Και που λέτε παιδιά το διάστημα που απουσίαζα για λίγο ανακάλυψα τυχαία την αλβανική ποπ μουσική.
Και μου άρεσε.
Και συγκεκριμένα μέσα από τον sinboy ανακάλυψα την κοπελιά του, την rina, και έφαγα κόλλημα με τα τραγούδια της (και με την αλβανική γλώσσα ομολογώ).
Δυστυχώς μέσα σε ένα κλίμα βαρύ για την Ελλάδα (από τη μια η τουρκική προκλητικότητα και από την άλλη εκείνη η κοπελιά που ανέβασε τη σημαία της μεγάλης Αλβανίας κι έγινε ντόρος) δεν αισθάνομαι άνετα να χαρώ τα τραγούδια δυνατά όπως θα ήθελα φοβούμενη ότι θα φάω κράξιμο άμα παίζω συνέχεια αλβανική μουσική. Είτε στο σπίτι, είτε στο αυτοκίνητο.
Στο αυτοκίνητο που οδηγώ χαμηλώνω την ένταση όταν είμαι κάπου σταματημένη μη και τυχόν πέσω σε κανέναν περίεργο και έχουμε επεισόδια.
Όμως η μουσική ενώνει;
Right?
Anyway, ανοίγω αυτό το νήμα για μουσική που μας αρέσει αλλά ακούμε στα κρυφά.



