νομιζετε πως βολευει ιδεοληπτικα..
Γκετ ε λαηφ.
Έχεις πει ότι έχεις σπουδάσει Οικονομικά και πιστεύεις ότι ο κύριος ο λόγος γέννησης του Ευρώ είναι "η θέληση των Ευρωπαίων"; Στέκεις λίγο καλύτερα από εκείνους που λένε ότι το Ευρώ είναι δημιούργημα της Γερμανίας για να κατακτήσει την Ευρώπη, αλλά και πάλι είσαι εντελώς λάθος.
Το Ευρώ είναι παιδί του Ντελόρ και αποτέλεσμα του εκβιασμού της Γαλλίας προς την Γερμανία που ζητούσε λήξη των επιπτώσεων του πολέμου και επανένωση. Για να δεχτεί η Γαλλία, ως μία από τις χώρες κατοχής, να υπογράψει, ζήτησε κοινό νόμισμα με την Γερμανία, γνωρίζοντας ότι μια ενωμένη Γερμανία θα την αφησει πίσω οικονομικά. Οι Γερμανοί ήταν μια χαρά με το Μάρκο, δεν ήθελαν κοινό νόμισμα και τότε έγιναν άπειρες συζητήσεις και εκφράστηκαν φόβοι μήπως στο τέλος χρειαστεί να τους πληρώσουν όλους
Το Μάαστριχτ με τους σκληρούς κανόνες ήταν η απάντηση των οικονομολόγων του Κολ, ώστε να μην γίνει το νέο νόμισμα χαρτοπετσέτα από όλους εκείνους που συνηθίζουν σε κάθε στρίμωγμα να τρέχουν στο τυπογραφείο.


Τέλος!