Κάποτε ο νέμο με είχε ρωτήσει "πώς είναι να είσαι έξυπνος άνθρωπος". Λογικά για να απευθύνει το ερώτημα σε εμένα με θεωρεί έξυπνο άνθρωπο.
Αν και ο όρος "έξυπνος άνθρωπος" δεν είναι δόκιμος, ωστόσο χάριν συζήτησης θα συνεχίσω το σκεπτικό μου.
Τότε με κόλλησε στον τοίχο αυτή η ερώτηση. Ούτε καν με κολάκεψε. Δεν ήξερα καν αν ήμουν έξυπνος άνθρωπος, τι εννοούσε ο νέμο με αυτή την ερώτηση, τι θα ήθελε να ακούσει με δεδομένο ότι με θεωρούσε
έξυπνο άνθρωπο .... και τέλος πάντων ζορίστηκα πολύ να δώσω τη
σωστή απάντηση που να καλύπτει και εμένα και τον νέμο. Τελικά κατέληξα να δώσω μια διπλωματική απάντηση σχεδόν ... αυτοσαρκαστική (αν θυμάμαι καλά) μόνο και μόνο για να βγω από τη δύσκολη θέση.
Σήμερα τόσα χρόνια μετά και στα 41 μου χρόνια νομίζω έχω καταλήξει ποια είναι η σωστή απάντηση. Στο αν είμαι εγώ έξυπνη ή οι άλλοι χαζοί το ψάχνω ακόμα αν και κλίνω προς το πρώτο. Μάλλον είμαι εγώ έξυπνη τελικά. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι όλοι οι άλλοι είναι τόσο χαζοί. Δεν στέκει. Και αυτοί μπορεί να είναι έξυπνοι απλά εγώ εξυπνότερη. Είναι κάτι που με κολακεύει; Όχι. Είναι κάτι που λέω γιατί είμαι ψώνιο; Όχι. Είναι μια θλιβερή διαπίστωση. Θα ήθελα κι εγώ να είμαι χαζή ή λιγότερο έξυπνη. Θα ήμουν πιο ευτυχισμένη και ξέγνοιαστη.
Πώς είναι να είσαι έξυπνος άνθρωπος λοιπόν; Κουραστικό. Είναι κουραστικό έως και βασανιστικό να αντιλαμβάνεσαι πράγματα που δεν αντιλαμβάνονται οι άλλοι.
Για να σας δώσω ένα παράδειγμα της "εξυπνάδας" μου. Ας πούμε έχουμε τρία σημεία Α, Β, Γ. Σημείο εκκίνησης είναι το Α με σκοπό να πας στο Β. Το σημείο Γ είναι αδιέξοδο. Δεν πρέπει να πας εκεί.
Εγώ είμαι το άτομο που θα σε πάω από το Α στο Β σε ευθεία γραμμή. Κάποιοι θα πάνε στο Γ και όσοι φτάσουν στο Β θα σκεφτούν έτσι
Το χειρότερο απ' όλα είναι ότι και αυτοί που πάνε είτε στο Γ είτε στο Β δεν θα αναγνωρίσουν ποτέ
ότι τα έλεγε το μπιζέλι. Και όχι δεν θέλω να λέω "σας τα έλεγα εγώ". Αντιθέτως θα προτιμούσα πολύ περισσότερο να γλιτώναμε κόπο και χρόνο για όσους φτάνουν στο Β. Καλά όσοι φτάνουν στο Γ είναι πλέον αργά. Το θέμα είναι να μη φτάσουμε στο Γ. Τι να το κάνω μετά το "σας τα έλεγα εγώ";
Οπότε εμείς οι έξυπνοι άνθρωποι έχουμε δυο επιλογές. Είτε αυτοαπομονώμαστε είτε έχουμε αυστηρό φιλτράρισμα με ποιους ανθρώπους θα συναναστρεφόμαστε. Το κριτήριο είναι ο άλλος είτε να έχει την ίδια αντιληπτική ικανότητα με εσένα είτε ανώτερη. Όλοι οι υπόλοιποι είναι απλά φύρα.
Θα βάλω ένα τραγούδι του sin boy γιατί έχει έναν και μοναδικό στίχο οδηγό για όλους εμάς τους έξυπνους ανθρώπους απέναντι στους χαζούς και αυτή πρέπει να είναι η αντιμετώπισή τους τελικά
"δε σε βλέπω καν"
.gif "Laughing")
