Ακουγα προσφατα παλι αυτο το κομματι και ειναι πολυ καλυτερο απ'οτι φαινεται σε μια πρωτη ακροαση.
Ξεκιναει με το χαρακτηριστικο keyboard riff που ολοι γνωριζουμε απο το Ευρωμπασκετ του '87.
Στην συνεχεια μπαινουν οι κιθαρες που παιζουν γκαν-γκανγκανγκαν-γκανγκανγκαν, ο κλασικος καλπασμος της ηλεκτρικης κιθαρας που ειχε το κλασικο χεβι μεταλ των 80s. Οι Europe ειχαν ριζες στο μεταλ και ας μην τους φαινεται.
Μαζι και τα ντραμς που παιζουν ενα απλο μποτα-ταμπουρo με τον πλαστικο ηχο των gated reverb drums των 80s.
Oι στιχοι του Joey Tempest βγαζουν με μελαγχολια και περιγραφουν ενα ταξιδι σε αλλους πλανητες ενω το keyboard τον συνοδευει ατμοσφαιρικα.
Στην μεση του τραγουδιου μπαινει ενα αρκετα φιγουρατζιδικο σολο, εμπνευσμενο απο Malmsteen (σουηδος και αυτος) και δινει την απαραιτητη ποζεραδικη νοτα στο τραγουδι.
Γενικα αυτο το τραγουδι συνοψιζει ο,τι ειναι γαματο στο εμπορικο 80s μεταλ. Δυστυχως στην συνειδηση του ελληναρα θα ειναι απλα το ''τιρινινι'' του Γκαλη.
