Τρρρρελό κράξιμο...

[bizeli]

Αρκετά καγκουροκαλτίλικο.

[nemo]

κοιτα να δεις ποσο χαμηλα εχουμε πεσει που δεν μπορουμε πια να γραψουμε ουτε ενα μετριο ελληνικο τραγουδακι

[Adminović]

Βρε αθεόφοβε
Κοίτα κι εμένα μου αρέσει η βαλκανική (υπο)κουλτούρα αλλά τα συγκεκριμένα που βάζεις δε θα τα άκουγα ούτε στα ελληνικά.
Πολύ σκυλολελέ.

Καλά κι εγώ δεν τρελαίνομαι με την τουρμποφόλκ, αλλά την προτιμώ από κάτι ποπ που δεν έχουν κάποια ιδιαίτερη χροιά.

Από Βαλκάνια προτιμώ κυρίως ποπ Ρουμανίας, Κροατίας και Σερβίας.

[Λαχουρένιος]

Παρακμη μλκ, και νομιζα οτι δεν υπηρχαν χειροτερα απο τα ελληνικα σκυλαδικα.

[Adminović]

Από Βαλκάνια πιο πολύ η ρουμάνικη ποπ-ηλεκτρονική αξίζει.
Κι από Αλβανούς μουσικούς κυρίως ο Claydee έχει βγάλει κάποια ωραία κομμάτια. Ο Sin Boy που ""τραγουδάει"" (υποτίθεται) και θέλει υπότιτλους για να καταλάβεις τί λέει είναι μακράν από τους πιο άχρωμους και βαρετούς "τραγουδιστές" που υπάρχουν. Κυρίως τον προώθησαν κάποιοι και έγινε "όνομα" (αυτά δηλαδή που κορόιδευε ο Tus σε ένα δικό του κλιπ).

Ένα από τα αγαπημένα μου ρουμάνικα, με κλιπάκι γυρισμένο στην Ελλάδα.

[tensor]

Anyway, ανοίγω αυτό το νήμα για μουσική που μας αρέσει αλλά ακούμε στα κρυφά.

Δεν μπορώ να πω ότι ακούω μουσική στα κρυφά, αλλά δεν μπορώ να την ακούσω όπως πρέπει, δηλαδή με subwoofer 500 W τουλάχιστον ώστε τα εκρηκτικά Chamades και το αβυσσαλέο Contre Bombarde 32' να ρίξουν τα τείχη της Ιεριχούς . Επομένως είναι σαν να ακούω το ακόλουθο κομμάτι στα κρυφά:

Μια νέα πνοή και αντίληψη στην ερμηνεία μιας αιώνιας σύνθεσης, σύμβολο του ελεύθερου δημιουργικού πνεύματος, χωρίς ούτε μία «ρυτίδα» περισσότερα από 300 χρόνια από τότε που γράφτηκε. Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς: την αχαλίνωτη φαντασία του νεαρού συνθέτη, τον ενθουσιασμό του που μεταφέρεται με τον εντελώς πρωτότυπο αυτοσχεδιαστικό χαρακτήρα της τοκκάτας και τα χορευτικά (!!!) μοτίβα της φούγκας, την τεχνική αρτιότητα της σύνθεσης συνολικά, το διαχρονικό θέμα της φούγκας και την ανάπτυξή του πέρα από την πεπατημένη, ή το μνημειώδες κλείσιμο στα τελευταία δύο λεπτά που προσδίδει ασύλληπτο εύρος και βάθος στο κομμάτι με τα δεξιοτεχνικά περάσματα και τις διαδοχικές συγχορδίες, σε τέλεια αρμονική αρμογή, σαν να εξιστορούνται την πορεία στη ζωή και το αναπόφευκτο τέλος της ...

[bizeli]

Παρακμη μλκ, και νομιζα οτι δεν υπηρχαν χειροτερα απο τα ελληνικα σκυλαδικα.

Ελπίζω να αναφέρεσαι σε αυτά που βάζει ο αντμίν και όχι σε αυτά που βάζω εγώ.

[bizeli]

Από Βαλκάνια πιο πολύ η ρουμάνικη ποπ-ηλεκτρονική αξίζει.
Κι από Αλβανούς μουσικούς κυρίως ο Claydee έχει βγάλει κάποια ωραία κομμάτια. Ο Sin Boy που ""τραγουδάει"" (υποτίθεται) και θέλει υπότιτλους για να καταλάβεις τί λέει είναι μακράν από τους πιο άχρωμους και βαρετούς "τραγουδιστές" που υπάρχουν. Κυρίως τον προώθησαν κάποιοι και έγινε "όνομα" (αυτά δηλαδή που κορόιδευε ο Tus σε ένα δικό του κλιπ).

Ένα από τα αγαπημένα μου ρουμάνικα, με κλιπάκι γυρισμένο στην Ελλάδα.

