Τρρρρελό κράξιμο...

[bizeli]

ο κοσμος φταιει που τους εχει θεοποιησει.

Τώρα το πρόσεξα αυτό.
Καλά κάνει ο κόσμος και τους θεοποιεί.
Χρειάζεται να έχει στη ζωή του κάποια σύμβολα που να τον "καθοδηγούν".
Και δεν εννοώ με τη συνωμοσιολογική έννοια ή με την έννοια της προβατοποίησης αλλά με την έννοια ότι μπορούν να αποτελέσουν φωτεινά παραδείγματα που μπορούν να ασκήσουν θετική επιρροή ειδικά σε εποχές που οι ανθρώπινες κοινωνίες δοκιμάζονται από πολλές πλευρές.
Πρόσωπα-σύμβολα που μπορούν να ασκήσουν επιρροή υπάρχουν σε πολλούς χώρους. Όχι μόνο στον καλλιτεχνικό. Και στον πολιτικό και στον ιστορικό και στον επιστημονικό και στον θρησκευτικό και αλλού. Ανέκαθεν συνέβαινε αυτό και δεν το θεωρώ κακό.

Η τεχνη ειναι κατι που με καλυπτει περισσοτερο σε συναισθηματικο παρα σε εγκεφαλικο επιπεδο.

Αλληλένδετα δεν είναι αυτά τα δύο;

[bizeli]

Επιρροη εχουν, αλλα αυτο δεν σημαινει οτι η γνωμη τους καθ' εαυτη ειναι περισσοτερο τεκμηριωμενη σε σχεση με την γνωμη καποιου αλλου.

Τεκμηριωμένη γνώμη μπορούν να ασκήσουν μόνο οι επιστήμονες που βασίζονται σε αντικειμενικά επιστημονικά δεδομένα.
Είναι σαν να μου λες ότι σε ενδιαφέρουν μόνο τα επιστημονικά συμπεράσματα και όχι η γνώμη που μπορεί να έχει ένας απλός λαϊκός άνθρωπος.
Αλήθεια όμως θες να μου πεις ότι δεν έχει τύχει ποτέ στη ζωή σου να ακούσεις κάτι πολύ "σοφό" από έναν πολύ απλό άνθρωπο;

[Θανάσης]

Στα υπόλοιπα συμφωνώ.
Το μπολνταρισμένο από πού προκύπτει όμως;

Σπανια να εχω διαβασει κατι πολυ εξυπνο σε στιχους ή να πει καποιος καλλιτεχνης κατι σε μια συνεντευξη το οποιο να μου φανει πρωτοτυπο.

Οι επαγγελματιες της μουσικης τεινουν να ζουν σε ενα μικροκοσμο και το εντατικο προγραμμα με τις συναυλιες, τις ηχογραφησεις, τις διαφορες εκδηλωσεις και συνεντευξεις τους αφηνει λιγο χρονο να ανοιξουν τους οριζοντες τους. Συχνα δεν ακουνε αλλη μουσικη περα απο την δικη τους οταν προχωρησουν στην επαγγελματικη τους καριερα.

Βλεπω την μουσικη σαν συναισθημα, αν καταφερει ενα τραγουδι να μου μεταφερει καποιο feeling ή να μου τραβηξει το ενδιαφερον στο τεχνικο του κομματι τοτε με εχει κερδισει. Δεν περιμενω απο ενα τραγουδι να με προβληματισει ή να με μορφωσει. Αν θελω να μαθω κατι θα διαβασω καποιο βιβλιο.

ε ναι. αν δεν ακούς και κανένα της προκοπής, λογικά όλα αυτά.

[Λαχουρένιος]

Τώρα το πρόσεξα αυτό.
Καλά κάνει ο κόσμος και τους θεοποιεί.
Χρειάζεται να έχει στη ζωή του κάποια σύμβολα που να τον "καθοδηγούν".
Και δεν εννοώ με τη συνωμοσιολογική έννοια ή με την έννοια της προβατοποίησης αλλά με την έννοια ότι μπορούν να αποτελέσουν φωτεινά παραδείγματα που μπορούν να ασκήσουν θετική επιρροή ειδικά σε εποχές που οι ανθρώπινες κοινωνίες δοκιμάζονται από πολλές πλευρές.
Πρόσωπα-σύμβολα που μπορούν να ασκήσουν επιρροή υπάρχουν σε πολλούς χώρους. Όχι μόνο στον καλλιτεχνικό. Και στον πολιτικό και στον ιστορικό και στον επιστημονικό και στον θρησκευτικό και αλλού. Ανέκαθεν συνέβαινε αυτό και δεν το θεωρώ κακό.

Δεν πιστευω στα γενικα προτυπα. Ο οποιοσδηποτε μπορει να λειτουργησει ως προτυπο αλλα για κατι συγκεκριμενο. Μπορει καποιος καλλιτεχνης να ειναι προτυπο καλλιτεχνη στον χωρο του αλλα σε ολους τους αλλους τομεις να ειναι μετριος ή χαλια. Να ειναι για παραδειγμα τελειως ανιστορητος ή πολυ κακος ανθρωπος.

Για αυτο διαφωνω με την θεοποιηση γιατι οι καλλιτεχνες και αλλες διασημοτητες ειναι απλως ανθρωποι που ειναι πολυ καλοι σε κατι συγκεκριμενο και δεν στερουνται ελαττωματων.

Αλληλένδετα δεν είναι αυτά τα δύο;

Ναι αλλα δεν ειναι το ιδιο. Οταν λεω ''εγκεφαλικα'' εννοω να μου μεταδωσει καποια συγκεκριμενη πληροφορια ή γνωση.

Θα σου ενα παραδειγμα απο τον χωρο της ζωγραφικης, την Γκουερνικα. Η Γκουερνικα μπορει να σε αγγιξει σε συναισθηματικο επιπεδο και να νιωσει καποιος ενα μερος απο την φρικη του πολεμου. Δεν μπορει ομως να σε διαφωτισει σχετικα με τον ισπανικο εμφυλιο. Για να μαθεις για τον εμφυλιο θα πρεπε να μορφωθεις απο αλλες πηγες. Η τεχνη μπορει να λειτουργησει μονο ως ερεθισμα. Ακομα και αν ρωτουσε καποιος τον ιδιο τον Πικασο σχετικα με τον ισπανικο εμφυλιο μπορει να διατυπωνε χαζες αποψεις.

[Λαχουρένιος]

Τεκμηριωμένη γνώμη μπορούν να ασκήσουν μόνο οι επιστήμονες που βασίζονται σε αντικειμενικά επιστημονικά δεδομένα.
Είναι σαν να μου λες ότι σε ενδιαφέρουν μόνο τα επιστημονικά συμπεράσματα και όχι η γνώμη που μπορεί να έχει ένας απλός λαϊκός άνθρωπος.
Αλήθεια όμως θες να μου πεις ότι δεν έχει τύχει ποτέ στη ζωή σου να ακούσεις κάτι πολύ "σοφό" από έναν πολύ απλό άνθρωπο;

Σπανια εχω ακουσει κατι σοφο γιατι οι περισσοτεροι απλως επαναλαμβανουν κατι που ακουσαν απο καπου αλλου ή κρινουν με βαση την περιορισμενη εμπειρια τους. Αν μιλαμε για καποιο θεμα που χρειαζεται αμεση εμπειρια (πχ προσωπικες σχεσεις) εκει μπορει να ακουσεις κατι σοβαρο που και που. Αν μιλαμε για πιο εξειδικευμενο θεμα οπως ιστορια ή πολιτικη, τοτε εκει δεν ειναι απαραιτητο ο αλλος να ειναι επιστημονας αλλα σιγουρα πρεπει να εχει διαβασει καποια βιβλια γυρω απο το θεμα.

ε ναι. αν δεν ακούς και κανένα της προκοπής, λογικά όλα αυτά.

Ροκας δεν εισαι? Ε στο ιδιο ειδος κινουμαστε. Ανεφερες πριν οτι ακουγες Μπητλς. Ο Λενον ας πουμε ηταν τεραστιο σκουπιδι σαν ανθρωπος, ηταν ομοφοβικος, μισογυνης και παραμελουσε τον γιο του. Εγραφε μουσικαρες ομως. Το οτι ηταν σαπιος σαν ανθρωπος δεν τον μηδενιζει σαν καλλιτεχνη ουτε αντιστροφα.