Ρε αντμίν σε ποια δεκαετία έχεις μείνει;
Τον claydee και αυτό που έβαλες τα ακούγαμε χρόνια πριν.
Θεωρούνται πια ξεπερασμένα.

Τώρα η φάση είναι πιο trap.
Σχετικά με τον sinboy κι εγώ στην αρχή φρίκαρα. Τον θεωρούσα παρακμή. Και μάλιστα τα έπαιρνα στο κρανίο με τους μαθητάς μου που άκουγαν τέτοιου είδους μουσική.
Αλλά το συγκεκριμένο είδος μουσικής φαίνεται παρακμή (μπορεί και να είναι) αλλά είναι ένα είδος που θέλει λίγο εξοικείωση. Με την πρώτη σίγουρα δεν αρέσει.
Εγώ όσο πιο πολύ ακούω τόσο πιο πολύ μου αρέσει και ανακαλύπτω πιασάρικα κομμάτια που άνετα στέκονται σε κλαμπάκια ή σε μπιτσόμπαρο.
Μου αρέσει μάλιστα και ο αλήτικος στίχος τους. Με εκφράζει θα έλεγα. Είναι άμεσος και ψυχοθεραπευτικός.

Πχ στο τραγούδι του sinboy "falling in love" που λέει
"Σε ποιον μιλάς ρε
δε σε βλέπω καν"
είναι στίχος που άνετα θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω σε αρκετές περιστάσεις της ζωής μου.

Ή "δε φορτώνω σκέψεις τον εγκέφαλο"
και γμ τους στίχους

Συν τοις άλλοις αυτό που μου αρέσει σε αυτά τα τραγούδια είναι που υπάρχει ποικιλία στον ρυθμό και στους στίχους. Δεν είναι μονότονα και δεύτερον θα ακούσεις στο ίδιο τραγούδι ελληνικό, αγγλικό και αλβανικό στίχο πολύ όμορφα μπλεγμένα μεταξύ τους.

Από ρουμάνικη ποπ ξέρω μόνο αυτό

[bizeli]

Anyway, ανοίγω αυτό το νήμα για μουσική που μας αρέσει αλλά ακούμε στα κρυφά.

Δεν μπορώ να πω ότι ακούω μουσική στα κρυφά, αλλά δεν μπορώ να την ακούσω όπως πρέπει, δηλαδή με subwoofer 500 W τουλάχιστον ώστε τα εκρηκτικά Chamades και το αβυσσαλέο Contre Bombarde 32' να ρίξουν τα τείχη της Ιεριχούς . Επομένως είναι σαν να ακούω το ακόλουθο κομμάτι στα κρυφά:

Μια νέα πνοή και αντίληψη στην ερμηνεία μιας αιώνιας σύνθεσης, σύμβολο του ελεύθερου δημιουργικού πνεύματος, χωρίς ούτε μία «ρυτίδα» περισσότερα από 300 χρόνια από τότε που γράφτηκε. Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς: την αχαλίνωτη φαντασία του νεαρού συνθέτη, τον ενθουσιασμό του που μεταφέρεται με τον εντελώς πρωτότυπο αυτοσχεδιαστικό χαρακτήρα της τοκκάτας και τα χορευτικά (!!!) μοτίβα της φούγκας, την τεχνική αρτιότητα της σύνθεσης συνολικά, το διαχρονικό θέμα της φούγκας και την ανάπτυξή του πέρα από την πεπατημένη, ή το μνημειώδες κλείσιμο στα τελευταία δύο λεπτά που προσδίδει ασύλληπτο εύρος και βάθος στο κομμάτι με τα δεξιοτεχνικά περάσματα και τις διαδοχικές συγχορδίες, σε τέλεια αρμονική αρμογή, σαν να εξιστορούνται την πορεία στη ζωή και το αναπόφευκτο τέλος της ...

Σε βρίσκω πολύ ψαγμένο και ιδιαίτερο στις μουσικές σου προτιμήσεις.
Άκουσα το κομμάτι που έβαλες και περίμενα να ακούσω μπίτια έτσι όπως το προλόγισες αλλά δεν ήταν κάτι τέτοιο.
Αυτό άμα το ακούσεις σε subwoofer 500 W θα σου τρυπήσει το τύμπανο και τα μηνίγγια μαζί.

[Λαχουρένιος]

Παρακμη μλκ, και νομιζα οτι δεν υπηρχαν χειροτερα απο τα ελληνικα σκυλαδικα.

Ελπίζω να αναφέρεσαι σε αυτά που βάζει ο αντμίν και όχι σε αυτά που βάζω εγώ.

Ναι, δεν μπορω τα τσιφτετελοσκυλαδικα προτιμω τα ποπ ή τραπ. Παντως ξενη μουσικη που δεν ειναι στα αγγλικα δεν μπορω να ακουσω. Ολες οι αλλες γλωσσες με ενοχλουν και ειδικα τα αλβανικα μου ακουγονται απαισια. Επισης δεν μπορω και τα ισπανικα.