Σε ο,τι αφορα το περιεχομενο των στιχων του, περα απο γλυκαναλατα φιλειρηνικα και ερωτικα τραγουδια και κατι κλασμενους στιχους (απο το LSD), δεν θυμαμαι να χει γραψει κατι αξιο λογου σαν νοημα.

[Θανάσης]

Τεκμηριωμένη γνώμη μπορούν να ασκήσουν μόνο οι επιστήμονες που βασίζονται σε αντικειμενικά επιστημονικά δεδομένα.
Είναι σαν να μου λες ότι σε ενδιαφέρουν μόνο τα επιστημονικά συμπεράσματα και όχι η γνώμη που μπορεί να έχει ένας απλός λαϊκός άνθρωπος.
Αλήθεια όμως θες να μου πεις ότι δεν έχει τύχει ποτέ στη ζωή σου να ακούσεις κάτι πολύ "σοφό" από έναν πολύ απλό άνθρωπο;

Σπανια εχω ακουσει κατι σοφο γιατι οι περισσοτεροι απλως επαναλαμβανουν κατι που ακουσαν απο καπου αλλου ή κρινουν με βαση την περιορισμενη εμπειρια τους. Αν μιλαμε για καποιο θεμα που χρειαζεται αμεση εμπειρια (πχ προσωπικες σχεσεις) εκει μπορει να ακουσεις κατι σοβαρο που και που. Αν μιλαμε για πιο εξειδικευμενο θεμα οπως ιστορια ή πολιτικη, τοτε εκει δεν ειναι απαραιτητο ο αλλος να ειναι επιστημονας αλλα σιγουρα πρεπει να εχει διαβασει καποια βιβλια γυρω απο το θεμα.

ε ναι. αν δεν ακούς και κανένα της προκοπής, λογικά όλα αυτά.

Ροκας δεν εισαι? Ε στο ιδιο ειδος κινουμαστε. Ανεφερες πριν οτι ακουγες Μπητλς. Ο Λενον ας πουμε ηταν τεραστιο σκουπιδι σαν ανθρωπος, ηταν ομοφοβικος, μισογυνης και παραμελουσε τον γιο του. Εγραφε μουσικαρες ομως. Το οτι ηταν σαπιος σαν ανθρωπος δεν τον μηδενιζει σαν καλλιτεχνη ουτε αντιστροφα.

Σε ο,τι αφορα το περιεχομενο των στιχων του, περα απο γλυκαναλατα φιλειρηνικα και ερωτικα τραγουδια και κατι κλασμενους στιχους (απο το LSD), δεν θυμαμαι να χει γραψει κατι αξιο λογου σαν νοημα.

δεν ακούω μόνο ροκ. αλλά μιας και αναφέρεσαι στην εποχή του Λένον ο οποίος μαζί με τους Μπιτλς ήταν ντιπ εμπορικός, τότε εμφανίστηκαν πολλοί μουσικοί με στίχους έντονα πολιτικούς, κοινωνικούς, ψυχαναλυτικούς και φιλοσοφημένους, που κινούνταν σε ένα ευρύ φάσμα, πέρα από απλά εμπορικά τραγουδάκια, έναυσμα για να ψαχτεί κανείς γενικότερα. και όχι, η μουσική από μόνη της δεν θα σου δώσει γενικότερη μόρφωση, αλλά πολλοί από αυτούς τους δημιουργούς βγάζανε με το έργο τους το ότι όντως ήταν άτομα με μια γενικότερη μόρφωση, διαβασμένοι, που είχαν ζήσει και δυο πράγματα.

[micro]

"Χωρίς τη μουσική, αυτός ο κόσμος θα ήταν ένα λάθος".

https://www.koutipandoras.gr/article/fr ... -ena-laoos

[micro]

Αλλά και ο Σωκράτης, λίγο πριν πεθάνει, στιχούργησε. Όπως λέει στον διάλογο "Φαίδων":

Ο Κέβης τότε πήρε τον λόγο και είπε: Μα τον Δία, Σωκράτη, ωραία μου το θύμισες, πάνω στη στιγμή. Είναι αρκετοί, να ξέρεις, αυτοί που με ρώτησαν κιόλας - ο Εύηνος πριν από λίγο - για τα ποιήματα που συνέθεσες δίνοντας σε στίχους ιστορίες από τον Αίσωπο και τον ύμνο στον Απόλλωνα, ποια ήταν η σκέψη σου και τα στιχούργησες αφ' ότου βρέθηκες στη φυλακή, ενώ εσύ πρωτύτερα τίποτα δεν συνέθεσες σε στίχους. Εάν λοιπόν θέλεις να δώσω μιαν απάντηση στον Εύηνο όταν εκ νέου με ρωτήσει -είμαι βέβαιος ότι θα ρωτήσει- πες μου τι πρέπει να του πω.

Κέβη μου, να του πεις την αλήθεια, απάντησε ο Σωκράτης- εγώ στιχούργησα όχι διότι επιθύμησα να συναγωνισθώ εκείνον και τα ποιήματα του -ξέρω ότι δεν είναι εύκολο- αλλά διότι επιχειρώ να εξακριβώσω τι σημαίνουν ορισμένα όνειρα μου και να επανορθώσω, αφού η επιτακτική εντολή τους ήταν να καταπιαστώ με την τέχνη της μουσικής. Πρόκειται για το εξής- πολλές φορές στις ημέρες μου ένα και το ίδιο όνειρο έκανε την εμφάνιση του, με τη μια ή την άλλη όψη αλλά πάντοτε με την ίδια προσταγή: "Σωκράτη", έλεγε "μουσική φτιάξε και κάμε την έργο σου". Έτσι και εγώ ό,τι έφτιαχνα έως τώρα θεωρούσα πως είναι προτροπή και ενθάρρυνση από εκείνο, έτσι ενθαρρύνουν και τους δρομείς, ένα όνειρο να με παρακινεί αυτό που κάνω να είναι τέχνη της μουσικής, αφού η φιλοσοφία είναι η μεγίστη μουσική και εγώ είμαι ένας που ασχολείται με αυτήν. Έληξε λοιπόν η δίκη και επειδή η εορτή του θεού εμπόδιζε τη θανάτωση μου και το όνειρο συνεχώς με πρόσταζε να αφοσιωθώ σε ό,τι αποκαλούμε μουσική, θεώρησα ότι έπρεπε να μην απειθαρχήσω αλλά να εκτελέσω την εντολή του. θα μου δώσει σιγουριά εάν επανορθώσω, εάν υπακούσω στο όνειρο και συνθέσω ποιήματα προτού κινήσω να φύγω μακριά. Να γιατί η πρώτη μου σύνθεση είναι αφιερωμένη στον θεό, προς τιμήν του γίνεται αυτή η τελετή της θυσίας. Μετά τον θεό κατάλαβα ότι έχει ανάγκη ο ποιητής, εάν θέλει να λέγεται ποιητής, να συνθέτει
μύθους και όχι πεζές αφηγήσεις αλλά επειδή και εγώ δεν είμαι μυθοπλάστης όσους μύθους του Αισώπου ήξερα και είχα πρόχειρους τους στιχούργησα, έτσι όπως μου ήρθαν στον νου. Αυτά να πεις, Κέβη, στον Εύηνο, δώσε τους χαιρετισμούς μου και πες του, εφ' όσον διαθέτει σύνεση, να μπει στον κόπο να με ακολουθήσει το γρηγορότερο. Αναχωρώ, καθώς φαίνεται, σήμερα- αυτό προστάζουν οι Αθηναίοι.

Ένα επίμονο όνειρο έκανε την εμφάνισή του στη ζωή του Σωκράτη, λέγοντας του να φτιάξει μουσική. Αυτός, καθώς πίστευε πως η φιλοσοφία είναι η μέγιστη μουσική, νόμιζε πως φιλοσοφώντας κάνει ακριβώς ό,τι του έλεγε το όνειρο. Εν τέλει όμως, και βλέποντας πως το όνειρο επέμενε και μετά την καταδίκη του, αποφάσισε να επανορθώσει και να υπακούσει, φτιάχνοντας όντως μουσική, και όχι να συνεχίσει να φιλοσοφεί. Έτσι έφτιαξε δυο συνθέσεις, την πρώτη την αφιέρωσε στον θεό Απόλλωνα, χάρις στον οποίο είχε μερικές μέρες ζωής ακόμη, ενώ η δεύτερη ήταν ποιητική/μυθολογική, και όχι πεζή όπως η φιλοσοφία, εμπνευσμένη από τους μύθους του Αισώπου, που τους είχε εύκαιρους. Ε, όταν λέμε μουσική, εννοούμε μουσική, άργησε λίγο ο Σωκράτης, αλλά στο τέλος το κατάλαβε, κάλιο αργά παρά ποτέ, που λένε!

[Λαχουρένιος]

δεν ακούω μόνο ροκ. αλλά μιας και αναφέρεσαι στην εποχή του Λένον ο οποίος μαζί με τους Μπιτλς ήταν ντιπ εμπορικός, τότε εμφανίστηκαν πολλοί μουσικοί με στίχους έντονα πολιτικούς, κοινωνικούς, ψυχαναλυτικούς και φιλοσοφημένους, που κινούνταν σε ένα ευρύ φάσμα, πέρα από απλά εμπορικά τραγουδάκια, έναυσμα για να ψαχτεί κανείς γενικότερα. και όχι, η μουσική από μόνη της δεν θα σου δώσει γενικότερη μόρφωση, αλλά πολλοί από αυτούς τους δημιουργούς βγάζανε με το έργο τους το ότι όντως ήταν άτομα με μια γενικότερη μόρφωση, διαβασμένοι, που είχαν ζήσει και δυο πράγματα.

Εχω ακουσει και τους σοβαρους. Σπανια εχω εντυπωσιαστει απο στιχους παντως σε καθαρα εγκεφαλικο επιπεδο. Πολλοι καλλιτεχνες μαλιστα οπως πχ ο Waters παιρνουν τοσο σοβαρα τους στιχους τους που καταντουν γελοιοι.

Η μουσικη βαζει μεγαλους περιορισμους στους στιχους. Επιτρεπει συγκεκριμενο αριθμο συλλαβων για να χωρεσουν στο μετρο και συγκεκριμενες συλλαβες για να βγαινουν οι ομοιοκαταληξιες και οι παρηχησεις. Ολα αυτα αναγκαστικα περιοριζουν τα νοηματα που μπορει να περασει ενα τραγουδι. Μονο η ραπ ξεφευγει απο αυτον τον περιορισμο γιατι εχει παρα πολλους στιχους το καθε κομματι.

[bizeli]

Παιδιά εγώ πιστεύω ότι για να βγάλει κάποιος τα σώψυχά του μέσω της μουσικής (ή οποιασδήποτε άλλης καλλιτεχνικής έκφρασης) πιστεύω ότι είναι ένα άτομο που έχει ψαχτεί πολύ με την πάρτη του.
Ο καλλιτέχνης δε θέλει απαραίτητα να μορφώσει αλλά να βάλει την υπογραφή του σε κάτι που τον έχει εμπνεύσει ή τον απασχολεί (στην ουσία παίρνοντας θέση για ένα θέμα με τον δικό του τρόπο).
Τώρα το πώς θα το εκλάβει ο κάθε δέκτης και τι προσδοκά από κάθε τραγούδι είναι δικό του θέμα που πολλές φορές είναι αδιάφορο για τον καλλιτέχνη.
Σίγουρα υπάρχουν και τα εμπορευματοποιημένα τραγούδια, στυλ Φοίβου που βγάζει 50 τραγούδια στην καθισιά, αλλά ακόμα και αυτός έχει τις στιγμές του. Σημειωτέον δεν υποτιμώ τα εμπορευματοποιημένα τραγούδια. Και αυτά επιτελούν κάποιον σκοπό.

Λαχουρένιε πιστεύω ότι αδικείς πολύ κόσμο στον χώρο της μουσικής ειδικά.
Όταν γράφει πχ κάποιος στους στίχους του για το γκουαντανάμο δεν το γράφει τυχαία.
Μπορεί να μην έχει κάνει διδακτορική διατριβή πάνω στο θέμα αλλά κάποιοι στίχοι δε σου έρχονται τυχαία στο μυαλό αν δεν το χεις ψάξει πρώτα το θέμα.